Ποδόσφαιρο για την Ανθρωπότητα: «Ο αληθινός εχθρός είναι η φτώχεια!»

Ο Κρις Τόμας, εμπνευστής του προγράμματος Football for Humanity, μιλάει στο Κουτί της Πανδώρας για το πώς το ποδόσφαιρο βοηθά στην επούλωση των τραυμάτων μιας κοινωνίας που βίωσε τον πόλεμο και τη βία από τον ISIS.

Θάνος Σαρρής 20/09/2019 | 15:53

To Μαράουι αποτελεί την πρωτεύουσα της επαρχίας Λανάο, στην αυτόνομη περιοχή Μπανγκσαμόρο των Φιλιππίνων. Με την οικονομία της να στηρίζεται παραδοσιακά στην αγροτική παραγωγή και το εμπόριο, η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων του Μαράουι είναι Μουσουλμάνοι, αποφεύγοντας την ακραία εφαρμογή της Σαρία. Βρέθηκαν όμως στο μάτι του κυκλώνα των φανατικών. Έναν κυκλώνα που άφησε πίσω του συντρίμμια, πόνο και ατελείωτη θλίψη.

Η μάχη του Μαράουι κράτησε για περίπου 5 μήνες και σύμφωνα με την κυβέρνηση της χώρας, ξεκίνησε μετά από επιχείρηση των αρχών για τη σύλληψη ενός ηγέτη τρομοκρατικού πυρήνα. Οι τζιχαντιστές κατέλαβαν κτήρια στην πόλη, πυρπόλησαν χριστιανικό ναό και προχώρησαν σε ομηρίες και δολοφονίες. Η πόλη απελευθερώθηκε από τους μαχητές του Ισλαμικού Κράτους στις 23 Οκτωβρίου του 2017. Πάνω από 360.000 κάτοικοι της πόλης εκτοπίστηκαν, οι μισοί εκ των οποίων παιδιά. Το 95% της πόλης καταστράφηκε από τις βόμβες και τα όπλα, ενώ καταγράφτηκαν 1.300 νεκροί.

Στα συντρίμμια του πολέμου, αποφάσισε να αναλάβει δράση ο Οργανισμός Football for Humanity, o οποίος χρησιμοποιεί το ποδόσφαιρο για την επούλωση των τραυμάτων. Όπως αναφέρουν οι ίδιοι, στόχος τους είναι να φτιάξουν γήπεδα σε κοινότητες που βιώνουν ένοπλες συγκρούσεις, φυσικές καταστροφές και ακραία φτώχεια, δίνοντας πρόσβαση σε περιβάλλοντα μάθησης και παιχνιδιού στα παιδιά. Δημιουργούν ασφαλείς τόπους και δίνουν στα παιδιά λίγη από τη χαμένη παιδικότητά τους, συνδυάζοντας το παιχνίδι με τη διαδικασία της μάθησης, χτίζοντας την αυτοπεποίθησή τους και βοηθώντας τα να βρουν ευκαιρίες για να ξεφύγουν από την κατάσταση στην οποία βρέθηκαν.

Ο Κρις Τόμας, εμπνευστής του προγράμματος, ταξίδεψε στις Φιλιππίνες και αποφάσισε να αναλάβει δράση. Ο άνθρωπος πίσω από το Football for Humanity μιλάει στο Κουτί της Πανδώρας για τα όσα συνάντησε, τον ξεχωριστό ρόλο του ποδοσφαίρου και τον τρόπο που μιλά στις ψυχές των παιδιών.

Πότε ξεκίνησε τη δράση του το Football for Humanity και σε ποιες χώρες λειτουργεί;

«Ξεκίνησε στις αρχές του 2015. Ως ιδρυτής του Football for Humanity Foundation, είχα την ευκαιρία να επισκεφτώ τοποθεσίες-κλειδιά στις Φιλιππίνες, όπου άκουσα τα όνειρα και τα προβλήματα των ντόπιων. Ήταν στην αρχή του 2016, όταν αυτό μετουσιώθηκε στο Football for Humanity και από το 2017, το Ίδρυμα ιδρύθηκε στις Φιλιππίνες και καταγράφηκε επίσημα ως ανεξάρτητος οργανισμός. Λόγω της αυξανόμενης ζήτησης για υπηρεσίες στις Φιλιππίνες και σε διαφορετικά μέρη του κόσμου, το Ίδρυμα καταχωρήθηκε στην Αγγλία υπό την Επιτροπή Φιλανθρωπίας. Το Football for Humanity πιστεύει ότι κάθε παιδί έχει το δικαίωμα να ζει μια χαρούμενη και υγιή ζωή, μακριά από φόβο και κάθε μορφής κατάχρηση, εκμετάλλευση και βία. Εμείς χρησιμοποιούμε την μετασχηματιστική δύναμη του ποδοσφαίρου για την έμπνευση, την ενδυνάμωση και την προστασία των παιδιών που πλήττονται από ένοπλες συγκρούσεις, φυσικές καταστροφές και ακραία φτώχεια. Τα πρότζεκτ μας επικεντρώνονται στις Φιλιππίνες, όμως λόγω απαιτήσεων και κυρίως επειδή έχει αποδειχθεί ότι η Μεγάλη Βρετανία είναι κατάλληλο μέρος για φιλανθρωπικές δράσεις, έχει γίνει η κεντρική μας βάση ώστε να τις μεταφέρουμε σε άλλες χώρες. Μέχρι στιγμής έχει υπάρξει ενδιαφέρον από πολλές αφρικανικές χώρες όπως η Ρουάντα, το Μπουρουντί, η Κένυα, η Νιγηρία, το Καμερούν και το Μαλάουι, αλλά και άλλες, όπως η Ινδία, το Πακιστάν, η Ταϊλάνδη, το Μπαγκλαντές, η Συρία και ο Λίβανος. Το πάθος και η αγάπη για το ποδόσφαιρο και την ανθρωπότητα βρίσκεται στον πυρήνα μας, οπότε είναι αυτονόητο ότι θέλουμε να επεκτεινόμαστε και να βοηθάμε όπου μπορούμε στον κόσμο».

Δουλεύετε στην κατεστραμμένη πόλη του Μαράουι. Τι συναντήσατε εκεί και γιατί καταλήξατε στο ποδόσφαιρο, ως εργαλείο;

«Ο σπουδαίος Νέλσον Μαντέλα είπε κάτι τόσο βαθύ που συνεχίζει να αντηχεί σε ολόκληρη την υφήλιο: "Ο αθλητισμός έχει τη δύναμη να αλλάξει τον κόσμο, έχει τη δύναμη να εμπνεύσει, τη δύναμη να ενώσει ανθρώπους με έναν τρόπο που τίποτα άλλο δεν μπορεί. Μιλάει στη νεολαία σε μια γλώσσα που καταλαβαίνει. Ο αθλητισμός μπορεί να δημιουργήσει ελπίδα, εκεί που κάποτε υπήρχε μόνο απόγνωση. Είναι πιο δυνατός από τις κυβερνήσεις στο να σπάει τα ρατσιστικά εμπόδια. Γελάει στο πρόσωπο των διακρίσεων κάθε τύπου". Επιπλέον, στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο το 1914 υπήρξε μια ανεπίσημη κατάπαυση πυρός ανάμεσα στις ισχυρότερες δυνάμεις του κόσμου, τους Βρετανούς και τους Γερμανούς. Ο κοινός παρονομαστής, το ποδόσφαιρο, χρησιμοποιήθηκε με αυτόν τον τρόπο. Ο αθλητισμός που και οι δύο πλευρές αγαπούν και τελικά οι άνθρωποι αυτοί άφησαν τα όπλα, πήραν μια μπάλα και έπαιξαν μαζί. Μπορώ προσωπικά να καταθέσω γι' αυτή τη δύναμη από τις εμπειρίες μου σε όλο τον κόσμο, κυρίως στην Ασία, για το πώς το ποδόσφαιρο φέρνει τους ανθρώπους κοντά. Έχει μια μοναδική δύναμη να γεννάει φιλίες, να παραμερίζει τις διαφορές και κυρίως να θεραπεύει.

Όταν το Μαράουι δέχθηκε επίθεση τον Ιούνιο του 2017, φάνηκε ότι τα περισσότερα τραύματα αφορούσαν τα παιδιά και τους νέους ανθρώπους. Ο αριθμός των εκτοπισμένων αναφέρθηκε στις 300.000 και σχεδόν οι μισοί ήταν νέοι. Ξέραμε ότι θα περάσουν δύσκολα στα καταφύγια εκκένωσης, όπου θα υπήρχαν μόνο τα βασικά, με περιορισμένη υποστήριξη. Δεν ήταν απλά δική μας πεποίθηση αλλά γεγονός το ότι το ποδόσφαιρο μπορεί να αποτελέσει ένα πολύ αποτελεσματικό εργαλείο για την υγεία και την επούλωση, την εκπαίδευση και την ευκαιρία. Ευτυχώς, συνδεθήκαμε πολύ γρήγορα με άτομα από την τοπική κυβέρνηση, τις βασιλικές οικογένειες του Μαράουι, μέλη άλλων ΜΚΟ, ακόμα και με τον στρατό, οι οποίοι έκαναν ευκολότερο το να μπούμε και να κάνουμε τις επαφές για να προχωρήσουμε μπροστά με το όραμά μας. Βρήκαμε ανθρώπους που σκέφτονται το ίδιο και ζουν ακόμα στο Μαράουι, παθιασμένους με τον αθλητισμό και το ποδόσφαιρο και ήταν ξεκάθαρο ότι μπορούσαμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να αυξήσουμε τον αντίκτυπο για τα παιδιά και τους νέους».

Πώς είναι η κατάσταση τώρα; Υπάρχει ακόμα φόβος τρομοκρατικών επιθέσεων;

«Λόγω του τρόμου, τα παιδιά ακόμα ζουν υπό τον φόβο των βομβαρδισμών, τον πυροβολισμών και της ωμής βίας. Κατά τη διάρκεια μικρών ψυχοκοινωνικών συνεδριών όπου μαζεύονται τα παιδιά, σχεδιάζουν εικόνες καμένων σπιτιών και όπλων και συχνά λένε ότι μια μέρα θέλουν να γίνουν σαν τον ISIS. Αλλά όσον αφορά την πόλη, είναι ήσυχη. Η ζωή κυλάει αργά, αλλά οι άνθρωποι δείχνουν ανθεκτικοί και γεμάτοι ελπίδα. Δεν έχουν υπάρξει επαναλαμβανόμενες επιθέσεις στην πόλη, η οποία προστατεύεται από τον στρατό. Όταν φτάσαμε στο Μαράουι μια μέρα, στο ξεκίνημα των δράσεών μας, υπήρξε ένοπλη σύγκρουση σε άλλη πόλη γύρω από τη λίμνη. Όπως φάνηκε ήταν μαχητές του ISIS και σύμφωνα με τις αναφορές, η απειλή αυτή εξουδετερώθηκε. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ένοπλες ομάδες έχουν μετακινηθεί σε άλλες περιοχές και συνεχίζουν να μεγαλώνουν. Σήμερα, το Μαράουι φυλάσσεται καλά και υπάρχουν αρκετά σημεία ελέγχου. Η πόλη βρίσκεται στην κόκκινη ζώνη, που σημαίνει ότι η εντολή είναι να μην ταξιδεύει κανείς εκεί. Ωστόσο, η "όαση" μας μέσα στο Μαράουι είναι στο Πανεπιστήμιο Μιντανάο, το οποίο αποτελεί πλέον συνεργάτη μας. Η περιοχή είναι πανέμορφη, με μια αίσθηση ευδαιμονίας και φιλοξενεί τα καλύτερα αξιοθέατα της πόλης, έχοντας θέα στη μεγαλοπρεπή λίμνη Λανάο, αλλά επίσης στην καταστροφή και τον τρόμο του πολέμου . Έχουν ένα φανταστικό μουσείο και το φαγητό θυμίζει τη Μαλαισία, ένας συνδυασμός γεύσεων και μπαχαρικών. Οι άνθρωποι του Μαρανάο συγκαταλέγονται στους πιο φιλόξενους και ανοιχτόκαρδους ανθρώπους που έχουμε συναντήσει ποτέ. Απέναντι στις αντιξοότητες, χαμογελούν και σε χαιρετούν ειρηνικά».

Τι κίνδυνοι και ρίσκα υπάρχουν στη συγκεκριμένη περιοχή;

«Δεν μπορείς ποτέ να είσαι απροστάτευτος, σε μια πόλη με ιστορικό ένοπλης σύγκρουσης και μέσα στην κόκκινη ζώνη. Αλλά δεν είμαστε ποτέ απρόσεκτοι και πάντα ακολουθούμε το πρωτόκολλο και τις αυστηρές λεπτομέρειες ασφάλειας, με έμπιστα πρόσωπα και ομάδες. Όπως αναφέρονται από τις αρχές και τις Πρεσβείες, κάποιοι από τους κινδύνους είναι η απαγωγή, το trafficking, μια απομονωμένη σύγκρουση όπου μπορούμε να βρεθούμε στη μέση διασταυρούμενων πυρών, όπως και άλλα ρίσκα, για παράδειγμα η απαγωγή για λαθρεμπόριο ανθρώπινων οργάνων. Αυτά τα ρίσκα βρίσκονται σχεδόν παντού στον κόσμο. Έχουμε δει με τα μάτια μας τις προσπάθειες των τοπικών αρχών να είναι πολύ επιθετικές και αποτελεσματικές απέναντι στους κινδύνους. Πιστεύουμε ότι το Football for Humanity γεμίζει κενά και παρέχοντας ασφαλείς χώρους, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως προληπτικό μέτρο για να κρατήσει τα παιδιά ασφαλή από πολλούς κινδύνους».

Προσπαθείτε να φέρετε κοντά κοινότητες με ιστορικό μίσους και εξτρεμισμού. Μπορεί το ποδόσφαιρο να ξεπεράσει αυτά τα εμπόδια; Υπάρχουν συγκεκριμένα παραδείγματα;

«Το Μιντενάο εδώ και αιώνες αποτελεί έδρα πολιτιστικών και θρησκευτικών συγκρούσεων. θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα ζητήματα των Φιλιππίνων, το οποίο ξεκίνησε πίσω στη δεκαετία του '60. Ο πρόσφατος πόλεμος του Μαράουι ήταν αρκετά πολύπλοκος και ξεκίνησε από τον ISIS. Όλοι αυτοί οι παράγοντες θα μπορούσαν να έχουν οδηγήσει σε ένα βαθύ σχίσμα ανάμεσα στους Μουσουλμάνους αδερφούς και αδερφές στο νότο και, πράγματι, έχουν υπάρξει αποσχιστικά κινήματα στη σύγχρονη εποχή. Η θετική πορεία προς την ειρήνη ήρθε μετά τον πόλεμο, όταν ο πρόεδρος Ντουτέρτε υπέγραψε τον Οργανικό Νόμο του Μπανγκσαμόρο. Ωστόσο, ποτέ δεν έχω βιώσει ανάμεσα στα παιδιά και τους μόνιμους κάτοικους διακρίσεις ή έχθρα. Αντίθετα, μπορώ να πω ότι αισθανθήκαμε ασφάλεια και φιλοξενία. Πιστεύουμε ότι ενώ προσπαθούμε να βοηθήσουμε τη νεολαίο από την βία, τον εξτρεμισμό και άλλες απειλές, αναγνωρίζουμε επίσης τα διχαστικά αποτελέσματα της φτώχειας, της ανισότητας και της έλλειψης ευκαιριών. Τα ποδοσφαιρικά μας προγράμματα αντιμετωπίζουν όλα αυτά τα θέματα, ώστε να προσπαθήσουμε να κάνουμε κάθε παιδί να αισθάνεται ασφαλές και να έχει αυτοεκτίμηση, να είναι περήφανο και όπως παιδιά από άλλες περιοχές, να μπορεί να φιλοδοξεί και να εργαστεί για μια καλύτερη ποιότητα ζωής, για ένα μέλλον για το ίδιο και τους αγαπημένους του. Ο αληθινός εχθρός είναι η φτώχεια!».

Μπορείς να περιγράψεις μερικά στοιχεία για τη διαδικασία και τη δουλειά του προγράμματός σας;

«Ο Οργανισμός είναι ανεξάρτητος και βασίζεται στην χρηματοδότηση. Ωστόσο, είμαστε λειτουργικοί. Για νέες δράσεις όμως, το πηγαίνουμε κάθε πρότζεκτ ξεχωριστά. Έτσι, μπορούμε να δουλέψουμε με ομάδες ή άτομα, με διπλωματικές αποστολές και τοπικές κυβερνήσεις για την υιοθέτηση των πρότζεκτ μας. Όπως κάνουμε με όλες τις δράσεις, εκπονούμε ένα πλάνο το οποίο είναι λειτουργικό με το χαμηλότερο δυνατό κόστος, ούτως ώστε να διαβεβαιώσουμε ότι θα πάρει το δρόμο του και θα εξελιχθεί. Πέρα από τα γηπεδάκια 5x5, ήμασταν αρκετά τυχεροί ώστε να βρούμε χρηματοδότηση για μια παιδική βιβλιοθήκη με τους συνεργάτες μας από την Library Renewal Partnerships και ένα σύστημα για καθαρό νερό με τον συνεργάτη μας Waves for Water, το οποίο υλοποιήθηκε σε μια εκτοπισμένη κοινότητα στο Νταβάο που δημιουργήθηκε για Χριστιανούς, Μουσουλμάνους και ιθαγενείς. Αυτό έγινε με την υποστήριξη των τοπικών συνεργατών μας από την Maharlika Sports, που μας οδήγησε στην κοινότητα και διαβεβαίωσε ότι το πρότζεκτ άξιζε να προχωρήσει».

Τι βλέπεις στα μάτια των παιδιών και στη στάση τους, όταν παίζουν ποδόσφαιρο;

«Βλέπω ελπίδα και χαρά! Τα παιδιά αλλάζουν όταν παίζουν, ξεχνούν. Ο καθηγητής Πουντούμα Σάνι είναι ο Σουλτάνος της Γκουίμπα και μέλος του κοινοβουλίου της μεταβατικής αρχής του Μπανγκσαμόρο. Επίσης, είναι ένας καλός αθλητικός δικηγόρος. Στο πρόσφατο βίντεό μας, είπε: "Όχι μόνο φαγητό, δώστε μας μπάλες. Αντί για όπλα δώστε μας μπάλες και θα παίξουμε και ο κόσμος θα ξεχάσει τι έχει στο μυαλό του". Όλοι καταλαβαίνουμε τη χαρά των παιδιών όταν παίζουν. Είναι αυθόρμητη και ειλικρινής. Μαθαίνουν πολύ γρήγορα, ενθουσιάζονται και μπορείς να δεις την ελπίδα στα χαμόγελά τους. Γι' αυτό είναι εθιστικό να παίζεις με τα παιδιά, μου θυμίζει πώς είναι να είσαι ξανά παιδί. Επίσης, σε αποδέχονται πολύ γρήγορα και εκτιμούν το χρόνο που περνάς παίζοντας μαζί σου. Οι εθελοντές μας θέλουν να έρχονται πίσω για να παίζουν περισσότερο!».

Θυμάσαι συγκεκριμένες ιστορίες από τα παιδιά;

«Ένας δάσκαλος μας είπε πως ανακάλυψε ότι τα παιδιά κρατούσαν τις προμήθειές τους και τις αντάλλαζαν με παλιά κινητά τηλέφωνα. Όταν τους κατάλαβαν, είπαν πως ο μόνος λόγος που ήθελαν τα κινητά ήταν για να τραβούν φωτογραφίες και βίντεο των εαυτών τους ενώ έπαιζαν ποδόσφαιρο. Είπαν: "Η πιο χαρούμενη στιγμή μας είναι όταν παίζουμε ποδόσφαιρο και θέλουμε να βγάζουμε φωτογραφίες και βίντεο ώστε να μπορούμε να θυμόμαστε τις χαρούμενες στιγμές". Μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για τραυματισμένα παιδιά, πολλά από τα οποία είναι ορφανά. Ο δάσκαλος είπε ότι η αλλαγή στα παιδιά είναι ξεκάθαρη και ότι ακόμα και εκείνα από την γειτονική κοινότητα εμπνεύστηκαν από το ποδόσφαιρο και ήρθαν κοντά με φίλους που είχαν χωριστεί εδώ και καιρό λόγω θρησκευτικής πίστης. Εξαιτίας του ποδοσφαίρου παίζουν μαζί, ξεχνούν τις διαφορές τους και απολαμβάνουν τη χαρά του ποδοσφαίρου. Ελπίζουμε αυτά τα μαθήματα να μείνουν μαζί τους για τα ενήλικα χρόνια».

Εσείς παρατηρείτε πρόοδο από όταν αρχίσατε να δουλεύετε με το ποδόσφαιρο;

«Δουλεύουμε με τον προπονητή Μπινγκάι, ο οποίος αποκαλεί την ομάδα του “Μαράουι Σημείο μηδέν”. Aνήκει στο προσωπικό του Πανεπιστημίου και υποστηρίζεται από τους αθλητικούς δικηγόρους Σένσεϊ Ρέβι Σάνι και Ντουτζ Γκαγιάρδο, που είναι οπαδός της Λίβερπουλ. Έχουμε επίσης συνεργασία και έχουμε υπογράψει σύμφωνο με τον καθηγητή Πουντούμα Σαρί για να ενισχύσουμε και να διευρύνουμε τη δράση μας όχι μόνο στo Μαράουι που το έχει πλήξει ο πόλεμος, αλλά στην ευρύτερη περιοχή της Αυτόνομης Περιφέρειας του Μουσουλμανικού Μιντανάο του Μπανγκσαμόρο, που βρίσκεται στην κόκκινη ζώνη. Εκεί το ποδόσφαιρο χρησιμοποιείται ως εργαλείο για την παρεμπόδιση του βίαιου εξτρεμισμού και την εγκληματικότητα ανηλίκων, την προώθηση της ειρήνης και της ασφάλειας, της προστασίας των παιδιών και την ολιστική εξέλιξη των κοινοτήτων. Έχουμε επίσης διενεργήσει πολλές κοινωνικές δράσεις με την πολιτική ηγεσία και την πρώτη κυρία Μπελβέτ Αλόμντο Αλιόνγκ, καθώς τους Μαχαρλάνι Μακαλανγκόμ Αλόντο και Ντατού Αμινουλάχ Αλόντο Λούκμαν. Ο τελευταίος είναι γιος του πρώην νομοθέτη Ρασίντ Λουκμάν και της πριγκίπισας Ταρχάτα Αλόντο, καθώς και αδερφός του Νοροντίν Αλόντο Λούκμαν. Η οικογένειάς τους έσωσε 67 Χριστιανούς από επιθέσεις του ISIS κατά τη διάρκεια του πολέμου. Ανάμεσα στις δράσεις ήταν η παροχή διατροφής σε 3.000 εκτοπισμένες κοινωνίες, η παροχή πάνω από 15.000 κουτιά παπουτσιών γεμάτα με σχολικά σε παιδιά που έχουν επηρεαστεί, μαρκαδόρους από την Keeko στην Αγγλία και εκατοντάδες μπάλες από το πρότζεκτ One World Play για να ενθαρρύνουμε την μάθηση και την κατανόηση μέσω του παιχνιδιού. Έχουμε λοιπόν σίγουρα κάνει επιτυχημένες υλοποιήσεις στο Μαράουι».

Επομένως έχετε βοήθεια από τις τοπικές αρχές.

«Οι τοπικές αρχές είναι πολύ βοηθητικές. Ο στρατός επίσης και όλοι πιστεύουν στην αποστολή μας να χρησιμοποιήσουμε το ποδόσφαιρο για τη βελτίωση των ψυχοκοινωνικών συνθηκών. Μας επέτρεψαν ακόμα και να μπούμε στο σημείο μηδέν και να κάνουμε ντοκιμαντέρ. Η ακαδημία μας τίμησε με σύμφωνο κατανόησης και οι βασιλικές οικογένειες αναζητούν περισσότερες συνεργασίες μαζί μας. Με κάποιον τρόπο είμαστε καλά συνδεδεμένοι και αισθανόμαστε σαν οικογένεια».

Τι στόχους έχετε για το μέλλον;

«Χτίσιμο, χτίσιμο, χτίσιμο, όπως λέει και ο πρόεδρος Ντουάρτε! Θέλουμε να αναπτύξουμε τις αθλητικές υποδομές όχι μόνο στο Μαράουι, αλλά σε πολλά μέρη του Μιντανάο όπου η νεολαία είναι ευάλωτη, όπου μπορεί να υπάρξει μεγάλο αθλητικό ταλέντο το οποίο μένει στάσιμο, όπου οι κοινότητες μπορούν να μεταμορφωθούν μέσω του αθλητισμού. Υπάρχουν τόσα πολλά να κάνουμε και ευχόμαστε καθημερινά να έρθουμε κοντά με ανθρώπους που θέλουν να κάνουν πραγματικά τη διαφορά στις κοινότητες που τους χρειάζονται. Δεν χρειάζεται τεράστιες χρηματοδοτήσεις, τα περιγεγραμμένα μας αποτελούν απόδειξη γι' αυτό. Όπως λέει ο εθνικός ήρωας της περιοχής Ζοσέ Ριζάλ: "Η νεολαία είναι η ελπίδα για το μέλλον μας". Το να τους προσφέρουμε υγεία και θετικές αξίες, το να τους ανοίξουμε νέους κόσμους ευκαιριών που θα τους οδηγήσουν σε μια πιο προοδευτική, ελπίζουμε, χώρα. Το όνειρό μας είναι να μεταφέρουμε αυτό το κόνσεπτ σε όλο ή όλον τον κόσμο, οπουδήποτε υπάρχει ανάγκη, μπορούμε να πάμε και να δημιουργήσουμε πράγματα μέσω της δύναμης του ποδοσφαίρου και τη δύναμη της ενωμένης ανθρωπότητας!».

To koutipandoras.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.