Paul Krugman: Ιμπεριαλιστικές αυταπάτες και η τιμή των καυσίμων

Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του 2024, ο Ντόναλντ Τραμπ υποσχέθηκε να μειώσει τις τιμές της ενέργειας κατά το ήμισυ. Αντίθετα, προήδρευσε της εκτόξευσης των τιμών στα πρατήρια καυσίμων, κάτι που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κατάρρευσή του στις δημοσκοπήσεις.

Κάποιοι θα μπορούσαν να αποδώσουν αυτήν την καταστροφή στην απόφαση του Τραμπ να πάει σε πόλεμο με το Ιράν, αγνοώντας αυτό που φαίνεται να ήταν σχεδόν ομόφωνες προειδοποιήσεις από έμπειρους στρατιωτικούς και αξιωματούχους των υπηρεσιών πληροφοριών ότι ένας τέτοιος πόλεμος, πέραν της διατάραξης της εφοδιαστικής αλυσίδας πετρελαίου, θα υπερφορτώσει τον αμερικανικό στρατό και θα εξαντλήσει επικίνδυνα τα αποθέματα πυρομαχικών – όπως και ακριβώς συνέβη.

Αλλά ο Σκοτ ​​Μπέσεντ, ο υπουργός Οικονομικών του Τραμπ, βρήκε κάποιον άλλον να κατηγορήσει: την Ουκρανία.

Χθες ο Μπέσεντ εμφανίστηκε στην εκπομπή «Fox & Friends», όπου απέδωσε την ευθύνη για τις υψηλές τιμές ενέργειας σε μεγάλο βαθμό στο Κίεβο:

«Αυτή τη στιγμή βιώνουμε ένα ενεργειακό σοκ λόγω τόσο του πολέμου στην Ουκρανία, επειδή η Ουκρανία αποφάσισε ότι θέλει να ανατινάξει τα ρωσικές ενεργειακές υποδομές και τις εγκαταστάσεις διύλισης, γεγονός που δημιουργεί ανοδική πίεση στις τιμές σε παγκόσμιο επίπεδο, όσο και της σύγκρουσης στο Ιράν».

Τώρα, ο Μπέσεντ δεν κάνει λάθος όταν λέει ότι τα σημεία συμφόρησης στην ικανότητα διύλισης παίζουν σημαντικό ρόλο στο τρέχον ενεργειακό σοκ.

Το παρακάτω διάγραμμα δείχνει τις αλλαγές στην τιμή του αργού πετρελαίου και του ντίζελ, και τα δύο μετρημένα σε δολάρια ανά βαρέλι, από την αρχή του τρέχοντος έτους:

Το αργό πετρέλαιο έχει σημειώσει μεγάλη άνοδο, αλλά όχι όπως στην κορύφωσή του στις αρχές Απριλίου. Όμως, το ντίζελ έχει σημειώσει πολύ μεγαλύτερη άνοδο (όπως και η βενζίνη, αν και όχι τόσο πολύ). Και οι ουκρανικές επιθέσεις σε ρωσικές πετρελαϊκές εγκαταστάσεις σίγουρα παίζουν ρόλο στη μείωση της παγκόσμιας ικανότητας διύλισης.

Όμως, παρατηρήστε την διατύπωση που χρησιμοποίησε ο Μπέσεντ: Η Ουκρανία «αποφάσισε ότι θέλει να ανατινάξει τα ρωσικά ενεργειακά περιουσιακά στοιχεία». Θεέ μου, γιατί να θέλουν οι Ουκρανοί να κάνουν κάτι τέτοιο; Μήπως έχει να κάνει με το γεγονός ότι εμπλέκονται σε έναν υπαρξιακό αγώνα ενάντια στο καθεστώς του Βλαντιμίρ Πούτιν, το οποίο βρίσκεται στον πέμπτο χρόνο ενός πολέμου που στοχεύει στην καταστροφή του έθνους τους, και πρέπει να αντεπιτεθούν στη στρατιωτική και οικονομική βάση του Πούτιν;

Σημειώστε, επίσης, ότι ο Μπέσεντ δεν επεσήμανε ότι αυτές οι επιθέσεις στο ρωσικό πετρέλαιο θα σταματούσαν, αν η Ρωσία τελείωνε τον πόλεμο κατάκτησης.

Αλλά, αντί να απαιτήσει τον τερματισμό της ρωσικής επιθετικότητας, η κυβέρνηση Τραμπ εξόργισε τα δημοκρατικά έθνη της Ευρώπης προσκαλώντας τον υπουργό Οικονομικών της Ρωσίας, για πρώτη φορά από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, στη συνάντηση της Ομάδας των 20 μεγάλων οικονομιών, την περασμένη Δευτέρα.

Αλλά περιμένετε: Υπάρχουν περισσότερα στοιχεία εδώ. Ο Μπέσεντ, εξίσου ή και περισσότερο από τον Τραμπ, ήταν εχθρός της Ουκρανίας ουσιαστικά από την αρχή.

Ακριβώς στην αρχή της δεύτερης κυβέρνησης του Τραμπ, ο Μπέσεντ μετέβη στο Κίεβο για να απαιτήσει από την ουκρανική κυβέρνηση να παραδώσει στην ουσία ένα μεγάλο μέρος των ορυκτών της πόρων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το περιέγραψα τότε ως μια συμφωνία «Βελγικού Κονγκό»:

Αυτό που πρότεινε ο Τραμπ ήταν η Ουκρανία να δώσει στις Ηνωμένες Πολιτείες τα μισά από τα έσοδα που λαμβάνουν από την εξόρυξη πόρων, απ’ όσο μπορώ να καταλάβω, επ’ αόριστον. Ο Τραμπ πρότεινε ότι αυτό θα ανερχόταν σε 500 δισεκατομμύρια δολάρια, αν και αυτό φαίνεται σαν ένα υπερβολικά φουσκωμένο ποσό.

Ως αντάλλαγμα, ο Τραμπ πρόσφερε, λοιπόν, μηδέν. Καμία πρόσθετη βοήθεια, καμία εγγύηση ασφαλείας, τίποτα.

Το βιβλίο των Maggie Haberman και Jonathan Swan με τίτλο «Αλλαγή καθεστώτος: Μέσα στην αυτοκρατορική προεδρία του Donald Trump» προσφέρει περισσότερες, καταδικαστικές λεπτομέρειες.

Απ’ ότι φαίνεται, υπήρξε μια έντονη διαμάχη μεταξύ του Μπέσετ και του προέδρου της Ουκρανίας Ζελένσκι, στην οποία ο Ζελένσκι περιέγραψε -ορθώς- την πρόταση του Μπέσετ ως μια εκβιαστική ενέργεια, μη εφαρμόσιμη βάσει του ουκρανικού δικαίου.

Ο Μπέσεντ επέστρεψε στη συνέχεια στην Ουάσιγκτον και προέτρεψε τον Τραμπ να μην συναντηθεί καν με τον Ζελένσκι, μέχρι να υπογράψει τη συμφωνία για τα ορυκτά:

«Τον κανόνισα τον μικρό μαλάκα», έλεγε ο Μπέσεντ σε συνεργάτες για τον Ζελένσκι. «Είναι πονηρός. Είναι σαν παιδί με ειδικές ανάγκες για τους Ευρωπαίους. Και συμπεριφέρεται σαν τον Μίστερ Μπιν αν είχε πάρει κρακ».

Η κυβέρνηση Τραμπ προχώρησε στη διακοπή σχεδόν κάθε βοήθειας προς την Ουκρανία, πιθανώς αναμένοντας την κατάρρευση της άμυνας της Ουκρανίας έναντι της Ρωσίας.

Η Ουκρανία, ωστόσο, αρνήθηκε να καταρρεύσει. Η βοήθεια από την Ευρώπη αντικατέστησε μεγάλο μέρος της χαμένης αμερικανικής υποστήριξης:

Και οι Ουκρανοί, αν και στερούνται σημαντικών αμερικανικών όπλων -ιδίως των Patriot- έχουν κερδίσει το πάνω χέρι στον πόλεμο, εν μέρει χάρη στην αυξανόμενη κυριαρχία τους με drones.

Η χερσαία επίθεση της Ρωσίας έχει «παγώσει», παρά τις τεράστιες απώλειες, ενώ η Ουκρανία πραγματοποιεί όλο και περισσότερες επιθέσεις μεγάλης εμβέλειας, συμπεριλαμβανομένων, ναι, επιθέσεων στις πετρελαϊκές υποδομές της Ρωσίας.

Παρεμπιπτόντως, η επιτυχία της Ουκρανίας στον πόλεμο με την χρήση drones υποδηλώνει ότι η κυβέρνηση του Κιέβου θα μπορούσε να προσφέρει στον αμερικανικό στρατό, ο οποίος έχει τα πάει τόσο άσχημα εναντίον των ιρανικών drones, αρκετή βοήθεια. Αλλά μην περιμένετε από το Πεντάγωνο του Πιτ Χέγκσεθ να ζητήσει ή να λάβει τέτοια βοήθεια.

Τέλος πάντων, τώρα ο Μπέσεντ κατηγορεί την Ουκρανία για τις υψηλές τιμές των καυσίμων. Απαιτεί, ή μήπως παρακαλεί, να σταματήσουν οι Ουκρανοί τη στρατηγική αεροπορική τους εκστρατεία; Αν ναι, με ποιο αντάλλαγμα;

Άλλωστε, η κυβέρνηση Τραμπ δεν μπορεί να απειλήσει ότι θα διακόψει την βοήθεια — το έχει ήδη κάνει αυτό εδώ και πολύ καιρό. Δεν μπορεί να προσφέρει βοήθεια στην Ουκρανία να καλύψει το ένα μεγάλο κενό στην αμυντική της τεχνολογία, την έλλειψη (μέχρι στιγμής) αποτελεσματικών αναχαιτιστικών πυραύλων κατά των βαλλιστικών πυραύλων, επειδή οι ΗΠΑ έχουν εξαντλήσει το δικό τους απόθεμα πυραύλων στο φιάσκο με το Ιράν.

Έτσι, ενώ είμαι βέβαιος ότι ο Μπέσεντ και ο Τραμπ εύχονται η Ουκρανία να σταματήσει να ανατινάζει ρωσικά ενεργειακά περιουσιακά στοιχεία – πράγμα που θα απαιτούσαν, αν μπορούσαν – στην πράξη δεν μπορούν να κάνουν τίποτα για να αλλάξουν την πολεμική στρατηγική της Ουκρανίας. Για να το θέσω ωμά, δεν βρίσκονται σε καλή θέση. Δεν έχουν τα χαρτιά.

Δεν έχει μουσική. Συγγνώμη.

Πηγή: Paul Krugman

Διαβάστε επίσης: 

Ουκρανία: Ανταλλαγή πυροβολισμών μεταξύ στελεχών των μυστικών υπηρεσιών της χώρας – Οργισμένο μήνυμα Ζελένσκι

Κάλας: Μέλη της Ε.Ε. δεσμεύτηκαν για πυραύλους αεράμυνας στην Ουκρανία – Αναφερόταν στα ελληνικά αποθέματα Patriot;

Bloomberg: ΝΑΤΟ και Ε.Ε. «πιέζουν» την Ελλάδα και την Ισπανία να δώσουν πυραύλους Patriot στην Ουκρανία

Δείτε όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο koutipandoras.gr

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr