Peanuts: Όταν ο Τσάρλι Μπράουν γιόρτασε τα πρώτα του Χριστούγεννα επί της οθόνης

Αν θεωρείτε κρύο το λογοπαίγνιο μου για τα «φιστίκια» έχω να σας πληροφορήσω πως ο ίδιος ο δημιουργός του comic strip, Τσαρλς Μ.Σουλτς, σιχαινόταν το τίτλο «Peanuts». Εφόσον εκείνος τελικά το ανέχτηκε, δεν έχετε λόγο εσείς να εκνευρίζεστε.

Ήταν 9 Δεκεμβρίου του 1965 όταν προβλήθηκε για πρώτη φορά στην αμερικανική τηλεόραση, η κλασική πλέον χριστουγεννιάτικη ταινία, « Τα Χριστούγεννα του Τσάρλι Μπράουν». Όλοι οι συντελεστές είχαν τεράστια αγωνία, αν η μεταφορά του κόμικ στριπ στην μικρή οθόνη θα είχε επιτυχία. Ο Τσάρλι, ο Σνούπι και η παρέα τους απέδειξαν πως ήταν ..σκληρά φιστίκια.

Αν θεωρείτε κρύο το λογοπαίγνιο μου για τα «φιστίκια» έχω να σας πληροφορήσω πως ο ίδιος ο δημιουργός του comic strip, Τσαρλς Μ.Σουλτς, σιχαινόταν το τίτλο «Peanuts».Τίτλος που του επιβλήθηκε από τους μάνατζερς της United Features Syndicate και προκαλούσε από την αρχή ουκ ολίγα πειράγματα και λογοπαίγνια. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αλλάξει τον τίτλο του κόμικς σε «Charlie Brown» αλλά μάταια. Εφόσον εκείνος τελικά το ανέχτηκε, δεν έχετε λόγο εσείς να εκνευρίζεστε.

Την δεκαετία του 1960, το κόμικς «Peanuts» ήταν ένα από τα πιο γνωστά comic strips των εφημερίδων της εποχής. Καθημερινά, από τις 2 Οκτωβρίου του 1950, εμφανίζονταν στις σελίδες των μεγαλύτερων αμερικανικών εφημερίδων ενώ η φήμη τους είχε ταξιδέψει και στην άλλη μεριά του Ατλαντικού. Μεσα σε αυτή την δεκαετία, την χρυσή όπως θα αποδειχθεί για την παρέα των φιστικιών, οι χαρακτήρες του κόμικς θα γίνουν cultural icons με το Σνούπι να επισκιάζει σχεδόν όλους τους υπόλοιπους.

Είναι αλήθεια πως στην Ευρώπη και δη στην Ελλάδα, θυμόμαστε το κόμικς περισσότερο για τον Σνούπι παρά για τον πραγματικό πρωταγωνιστή Τσάρλι Μπράουν.

Ήταν τέτοια η απήχηση των Peanuts σε μικρούς και μεγάλους ώστε το 1963 προτάθηκε στον Σούλτς να γυριστεί ένα αφιερωματικό ντοκιμαντέρ μισής ώρας για τους λιλιπούτειους χαρακτήρες του. Ο Σούλτς αποδέχθηκε την πρόταση και ξεκίνησε να συνεργάζεται μαζί με τους άλλους πάνω στο πρότζεκτ. Το ντοκιμαντέρ ονομάστηκε « Ένα αγόρι που το λέγανε Τσάρλι Μπράουν» αλλά τελικά δεν προβλήθηκε ποτέ λόγω έλλειψης χορηγών.

Περίεργο για ένα κόμικς που είχε τέτοια επιτυχία στο κοινό αλλά συνέβη.

Δύο χρόνια αργότερα, καταφέρνουν να γυριστεί η ταινία « Τα Χριστούγεννα του Τσάρλι Μπράουν» με σπόνσορα αμερικανική εταιρία αναψυκτικού γνωστή για τις χριστουγεννιάτικες διαφημίσεις της και τις απολύσεις της στην Ελλάδα και ανά το κόσμο.Π ιστευω πως συνεννοηθήκαμε.

Ο Σούλτς υπήρξε πάντα τελειομανής ως επαγγελματίας. Σχεδιαζε, έγραφε και χρωματίζε ο ίδιος τις ιστορίες των Peanuts από το πρώτο comic strip του 1950 έως το τελευταίο του το 2000, χρονιά του θανάτου του. Είχε μεγάλη αγωνία αν οι χαρακτήρες του θα είχαν την ίδια επιτυχία στην μικρή οθόνη όσο είχαν στα τέσσερα μικρά καρέ μέσα στα οποία τα σχεδίαζε μια δεκαετία ως τότε.

Έχοντας μια δική του οπτική για το πως ήθελε να παρουσιάσει τους ήρωες του στο τηλεοπτικό κοινό πολλοί από τους συντελεστές θεωρούσαν πως η ταινία θα έπιανε πάτο. Ο Σούλτς επέμενε η μουσική να είναι τζαζ, να μην υπάρχουν ηχογραφημένα γέλια ώστε να χειραγωγούν τους θεατές να γελάσουν με τα αστεία, να χρησιμοποιηθούν παιδιά ηθοποιοί για τις φωνές των πρωταγωνιστών και εντός του σεναρίου υπήρχε ολόκληρο εδάφιο της Βίβλου.

Σε μια χώρα, σαν την Αμερική, η αναφορά στην Βίβλο σε παιδικό πρόγραμμα ηταν ένα ακανθώδες θέμα το οποίο μπορούσε να προκαλέσει μαζικές αντιδράσεις πολιτών. Οσοι γνώριζαν από τηλεόραση και δη από παιδικά προγράμματα περίμεναν μια καταστροφή η οποία δεν ήρθε ποτέ.

Σκοπός του Σούλτς ήταν να διδάξει μέσω της χριστουγεννιάτικης ιστορίας το πραγματικό μήνυμα της γιορτής χρησιμοποιώντας τους πέντε βασικούς του πρωταγωνιστές : Τον Τσάρλι, την Βάιολετ, τον Λίνους, την Λούσι και φυσικά τον Σνούπι.

Η ιστορία είναι απλή : Ο Τσάρλι Μπράουν νιώθει στεναχωρημένος παρότι βρισκόμαστε μέσα γιορτές. Οι φίλοι του προσπαθούν να τον βοηθήσουν να αισθανθεί καλύτερα δημιουργώντας μια θεατρική παράσταση. Τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά και η παρέα αρχίζει να κοροϊδεύει τον Τσάρλι όταν εκείνος αντί για ένα μεγάλο εντυπωσιακό δέντρο φέρνει ένα καχεκτικό. Συντομα όμως καταλαβαίνουν το λάθος τους και όλα τα παιδιά μαζί κάνουν αγαπημένα Χριστούγεννα.

Η ατάκα του Τσάρλι Μπράουν συνοψίζει όλο το νόημα της γιορτής και της ταινίας :

«Δεν έχει σημασία τι βρίσκεται κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο αλλά ποιοι βρίσκονται γύρω από αυτό»

Υποδηλώνοντας πως σημασία δεν έχουν τα δώρα και ο καταναλωτισμός που μας πιάνει στις γιορτές αλλά οι άνθρωποι με τους οποίους μοιραζόμαστε αυτές τις ξεχωριστές γιορτινές μέρες.

Λίγο ειρωνικό αν σκεφτούμε ποια εταιρία έδωσε χρήματα για ένα τέτοιο μήνυμα..

Υπολογίζεται πως 15 εκατομμύρια σπίτια στην Αμερική παρακολούθησαν αυτό το ειδικό πρώτο επεισόδιο των Peanuts την πρώτη φορά προβολής του. Αν αναλογιστούμε πως τότε μόλις 30.000.000 σπίτια στην Αμερική είχαν τηλεόραση καταλαβαίνετε πως τα μισά από αυτά έβλεπαν τον Τσάρλι Μπράουν και το δεντράκι του.

Η σειρά απέσπασε βραβείο EMY με τον Σούλτς να αστειεύεται πως :

«Ο Τσάρλι δεν είναι συνηθισμένος να κερδίζει».

Πράγματι ο πρωταγωνιστής του ήταν ένα απλό άτολμο παιδί το οποίο δεν ήταν καλός σε τίποτα ενώ χρειαζόταν πάντα τους φίλους του για υποστήριξη.

Οι προτάσεις για να γίνουν κινούμενα σχέδια οι ήρωες του έπεσαν βροχή μετά την επιτυχία αλλά ο ίδιος ήταν αρνητικός στην ιδέα οι μικροί του πρωταγωνιστές να κάνουν καριέρα στην μικρή οθόνη αλλοιώνοντας έτσι την πιο σοφιστικέ εκδοχή τους στα comic strips. Τα επόμενα χρόνια γυρίζονται μερικά ακόμα σπέσιαλ επεισόδια.

Οι δεκαετίες ’60 και ’70 στην Αμερική ήταν γεμάτες κοινωνικές και πολιτικές αναταραχές που δεν άφησαν ανεπηρέαστο ούτε τον ίδιο ούτε την παρέα των Peanuts. Τα θέματα με τα οποία καταπιάστηκε ασκούσαν έντονη κριτική στα δρώμενα της χώρας αλλά και του υπόλοιποι κόσμου.

Συχνά με υποδόρια σάτιρα στηλίτευε τα σύγχρονα προβλήματα της εποχής του. Υπήρξε πρωτοπόρος στην ανάδειξη των γυναικείων ζητημάτων και χειραφέτησης των γυναικών αφού όλες του οι πρωταγωνίστριες ήταν εξαρχής πιο δυναμικές και ικανές από τα αγόρια από τα μαθήματα μέχρι τα αθλήματα. Παντα με άποψη και έτοιμες να τις υπερασπιστούν.

Το 1968, εμφανίστηκε για πρώτη φορά ένα αφρο-αμερικάνο αγόρι στις ιστορίες του με το όνομα Φράκλιν. Χωρίς πολλές εξηγήσεις το εντάσσει στην ιστορία σαν να ήταν από πάντα μέλος της παρέας των παιδιών. Σε μια εποχή που οι συγκρούσεις για τις φυλετικές διακρίσεις ήταν έντονες το να παρουσιάζεται στις μεγαλύτερες εφημερίδες του κόσμου ένα κόμικς που δείχνει το δρόμο της αποδοχής δεν είναι καθόλου λίγο πράγμα.

Όλα αυτά δεν θα ήταν εύκολα να τα περάσει σε παιδικό πρόγραμμα τηλεόρασης εκείνης της εποχής.

Παίρνοντας τα χρόνια πολλοί φανατικοί αναγνώστες παρατήρησαν πως οι ιστορίες γινόταν όλο και πιο απλοϊκές σε σύγκριση με τις πρώτες δεκαετίες και η δημοφιλία του κόμικς αρχίζει να πέφτει αργά αλλά σταθερά από την δεκαετία του ’80 και μετέπειτα. Ενώ ο ίδιος χαλάρωσε ως προς την τηλεοπτική προβολή των ηρώων του επιτρέποντας να βγαίνουν νέες ιστορίες ξεχωριστά από το δικό του κόμικς.Οι περιπέτειες των Φιστικιών συνεχίζουν ακάθεκτες μέχρι σήμερα 21 χρόνια μετά τον θάνατο του.

Ο Σούλτς αφήνει την τελευταία του πνοή στις 12 Φεβρουαρίου του 2000 μην επιθυμώντας κάποιος άλλος δημιουργός ή ομάδα δημιουργών να αναλάβουν την συνέχεια των ιστοριών των ηρώων του στις εφημερίδες.

Ο Σνούπι,ο πιστός σκύλος του Τσάρλι Μπράουν, στο τελευταίο καρέ που σχεδίασε ο Σούλτς, γράφει ένα γράμμα προς τους αναγνώστες που τον συντρόφευαν όλα αυτά τα χρόνια :

« Αγαπητοί φίλοι,

Ήμουν τυχερός που σχεδίασα τον Τσάρλι Μπράουν και την παρέα του για σχεδόν πενήντα χρόνια. Ήταν η εκπλήρωση της παιδικής μου επιθυμίας. Δυστυχως δεν μπορώ άλλο να ανταποκριθώ στην καθημερινή δημοσίευση του κομικς. Η οικογένεια μου δεν επιθυμεί να συνεχιστεί το κόμικς από κανέναν άλλον και εγώ πρέπει να ανακοινώσω την συνταξιοδότηση μου.

Θα είμαι πάντα ευγνώμων για την εμπιστοσύνη των εκδοτών μου και την αγάπη και υποστήριξη των αναγνωστών μου μέσα σε τόσα χρόνια.

Τσαρλι Μπράουν, Σνούπι, Λίνους και Λούσι..Πως θα μπορούσα ποτέ να τους ξεχάσω

Τσαρλς Μ.Σουλτς»

Όταν το ήθος του δημιουργού καθρεφτίζει την ποιότητα των αναγνωστών του.

Προσφεύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κατά της έκδοσής του στις ΗΠΑ ο Τζούλιαν Ασάνζ

Προσφεύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κατά της έκδοσής του στις ΗΠΑ ο Τζούλιαν Ασάνζ

Ο ιδρυτής του WikiLeaks που κατηγορείται από τις ΗΠΑ για κατασκοπεία προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο…

Ρέθυμνο- Νίκος Ανδρουλάκης: Δημοκρατική ανατροπή στον καθεστωτισμό και τις πελατειακές νοοτροπίες

Ρέθυμνο- Νίκος Ανδρουλάκης: Δημοκρατική ανατροπή στον καθεστωτισμό και τις πελατειακές νοοτροπίες

Επίθεση σε Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας ότι «δεν αξίζει στον ελληνικό λαό αυτό που…