Πώς ο μισογυνισμός έγινε ο συνδετικός ιστός της Αμερικανικής Δεξιάς

Σε μια εποχή που η αστική δημοκρατία μοιάζει να ασθμαίνει, μια σκληρή, σχεδόν αρχέγονη μορφή μισογυνισμού έχει μετατραπεί στην ισχυρότερη δύναμη που συγκρατεί το οικοδόμημα της αμερικανικής δεξιάς. Δεν πρόκειται πια για τις γραφικές κραυγές κάποιων περιθωριακών τύπων που νοσταλγούν την εποχή των σπηλαίων, αλλά για ένα καλά οργανωμένο πολιτικό και θρησκευτικό δίκτυο που στοχεύει στην καρδιά των κατακτήσεων του 20ού αιώνα. Όπως αποκαλύπτει εκτενές ρεπορτάζ του The Atlantic, το φαινόμενο αυτό, γνωστό και ως «masculinism», δεν είναι απλώς μια αντίδραση στις υπερβολές της «woke» κουλτούρας, αλλά μια μεθοδική προσπάθεια επαναβεβαίωσης της ανδρικής υπεροχής. Σε αυτό το ιδεολογικό πλαίσιο, η σιωπή των γυναικών δεν αποτελεί παράπλευρη απώλεια, αλλά τον κεντρικό πολιτικό στόχο.

Η θεοκρατική αυτοκρατορία του Μόσκοου

Στην κορυφή αυτής της πνευματικής πυραμίδας στέκει ο Ντάγκλας Γουίλσον, ένας πάστορας από το Αϊντάχο που προτείνει με μια ανατριχιαστική ηρεμία την κατάργηση της 19ης Τροπολογίας του αμερικανικού Συντάγματος, η οποία έδωσε στις γυναίκες το δικαίωμα ψήφου. Για τον Γουίλσον, η ψήφος πρέπει να ασκείται ανά «νοικοκυριό», με λίγα λόγια μόνο από του άντρες δηλώνοντας την πλήρη πολιτική αποδυνάμωση των γυναικών. Μέσα από μια αυτοκρατορία εκδοτικών οίκων και υπηρεσιών streaming, ο Γουίλσον διαχέει ένα όραμα όπου οι γυναίκες οφείλουν να σιωπούν και να υπακούουν στην εξουσία του συζύγου τους, ο οποίος έχει τον έλεγχο ακόμη και για τις καταναλωτικές τους συνήθειες.

Το γεγονός ότι ο υπουργός Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, συνδέεται με την ομολογία του Γουίλσον, μαρτυρά πως αυτές οι απόψεις έχουν πάψει προ πολλού να θεωρούνται περιθωριακές. Ο ίδιος ο πάστορας εμφανίζεται συχνά ως μια πατρική φιγούρα, όμως πίσω από αυτό το προσωπείο κρύβεται ένας άνθρωπος που χρησιμοποιεί χυδαίους χαρακτηρισμούς για τις φεμινίστριες και ονειρεύεται μια κοινωνία δομημένη πάνω στην απόλυτη ανδρική κυριαρχία.

Η ανδρόσφαιρα και το πολυφυλετικό μίσος

Η επίθεση κατά των γυναικών έχει βρει γόνιμο έδαφος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δημιουργώντας μια τεράστια αγορά που θρέφει το μισογυνισμό. Από κοσμικούς influencers της «ανδρόσφαιρας» όπως ο Andrew Tate και ο Sneako, μέχρι θρησκευτικούς φανατικούς, το αφήγημα είναι κοινό: οι άνδρες είναι το πραγματικά καταπιεσμένο φύλο. Αυτό το κίνημα έχει καταφέρει να δημιουργήσει μια απροσδόκητη πολυφυλετική συμμαχία, καθώς νέοι άνδρες από μειονότητες στρέφονται προς τον τραμπισμό, αναζητώντας την αποκατάσταση του κοινωνικού τους κύρους που θεωρούν ότι τους αφαίρεσαν οι γυναίκες.

Στο πιο ακραίο άκρο αυτού του φάσματος εμφανίζονται προσωπικότητες όπως ο Νικ Φουέντες, ο οποίος δεν διστάζει να προτείνει τον εγκλεισμό των γυναικών σε «γκουλάγκ αναπαραγωγής», συνδέοντας τον μισογυνισμό, την έμφυλη και σεξουαλική βία με τον ρατσισμό και τον αντισημιτισμό. Παρόλο που ορισμένοι στη Δεξιά προσπαθούν να κρατήσουν αποστάσεις, οι ιδέες για τον απόλυτο έλεγχο του γυναικείου σώματος και της εργασίας κερδίζουν διαρκώς έδαφος. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι σε πολλές πολιτείες των ΗΠΑ κατέστη ξανά παράνομη μετά από δεκαετίες.

Από το ψευδώνυμο στην πολιτική πλατφόρμα

Αυτοί που κάποτε κρυβόντουσαν πίσω από ανώνυμα προφίλ, τώρα κυκλοφορούν με ονοματεπώνυμο και ακαδημαϊκούς τίτλους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Τσαρλς Κόρνις-Ντέιλ, ένας ιστορικός με σπουδές στην Οξφόρδη, που υπό το ψευδώνυμο «Raw Egg Nationalist» συνδυάζει συμβουλές wellness με ακροδεξιά πολιτική, υποστηρίζοντας ότι η κοινοβουλευτική δημοκρατία καταστέλλει τη ζωτική δύναμη των ανδρών.

Η σύνδεση αυτών των ιδεών με την επίσημη πολιτική σκηνή γίνεται μέσω οργανώσεων όπως το Heritage Foundation. Το σχέδιο «Project 2025» οραματίζεται μια Αμερική όπου οι άνδρες θα είναι οι αποκλειστικοί οικογενειάρχες και οι γυναίκες θα περιορίζονται απλώς στη μητρότητα, με το κράτος να αποθαρρύνει το διαζύγιο χωρίς υπαιτιότητα και την πρόσβαση στην αντισύλληψη.

Η νοσταλγία μιας ψευδούς ιστορίας

Το όπλο αυτής της νέας Δεξιάς δεν είναι παρά μια παραμορφωμένη μορφή νοσταλγίας για το παρελθόν. Προωθούν την εικόνα της ευτυχισμένης νοικοκυράς του 19ου αιώνα, αγνοώντας την πραγματικότητα της απελπισίας που κατέγραψε η ιστορική έρευνα. Ισχυρίζονται ότι οι γυναίκες είναι πιο ευτυχισμένες όταν εξαρτώνται από έναν ισχυρό άνδρα, παρά το γεγονός ότι τα δεδομένα δείχνουν πως οι ανύπαντρες γυναίκες καταφέρνουν συχνά υψηλότερα επίπεδα ευτυχίας από τους ανύπαντρους άνδρες.

Η οργή της «ανδρόσφαιρας» πηγάζει στην ουσία από την ελευθερία επιλογής που κατέκτησαν οι γυναίκες: τη δυνατότητα να έχουν οικονομική ανεξαρτησία και προσωπική αυτονομία, να φεύγουν από κακούς γάμους και να ορίζουν μόνες τους τη ζωή τους. Για τους υπέρμαχους του «masculinism», αυτή η ελευθερία φαντάζει με προσωπική προσβολή. Στο τέλος της ημέρας, η μάχη που δίνεται αυτή τη στιγμή στις ΗΠΑ δεν αφορά απλώς την οικονομία, αλλά την επιβολή μιας μισογύνικης αυταρχικής δομής όπου η ανδρική εξουσία θα είναι αδιαμφισβήτητη.

Διαβάστε επίσης:

Μισογυνισμός, η χωροφυλακή της πατριαρχίας

Τραμπ: Μπορεί το MAGA να επιβιώσει από έναν θρησκευτικό εμφύλιο;

Σάρα Ρότζερς: Η «σταυροφόρος» της ελευθερίας του λόγου που προωθεί το MAGA στην Ευρώπη

Ο πόλεμος στο Ιράν προκαλεί προβλήματα στον Τραμπ: Πως το MAGA στρέφεται εναντίον του Αμερικανού Προέδρου

Δείτε όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο koutipandoras.gr