Ψευδεπίγραφο το νομοσχέδιο με τον κατ’ ευφημισμό τίτλο «Ελεύθερο Πανεπιστήμιο»

Μια πραγματικότητα, όμως, που είναι αδιάφορη εθνικά, κοινωνικά, αναπτυξιακά και πολύ περισσότερο και εκπαιδευτικά.

Για τον απλό λόγο ότι η λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Ευρώπη δεν καλύπτει περισσότερο από το 10-20% των εκεί εκπαιδευτικών αναγκών.

Ελάχιστοι λοιπόν θα ωφεληθούν στη χώρα μας από την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων και ελάχιστοι είναι εκείνοι που ενδιαφέρονται γι’ αυτά.

Αφού αυτή η κυβερνητική πρωτοβουλία αφορά στις λίγες εκπαιδευτικές επιχειρήσεις που θα θησαυρίσουν, καθώς και στους ελάχιστους πλούσιους Έλληνες, που μπορούν να πληρώνουν χιλιάδες ευρώ για δίδακτρα το χρόνο, προκειμένου να σπουδάσουν τα παιδιά τους.

Όσο για το επιχείρημα ότι δήθεν θα αντιμετωπιστεί με την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων το brain drain, η απάντηση βρίσκεται όχι στα ιδιωτικά, αλλά στα δημόσια πανεπιστήμια.

Γιατί σε αυτά οφείλει να επενδύσει η Ελλάδα, προκειμένου να επιστρέψουν όσοι σπουδάζουν στο εξωτερικό. Και στα δημόσια πανεπιστήμια πρέπει να επενδύσουμε για να επιστρέψουν σε αυτά οι 20.000 νέοι το χρόνο που η ίδια η κυβέρνηση Μητσοτάκη έστειλε σαν πελατεία στα ιδιωτικά κολλέγια, μέσω του τρικ της βαθμολογικής βάσης.

Αφού είναι γνωστό διεθνώς ότι η επένδυση στην Παιδεία είναι η μόνη ισχυρά ανταποδοτική επένδυση. Καθώς το μέλλον μιας χώρας εξαρτάται μονόδρομα από το επίπεδο της Παιδείας της.

Τα επικοινωνιακά τεχνάσματα της κυβέρνησης περί δήθεν κρατικών δεσμών που κρατούν καθηλωμένα τα δημόσια πανεπιστήμια είναι φτηνά και σαφώς προπαγανδιστικά. Καθώς ακόμη και αν ήταν έτσι, τα δεσμά αυτά δεν θα σπάσουν επειδή θα ιδρυθούν ιδιωτικές εκπαιδευτικές επιχειρήσεις.

Αυτή η προσχηματική επικοινωνιακή συζήτηση δημιουργεί προπέτασμα καπνού για να κρυφτεί πίσω της το μεγάλο θλιβερό προνόμιο της χώρας μας.

Που δεν είναι ότι τάχα δεν έχουμε ιδιωτικά πανεπιστήμια. Αλλά είναι ότι η Παιδεία μας είναι η πιο φτωχή και η χειρότερα στελεχωμένη στην Ευρώπη.

Οι διεθνείς δείκτες είναι αποκαλυπτικοί. 7,1% του προϋπολογισμού της δίνει η Ελλάδα για την Παιδεία, όταν ο μέσος ευρωπαϊκός όρος είναι 9,4%. Και όταν η πρώην ανατολική Βουλγαρία, η μόνη φτωχότερη σήμερα από εμάς χώρα στην ΕΕ των 27, δίνει 10,6% του προϋπολογισμού της.

Αλλά και ως προς τη στελέχωση των δημόσιων πανεπιστημίων είμαστε τελευταίοι στην Ευρώπη. Με 47 φοιτητές να αντιστοιχούν σε έναν καθηγητή στα δικά μας δημόσια πανεπιστήμια, όταν ο μέσος ευρωπαϊκός όρος είναι 13. Και όταν στη γειτονική μας Βουλγαρία αναλογούν 11 μόλις φοιτητές ανά καθηγητή.

Η προτεραιότητα επομένως σήμερα στην Ελλάδα για την Παιδεία είναι η αναβάθμιση των δημόσιων πανεπιστημίων. Και όχι η σκόπιμη υποβάθμισή τους, προκειμένου να αποκτήσουν έτοιμη πελατεία τα ιδιωτικά.

Από εκεί πρέπει να ξεκινήσουμε και αυτή τη συζήτηση πρέπει σήμερα να ανοίξουμε.

Γιατί το μόνο πραγματικά «Ελεύθερο Πανεπιστήμιο» είναι το δημόσιο.

Που απελευθέρωσε την κοινωνία από τα ταξικά δεσμά, παρέχοντας ελεύθερη πρόσβαση στην επιστημονική γνώση ισότιμα σε όλους τους πολίτες, με μόνο κριτήριο τις δυνατότητές τους να σπουδάσουν.

Αυξάνοντας την κοινωνική κινητικότητα μετά το 1960 και οδηγώντας στην ανάπτυξη της μεταπολεμικής Ελλάδας.

Έτσι έγινε εφικτό παιδιά αγροτικών οικογενειών να σπουδάσουν και να γίνουν γιατροί και γεωπόνοι. Και έτσι επιτεύχθηκε το θαύμα, παιδιά της εργατικής τάξης να γίνονται μηχανικοί και νομικοί.

Το ιδιωτικό Πανεπιστήμιο από την άλλη μεριά, που κατ’ ευφημισμό και για προπαγανδιστικούς λόγους η κυβέρνηση αποκαλεί «ελεύθερο», το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν είναι. 

Γιατί επιβάλλει τον καταναγκασμό των διδάκτρων. Που δίνουν πρόσβαση μόνο στους λίγους, που μπορούν να πληρώνουν για να σπουδάσουν.

Πίσω από τη νομιμοποίηση των ιδιωτικών πανεπιστημίων, σε μια χώρα που δεν έχει ισχυρά χρηματοδοτημένα και ικανοποιητικά στελεχωμένα δημόσια πανεπιστήμια, κρύβεται η επιδίωξη της κυβέρνησης Μητσοτάκη για μια ταξική κοινωνία.

Μια κοινωνία που θα αναπαράγει την άρχουσα τάξη και δεν θα δίνει ισότιμες ευκαιρίες σε όλους, σύμφωνα με την αξία και τις ικανότητές τους.

Αυτή την Ελλάδα θέλουμε;

Πηγή: Tvxs

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr