«Οι γυναίκες είναι μια πλειονότητα σε καθεστώς μειονότητας»

Σήμερα, 8 Μαρτίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Η μέρα συμβολίζει τον αγώνα των γυναικών για χειραφέτηση και κυρίως την κατάκτηση του δικαιώματος για το εκλέγειν και το εκλέγεσθαι. Παρότι ο αγώνας για μείωση των ανισοτήτων ξεκίνησε πριν από εξήντα χρόνια, οι διακρίσεις παραμένουν.

«Οι γυναίκες είναι μια πλειονότητα σε καθεστώς μειονότητας. Ενώ οι γυναίκες υπερισχύουν αριθμητικά με δημογραφικούς όρους, δεν απολαμβάνουν το καθεστώς μιας κυρίαρχης ομάδας αλλά, το καθεστώς μιας μειονοτικής ομάδας» τονίζει η Χριστίνα Κουλούρη, Πρύτανις του Παντείου Πανεπιστημίου, μιλώντας στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων. «Για την ίδια δουλειά, η γυναίκα θα αμειφθεί με μικρότερο μισθό», συνεχίζει.

Το μισθολογικό χάσμα μεταξύ των δύο φύλων εξακολουθεί να ανέρχεται σε 14% στην Ευρώπη και σε 23% παγκοσμίως. Τα στοιχεία παρουσίασε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου σε πρόσφατη ομιλία της στο Ευρωκοινοβούλιο.

Στη διάρκεια της πανδημίας, οι γυναίκες έχουν επαινεθεί για την προσφορά τους στον τομέα της Υγείας. Αλλά, υποεκπροσωπούνται σε θέσεις λήψης αποφάσεων, σύμφωνα με το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ. Τον Μάιο του 2020, όπου η υγειονομική κρίση βρίσκονταν στα ύψη, 21 χώρες είχαν γυναίκα επικεφαλής του κράτους ή της κυβέρνησης, σύμφωνα με τις Γυναίκες των Ηνωμένων Εθνών.

Στον Καναδά, την Αιθιοπία, την Ινδία και τη Μαδαγασκάρη οι γυναίκες γιατροί και ειδικοί της Υγείας τοποθετήθηκαν σε ηγετικές θέσεις και προηγήθηκαν στις ενημερώσεις του Τύπου. Παρόλα αυτά, σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, οι θέσεις των γυναικών στην αρχηγία του κράτους παγκοσμίως, είναι μόλις στο 7,2%. Γυναίκες υπουργοί είναι το 21,3% και υπουργίνες της Υγείας το 24,7%.

«Έχει βελτιωθεί η θέση της γυναίκας τα τελευταία τριάντα χρόνια», σημειώνει η Πρύτανις του Παντείου και συμπληρώνει: «Η γυναίκα πάντα είχε πολλούς ρόλους: μητέρα, σύζυγος, εργαζόμενη. Βγήκε στην αγορά εργασίας και κάνει ανταγωνιστικά επαγγέλματα. Ένα χαρακτηριστικό της εισόδου των γυναικών στην αγορά εργασίας, είναι τα λεγόμενα γυναικεία επαγγέλματα. Η δαχτυλογράφος, η γραμματέας, παλιότερα οι τηλεφωνήτριες, οι νοσοκόμες. Δηλαδή, όλα αυτά τα επαγγέλματα που θεωρούμε ότι ταιριάζουν με τη “γυναικεία φύση”. Η διεκδίκηση άλλων θέσεων εργασίας έχει κόστος στην προσωπική ζωή. Δεν αναγνωρίζεται στη γυναίκα το δικαίωμα να τα συνδυάσει, διότι δεν τη βοηθάει η κοινωνία και η Πολιτεία να τα συνδυάσει».

Η βοήθεια αυτή προσφέρεται σε Σκανδιναβικές χώρες για παράδειγμα. Σε χώρες όπου δεν υπάρχει το προνόμιο της πολύωρης φύλαξης των παιδιών με την αρωγή της Πολιτείας, η γυναίκα αναγκάζεται να υποβαθμίσει την επαγγελματική της καριέρα, να εγκαταλείψει σπουδές, να διεκδικήσει χαμηλότερα αμειβόμενη εργασία απ’ ότι οι άνδρες, ώστε να μην εγκαταλείψει το σπίτι και την οικογένεια. Διαφορετικά δύσκολα κάνει οικογένεια.

«Οι έμφυλες διαμεσολαβήσεις στην κοινωνική ιεραρχία, την οικογένεια, την εργασία και την εκπαίδευση, υπονομεύουν την ίδια τη συμπεριληπτική δύναμη της δημοκρατίας μας», είπε στο Ευρωκοινοβούλιο η Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Παράλληλα, οι γυναίκες των Ηνωμένων Εθνών διοργανώνουν φυσικές και διαδικτυακές συνευρέσεις προκειμένου να μοιραστούν πρακτικές και πληροφορίες. Ταυτόχρονα, επιδιώκουν να δημιουργήσουν ένα δίκτυο επαφών και να ενισχύσουν τα μηνύματα τους. Η σύγκλιση γίνεται μεταξύ γυναικών από διαφορετικές πολιτικές ομάδες σε ηγετικές θέσεις. Για τον λόγο αυτό θα πραγματοποιηθεί ζωντανή συζήτηση στο Twitter στη σελίδα του iKNOW Politics, ένα ιντερνετικό δίκτυο γυναικών στην πολιτική.

«Γίνεται ένας συνεχής αγώνας τίποτα δεν χαρίζεται» συνοψίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Χριστίνα Κουλούρη η οποία είναι μια από τις τρεις γυναίκες Πρυτάνεις στα 24 Πανεπιστήμια της χώρας. «Οι γυναίκες πάλεψαν σχεδόν 50-60 χρόνια για να κατακτήσουν το πολύ απλό δικαίωμα του να ψηφίζουν και αυτό έγινε με αγώνες». Αυτό γιορτάζουμε σήμερα.

Στην Ελλάδα το Σύνταγμα του 1975 είναι το πρώτο στο οποίο διατυπώνεται πλέον ρητά ότι «οι Έλληνες και οι Ελληνίδες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου». Την ίδια χρονιά, υιοθετήθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη η «Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας» που στη Σοβιετική Ρωσία καθιερώθηκε ως εθνική αργία το 1917, όταν οι γυναίκες απέκτησαν δικαίωμα ψήφου για πρώτη φορά.