Ζώντας χρόνια στην επαρχία, η αλήθεια είναι πως δεν έχω την καλύτερη εικόνα, αλλά ούτε και την καλύτερη άποψη γι’ αυτό που λέμε «μεγάλες πόλεις». Για πολλούς λόγους, κυρίως όμως γιατί στην επαρχία νομίζω πως υπάρχει περισσότερη ανθρωπιά. Τουλάχιστον έτσι νόμιζα. Η φτώχεια και η ακρίβεια στα σούπερ μάρκετ πιέζουν τον κόσμο όλο και περισσότερο, αναγκάζοντας τους ανθρώπους να στριμώχνονται για βασικά αγαθά, λες και οι τσέπες αδειάζουν με την ίδια ταχύτητα που γεμίζουν τα ράφια με ακριβές ετικέτες, αφήνοντας τους πολίτες «ομήρους» σε έναν αδιάκοπο κύκλο ανέχειας. Σίγουρα από τους βασικότερους λόγους που ο κόσμος «τρελαίνεται», αλλά δεν είναι ο μόνος. Το χειρότερο είναι πως ο κόσμος γίνεται όλο και περισσότερο αδιάφορος.
Σε μια κοινωνία που μοιάζει να βυθίζεται σε σκοτεινά νερά, όλο και περισσότερα αδύναμα μέλη της μοιάζουν να παραμένουν αόρατα. Η πρόσφατη γυναικοκτονία στο Αγρίνιο είναι μια ακόμη θλιβερή υπενθύμιση πως οι γυναίκες που ζουν υπό το βάρος της βίας, παραμένουν εγκλωβισμένες σε μια αδυσώπητη πραγματικότητα. Η θλίψη και η οργή του πλήθους ξεσπούν για λίγο, μόνο και μόνο για να σβήσουν πάλι, σαν φλόγες που πνίγονται από την ίδια την κοινωνική αδιαφορία. Και αυτή η αδιαφορία έχει οδηγήσει σε 23 γυναικοκτονίες το 2021, 24 το 2022 και 13 το 2023.
Το 2024 πόσες;
Σε μια πόλη όπως το Αγρίνιο, τύπος κυκλοφορεί με όπλο και σκοτώνει μια γυναίκα μέσα στο κέντρο. Και αυτό θα προκαλούσε έκπληξη αν δεν είχε προηγηθεί μια γυναικοκτονία έξω από αστυνομικό τμήμα… Σε μια κοινωνία όπου οι φωνές των αδύναμων χάνονται μέσα στην αναισθησία, η γυναικοκτονία στο Αγρίνιο είναι μια ακόμη πληγή σε έναν ατέλειωτο κατάλογο εγκλημάτων που ματώνουν το κοινωνικό σώμα, αφού τα περιστατικά έμφυλης βίας στην Ελλάδα μόνο σπάνια δεν είναι. Κάθε φορά που μια γυναίκα χάνει τη ζωή της από το χέρι ενός ανθρώπου που κάποτε ίσως εμπιστεύτηκε, η κοινωνία συλλογικά θρηνεί, μόνο για να μάθει τι έγινε και να γυρίσει μετά την πλάτη της στην επόμενη γυναίκα που ζητά βοήθεια. Γι’ αυτό και πρόκειται για κάτι που πλέον προκαλεί έκπληξη μόνο σαν τίτλος είδησης και μετά είναι απλά Τετάρτη.
Γυναικοκτονία στο Αγρίνιο: Ποια ήταν η 43χρονη Δώρα που δολοφονήθηκε από τον πρώην σύντροφό της
Αυτή η φρικτή επανάληψη τέτοιων εγκλημάτων δεν είναι τυχαία: ζούμε στην κοινωνία που αποφεύγει να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα της έμφυλης βίας, μια κοινωνία που παραμένει «τυφλή» και «κουφή» μπροστά στις γυναίκες που ζητούν προστασία, ακόμη κι αν τα θύματα καταγγέλλουν, φωνάζουν, ελπίζουν σε βοήθεια, αλλά η απάντηση είναι συνήθως η σιωπή και η αδράνεια. Και, τις περισσότερες φορές, όσοι είναι σε θέση να προστατεύσουν προτιμούν να μην εμπλακούν, μεταφέροντας το βάρος του φόβου πίσω στα θύματα, μέχρι που πολλές καταλήγουν εγκλωβισμένες σε έναν κόσμο που δεν θέλει να τις δει ή να τις ακούσει, κλείνοντας τις πόρτες και δυναμώνοντας την ένταση της τηλεόρασης. Ένας μακρύς κατάλογος θυμάτων που δεν σταματά να μεγαλώνει και γεμίζει ε ονόματα που καταλήγουν μια επώδυνη ανάμνηση.
Ποιος ξεχνάει την Ελένη Τοπαλούδη; Ή μάλλον ποιος τη θυμάται;
Η έλλειψη υποδομών στήριξης και η απουσία προληπτικών μέτρων καθιστούν την κοινωνία συνυπεύθυνη δεν είναι οι μόνοι λόγοι που συνεχίζονται. Η αδιαφορία της περίφημης «κοινής γνώμης» είναι τουλάχιστον παροιμιώδης. Αν κάποιος φωνάξει βοήθεια στο κέντρο μια μεγάλης πόλης φωνάξει «Βοήθεια!» πόσοι θα τρέξουν και πότε; Δεν μιλάω καν για την Αθήνα. Εκεί δεν ξέρω αν θα προλάβει να φωνάξει.
Η κοινωνική αδιαφορία εκτείνεται και σε άλλους τομείς, με κυρίαρχη τη φτώχεια. Οι τιμές στα σούπερ μάρκετ αυξάνονται ανεξέλεγκτα, η φτώχεια εξαπλώνεται, η έλλειψη στοιχειώδους οικονομικής ασφάλειας, η καθημερινή αδυναμία των ανθρώπων να ανταπεξέλθουν στο κόστος ζωής όλο και μεγαλώνει, χωρίς καμία σημαντική παρέμβαση για να ανακουφίσει όσους έχουν ανάγκη. Ακόμα κι από τον γείτονα. Που ίσως ούτε αυτός να μη βγαίνει πλέον.
Ο κόσμος ζει σε ένα καθεστώς φόβου. Φόβο για το οτιδήποτε. Και υπό το πρίσμα αυτού του φόβου, ποινικοποιεί τη βοήθεια.
–Γιατί να βοηθήσω κάποιον;
-Τι έκανε ή τι θα κάνει αυτός για μένα;
– Πού να μπλέξεις τώρα;
– Εμένα με βοηθάει κανένας;
Μόνο λίγες από τις ερωτήσεις που ακούγονται καθημερινά και συνοδεύουν τον όρο «βοήθεια», λες και την έβαλε κάποιος στο χρηματιστήριο και για να βοηθήσουμε πρέπει να πάρουμε κάποιο αντάλλαγμα… Όλα αυτά τα σημάδια φανερώνουν έναν κοινωνικό ιστό που έχει χάσει τη συνοχή του, έναν κόσμο που αγνοεί τα τραύματα των πιο αδύναμων, αφήνει τις πληγές τους ανοιχτές να ματώνουν και αντικρίζει μια κοινωνία απονεκρωμένη. Σε μια τέτοια κοινωνία, η λέξη «αλληλεγγύη» μοιάζει να έχει ξεχαστεί, καθώς οι φωνές που ζητούν βοήθεια συνεχίζουν να σβήνουν μέσα στη θλίψη και στην αδιαφορία ενός κόσμου που έχει επιλέξει να κοιτά αλλού. Στο σωρό με τις δικαιολογίες πάντα θα βρίσκει κάποια να τα μπαλώνει.
Η κάθε γυναικοκτονία δεν είναι απλώς ένα ακόμη τραγικό περιστατικό, αλλά ένα ηχηρό κάλεσμα αφύπνισης. Μια βουβή κραυγή μιας κοινωνίας που έχει αφεθεί στην αδιαφορία, παραμελώντας τις πιο ευάλωτες ψυχές της. Όσο η βία συνεχίζεται, όσο οι γυναίκες εξακολουθούν να δολοφονούνται, η κοινωνία μας αποκαλύπτει τις πιο σκοτεινές της πλευρές: τη σιωπή, την ανοχή, την απάθεια. Με μια λέξη τη συνενοχή. Αυτή η κοινωνική κατάσταση απαιτεί ευαισθητοποίηση, παιδεία και δράση από κάθε πολίτη και από κάθε θεσμό. Αντί να κλείνουμε τα μάτια μας, οφείλουμε να σταθούμε πλάι σε όσες και όσους τολμούν να ζητήσουν βοήθεια και προστασία.
Αλήθεια, μπορούμε να φανταστούμε μια κοινωνία που δεν ανέχεται τη βία, που δεν επιτρέπει σε καμία γυναίκα να αισθανθεί αβοήθητη, μια κοινωνία που θα διεκδικήσει τη δική της αναγέννηση, για να μπορέσει επιτέλους να προστατεύσει εκείνους που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη από στήριξη και αλληλεγγύη;
Ειδήσεις σήμερα:
Τζόκερ: Ένας υπερτυχερός κέρδισε 4,2 εκατ. ευρώ – Πού παίχτηκε το «χρυσό» δελτίο
Δείτε όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο koutipandoras.gr
Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr
Facebook
Twitter
Tα σχόλια στο site έχουν απενεργοποιηθεί. Μπορείτε να σχολιάζετε μέσα από την επίσημη σελίδα στο Facebook
Σχόλια
Επικοινωνία
