Στα παρασκήνια του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Το Kινηματογραφικό Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης έζησε τις μεγαλύτερες στιγμές του στην αίθουσα του Ολύμπιον

Νότης Φόρσος 14/11/2019 | 09:00

Εργάστηκα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου για πάνω από 25 χρόνια από πολλές θέσεις. Παρόλο που αποτέλεσα σημαντικό παράγοντα της φεστιβαλικής εξωστρέφειας, το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς μου ήταν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, στα σπλάχνα δηλαδή αυτού του μηχανισμού που στήνει τη γοητεία του φεστιβάλ.

Αντιμετωπίσαμε σαν ομάδα άπειρα προβλήματα, το μέγιστο μέρος με επιτυχία, αλλά ακόμη και αυτά που βγήκαν στην επιφάνεια ξεχάστηκαν εύκολα από τους παρεπιδημούντες στους χώρους του φεστιβάλ εξαιτίας του τεράστιου όγκου των δραστηριοτήτων του. Θα ήθελα λοιπόν, για να τιμήσω και τους παλιούς μου συναδέλφους να σας πάω για μια γρήγορη βόλτα στα παρασκήνια.

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΓΚΑΝΤΕΜΙΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ

Το Ολύμπιον ξεκινά την παρθενική του εμφάνιση με ένα αφιέρωμα στον Παζολίνι στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας. Το πρωί έχω συναντηθεί με την υπεύθυνη του υποτιτλισμού, γνωστή μεταφράστρια, φίλη και συμμαθήτρια Εφη Καλλιφατίδου, η οποία με ενημερώνει ότι για λόγους ασφαλείας θα ρίξει η ίδια τους υπότιτλους στην πρεμιέρα. Το απόγευμα η αίθουσα είναι γεμάτη με κόσμο και επισήμους, συμπεριλαμβανομένου και του υπουργού Πολιτισμού. Η αγωνία έχει χτυπήσει ταβάνι, η τελετή πάει ρολόϊ, ξεκινά η ταινία και δεν υπάρχουν υπότιτλοι.

Τρέχω σαν τρελός στον χώρο του υποτιτλισμού και δεν είναι κανείς. Η πρεμιέρα πάει στράφι και η Εφη εμφανίζεται στις 9 έχοντας μπερδέψει τις ώρες. Γλίτωσα την απόλυση μετά την επιστολή της Εφης στον υπουργό με την οποία ανέλαβε την ευθύνη.

ΤΟ ΠΡΟΒΟΛΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Δεν θα γινόταν κανένα φεστιβάλ αν δεν υπήρχαν οι μηχανικοί προβολής. Η επιλογή ήταν πάντα δύσκολη για δύο σημαντικούς λόγους: Πρώτον, θα έπρεπε να ήταν οι καλύτεροι και εμπειρότεροι της αγοράς ώστε να μπορούν να αντιμετωπίζουν ό,τι απρόβλεπτο μπορούσε να συμβεί και δεύτερον, να άντεχαν τον φόρτο και την πολυπλοκότητα της εργασίας.

Οι περισσότεροι μηχανικοί στην καθημερινότητά τους πρόβαλλαν την ίδια ταινία τρεις φορές την ημέρα, ενώ στο φεστιβάλ τουλάχιστον τρεις διαφορετικές με εναλλαγές στα φορμά (άλλο φακό και «πόρτα» χρειάζεται μια σινεμασκόπ, άλλη μια 1:66, άλλη μια 1:33 και πάει λέγοντας), στην ταχύτατα (24 ή 25 καρέ) ή ακόμη και στο μέγεθος του καρέ (16 mm ή 35 mm).

Οταν αργότερο ήρθαν και τα ψηφιακά η προσαρμοστικότητά τους ήταν ανύπαρκτη. Καθώς το επάγγελμα έφθινε, οι περισσότεροι μηχανικοί ήταν με το ένα πόδι στη σύνταξη. Δεν ήξεραν ξένες γλώσσες, δεν είχαν σχέση με την τεχνολογία. Χρειάζονταν άλλοι μηχανικοί για τα αναλογικά και άλλοι για τα ψηφιακά. Τα λάθη ήταν αναμενόμενα.

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΜΕΡΦΙ

Κάθε χρόνο ήταν αναμενόμενη κάποια στραβή. Αλλαγή προγράμματος γιατί καθυστέρησε η ταινία, πρόβλημα στην προβολή από βλάβη ή από ανθρώπινο λάθος. Αναμενόμενο. Υπολόγιζα ότι από τους έντεκα μηχανικούς θα γίνονταν ένα με δύο λάθη στο σύνολο. Μια χρονιά έκαναν από ένα λάθος όλοι.

Βάδιζα και παραμιλούσα καθώς το τεχνικό μέρος των κινηματογράφων ήταν στην εποπτεία μου. Τους έβλεπα με κατεβασμένα μούτρα καθότι φιλότιμοι άνθρωποι και δεν ήξερα αν έπρεπε να τους βάλω τις φωνές ή να τους παρηγορήσω.

ΤΟ ΑΛΛΟΠΡΟΣΑΛΛΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

Το εποχικό και έκτακτο προσωπικό προσλαμβάνεται μέσω ΑΣΕΠ. Πριν από κάποια χρόνια υποβάλαμε κανονικά στο υπουργείο τις ανάγκες μας για το προσωπικό του για τη διοργάνωση του φεστιβάλ και μέσα σε αυτήν τη λίστα ήταν και αυτό του Ολύμπιον που εργάζεται εννέα μήνες. Η έγκριση μας ήρθε τον Μάιο του επόμενου χρόνου! Αποτέλεσμα να έχω μηχανικούς προβολής το καλοκαίρι που οι κινηματογράφοι ήταν κλειστοί!

ΤΑ ΕΥΤΡΑΠΕΛΑ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ

Οπως προανέφερα, το προσωπικό προσλαμβάνεται με ΑΣΕΠ. Αυτό που εμείς προσπαθούσαμε είναι να έχουμε όσο το δυνατόν σταθερό προσωπικό για αυτονόητους λόγους. Η εμπειρία δυστυχώς ή ευτυχώς αποκτάται με τον χρόνο. Ιδιαίτερα η θέση του ανθρώπου στην «πόρτα», τύποις ελεγκτή εισιτηρίων, είναι σημαντική όχι στη βαρετή και επαναλαμβανόμενη καθημερινότητά της αλλά στις κρίσεις (αντιμετώπιση μιας κατάληψης, συμπεριφορά απέναντι σε δύστροπους πελάτες αλλά, κυρίως, τις μέρες των εκδηλώσεων ή των φεστιβάλ). Μην ξεχνάμε ότι το Ολύμπιον είναι τεράστιο κτίριο με δύο κινηματογραφικές αίθουσες και δύο καφέ-μπαρ. Επίσης η «πόρτα» είναι οι δημόσιες σχέσεις της αίθουσας, η εικόνα της.

Απαιτούνται ευγένεια, επικοινωνία, παροχή πληροφοριών στο κοινό, γνώσεις των δραστηριοτήτων του φεστιβάλ. Είναι το μάτι και το αυτί του αιθουσάρχη. Του παρέχει σημαντική πληροφόρηση για την απήχηση στο κοινό των ταινιών που προβάλλονται. Μια χρονιά σε αυτήν τη θέση προσλαμβάνεται στο Ολύμπιον ένας άχρωμος, άοσμος και αδιάφορος τριαντάρης. Πέρασε όλο τον χειμώνα δίπλα στο καλοριφέρ! Οταν είχαμε φεστιβάλ τον εξαφάνιζα. Δύσκολα βγήκε η σεζόν. Θα μπορούσα να αναφέρω πάρα πολλά, αλλά αυτό θα ήθελε ένα βιβλίο. Πιστεύω όμως ότι πήρατε μια γεύση της «άλλης πλευράς του λόφου». 

* Ο Νότης Φόρσος είναι πρώην διευθυντής του Ολύμπιον 

** Περιοδικό Hot Doc #191, «60 χρόνια Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης», 3/11/2019

To koutipandoras.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.