Το πιο βρεγμένο μέρος στον πλανήτη (ΦΩΤΟ)

Στην παραπάνω φωτογραφία, ο 26χρονος Winchester Lyngkhoi μεταφέρει φρέσκο κρέας στο κρεοπωλείο του πατέρα του την ημέρα της αγοράς. Όταν ρωτήθηκε πόσο δύσκολο είναι να ζήσει κάποιος με τόση βροχή απάντησε: “Δεν έχουμε την πολυτέλεια να το σκεφτούμε. Εδώ που ζούμε βρέχει σχεδόν πάντα, ωστόσο εμείς πρέπει να εργαστούμε και δεν έχει κανένα νόημα να αναρωτιόμαστε για αυτό“.

Ένας φωτογράφος από τη Νέα Ζηλανδία, ο Amos Chapple, φωτογράφησε την περιοχή Meghalaya στην Ινδία, η οποία θεωρείται “το πιο υγρό μέρος του πλανήτη”. 

Αρκετοί μπορεί να πιστεύουν ότι ένα μέρος που είναι συνεχώς βρεγμένο δεν προσφέρεται για καλές φωτογραφίες, παρ’ όλα αυτά ο συγκεκριμένος κατάφερε να τραβήξει εκπληκτικές λήψεις με μοναδική γοητεία και ομορφιά. 

Οι εργάτες που ζουν σε αυτό το μακρινό κομμάτι της ινδίας φορούν πάντα αδιάβροχα και καπέλα σε σχήμα ομπρέλας κατασκευασμένα από μπαμπού και φύλλα μπανάνας για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από τη βροχή, ενώ πηγαίνουν στην εργασία τους.Οι ντόπιοι έχουν ως πιο διαδεδομένο μέσο μεταφοράς “ζωντανές γέφυρες” που δεν είναι τίποτα άλλο από τις ρίζες των δέντρων που χρησιμοποιούν εδώ και αιώνες για τη μετακίνησή τους. Οι ρίζες ενισχύονται με την πάροδο του χρόνου και καθώς μεγαλώνουν γίνονται πιο ανθεκτικές ακόμα και από τις τεχνητές κατασκευές. H περιοχή Mawsnyram βρίσκεται σκαφαλωμένη σε μία κορυφογραμμή στη βορειοανατολική πλευρά της Ινδίας και έχει την υψηλότερη μέση βροχόπτωση στη γη. 

Στην παραπάνω φωτογραφία, οι εργάτες πραγματοποιούν εκκαθάριση μετά από δυνατή βροχή κατά τη διάρκεια της νύχτας. Είναι επιφορτισμένοι με την αποστολή να διατηρούν ανοιχτό τον δρόμο μέχρι τον Οκτώβριο που τελειώνει η περίοδος των μεγάλων βροχών. 

Αγόρια με τα πόδια πάνω σε ένα δέντρο- γέφυρα από μπαμπού, με έλικες από τα γύρω δέντρα καουτσούκ. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των ντόπιων, οι ρίζες των δέντρων εξακολουθούν να μπορούν να αντέξουν το βάρος ενός ατόμου, ακόμα και αν το μπαμπού έχει σαπίσει μετά από 6- 8 χρόνια. 

Εκτός από τις γέφυρες, μέσα στις ζούγκλες υπάρχουν και φυσικές σκάλες για να βοηθάνε τους χωρικούς που κατεβαίνουν από τους απότομους λόφους.