Υπάρχουν στιγμές που η πολιτική ξεπερνά τα όρια του επιτρεπτού λόγου. Και υπάρχουν και στιγμές που ένας υπουργός παύει να συμπεριφέρεται ως θεσμικός εκπρόσωπος και υιοθετεί ρητορική που θυμίζει περισσότερο τον Ηλία Κασιδιάρη, παρά μέλος δημοκρατικής κυβέρνησης.
Ο λόγος για τη ανάρτηση του υπουργού Μετανάστευσης Θάνου Πλεύρη, ο οποίος αποφάσισε να «τιμήσει» τη μνήμη της Μυρτώς από την Πάρο, γράφοντας:
«Σήμερα συμπληρώνονται 13 χρόνια που ένας εγκληματίας λαθρομετανάστης κακοποίησε τη Μυρτώ στην Πάρο. Σήμερα δε θα ακούσετε τις φωνές των επαγγελματιών ανθρωπιστών ή μάλλον ίσως ενοχληθούν που χαρακτηρίζω τον εγκληματία λαθρομετανάστη. Είμαστε με τη Μυρτώ. Η πολιτική μας βασίζεται στην προστασία των πολιτών μας και της Πατρίδας μας».
Σήμερα συμπληρώνονται 13 χρόνια που ένας εγκληματίας λαθρομετανάστης κακοποίησε τη Μυρτώ στην Πάρο. Σήμερα δε θα ακούσετε τις φωνές των επαγγελματιών ανθρωπιστών ή μάλλον ίσως ενοχληθούν που χαρακτηρίζω τον εγκληματία λαθρομετανάστη. Είμαστε με τη Μυρτώ. Η πολιτική μας βασίζεται…
— Θάνος Πλεύρης (@thanosplevris) July 22, 2025
Πρόκειται για ένα κείμενο που δεν γράφεται στη ροή ενός συναισθηματικού ξεσπάσματος. Είναι μια μελετημένη δημόσια τοποθέτηση, η οποία τοποθετεί τον θύτη όχι απλώς ως εγκληματία, αλλά ως σύμβολο μιας ευρύτερης ομάδας, των μεταναστών.
Πρόκειται για μια συνειδητή πράξη εργαλειοποίησης του εγκλήματος για την ενίσχυση μιας πολιτικής ατζέντας. Μια πολιτική που προωθεί το φόβο, τον διαχωρισμό, την καχυποψία απέναντι σε οποιονδήποτε «ξένο».
Δεκατρία χρόνια μετά από μια φρικιαστική εγκληματική πράξη, αντί να επικρατήσει ο σεβασμός στη Μυρτώ και την οικογένειά της, βλέπουμε την εργαλειοποίηση του πόνου της.
Ο Πλεύρης δεν κάνει απλώς μια δήλωση μνήμης. Μετατρέπει το θύμα σε σύμβολο προπαγάνδας για να νομιμοποιήσει την αντιμεταναστευτική του πολιτική.
Χρησιμοποιεί το έγκλημα ως πρόσχημα για να δικαιολογήσει το αυταρχικό, ξενοφοβικό πλαίσιο που υιοθετεί η κυβέρνηση στον τομέα της μετανάστευσης. Είναι η πιο ξεκάθαρη μορφή «νεκροπολιτικής». Το πτώμα ως εργαλείο επιχειρηματολογίας.
Η γλώσσα της ανάρτησης δε, δεν διαφέρει σχεδόν σε τίποτα από τη φρασεολογία της ακροδεξιάς. Ο όρος «λαθρομετανάστης», εδώ όχι μόνο δεν αποφεύγεται, όπως όφειλε ένας υπουργός σε ένα κράτος δικαίου, αλλά τονίζει ότι κάποιοι πιθανώς θα ενοχληθούν από τη χρήση του.
Αυτή η επιθετική απονομιμοποίηση κάθε φωνής ανθρωπιάς και υπεράσπισης των δικαιωμάτων των προσφύγων και μεταναστών, είναι η ακριβής στρατηγική της Χρυσής Αυγής όλα τα προηγούμενα χρόνια: να μετατρέψει την ανθρωπιά σε ύποπτη στάση, τη συμπόνια σε απειλή.
Να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη δήλωση δεν έγινε από έναν ανώνυμο χρήστη των κοινωνικών δικτύων. Ούτε από κάποιον ακροδεξιό σχολιαστή στο διαδίκτυο.
Έγινε από υπουργό της Ελληνικής Δημοκρατίας. Από άνθρωπο που έχει ορκιστεί να υπηρετεί το Σύνταγμα και τους θεσμούς. Και όμως, η γλώσσα του δεν διαφέρει σε τίποτα από έναν πολιτικό τραμπούκο. Αναπαράγει στερεότυπα, τροφοδοτεί το μίσος, δυναμιτίζει τον δημόσιο διάλογο.
Η Μυρτώ της Πάρου δεν είναι «παράδειγμα προς χρήση». Είναι άνθρωπος. Είναι θύμα ενός αποτρόπαιου εγκλήματος. Χρειάζεται υποστήριξη, αξιοπρέπεια και προστασία, όχι να γίνεται σύμβολο εθνικιστικής ρητορικής. Κανένας πολιτικός, κανένα κόμμα, δεν έχει το δικαίωμα να χτίζει καριέρες πάνω στον πόνο της.
Ο Θάνος Πλεύρης δεν έκανε απλώς μια ατυχέστατη ανάρτηση. Έδειξε για ακόμη μία φορά ότι η ακροδεξιά ρητορική έχει πλέον ενσωματωθεί στον επίσημο κρατικό λόγο.
Όσοι σιωπούν μπροστά σε τέτοιες δηλώσεις, γίνονται συνένοχοι. Και όσοι βρίσκουν πολιτικά οφέλη σε τέτοιες τακτικές, φλερτάρουν επικίνδυνα με τα άκρα. Ίσως, τελικά, ο Πλεύρης να μην «έγινε Κασιδιάρης». Ίσως απλώς να μην απέχει πια καθόλου.
Διαβάστε επίσης:
Το ελληνικό νησί που αποθεώνει η Ευρώπη αυτό το καλοκαίρι: Άφησε πίσω Μύκονο και Σαντορίνη
Εν αναμονή του κόμματος Τσίπρα: Ίδρυσέ το, το τιμημένο
Δείτε όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο koutipandoras.gr
Facebook
Twitter
Tα σχόλια στο site έχουν απενεργοποιηθεί. Μπορείτε να σχολιάζετε μέσα από την επίσημη σελίδα στο Facebook
Σχόλια
Επικοινωνία
