Στα Κορφιάτικα Βραβεία της «Ακαδημίας» του Μουζακίτη εμμονικά χλευάζεται το #metoo κίνημα

Το σκηνικό ήταν βγαλμένο από το «Καλημέρα ζωή» και τη «Λάμψη» του Φώσκολου, αν και τώρα που το σκέφτομαι, μπροστά του οι Φωσκολιάδες μοιάζουν με τα…ομηρικά έπη. Μπαίνοντας δηλαδή στην αίθουσα του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιά, είχες την αίσθηση πως πας να παρακολουθήσεις είτε εκκλησιαστική λειτουργία Μορμόνων φονταμενταλιστών, είτε εκδήλωση του Συλλόγου «Φίλες της Μπιρίμπα»: Σικάτες κυρίες και κοστουμάτοι τύποι που δεν θα είχαν κανένα πρόβλημα να έχουν πάει σε επιθεώρηση του Μάρκου Σεφερλή την προηγούμενη και που τώρα θέλησαν να ξαναβάλουν τα καλά τους για να πάρουν λίγη γεύση «κουλτούρας» και «πολιτισμού».

Ευτυχώς ή, σωστότερα, δυστυχώς, μου είχαν κρατήσει θέση η συνάδελφός Λιάνα Μαλανδρενιώτη από την «Εποχή» μαζί με την ακαδημαϊκό, ποιήτρια και ακτιβίστρια Ελένη Πορτάλιου. Αμφότερες την είχαν πάρει πρέφα τη δουλειά, καθώς η Πορτάλιου έσκυψε στ’ αυτί και με ρώτησε: «Τι κιτς ειν’ αυτό εδώ μέσα;» για να εισπράξει την απάντηση μου: «Άσε, τώρα ήρθαμε και θα το υποστούμε. Ούτε του παπά να μην το πεις»…

Καταρχάς όλο αυτό το πράγμα έχει βαφτιστεί «Ακαδημία»! Από που κι ως που Ακαδημία; Και ποια είναι τα μέλη της; Ποιοι είναι αυτοί δηλαδή που αποφασίζουν να βραβεύσουν τον χ-ψ καλλιτέχνη κάθε χρόνο; Θυμάμαι πριν μερικά χρόνια που παίζαμε το «Την λένε Εύα» στο θέατρο Αλκμήνη και ο θεατρώνης μας έπιασε με περισπούδαστο ύφος και μας είπε πως θα ερχόταν επιτροπή από τα Κορφιάτικα να έβλεπε την παράσταση! Μας έπιασε κι εμάς ένα άγχος να είμαστε τέλειοι εκείνο το βράδυ μη και χάναμε τη βραβειάρα, να πούμε! «Κοίτα να βάλεις τα δυνατά σου, νά’σαι καλή απόψε» άρχισα να ζορίζω την Εύα Κουμαριανού κι εκείνη, που μπορεί να στερείται παιδείας, αλλά διαθέτει ένα μοναδικό αλάθητο ένστικτο, μου απάντησε με δυο λέξεις μόνο: «Στο μουνί μου!». Σαν να ζούσα σκηνή από τη «Στρέλλα» του Πάνου Κούτρα!

Anyway, που λεν κι οι φίλοι μας οι Άγγλοι, την τελετή άνοιξε ένα άθλιο βίντεο με ξεχαρβαλωμένο ήχο σαν κι αυτά που πετυχαίνεις στις τρεις τα χαράματα στο κανάλι «Θριάσιο» ή στο «Blue Sky». Μ’ ένα τραγούδι που υμνούσε την Κέρκυρα (Κορφιάτικα γαρ) μάθαμε πως στην εκδήλωση θα τραγουδούσαν ο Τάκης Μπινιάρης και η Ζανέλ – ένα το κρατούμενο! Εν συνεχεία, έπεσε ακόμη ένα βίντεο, εξίσου άθλιο, αφιέρωμα υποτίθεται στον Βαγγέλη Παπαθανασίου και στον Δάκη, που μας αποχαιρέτισαν πρόσφατα. Ο απαράδεκτος τίτλος έγραφε «Έφυγαν δυο Κορφιάτικα Βραβεία»! Όχι, κύριοι, δεν έφυγαν δυο κορφιάτικα βραβεία, που μόνο εσείς τα γνωρίζετε! Έφυγαν δύο καλλιτέχνες και, πάνω απ’ όλα, δύο άνθρωποι, που τους αγάπησε η Ελλάδα κι ο κόσμος όλος! Εννοείται πως η μουσική του Παπαθανασίου από τους «Δρόμους της φωτιάς» χρησιμοποιήθηκε για να δώσει επικό τόνο στη βραδιά, αν και μένα μ’ έκανε να πεθυμήσω λίγη από τη δόξα των ηρώων της ταινίας, εν ολίγοις να αρχίσω να τρέχω ως άλλος μαραθωνοδρόμος γύρω – γύρω από το λιμάνι του Πειραιά.

Εκεί κάπου νάσου κι ο Πατούλης – δύο τα κρατούμενα! Μπήκε στην αίθουσα, διακριτικά σχετικά, χαιρετήθηκε με λίγο κόσμο και πήρε τη θέση του κοντά στον πρόεδρο της «Ακαδημίας», Δημήτρη Μουζακίτη. Καμία έκπληξη! Ο Πατούλης θα ερχόταν στα Κορφιάτικα Βραβεία, ποιος να ερχόταν δηλαδή; Ο Θανάσης Παπαγεωργίου ή ο Γιάννης Χουβαρδάς; Γύρισα πίσω μου, ανταλλάξαμε ένα βλέμμα όλο νόημα με την Πορτάλιου και περιμέναμε να δούμε τι θα γίνει παρακάτω.

Κάτι πήγε να πει ο παρουσιαστής της εκδήλωσης, αλλά το μικρόφωνο του ήταν δίπλα στο πιάνο και σε συνδυασμό με τον πιανίστα που έπαιζε, δεν καταλάβαμε Χριστό. Αντιθέτως, καταλάβαμε πολύ καλά τι είπε ο πρόεδρος των Κορφιάτικων, ο Μουζακίτης. Ο άνθρωπος που πέρσι είχε γράψει δημόσια στα social media: «Πάψτε ατάλαντες και ατάλαντοι να το παίζετε βιασμένες, δηλώστε ότι αρχίσατε πόλεμο κατά του ανδρικού φύλου, η Λεσβίες θα είναι μαζί» (μεταφέρω ατόφια την ανορθογραφία του κειμένου του)! Αυτός, λοιπόν, που έχει χρηστεί από μόνος του «Πρόεδρος Ακαδημίας», θεώρησε σωστό και πρέπον να βγει και να μας πει ότι ο θεσμός του έχει υποστεί μπούλινγκ από το #metoo κίνημα, ενώ «έχει πέσει πολλή λάσπη στον ανεμιστήρα». Εκεί εγώ δεν άντεξα: Λίγο η αισθητική Φώσκολου, λίγο η παρουσία Πατούλη, λίγο το intro του προέδρου, με έκαναν να σηκωθώ όρθιος και να αποχωρήσω επιδεικτικά και καθόλου διακριτικά θα έλεγα. Ήταν το λιγότερο που θα μπορούσα να κάνω!

Μην ανησυχείτε, δεν τελειώνει εδώ το review μου, δεν θα σας αφήσω στα κρύα του λουτρού. Πολλοί φίλοι που δεν είχαν το δικό μου σθένος και έφαγαν όλο αυτό το τριτοκοσμικό κιτσαριό στη μάπα, φρόντιζαν να μου στέλνουν τις δικές τους ανταποκρίσεις καθώς η εκδήλωση συνεχιζόταν. Κι ακούστε να δείτε τι έγινε, πάρτε ποπ κορν σαν να ήσασταν εκεί:

Σε κάποια φάση ακούστηκαν φωνές από τη σκάλα, που την ανέβαιναν δύο νέοι άνθρωποι, μια γυναίκα κι ένας άνδρας, ηθοποιοί υποτίθεται. Ο άνδρας «πείραζε» τη γυναίκα και αυτή για να «γλιτώσει», μπήκε στην αίθουσα της τελετής των Κορφιάτικων. Ξοπίσω της αυτός, να την «ενοχλεί», να χαριεντίζονται κλπ. Ώσπου αυτή γυρνάει και του λέει: «Ξέρεις πώς λέγεται αυτό που μου κάνεις τώρα; Σεξουαλική παρενόχληση»! Χαρ – χαρ – χαρ, βάλτε τη γαργαλιέρα στην πρίζα! Κι από κάτω δώσ’ του να γελάνε οι λουσάτες κυρίες και οι κοστουμάτοι τύποι, οι οποίοι προφανώς γελάνε το ίδιο με τις δίκες που’ναι εν εξελίξει και με τον ψυχικό πόνο τόσων και τόσων κακοποιημένων ανδρών και γυναικών. Τι περίμενες, όμως, από τη διοργάνωση μιας ομοφοβικής και ολότελα αντιπνευματικής «Ακαδημίας»; Καλά δηλαδή που είχα φύγει, διότι θα τους άρχιζα στα χριστοπαναγίδια εκεί μέσα και θα γινόμουν εγώ ο πραγματικός πρωταγωνιστής της βραδιάς τους…Στην οποία βραδιά, όπως επίσης πληροφορήθηκα και διασταύρωσα, βράβευσαν κι έναν…μπανανοπαραγωγό. Ποιος ξέρει γιατί, μπορεί ο άνθρωπος να είναι χορηγός τέχνης, με γεια του με χαρά του και καλές δουλειές νά’χει.

Επί του παπλώματος τώρα, διότι αρκετά με τα Κορφιάτικα, αναρωτιόμουν πως αυτή η «Ακαδημία» και ο πρόεδρος της υπάρχουν ακόμη και πουλάνε παραγοντιλίκι στο χώρο του θεάτρου, ο οποίος δεν έχει υποστεί και λίγα την τελευταία τριετία. Όπως σχολίασε δημόσια και ο σημαντικός κριτικός θεάτρου, Κώστας Β. Ζήσης, «αυτό το έκτρωμα, μιας αυτοαποκαλούμενης “Ακαδημίας”, που ευτελίζει το θέατρο σε “μπουζουκομάγαζο” κακής ποιότητας, κανονικά θα έπρεπε σύσσωμος ο κόσμος του θεάτρου να του γυρίσει την πλάτη, και να το ακυρώσει με την απουσία του και την μη αποδοχή “βράβευσης”». Σωστός ο Ζήσης εν προκειμένω, που πρόσθεσε λίγο αργότερα: «Η μεγαλύτερη ξεφτίλα είναι ότι ο τύπος που έχει κάνει τα “βραβεία” επάγγελμα, περιφέρεται στα θέατρα ως παράγοντας, και αντί να τον πετάξουν έξω με τις κλωτσιές, του ανοίγουν και σαμπάνιες!» Αγαπητέ Κώστα, δεν μπορούν να γνωρίζουν όλοι οι καλλιτέχνες τι παίζει με μια επιτροπή που τους καλεί για να τους βραβεύσει. Διότι στα κακόγουστα βίντεο είδαμε εν είδει αναδρομής στην ιστορία του «θεσμού», προσωπικότητες βραβευμένες σαν τον Δημήτρη Παπαδημητρίου με τη Φωτεινή Δάρρα, τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο, τον Θοδωρή Αθερίδη, τον Γιάννη Σπανό, τη Νένα Βενετσάνου κ.α. Κατά τη γνώμη μου, υπόλογοι είναι οι καλλιτέχνες που έχουν ήδη «βραβευθεί» και κάνουν πλάτες σε συναδέλφους τους για να πράξουν το ίδιο, ζημιώνοντας τους μ’ αυτόν τον τρόπο! Και σ’ αυτό είμαι κάθετος!

Αυτή ήταν και είναι η αισθητική της Δεξιάς στην Ελλάδα, σε μια μικρή χώρα, παραδοσιακά δεξιά και συντηρητική. Κακογουστιά, αμορφωσιά, σεξισμός, νταϊλίκι, λούσο και «αρχαία κάλλη» που’λεγε κι ο Νίκος Γκάτσος. Τι να την κάνεις την πολιτική και τα παιχνίδια της Δεξιάς που πίνει το αίμα του λαουτζίκου για να πλουτίζουν ακόμη πιο πολύ οι πλούσιοι και να μη μιλάει κανείς…Τα πάντα είναι ζήτημα αισθητικής. Κι επειδή ακριβώς μια αισθητική μάς έχει απομείνει για να κρατήσουμε με νύχια και με δόντια, εγώ θεώρησα σωστό να την κοπανήσω και να μη σπαταλήσω άδικα το χρόνο μου. Εύχομαι στο εξής οι Έλληνες θεατράνθρωποι, που θέλουν να χαρακτηρίζονται τουλάχιστον σοβαροί, να γυρίσουν την πλάτη και να περιθωριοποιήσουν την «Ακαδημία» του Δημήτρη Μουζακίτη. Τελεία και παύλα!