Όταν έκλαψε ο Νταλάρας

Υπάρχουν άνθρωποι που κλαίνε με την πρώτη ευκαιρία. Άνθρωποι – μελό που μοιάζουν να αποζητούν το κλάμα σαν το μοναδικό μέσο λύτρωσης τους. Στον αντίποδα, υπάρχουν κι άνθρωποι που δεν κλαίνε ποτέ, άνθρωποι φαινομενικά σκληροί, οι οποίοι αρνούνται ή είναι ανίκανοι να εξωτερικεύσουν το συναίσθημα τους. Οι καλλιτέχνες ανέκαθεν εντυπωσίαζαν σαν έκλαιγαν, ειδικά όταν αυτό τους πετύχαινε σε ανύποπτες στιγμές. Ο λαός, η μάζα να το πούμε, ένιωθε μια συγκίνηση και ένα δέος που ένας λατρεμένος του καλλιτέχνης κατέβαινε σε γήινα επίπεδα και μπορούσε να αφήσει πρόσκαιρα το σταριλίκι του κατά το αρχαιοελληνικό «όμοιος ομοίω αεί πελάζει».

Ας θυμηθούμε εκείνη την απείρου κάλλους εκπομπή στην τηλεόραση του ΑΝΤ1 που η Αλίκη Βουγιουκλάκη «αποχαιρετούσε» με λυγμούς τη Τζένη Καρέζη. «Δε μπορώ άλλο…» έκανε η Αλίκη για να σταματήσουν να την τραβάνε οι κάμερες σε μία ανθρώπινη, όσο και υπερβολική, στιγμή της. Αυτός ο λαός, που λέω παραπάνω, εκτίμησε τη στάση της Εθνικής Σταρ και ενδεχομένως να συμμετείχε από τηλεοράσεως στο θρήνο της. Βέβαια, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που την κατηγόρησαν για λαϊκισμό, ακόμη και κακογουστιά (στην καλύτερη) ή και ψεύδος (στη χειρότερη). Κάτι παρεμφερές συνέβη μόλις προχθές που ο Γιώργος Νταλάρας έκλαψε δημοσίως, σε τηλεοπτική εκπομπή, για τον στιχουργό – συγγραφέα Μάνο Ελευθερίου. Τι ήταν αυτό που για μία ακόμη φορά προξένησε τις τόσο έντονες αντιδράσεις του κοινού με αποτέλεσμα ο κανιβαλισμός να συνεχιστεί (καμία έκπληξη επ’ αυτού), στη διαδικτυακή αρένα;

Ο Νταλάρας είναι κατεστημένο, άρα δεν δικαιούται να κλάψει. Κι αν πάλι κλάψει σίγουρα το κάνει για να τραβήξει πάνω του τη δημοσιότητα.

Ο Νταλάρας ποτέ δεν έχει ξανακλάψει δημόσια, άρα δεν είναι αυθεντικός. Ο Νταλάρας είναι ψεύτης.

Ο Νταλάρας δεν έχει κανένα συναίσθημα μέσα του. Το μόνο, για το οποίο νοιάζεται, είναι η διατήρηση στην κορυφή των τραγουδιστών.

Ο Νταλάρας είναι Μνημονιακός. Του αξίζουν καρέκλες και νερομπούκαλα στο δοξαπατρί. 

Ο Νταλάρας φταίει που ήρθαν τα capital controls στην Ελλάδα.

Ο Νταλάρας φταίει για την Άλωση της Πόλης το 1453.

Ο Νταλάρας φταίει για τον Πελοποννησιακό Πόλεμο το 431 – 404 π.Χ. 

Και για να σοβαρευτούμε, γνωρίζω καλά, από πρώτο χέρι που λένε, τη μεγάλη φιλία που είχε ο Μάνος Ελευθερίου με τον Γιώργο Νταλάρα και την οικογένεια του. Έχει τύχει μέσα στα χρόνια να τους συναντήσω μαζί σε κοινές εξόδους σε πρεμιέρες και σε μουσικά events. Αφήνω κατά μέρος τα τραγούδια με τους στίχους του Ελευθερίου που έχει ερμηνεύσει ο Νταλάρας – ο Ελευθερίου, ως γνωστόν, είχε συνεργαστεί με τους πάντες στην μακρόχρονη πορεία του στο ελληνικό τραγούδι. Μιλάω για την ανθρώπινη επαφή, τη φιλία, τις προσωπικές στιγμές, τα τηλεφωνήματα, τους διαλόγους, που κάνουν έναν οποιοδήποτε άνθρωπο να θλίβεται και να εκφράζει ανενόχλητα τη θλίψη του για την απώλεια του άλλου. Ο Ελευθερίου ήταν κάτι σαν πατρική φιγούρα για τον Νταλάρα, πόσο μάλλον όταν ο ίδιος ο τραγουδιστής έχει μιλήσει ανοιχτά για τις σχέσεις του με τον βιολογικό του πατέρα. Ποιο ήταν, λοιπόν, το «παράπτωμα» του Νταλάρα;

Στο τηλεοπτικό αφιέρωμα στον Μάνο Ελευθερίου («Στην υγειά μας, ρε παιδιά»), ο τραγουδιστής σταμάτησε το τραγούδι, φορτισμένος από τη συγκίνηση. Έδιωξε το μικρόφωνο από μπροστά του και αμέσως μετά σωριάστηκε σχεδόν στο πιάνο δίπλα του. Σκηνή τεατράλε, άρα υποκριτική; Δεν θα τό’ λεγα! Το μοναδικό «παράπτωμα» του Νταλάρα – λέμε τώρα – είναι το ότι προσπάθησε να χαλιναγωγήσει αυτήν ακριβώς τη συγκίνηση του και όχι να την αφήσει τελείως ελεύθερη. Διότι, αν την άφηνε, ίσως να τον βλέπαμε για πρώτη φορά να κλαίει με λυγμούς για έναν φίλο, συνεργάτη, πατέρα, σύντροφο. Χώρια που, ως γνωστόν, η εκπομπή του Σπύρου Παπαδόπουλου δεν είναι «ζωντανή», μαγνητοσκοπείται, επομένως εκ των προτέρων αποκλείουμε το ενδεχόμενο ενός στημένου φτηνού «σόου». Και κάτι ακόμη: Υποκριτικό δεν ήταν το ξέσπασμα του Γιώργου Νταλάρα από τηλεοράσεως. Υποκριτικό είναι, για δεκαετίες ολόκληρες, να φορτώνεις σε έναν τραγουδιστή που έχει ερμηνεύσει την άμμο της θάλασσας όλα τα δεινά αυτού του τόπου. Και πασέ επίσης! 

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr