Push back: Δεν χάνεις μόνο την ανθρωπιά σου αλλά και την εθνική κυριαρχία

Ας μην μπαίνουμε στον κόπο να κάνουμε επίκληση στα ανθρωπιστικά αισθήματα Δεξιών, μισαλλόδοξων, ακροδεξιών και ψεκασμένων, δεν έχει νόημα.

Αυτό που έχει νόημα όμως, είναι να επισημάνουμε πόσο σημαντικές είναι επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης από το ελληνικό λιμενικό, όχι για ανθρωπιστικούς λόγους, όχι για λόγους αξιοπρέπειας της χώρας (τα βάλαμε στην άκρη άλλωστε αυτά για την οικονομία της συζήτησης) αλλά για λόγους εθνικής κυριαρχίας:

– Η Ελλάδα, όπως κάθε χώρα,  έχει προσυπογράψει να υπακούει σε ένα Διεθνές Δίκαιο και πιο συγκεκριμένα σε δύο πτυχές  του: το ένα είναι η Συνθήκη της Γενεύης και το άλλο το Δίκαιο των Θαλασσών

– Και τα δυο υπαγορεύουν τους κανόνες για την μετακίνηση ανθρώπων και όχι μόνο αλλά και το τι σημαίνει εθνική κυριαρχία.

– Βασικό και ουσιαστικό κομμάτι στο ορισμό της σύγχρονης εθνικής κυριαρχίας, είναι οι επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης είτε αυτές αφορούν ναυτικούς, ψαράδες, μετανάστες, είτε οποιονδήποτε άνθρωπο βρίσκεται εν κινδύνω.

– Την ευθύνη έρευνας και διάσωσης την έχει η χώρα στην οποία ανήκουν τα χωρικά ύδατα όπου γίνεται το συμβάν.

– Προσέξτε τώρα: αν αυτή η χώρα δεν μπορεί ή αρνηθεί να ξεκινήσει έρευνα και διάσωση, αυτό μπορεί να το κάνει οποιαδήποτε άλλη χώρα είναι κοντά στην περιοχή.

– Αν λοιπόν αυτό γίνει κατά σύστημα, η άλλη χώρα μπορεί να επικαλεστεί την υποχρέωση της (βλέπε δικαίωμα), να επιχειρεί εντός των ξένων χωρικών υδάτων.

– Κι επειδή κανένας δεν θα της αρνηθεί αυτή την υποχρέωση, αποκτά τρόπον τινά δικαίωμα χρησικτησίας στη συγκεκριμένη περιοχή. Για να το πούμε λιανά, αν μια χώρα διεκδικεί μέρος ή το σύνολο της υφαλοκρηπίδας, ή και του FIR μιας άλλης χώρας, ενεργώντας με επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης εμπλουτίζει τα επιχειρήματά της έναντι των διεθνών οργανισμών. Ποιοι είναι αυτοί; Ο ΟΗΕ – Ύπατη Αρμοστεία, και το Διεθνές δικαστήριο της Χάγης που τελευταία έχει μπει ξανά στην επικαιρότητα.

– Για αυτό και η Τουρκία προσπαθεί με κάθε τρόπο τα τελευταία χρόνια να το κάνει αυτό και για αυτό το βίντεο με το push back  από το ελληνικό λιμενικό αποτελεί επιχείρημα προς αυτή την επιδίωξη.

– Να αναφέρουμε άλλο ένα πιθανό ενδεχόμενο: αν μετά από ένα push back, βάρκα με πρόσφυγες ή μετανάστες καταπλεύσει και αυτοί αποβιβαστούν σε μια βραχονησίδα, και στη συνέχεια τους μαζέψει από εκεί τουρκική ακταιωρός, αυτό θα αποτελεί συμβάν εξίσου σημαντικό με το να σηκώσουν μια νάιλον σημαία στα Ίμια.

Με άλλα λόγια τα push back δεν αποτελούν μέθοδο αποτροπής αλλά αντίθετα χρυσή ευκαιρία για την Τουρκία που τα περιμένει πως και πως.

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr