Ποδοσφαιρικές προσευχές για την Παλαιστίνη

Από τη Χιλή μέχρι τους σταρ του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, τα μηνύματα αλληλεγγύης για την Παλαιστίνη είναι πολλά και συνεχώς αυξάνονται. 

Θάνος Σαρρής 12/05/2021 | 10:50

Στο «Εστάδιο Μονουμεντάλ Νταβίδ Αρεγιάνο» ο αγώνας ήταν έτοιμος να ξεκινήσει. Η Κόλο Κόλο, η μεγαλύτερη ομάδα της Χιλής, η οποία δεν έχει υποβιβαστεί ποτέ, προερχόταν από βαριά ήττα, καθώς ηττήθηκε 5-1 στην έδρα της Ντεπορτίβο Νουμπλένσε. Χρειαζόταν τη νίκη για να μείνει κοντά στην κορυφή, παρότι το πρωτάθλημα είναι ακόμα στις αρχές του. Ξαφνικά όμως, οι αντίπαλοι μπήκαν στο γήπεδο κάνοντας όλα τα μάτια να στραφούν πάνω τους και τις σκέψεις να φύγουν από το ποδόσφαιρο: Φορούσαν στο λαιμό καφίγια, παλαιστινιακή μαντήλα. Ήταν οι ποδοσφαιριστές της Παλεστίνο, η οποία ιδρύθηκε στο Σαντιάγο από πρόσφυγες το 1920 και από τότε κουβαλά στις φανέλες της το μαρτύριο του λαού τους. Στη Χιλή βρίσκεται η μεγαλύτερη παλαιστινιακή κοινότητα εκτός Μέσης Ανατολής, καθώς υπολογίζεται ότι οι Παλαιστίνιοι φτάνουν το μισό εκατομμύριο. Ξεκίνησαν μετά τον πόλεμο της Κριμαίας το 1885, αυξήθηκαν στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και το τρίτο κύμα ακολούθησε το 1948, μετά την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ.

Τα παλαιστινιακά φουλάρια ήταν ο δικός τους τρόπος να διαμαρτυρηθούν για το νέος χάος που επικρατεί στην Παλαιστίνη, μετά τα δολοφονικά αντίποινα του Ισραήλ, τα οποία, μεταξύ άλλων, κόστισαν τη ζωή και σε εννιά παιδιά. Είχαν προηγηθεί οι συγκρούσεις στη συνοικία Σεΐκ Τζαρά, στην οποία εγκαταστάθηκαν το 1956 μετά τη «Νάγκμπα», την καταστροφή που βίωσε ο λαός τους, 28 οικογένειες Παλαιστίνιων και η κληρονομιά τους βρίσκεται εκεί μέχρι σήμερα. Η απόφαση για έξωση  οικογενειών από τα σπίτια τους, προκειμένου να εγκατασταθούν Ισραηλινοί έποικοι, έγινε η αφορμή για ένα μεγάλο κύμα αλληλεγγύης, μέρος του οποίου ήταν και η διαμαρτυρία των παικτών της Παλεστίνο. Η σημαία της Χιλής, δίπλα σε αυτή της χώρας καταγωγής και μια καρδιά ανάμεσα ήταν το συνοδευτικό των φωτογραφιών, στα Social Media της ομάδας. Μάλλον η ανάρτηση με τις περισσότερες αλληλεπιδράσεις στη χρονιά.

«Η Παλαιστίνη είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ταυτότητάς μας ως ομάδας», τόνισε ο πρόεδρος του συλλόγου, Χόρχε Ουαούι. «Τα παλαιστινιακά σύμβολα, δείχνουν τον δεσμό που έχουμε με την πατρίδα μας. Πρέπει να στεκόμαστε μαζί απέναντι σε όλες τις δυσκολίες». Ο Ουαούι αποκάλυψε ότι η ιδέα για τα μαντήλια ήταν των ίδιων των ποδοσφαιριστών. «Έδειξαν στον κόσμο τι σημαίνει να παίζεις για την Παλαιστίνη. Ότι είμαστε κάτι περισσότερο από ένας ποδοσφαιρικός σύλλογος. Αυτό με κάνει πολύ περήφανο». Η Παλεστίνο νίκησε 2-1 μέσα στην έδρα της Κόλο Κόλο και για μια ακόμα φορά, το μήνυμά της ταξίδεψε στον ισπανόφωνο νότο της αμερικανικής ηπείρου, ευαισθητοποιώντας την κοινή γνώμη. To βράδυ της Τρίτης, με ένα παιδί που φορούσε καφίγια, ο σύλλογος κάλεσε τον κόσμο να εκφράσει την αλληλεγγύη του. 

Η δύναμη των Social Media

Δεν ήταν μόνο οι ποδοσφαιριστές της Παλεστίνο. Τα Social Media αποτελούν συχνά ένα μέσο, το οποίο ενισχύει τη ρητορική μίσους χωρίς φίλτρα προς τους παίκτες. Από την άλλη, όμως, είναι μια πλατφόρμα, μέσω της οποίας μπορούν να μεγεθύνουν το μήνυμά τους και να ακουστούν στα πέρατα της γης. Πόσω μάλλον, όταν το μήνυμα αφορά κάτι τόσο σημαντικό, όταν υπάρχει η ανάγκη για αλληλεγγύη και για υποστήριξη. 

«Καλώ τους παγκόσμιους ηγέτες, συμπεριλαμβανομένου και του πρωθυπουργού της χώρας που έχει γίνει σπίτι μου τα τέσσερα τελευταία χρόνια, να κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να διαβεβαιώσουν ότι οι θάνατοι των αθώων ανθρώπων θα σταματήσουν αμέσως. Αρκετά», έγραψε ο Μοχάμεντ Σαλάχ της Λίβερπουλ, κάνοντας mention τον Μπόρις Τζόνσον. «Ο κόσμος χρειάζεται ειρήνη και αγάπη. Έτσι θα θεραπευτεί άμεσα. Ας αγαπήσουμε ο ένας τον άλλον», ανέφερε ο Πολ Πογκμπά της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, συνοδεύοντας το μήνυμά του με το hashtag #PrayForPalestine και καλώντας τον κόσμο να προσευχηθεί για τον πολύπαθο λαό της. O Ριγιάντ Μαχρέζ της Μάντσεστερ Σίτι «ανέβασε» μια παλαιστινιακή σημαία με ένα χέρι που έχει υψωμένα τα δύο δάχτυλα, ζητώντας σωτηρία για το Σεΐκ Τζαρά. O Ασράφ Χακίμι της Ίντερ πόσταρε ένα video, στο οποίο μία αιχμάλωτος των στρατιωτών μιλάει σε άπταιστα αγγλικά προς τον φύλακά της και τον ρωτάει, αν όταν ήταν παιδί ονειρευόταν να βρίσκεται στο πλευρό των καταπιεστών. 

O Μοχάμεντ Ελνένι της Άρσεναλ έγραψε: «Η καρδιά μου, η ψυχή μου και η υποστήριξή μου για σένα Παλαιστίνη», ενώ ο Σαντιό Μανέ δημοσίευσε μια νυχτερινή εικόνα της Ιερουσαλήμ, με γραμμένη πάνω της τη λέξη ελευθερία και το σχόλιο «σπαρακτικό».  Ο Σενεγαλέζος επιθετικός Μαμέ Τιάμ, ο οποίος αγωνίζεται στη Φενέρμπαχτσε, έγραψε ότι η καρδιά του βρίσκεται με το Τέμενος Αλ-Ακσά στην Ιερουσαλήμ, έξω από το οποίο τραυματίστηκαν εκατοντάδες Παλαιστίνιοι. Σε ανάλογο μήκος κύματος ήταν και τα μηνύματα από άλλους ποδοσφαιριστές, όπως ο Μπενζαμίν Μεντί της Μάντσεστερ Σίτι και ο πρώην άσος της εθνικής Γαλλίας και της Γιουβέντους, Νταβίντ Τρεζεγκέ. Πέραν του ότι όλο και περισσότεροι ποδοσφαιριστές μιλούν για ένα θέμα όπως το Παλαιστινιακό, τα μηνύματά τους αναπαράγονται, βοηθούν την κοινωνία των Social Media να καταλάβει τον πόνο ενός ολόκληρου λαού και να σταθεί αλληλέγγυα προς αυτόν.

Καντονά και Ντρογμπά

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που διεθνούς βεληνεκούς ποδοσφαιριστές, μιλούν για την Παλαιστίνη. Το 2012, για παράδειγμα, όταν ο ποδοσφαιριστής Μαχμούντ Σαρσάκ βρισκόταν σε απεργία πείνας σε ισραηλινή φυλακή, επειδή προσπάθησε να περάσει τη Δυτική Όχθη για να φορέσει τη φανέλα της εθνικής του, ο Ερίκ Καντονά, ο Ντιντιέ Ντρογκμπά, ο Εντέν Αζάρ και άλλοι ποδοσφαιριστές έστειλαν επιστολή στον τότε πρόεδρο της UEFA, Μισέλ Πλατινί. «Γιατί παραμένετε σιωπηροί, ενώ το Ισραήλ θα φιλοξενήσει διοργάνωση της UEFA το 2013; Ο ρατσισμός, οι παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και οι ωμές παρεμβάσεις του διεθνούς δικαίου είναι καθημερινά φαινόμενα στη χώρα. Έχει έρθει η ώρα να μπει τέλος στην ατιμωρησία του Ισραήλ και να επιμείνουμε στην εφαρμογή της ισότητας, της δικαιοσύνης και του σεβασμού στο διεθνές δίκαιο, όπως απαιτούμε και από τα υπόλοιπα κράτη». «Χρόνο με το χρόνο το πάθος για τη λευτεριά αυξανόταν ολοένα και περισσότερο, ιδιαίτερα από τη στιγμή που είχα συνειδητοποιήσει πως οι Ισραηλινοί μου είχαν κλέψει την αξιοπρέπεια. Η ερώτηση μέσα μου ήταν απλή. Να υπάρχω ή όχι», έλεγε ο Σαρσάκ μετά την απελευθέρωσή του, όταν ξανάπαιξε ποδόσφαιρο, χρησιμοποιώντας το ως πλατφόρμα για την ευαισθητοποίηση.

Στον αραβικό κόσμο, υπήρξαν κι άλλες πρωτοβουλίες συμπαράστασης. Οι Αλ Σαντ και Αλ Αραμπί του Κατάρ μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο φορώντας καφίγια, ενώ κρατούσαν ένα πανό που έγραφε: «Η Παλαιστίνη βρίσκεται στις καρδιές μας». Ο Μοχάμεντ Αμπουτρίκα, για κάποιους ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής που ανέδειξε ποτέ η Αίγυπτος και νυν τηλεοπτικός αναλυτής, είπε: «Καταρχάς, θέλω να πάρω λίγο χρόνο για να χαιρετίσω τους ανθρώπους στην Ιερουσαλήμ και εύχομαι να βγουν νικητές. Χρειάζονται τις προσευχές μας και εμείς χρειαζόμαστε τις προσευχές τους, γιατί είναι οι τίμιοι και αγνοί άνθρωποι στη μουσουλμανική κοινότητα». Μένει να δούμε αν η κινητοποίηση του ποδοσφαίρου θα βάλει το λιθαράκι της…

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr