Πετάει ο γάιδαρος;

Τι είναι η πατρίδα μας; Το ερώτημα δεν είναι και τόσο αφελές, ούτε η απάντηση τόσο προφανής όσο το παλαιό βιβλίο της πατριδογνωσίας είχε βαλθεί να μας διαφωτίσει και φυσικά η απάντηση δε βρίσκεται στο ομότιτλο επικολυρικό ποίημα του Ιωάννη Πολέμη. 

Θύμιος Γεωργόπουλος 30/05/2020 | 09:00

Πολύ περισσότερο που άμεσα συναρτώμενες με την έννοια της πατρίδας είναι οι έννοιες του πατριωτισμού, της πατριδοκαπηλίας, του ενδοτισμού, της προδοσίας, του εθνοτισμού και του εθνικισμού.

Είναι πατρίδα ο τόπος που γεννηθήκαμε, η κοινή γλώσσα, τα ήθη, ο πολιτισμός και οι κώδικες επικοινωνίας, όπως και η προάσπιση των συμφερόντων του λαού; 

Είναι πατρίδα η νομοθετική και Συνταγματική θωράκιση αυτών των συμφερόντων και η πιστή τήρηση τους;

Είναι πατρίδα η απόδοση δικαιοσύνης και η προστασία των δικαιωμάτων των κοινωνικά αδύνατων;

Είναι πατριωτισμός η προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας και της εθνικής κυριαρχίας;

Είναι πατριωτισμός η αγάπη για τη δική σου πατρίδα αλλά παράλληλα η αναγνώριση και ο σεβασμός της αγάπης των άλλων για τη δική τους πατρίδα;

Ο ξεκάθαρος ορισμός της πατρίδας και του έμπρακτου πατριωτισμού εμπεριέχεται στα λόγια του αρχικαπετάνιου Άρη Βελουχιώτη:  “Ποιος, λοιπόν, μπορεί να ενδιαφερθεί καλύτερα για την πατρίδα του; Αυτοί που ξεπορτίζουν τα κεφάλαια τους από τη χώρα μας ή εμείς που παραμένουμε με τα πεζούλια μας εδώ;” 

Ο ενδοτισμός από την μια και η πατριδοκαπηλία από την άλλη (που ευδοκιμούν όταν οι έννοιες «πατρίδα» και «πατριωτισμός» βρίσκουν το κατάλληλο έδαφος στα εύφορα χωράφια της εξυπηρέτησης κάποιας οικονομικής κάστας ή μιας πολιτικής παράταξης) οδηγούν σε εθνικές περιπέτειες, σε διχαστικά αποτελέσματα  και εντέλει σε καταστροφές.

Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας όταν η στάση της Δεξιάς (όλων των αποχρώσεων, από φαιό έως βαθύ μαύρο) απέναντι στη συμφωνία των Πρεσπών θυμίζει το παραπλανητικό παιδικό παιχνίδι «πετάει, πετάει, ο γάιδαρος».

Η επίλυση -από τον ΣΥΡΙΖΑ- ενός χρόνιου εθνικού προβλήματος (που οι ίδιοι δημιούργησαν και δεκαετίες συντηρούσαν) αντιμετωπίστηκε με μεθόδους χυδαίες, και απολύτως διχαστικές, αλλά (όπως αποδείχτηκε) πρόσφορες για τη διόγκωση της εκλογικής τους πελατείας.

Τότε ο γάιδαρος δε σηκωνόταν μόνο από το έδαφος, ούτε απλώς πέταγε, έκανε υπερπτήσεις με επικίνδυνους ελιγμούς πάνω από τα κεφάλια μας.

Όμως οι ίδιοι άνθρωποι, ως κυβέρνηση, ανακάλυψαν ότι η “προδοτική συμφωνία” είναι πλέον “αμοιβαία επωφελής” και –ω της εξαπάτησης -  ο γάιδαρος αίφνης προσγειώθηκε, ανίκανος πια να πετάξει (πετάνε οι γάιδαροι βρε κουτά) και δεμένος βόσκει ήσυχα - ήσυχα στο λιβάδι, έτοιμος να επωμιστεί νέα δυσβάστακτα βάρη.

Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας όταν ένας άλλος γάιδαρος έκανε επίσης υπερπτήσεις (πάνω από το Αιγαίο αυτή τη φορά) επειδή ο Αλέξης Τσίπρας δήλωνε “μας έκαναν κριτική ότι δήθεν ανοίξαμε τα σύνορα. Ποια σύνορα; Έχει σύνορα η θάλασσα;”  εννοώντας βέβαια ότι τα θαλάσσια σύνορα δεν είναι καθόλου εύκολο να φυλαχτούν.

Για δείτε όμως σήμερα που ο γάιδαρος επανήλθε προσγειωμένος στο έδαφος. Σε δεκαέξι στρέμματα χωράφι στον Έβρο παρακαλώ, που ήταν Ελληνικό αλλά λόγω προσχώσεων και εκτροπής της κοίτης έγινε Τουρκικό. 

Υπάρχουν σαφή χερσαία σύνορα; Θα μαλώνουμε τώρα για έναν γάιδαρο; Άλλωστε μόνο ο Δένδιας ήταν σαφής: “Δεν μ’ αρέσει να δημιουργώ εντάσεις ανάμεσα σε δυο χώρες, που είναι σύμμαχοι”.

Με τη θεωρία του «ιπτάμενου γαϊδάρου» ο Κοτζιάς είναι εθνικιστής και ο Τσίπρας επίσης (αυτός κατά Τσαβούσογλου, που ωστόσο βρίσκει πολύ συνεργάσιμο τον Μητσοτάκη).

Τώρα θα μου πεις: “Εγώ μιλάω γαϊδούρια κλάνουνε”.

To koutipandoras.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.