Όταν ο Ντρογκμπά σταμάτησε τον εμφύλιο

Ο Ντιντιέ Ντρογκμπά κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια και πλέον θα υπηρετεί τον αθλητισμό και την κοινωνία από άλλο πόστο. Η συμβολή του, άλλωστε, στη συμφιλίωση του λαού του αποτελεί το μεγαλύτερο επίτευγμα μιας τεράστιας καριέρας.

Θάνος Σαρρής 18/12/2018 | 12:46

«Κάποιοι  πιστεύουν ότι το ποδόσφαιρο είναι ένα ζήτημα ζωής και θανάτου. Σας διαβεβαιώνω ότι είναι πολύ, πολύ πιο σημαντικό από αυτά». H διάσημη ατάκα του θρυλικού Μπιλ Σάνκλι ίσως ηχεί ως υπερβολή στα αυτιά αρκετών. Για άλλους, που έχουν βιώσει ή μελετήσει την πραγματική δύναμη του ποδοσφαίρου, μοιάζει απόλυτα λογική. Και ο Ντιντιέ Ντρογκμπά ήταν από εκείνους που το έδειξαν στην πράξη.

Το ματς της ζωής του

Μια καριέρα λαμπερή, γεμάτη τίτλους, διακρίσεις, γκολ. Ο Ντρογκμπά συνέδεσε την τεράστια ποδοσφαιρική του διαδρομή με την επιστροφή της Τσέλσι στους τίτλους, κατακτώντας τέσσερα πρωταθλήματα Premier League, τέσσερα Κύπελλα και τρία League Cup φορώντας τη φανέλα της. Είναι ο ξένος με τα περισσότερα γκολ στην ιστορία της ομάδας του Λονδίνου, ενώ κανείς δεν έχει πετύχει παραπάνω τέρματα με την εθνική ομάδα της Ακτής Ελεφαντοστού. Φέτος, στα 40 του χρόνια, αποφάσισε να κρεμάσει τα παπούτσια του και πριν από το ματς της Μονακό με την Ντόρτμουντ ανακοινώθηκε ότι αναλαμβάνει αντιπρόεδρος του οργανισμού Peace and Sport, ο οποίος έχει έδρα το Πριγκιπάτο και χρησιμοποιεί τον αθλητισμό ως όχημα για να προωθήσει την ειρήνη. Ο Ντρογκμπά γνωρίζει πολύ καλά πώς αυτό μπορεί να γίνει πράξη. Μαζί με τους συμπαίκτες του, είχε καταφέρει κάτι που για τους διπλωμάτες και τους πολιτικούς φαινόταν αδύνατον.

Μικρογραφία

Ήταν στις 8 Οκτωβρίου του 2005. Η Ακτή Ελεφαντοστού αντιμετώπιζε εκτός έδρας το Σουδάν και με νίκη θα «σφράγιζε» για πρώτη φορά στην ιστορία της συμμετοχή σε τελική φάση Μουντιάλ. Το τελικό 3-1 έφερε πανηγυρισμούς πίσω στη χώρα της Δυτικής Αφρικής, με τον κόσμο να βγαίνει στους δρόμους. Το είχε ανάγκη. Για μια τριετία μαινόταν στην Ακτή εμφύλιος, που είχε ως αποτέλεσμα χιλιάδες νεκρούς και εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες. Το πραξικόπημα του 2002 χώρισε τη χώρα στα δυο. Από τη μια ήταν οι κυβερνητικές δυνάμεις του προέδρου Γκμπαγκμπό, από την άλλη οι αντάρτες, που είχαν τη στήριξη του μουσουλμανικού πληθυσμού και ένα σημαντικό μέρος της εργατικής τάξης, ελέγχοντας τον βορρά.

Η ομιλία που έμεινε στην ιστορία

Η ένταση ξεκίνησε ουσιαστικά το 1993, όταν έπειτα από 33 χρόνια η προεδρία του Φέλιξ Ουφούε Μπουανιό ολοκληρώθηκε με τον θάνατό του. Η χώρα έπρεπε να μπει σε εκλογές, έχοντας να αντιμετωπίσει μια σειρά από εθνικά και οικονομικά ζητήματα. Ο νόμος που πέρασε πριν τις εκλογές του 2000 και πρόσταζε ότι για να είναι κάποιος υποψήφιος πρόεδρος έπρεπε και οι δύο γονείς του να έχουν γεννηθεί στην Ακτή Ελεφαντοστού απέκλεισε τον Αλασάν Ουαταρά από τη διαδικασία. Στο πλευρό του βρισκόταν η μουσουλμανική κοινότητα, ο φτωχός βορράς, καθώς και οι μετανάστες εργάτες από το Μάλι και τη Μπουργκίνα Φάσο, που έβλεπαν στην πλουσιότερη Ακτή μια ευκαιρία για καλύτερη ζωή. Αρκετοί ήταν μετανάστες δεύτερης γενιάς, όμως έπεφταν συχνά θύματα διακρίσεων. Τον Σεπτέμβριο του 2002 οι αντάρτες ξεκίνησαν την επιχείρησή τους και σύντομα ο εμφύλιος πήρε διαστάσεις. Η Γαλλία, η διεθνής κοινότητα και ο ΟΗΕ δεν κατάφεραν πολλά. Στα τέλη του 2004 ή ένταση κόπασε, αλλά το μίσος παρέμενε και οι εχθροπραξίες συνεχίζονταν. Οι εκλογές που είχαν ανακοινωθεί δεν έγιναν ποτέ.

Μικρογραφία

Το ματς με το Σουδάν είχε ολοκληρωθεί και αρχηγός της ομάδας, Σιρίλ Ντομορό, κάλεσε τους δημοσιογράφους στα αποδυτήρια και έδωσε το μικρόφωνο στον Ντιντιέ Ντρογκμπά. Εκείνος ξεκίνησε να μιλά, με τους συμπαίκτες του συγκεντρωμένους πίσω του. «Άντρες και γυναίκες της Ακτής Ελεφαντοστού. Από τον βορρά, τον νότο, την ανατολή και τη δύση. Αποδείξαμε σήμερα ότι όλοι οι Ιβοριανοί μπορούν να συνυπάρξουν και να παίξουν μαζί για έναν κοινό στόχο. Την πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Σας υποσχεθήκαμε ότι ο πανηγυρισμός θα μπορούσε να ενώσει τον κόσμο. Σήμερα σας ικετεύουμε, πέφτουμε στα γόνατα. Παρακαλώ συγχωρέστε, συγχωρέστε, συγχωρέστε. Μια αφρικανική χώρα με τόσα πολλά πλούτη δεν μπορεί να βυθιστεί στον πόλεμο έτσι. Παρακαλώ, αφήστε τα όπλα. Κάντε εκλογές. Όλα θα γίνουν καλύτερα». Οι παίκτες, που είχαν όντως πέσει στα γόνατα, σηκώθηκαν και ξεκίνησαν ένα τραγούδι, καλώντας τον κόσμο να τους ακολουθήσει.

Το βίντεο με την ομιλία του έπαιζε για μήνες στο κρατικό κανάλι της χώρας και έβαλε τις συζητήσεις για την υπογραφή ειρήνης σε εντελώς νέο πλαίσιο. Όμως δεν σταμάτησε εκεί. Ο Ντρογκμπά πήρε το βραβείο του καλύτερου Ιβοριανού ποδοσφαιριστή για το 2006 και ταξίδεψε στην πόλη Μπουακέ, η οποία αποτελούσε το άνδρο των ανταρτών. «Βρίσκομαι εδώ για να δείξω σε όλο τον κόσμο ότι είμαι ένας από εσάς. Δεν πρέπει να υπάρχει διαχωρισμός ανάμεσα στο βορά, το νότο, την ανατολή, τη δύση και το κέντρο. Είμαστε η ίδια χώρα», είπε από την εμπόλεμη ζώνη και έκανε έκκληση ώστε το επόμενο ματς με την Μαδαγασκάρη να διεξαχθεί στην πόλη. Η πρόταση του έγινε αποδεκτή. Ήταν το πρώτο παιχνίδι της εθνικής στο βόρειο κομμάτι της χώρας από όταν ξέσπασε ο εμφύλιος. Η Ακτή Ελεφαντοστού νίκησε 5-1 και ο επικεφαλής των ανταρτών είπε πως: «δεν πίστευα ποτέ ότι ο Ντιντιέ Ντρογκμπά θα καταφέρει κάτι τέτοιο. Σφράγισε τη σημαντική πρόοδο που έγινε για την επανένωση της χώρας». Τον Μάρτιο του 2007 υπογράφηκε συνθήκη ειρήνης και ο νέος πρωθυπουργός προήλθε από τον βορρά. Ο πρόεδρο Γκμπαγκμπό ανακοίνωσε το τέλος του πολέμου. «Το να βλέπεις και τους δύο ηγέτες να κάθονται δίπλα για τους εθνικούς ύμνους ήταν πολύ ιδιαίτερο. Αισθάνθηκα τότε ότι η Ακτή Ελεφαντοστού γεννήθηκε ξανά», έλεγε από την πλευρά του ο Ντιντιέ, το πρόσωπο του οποίου βρισκόταν σχεδόν σε κάθε δρόμο της πρωτεύουσας.

«Ο μοναδικός εθνικός μας ήρωας»

H ειρήνη αποδείχθηκε πρόσκαιρη, αφού μετά τις εκλογές του 2010 η ένταση αναζωπυρώθηκε, οδηγώντας στον δεύτερο εμφύλιο. Ο Ντρογκμπά έλαβε μέρος στην 11μελή επιτροπή  Αλήθειας, Συμφιλίωσης και Διαλόγου, δηλώνοντας πως: «Ελπίζω ότι σε λίγα χρόνια, άνθρωποι από το Βορά και από το Νότο, από όλα τα μέρη της χώρας, θα μπορέσουν να καθίσουν μαζί και να ζητήσουν συγγνώμη. Θέλω να γυρίσω πίσω και θέλω επίσης τα παιδιά μου να ζήσουν στην Ακτή Ελεφαντοστού». Δεν σταμάτησε ποτέ να παλεύει για ένα καλύτερο αύριο.

Μικρογραφία

Ο αντίκτυπος που είχε ο ποδοσφαιρικός ήρωας της Ακτής και οι σύντροφοί του σε μια χώρα ρημαγμένη από το μίσος ήταν τεράστιος. Όπως το έθεσε ο ακαδημαϊκός Κανατέ Νταχουντά, αναπληρωτής στο HWS της Νέας Υόρκης: «H εθνική ομάδα συμφιλίωσε τις καρδιές. Ήταν σαν ο Ντρογκμπά να έφερε παρηγοριά στις καρδιές της Ακτής. Για μερικές εβδομάδες, οι Ιβοριανοί επέλεξαν να αφοπλίσουν τις καρδιές τους και να πάρουν μέρος στην ειρηνευτική διαδικασία. Ο Ντρογκμπά παραμένει ο μοναδικός εθνικός ήρωας στην Ακτή Ελεφαντοστού. Βγήκε μπροστά σε μια σοβαρά κρίση, όταν χρειαζόμασταν έναν ήρωα να μας ενώσει». Μέχρι η τριβή σε κορυφαίο πολιτικό επίπεδο να επιστρέψει, ο αρχηγός της εθνικής κατάφερε με όπλο το ποδόσφαιρο να κάνει τεράστια πρόοδο και να φέρει ξανά κοντά ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Ο αντιπολεμικός λόγος του πρώην φορ της Τσέλσι είχε ξεκινήσει πολύ πριν τον αγώνα με το Σουδάν και η κοινωνική του δράση συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Το ίδρυμα Ντρογκμπά έχει χτίσει νοσοκομεία και σχολεία, έχει βοηθήσει παιδιά και ενήλικες. Είναι Πρέσβης Καλής Θελήσεως του ΟΗΕ και λαμβάνει μέρος σε μια σειρά από δράσεις.

Μικρογραφία

 «Τα 25 χρόνια καριέρας μου έδωσαν μεγάλη φήμη και έχω χτίσει ένα δίκτυο. Τώρα, θέλω να χρησιμοποιήσω τη φωνή μου για να φέρω τη θετική αλλαγή στον κόσμο», είπε με αφορμή την ανάληψη των καθηκόντων του στον οργανισμό Peace and Sport. Το βέβαιο είναι ότι έχει ακόμα πολλά να προσφέρει...

To koutipandoras.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.