Πόλη ή χωριό: Πού είναι καλύτερη η ζωή για τα ζώα συντροφιάς;

Ποιο από τα δύο ζώα ζει καλύτερα;

Η απάντηση δεν είναι καθόλου εύκολη. Το πιο σημαντικό είναι η σχέση που διαμορφώνουμε με το ζώο μας, η αγάπη και η φροντίδα που του προσφέρουμε. Είναι όμως αρκετά;

Σίγουρα, ένα ζώο συντροφιάς επηρεάζεται από τον τόπο όπου ζούμε μαζί του, τον τρόπο ζωής μας και –κυρίως– από το τι θεωρούμε «φυσιολογική» φροντίδα ενός ζώου.

Και κάπου ανάμεσα στην πολυκατοικία της Αθήνας και την αυλή ενός χωριού, η έννοια της φιλοζωίας μπορεί να αλλάζει αρκετά.

Η φιλοζωία δεν μετριέται σε τετραγωνικά 

Η αστικοποίηση έχει αλλάξει σημαντικά τον ρόλο των ζώων συντροφιάς. Στις μεγάλες πόλεις, συχνά ο σκύλος ή η γάτα ζουν μέσα στο σπίτι.

Οι σύγχρονες πόλεις έχουν σχεδιαστεί πρωτίστως γύρω από τις ανθρώπινες ανάγκες, συχνά αφήνοντας ελάχιστο χώρο για την ασφαλή συνύπαρξη με τα υπόλοιπα ζώα. Για ένα αδέσποτο, δρόμοι με έντονη κυκλοφορία, έλλειψη ασφαλών χώρων και ένα γενικότερα αφιλόξενο αστικό περιβάλλον μπορούν να μετατρέψουν την καθημερινή επιβίωση σε διαρκή κίνδυνο.

Στην ύπαιθρο, η σχέση ανθρώπου και ζώου μπορεί να περιλαμβάνει περισσότερους ρόλους. Ένας σκύλος μπορεί να είναι σύντροφος αλλά παράλληλα να φυλάει το σπίτι, το κοπάδι ή μια αγροτική εγκατάσταση. Μια γάτα μπορεί να ζει δίπλα στο σπίτι και να θεωρείται κατοικίδιο, όπως και μια γάτα που ζει σε ένα αστικό διαμέρισμα.

Αυτό όμως δεν μας επιτρέπει να μετρήσουμε τη φιλοζωία με βάση τα τετραγωνικά στα οποία κινείται ένα ζώο συντροφιάς.

Ένα ζώο που ζει μέσα στο σπίτι δεν είναι αυτομάτως ευτυχισμένο. Και ένα ζώο που ζει σε αυλή δεν είναι αυτομάτως παραμελημένο.

Η κτηνιατρική περίθαλψη 

Υπάρχει μια πολύ πρακτική διαφορά ανάμεσα στη ζωή με ένα ζώο σε ένα μεγάλο αστικό κέντρο και σε μια απομακρυσμένη περιοχή: τι γίνεται όταν αυτό το ζώο χρειαστεί κτηνίατρο;

Στις μεγάλες πόλεις, οι επιλογές σε κτηνιατρεία και εξειδικευμένες υπηρεσίες είναι περισσότερες. Στην επαρχία, ιδιαίτερα σε μικρότερες ή απομακρυσμένες περιοχές, η πρόσβαση μπορεί να είναι δυσκολότερη: μεγαλύτερες αποστάσεις, λιγότερες διαθέσιμες επιλογές και ανάγκη μετακίνησης σε κάποιο αστικό κέντρο όταν ένα περιστατικό απαιτεί εξειδικευμένη εξέταση, νοσηλεία ή αντιμετώπιση εκτός ωραρίου.

Η γεωγραφία, άλλωστε, αναγνωρίζεται στη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία ως ένας από τους παράγοντες που μπορούν να περιορίσουν την πρόσβαση στην κτηνιατρική περίθαλψη. Μαζί με το κόστος, καταγράφονται ως εμπόδια η απόσταση, η δυνατότητα μετακίνησης και η διαθεσιμότητα κτηνιατρικών υπηρεσιών.

Και όταν πρόκειται για ένα επείγον περιστατικό, η απόσταση δεν είναι απλώς ταλαιπωρία. Ο χρόνος μέχρι το ζώο να φτάσει στην κατάλληλη περίθαλψη μπορεί να αποκτήσει κρίσιμη σημασία.

Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο σύνθετο όταν μιλάμε για αδέσποτα. Ένας πολίτης ή ένας εθελοντής που βρίσκει ένα τραυματισμένο ζώο σε ένα χωριό θα χρειαστεί να λύσει ταυτόχρονα δύο προβλήματα: ποιος θα το περιθάλψει και πώς θα μεταφερθεί μέχρι εκεί;

Και κάπου εδώ η συζήτηση για το αν τα ζώα «ζουν καλύτερα στην πόλη ή στο χωριό» αποκτά μια άλλη διάσταση. Γιατί όσο χώρο κι αν έχει ένας σκύλος να τρέξει ή όσο ελεύθερα κι αν μπορεί να κινηθεί μια γάτα, αν όταν αρρωστήσει η κατάλληλη περίθαλψη βρίσκεται πολλά χιλιόμετρα μακριά, η γεωγραφία μπορεί τελικά να επηρεάσει και την ποιότητα της ζωής της.

Η ευθύνη δεν αλλάζει ταχυδρομικό κώδικα 

Είτε μιλάμε για το κέντρο της Αθήνας είτε για ένα χωριό με μερικές εκατοντάδες κατοίκους, ένα πράγμα παραμένει ίδιο: τα αδέσποτα δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως υπόθεση κάποιων «φιλόζωων της περιοχής».

Στην Ελλάδα, ο Ν. 4830/2021 προβλέπει συγκεκριμένες αρμοδιότητες των δήμων για τη διαχείριση των αδέσποτων ζώων συντροφιάς, από την περισυλλογή και την κτηνιατρική περίθαλψη μέχρι τη σήμανση, τη στείρωση, τη φιλοξενία και την υιοθεσία.

Οι διαφορετικές συνθήκες που επικρατούν από περιοχή σε περιοχή δεν μπορούν, ωστόσο, να αποτελούν άλλοθι για την ελλιπή διαχείριση των αδέσποτων. Η οργανωμένη διαχείριση και η αναγκαία κτηνιατρική περίθαλψη των αδέσποτων πρέπει να εξασφαλίζονται είτε ένα ζώο βρίσκεται στο κέντρο μιας μεγάλης πόλης είτε σε ένα απομακρυσμένο χωριό.

Αυτό σημαίνει ότι χρειάζονται λειτουργικές λύσεις για κάθε δήμο, προσαρμοσμένες στις πραγματικές ανάγκες της περιοχής: συνεργασίες με κτηνιάτρους, δυνατότητα μεταφοράς των ζώων, οργανωμένα προγράμματα στειρώσεων και αντιμετώπιση των επειγόντων περιστατικών.

Γιατί ο τόπος στον οποίο βρέθηκε ένα αδέσποτο δεν μπορεί να καθορίζει και τις πιθανότητές του να λάβει την περίθαλψη που χρειάζεται.

Η ευθύνη της πολιτείας και της τοπικής αυτοδιοίκησης απέναντι στα ζώα δεν σταματά εκεί όπου τελειώνουν τα όρια μιας μεγάλης πόλης.

Τελικά, ποιος είναι περισσότερο φιλόζωος;

Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία που να μας επιτρέπουν να χαρακτηρίσουμε συλλογικά τους κατοίκους των πόλεων ή της επαρχίας ως περισσότερο ή λιγότερο φιλόζωους.

Υπάρχουν διαφορετικές συνθήκες, διαφορετικές αντιλήψεις και διαφορετικές δυνατότητες.

Πόλη και επαρχία δημιουργούν διαφορετικές συνθήκες για τη συμβίωση ανθρώπων και ζώων. Και στις δύο μπορεί να συναντήσει κανείς ανθρώπους που αντιμετωπίζουν το ζώο ως μέλος της οικογένειας – και ανθρώπους που το εγκαταλείπουν.

Γιατί τελικά η φιλοζωία δεν μετριέται από το αν ένας σκύλος ή γάτα ζει σε διαμέρισμα ή σε μια αυλή.

Μετριέται από το αν οι ανάγκες του αναγνωρίζονται και καλύπτονται.

Και αυτό δεν είναι θέμα γεωγραφίας.

Διαβάστε επίσης:

Δεν πειράζει, γάτα είναι. Θα τα καταφέρει

Τι συμβαίνει στον εγκέφαλο μας όταν χαϊδεύουμε έναν σκύλο;

Η φιλοζωία έγινε lifestyle;

Δείτε όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο koutipandoras.gr