Στο σύμπαν του Μεγάρου Μαξίμου φαίνεται πως οι νόμοι και οι θεσμικές διαδικασίες έχουν προ πολλού παραχωρήσει τη θέση τους σε επικοινωνιακά παιχνίδια και στη στρατηγική της συγκάλυψης. Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ φέρνει στο φως όχι μόνο ένα δίκτυο ύποπτων συναλλαγών, αλλά και μια πρωτοφανή θεσμική μεθόδευση όπου η κυβερνητική πλειοψηφία προσπαθεί να ακυρώσει στην πράξη τον ρόλο της Δικαιοσύνης, προαναγγέλλοντας μια «κατά περίπτωση» εξέταση της άρσης ασυλίας των εμπλεκόμενων βουλευτών της.
Η δικονομική απάτη της «εξέτασης»
Το αφήγημα που διακινείται τις τελευταίες ώρες, με την ανοχή μιας μερίδας του Τύπου που φαίνεται να έχει ξεχάσει τα βασικά του Συντάγματος, είναι επικίνδυνο. Η κυβέρνηση ισχυρίζεται πως πρέπει να μελετήσει αν οι 11 βουλευτές της είναι όντως ένοχοι πριν αποφασίσει αν θα επιτρέψει τη δίωξή τους.
Πρόκειται για ένα συνειδητό ψέμα, ένα επικοινωνιακό τέχνασμα που σε περίπτωση που εφαρμοστεί θα έχει καταστρατηγήσει σύνταγμα και νόμους. Η άρση ασυλίας των βουλευτών δεν έχει καμία σχέση με τη διαδικασία περί ευθύνης υπουργών. Στην περίπτωση των βουλευτών, η Βουλή δεν καλείται να αναλάβει το ρόλο εισαγγελέα, ούτε να διενεργήσει προκαταρκτική εξέταση. Ο εισαγγελέας έχει ήδη κάνει την έρευνα, έχει αξιολογήσει τα στοιχεία και έχει καταλήξει ότι υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις τέλεσης αδικήματος.
Όταν μια δικογραφία φτάνει στη Βουλή για βουλευτή, ο εισαγγελικός λειτουργός ζητά την άδεια του σώματος για να ασκήσει ποινική δίωξη. Η Βουλή καλείται να αποφασίσει επί της διαδικασίας και όχι επί της ουσίας της κατηγορίας. Κατά το άρθρο 62 του Συντάγματος:
«Η σχετική άδεια [άρσης ασυλίας] δίδεται από τη Βουλή υποχρεωτικά εφόσον η αίτηση της εισαγγελικής αρχής αφορά αδίκημα το οποίο δεν συνδέεται με την άσκηση των καθηκόντων ή την πολιτική δραστηριότητα του βουλευτή».
Από τη δίωξη στη συγκάλυψη
Αν η Νέα Δημοκρατία επιμείνει στην επιλεκτική άρση ασυλία, τότε δεν θα μπορεί παρά να γίνει λόγος για ωμή παρέμβαση στη Δικαιοσύνη. Η άρνηση της άρσης ασυλίας, όταν υπάρχει ήδη εισαγγελική κρίση, δεν αποτελεί προστασία του βουλευτή από πολιτικές διώξεις, αλλά απροσχημάτιστη κάλυψη ενός εγκλήματος.
Η κυβέρνηση επιχειρεί να στήσει ένα ιδιότυπο «δικαστήριο» εντός της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, όπου οι ίδιοι οι ελεγχόμενοι, και οι συνοδοιπόροι τους, θα αποφασίζουν αν θα επιτρέψουν στον εαυτό τους να ελεγχθεί. Το να βαφτίζεις, δε, «εξέταση» την άρνηση εφαρμογής του νόμου πρόκειται περί εκτροπής. Και στην περίπτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ, η κυβέρνηση φαίνεται να έχει επιλέξει αυτόν τον ολισθηρό δρόμο.
Διαβάστε επίσης:
Καραγκούνης για ΟΠΕΚΕΠΕ 2: «Η άρση ασυλίας δε σημαίνει ότι οι συνάδελφοι είναι υπόδικοι» (video)
Στη Βουλή οι δικογραφίες για ΟΠΕΚΕΠΕ 2 – Τι μέλλει γενέσθαι με τους 4 ογκώδεις φάκελους
ΟΠΕΚΕΠΕ 2: Στενεύει ο κλοιός για Καραμανλή, Παπακώστα – Κοντά στην έξοδο και ο Σκρέκας
ΟΠΕΚΕΠΕ 2: Ο «μίνι» ανασχηματισμός και οι φήμες για νέα δικογραφία που έρχεται
Δείτε όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο koutipandoras.gr
Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr
Tα σχόλια στο site έχουν απενεργοποιηθεί. Μπορείτε να σχολιάζετε μέσα από την επίσημη σελίδα στο Facebook
Σχόλια