NewsRoom
20/12/2016, 20:12

Star Wars: Το παρελθόν του μέλλοντός σου

Λογικά, ούτε ο ίδιος ο George Lucas θα περίμενε πως το sci-fi project που θα διαδεχόταν το επιτυχημένο «American Graffiti» του 1973 θα είχε τέτοιο αντίκτυπο και θα αποτελούσε σημείο αναφοράς της παγκόσμιας pop κουλτούρας.

NewsRoom 20/12/2016 | 20:12

Από τον Στέφανο Στεφανόπουλο

Δημιουργώντας δική του εταιρεία κι αναλαμβάνοντας εξολοκλήρου την παραγωγή όπως και τα ειδικά εφέ, πήρε ένα τεράστιο ρίσκο σε μια εποχή που οι ταινίες επιστημονικής φαντασίας λάμβαναν στην πλειοψηφία τους αρνητικό εμπορικό πρόσημο, κυρίως λόγω της προχειρότητας που χαρακτήριζε το σενάριο και το ευρύτερο στήσιμό τους. Κι ενώ ουδείς έπαιρνε στα σοβαρά το fantasy είδος στη μεγάλη οθόνη, έρχεται το 1977 το «Star Wars IV: A New Hope» και δημιουργεί ένα τεράστιο κινηματογραφικό hype, το οποίο με το πέρας του χρόνου, ολοένα και διογκωνόταν.

Επηρεασμένος από ιστορικά φιλμ όπως «Metropolis» (1926), «Triumph of the Will» (1934), «The Wizard of Oz» (1939) και «2001: A Space Odyssey» (1968), ο Lucas παραδίδει ένα έργο που απευθύνεται σε μικρούς και μεγάλους, βάζοντας για πρώτη ουσιαστικά φορά τη διαστημική περιπέτεια στα μεγάλα σαλόνια του cinema.

Παράλληλα, η παράδοξη εκκίνηση από το τέταρτο μέρος της σειράς, συντέλεσε σε μια άνευ ορίων σεναριολογία, η οποία γέννησε πάμπολλες ομάδες πιστών οπαδών που πλήθαιναν συνεχώς, ανάγοντας το «Star Wars» και τον κόσμο που εισήγαγε ο Lucas μέσα από τα καρέ του, σε μια μορφή καλλιτεχνικής θρησκείας, η οποία ξεπερνάει τα στενά όρια της κινηματογραφικής αίθουσας.

Την εν λόγω επική διαστημική οπερέτα, ακολούθησαν δυο sequel ( «The Empire Strikes Back» το 1980 και «Return of the Jedi» το 1983), με έναν Lucas ακόμη πιο διαβασμένο σε ό,τι αφορά την έννοια «διασκέδαση», μιας και στο μεσοδιάστημα καταπιάστηκε και με το πρώτο «Indiana Jones: Raiders of the Lost Ark», παραδίδοντας μια τριλογία που αγγίζει τα όρια του μύθου, κυρίως για την επιρροή που άσκησε στην pop κουλτούρα των ‘80s.

Το φαινόμενο «Star Wars» ανέθρεψε γενιές και γενιές κινηματογραφόφιλων, δίνοντας τη δική του εκδοχή στη μάχη μεταξύ καλού και κακού και παρότι εκ πρώτης όψεως φαντάζει απλοϊκό, η κατασκευή ενός μη υπαρκτού κόσμου, που αντικατοπτρίζει πτυχές της πραγματικότητας, με έντονες πολιτισμικές αναφορές που συνδυάζουν ιππότες με διαστημόπλοια, σίγουρα δεν είναι κάτι εύκολο.

Δεκαέξι χρόνια μετά την τρίτη ταινία, το σύμπαν του Lucas επανέρχεται για να δώσει το δικό του στίγμα στα ‘00s, μέσω μιας ακόμη τριλογίας, η οποία λειτουργεί παράλληλα κι ως prequel. Με αναβαθμισμένα εφέ και επιτηδευμένα εμπορική χροιά, κυκλοφορούν τα «The Phantom Menace», «Attack of the Clones» και «Revenge of the Sith» το 1999, 2002 και 2005 αντίστοιχα, συστήνοντας το «Star Wars» σε μια νέα φουρνιά θεατών, η οποία έμελε να αποτελέσει και τη βάση του λεγόμενου «age of the geek». Διότι η εν λόγω γενιά, απενοχοποίησε μεγαλώνοντας τα video games, τα comic, τα βιβλία φαντασίας, τα sci-fi στοιχεία και γενικά οτιδήποτε παλαιότερα θεωρείτο υπονομευτικό προνόμιο ενός «φύτουκλα», εντάσσοντας στη μοντέρνα κουλτούρα ένα λιγότερο σοβαροφανές προφίλ.

Η διαχρονικότητα του «Star Wars» saga, σε συνδυασμό με την πολιτιστική «εκδίκηση» της νέας (fun) τάξης πραγμάτων, επηρέασε έντονα το σύγχρονο καλλιτεχνικό γίγνεσθαι του cinema και της τηλεόρασης, με αποκορύφωμα την τεράστια εμπορική επιτυχία της σειράς «Big Bang Theory», όπως και την εμμονική κυκλοφορία ταινιών superhero, βασισμένων σε comic.

Στην Ελλάδα, ως είθισται, καθυστερήσαμε σημαντικά να ενστερνιστούμε το εμπορικό διαγαλαξιακό ποιόν της πρώτης τριλογίας, αλλά έστω κι ετεροχρονισμένα το τοπίο (σε ό,τι αφορά το κοινό, μιας και οι περισσότεροι εγχώριοι κριτικοί αδυνατούν μέχρι και σήμερα να αποτινάξουν τη σινεφίλ μανιέρα τους) άλλαξε και με την άφιξη του προαναφερθέντος «age of the geek», αγκαλιάσαμε εκ νέου τα vintage σύμβολα με τα οποία μεγαλώσαμε και που συνεχίζουν να εξελίσσονται.

Πλέον, διαθέτουμε κι εμείς το αντίστοιχο Comic-On (συνέδριο αφιερωμένο στην ευρύτερη comic και fantasy κουλτούρα, στο οποίο αρκετοί πηγαίνουν μασκαρεμένοι ως χαρακτήρες κάποιου graphic novel, ταινίας, παιχνιδιού κτλ), που φέρει τον τίτλο Athens-Con, ενώ διεξάγονται λογής άλλα αντίστοιχα event, με παλαιότερο το Comicdom-Con, το οποίο εστιάζει στις έντυπες εκδόσεις του φανταστικού, αντί στα φιλμ.

Δεν είναι να απορεί λοιπόν κανείς, γιατί η νέα προσθήκη στη σειρά «Star Wars», που βγήκε πριν ένα χρόνο, υπό τον τίτλο «The Force Awakens» (η οποία ξεκινάει μια νέα τριλογία, που διαδέχεται σεναριακά εκείνη του ’77, ’80 και ‘83), έκανε πάταγο (και) στη χώρα μας. Μπορεί να μη συμβαδίζουμε πλήρως με τη νοοτροπία του εξωτερικού και γενικά να έχουμε αντανακλαστικά εφάμιλλα με εκείνα των στρατιωτών Stormtrooper της σατανικής Γαλαξιακής αυτοκρατορίας, αλλά ακόμη κι όσοι δεν αρέσκονται σε τέτοιου είδους ταινίες, έχουν πλέον αναγνωρίσει την επιρροή του έπους του George Lucas και μόνο από το γεγονός πως, έστω κι αν δεν τις έχουν δει, αναγνωρίζουν χαρακτήρες, αντικείμενα κι ατάκες. Αν αυτό δεν είναι επιτυχία, τότε δεν ξέρω τι είναι!

Στην απογραφή πληθυσμού του 2001 στη Μεγάλη Βρετανία, 390.127 άτομα (περίπου το 0,7% του πληθυσμού) δήλωσαν τζενταϊστές, φέρνοντας τον τζενταϊσμό στην τέταρτη θέση των θρησκειών στο νησί, ενώ στην αντίστοιχη απογραφή της Νέας Ζηλανδίας, ο Τζενταϊσμός εμφανίσθηκε ως η δεύτερη δημοφιλέστερη θρησκεία στη χώρα πίσω από τον χριστιανισμό με 53.000 πιστούς. Στις απογραφές πληθυσμού του 2011, καταγράφηκαν ως πιστοί του τζενταϊσμού 65.000 άτομα στην Αυστραλία, 9.000 στον Καναδά, 15.000 στην Τσεχία και 179.632 στην Αγγλία.

Ο Λούκας, στα τριάντα τρία του χρόνια κι αφού έπεισε τους δύσπιστους χολιγουντιανούς παραγωγούς για την ιδιοφυία του, κατάφερε να τους αποσπάσει ένα τσουβάλι δολάρια και καμιά εκατοστή καλοπληρωμένους τεχνικούς και ειδικούς των σπέσιαλ εφέ για να κατασκευάσει (στην κυριολεξία) αυτό το απίθανο «αστρικό» παραμύθι, που σίγουρα θα το αδικούσαμε αν το κατατάσσαμε στο γνωστό είδος των ταινιών «επιστημονικής φαντασίας». Γιατί ο Λούκας είναι καταρχήν ένας ποιητής, ένας μανιακός της εικόνας και ένα πολύ καλός γνώστης της ιστορίας του κινηματογράφου, κυρίως του αμερικανικού. Δεν υπάρχει τίποτα σ’ αυτό το φιλμ που να μην είναι «καθαρή» εικόνα ή που να ‘χει καθ’ οιονδήποτε τρόπο σχέση με τη φιλολογία – εκτός από τους διαλόγους που κι αυτοί παραπέμπουν μάλλον στα «μπαλόνια» των κόμικς.

To koutipandoras.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.