Πολιτική και Δικαιοσύνη είναι άρρωστες αλλά την πολιτική κάποιος την ελέγχει

Γράφει ο Φέλιξ

Διαμαρτύρονται έτσι γιατί η κυβέρνηση, δηλαδή η Εκτελεστική εξουσία χτυπάει τον θεσμό της Δικαστικής εξουσίας εκφράζοντας άποψη. Αυτή όμως η ίδια διαμαρτυρία είναι μια μεγάλη αντίφαση. Γιατί αν η Δικαστική εξουσία διαμαρτύρεται για τον τρόπο που πολιτεύεται η κυβέρνηση, αυτομάτως χτυπάει το θεσμό της Εκτελεστικής εξουσίας. Δηλαδή τα κυβερνητικά στελέχη δεν μπορούν να διαμαρτύρονται για τον τρόπο που αποδίδεται Δικαιοσύνη, αλλά τα στελέχη της Δικαιοσύνης μπορούν να διαμαρτύρονται για τον τρόπο που κυβερνά η κυβέρνηση και για όσα λέει.

Αυτή η ψευτοθεσμικότητα, που θέλει ο κόσμος να το έχει τούμπανο για όσα συμβαίνουν στη Δικαιοσύνη και αυτή να το έχει καμάρι και προσωπικό δεδομένο, είναι ταυτόχρονα μια απέραντη υποκρισία. Είναι εύκολο να βγάζεις ανακοινώσεις όπως η Ένωση Δικαστικών Λειτουργών του Ελεγκτικού Συνεδρίου, υπενθυμίζοντας ρητά μεγάλων ανδρών για το τι είναι η πολιτική χωρίς Δικαιοσύνη. Πρέπει όμως να απαντήσουν στο τι είναι και η Δικαιοσύνη χωρίς δικαιοσύνη.

Η συντεχνιακή αντίληψη που δημιουργεί βιομηχανίες ανακοινώσεων και διαμαρτυριών, όταν κάποιος κρίνει κάποια εξέλιξη στη Δικαιοσύνη, ούτε Δικαιοσύνη είναι ούτε θεσμική αντίληψη. Ποιος αλήθεια κρίνει τη Δικαιοσύνη; Ποιο θεσμικό όργανο είναι αυτό; Υπάρχει; Δεν υπάρχει. Τις κυβερνήσεις και τη Βουλή τους επιλέγει ο λαός και δίνουν λόγο έμμεσα ή άμεσα. Σε ποιόν δίνει λόγο η Δικαιοσύνη στην Ελλάδα; Αυτό είναι ένα μεγάλο θεσμικό κενό.

Αντί να βγάζουν λοιπόν ανακοινώσεις με τις οποίες παρεμβαίνουν ευθέως στην Εκτελεστική εξουσία (με τη δική τους λογική πάντα) καλά θα κάνουν να φροντίσουν να αναζητήσουν την πορεία της δικαιοσύνης μέσα στη Δικαιοσύνη. Αυτό είναι θεσμικός ρόλος τον οποίο δεν έχουν εκπληρώσει, αφήνοντας επί δεκαετίες υπουργούς να προωθούν νόμους που αντιστρατεύονταν τη Δικαιοσύνη για να απελευθερώνουν από εμπόρους ναρκωτικών μέχρι εγκληματίες του λευκού κολάρου. Δεν έχουν βγάλει κιχ για όλα αυτά. Αλλά τους πειράζει τι λέει σε μια δημοκρατία η Γεροβασίλη και τι γράφει ο Κρέτσος. Ας μιλήσουν πρώτα για τους νόμους του Αθανασίου. Τολμάνε;