Οι γυναίκες δεν αθλούνται για τα μάτια των αντρών

Παράδοση και συνήθεια διαμορφώνουν μια σεξιστική κουλτούρα που διαιωνίζεται ώς τα σήμερα και της οποίας τα κίνητρα δεν έχουν και μεγάλη σχέση με την προαγωγή του αθλητισμού

NewsRoom 13/08/2021 | 13:33

Πώς μπορεί να νιώθουν οι γυναίκες που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στο να γίνουν κορυφαίες σε κάποιο άθλημα -εν προκειμένω την παράκτια χειροσφαίριση- αλλά βλέπουν τις Ομοσπονδίες να τις αντιμετωπίζουν σαν... σεξουαλικό θέαμα; Οι Νορβηγίδες αθλήτριες αγωνίστηκαν φορώντας σορτς αντί μπικίνι σε ένδειξη διαμαρτυρίας και δέχτηκαν πρόστιμο... γιατί δεν έδειχναν αρκετό γλουτό.

Γράφει η Χριστίνα Πάντζου στην ΕΦ.ΣΥΝ.

Παράλογο, οπισθοδρομικό, φαλλοκρατικό… Αυτούς τους χαρακτηρισμούς χρησιμοποιούν επτά ευρωπαϊκές αθλητικές ενώσεις και ιδρύματα καλώντας χθες σε παραίτηση τους προέδρους της Διεθνούς και της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Χειροσφαίρισης. Τους κατηγορούν για κατάφωρο σεξισμό γιατί υποχρεώνουν τις αθλήτριες μπιτς χάντμπολ να αγωνίζονται με μπικίνι αντί για σορτς όπως οι άντρες συνάδελφοί τους και τις τιμωρούν όταν τολμούν να αψηφήσουν αυτόν τον απαράδεκτο κανόνα που καμιά σχέση δεν έχει με το άθλημα.

Το σκάνδαλο είχε ξεσπάσει στα τέλη Ιουλίου όταν τα μέλη της νορβηγικής γυναικείας ομάδας παράκτιας χειροσφαίρισης τιμωρήθηκαν με πρόστιμο 150 ευρώ η καθεμία, επειδή σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη σεξιστική ενδυματολογική επιβολή έπαιξαν με σορτς στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος που διεξάχθηκε στη Βουλγαρία.

Θα ήταν ευτράπελο αν δεν ήταν ντροπιαστικό το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Χειροσφαίρισης (EHF) επέβαλε το πρόστιμο επικαλούμενη «ανάρμοστη ενδυμασία» των αθλητριών, ρίχνοντας το μπαλάκι στους κανόνες που έχει θεσπίσει η Διεθνής Ομοσπονδία (IHF). Σύμφωνα με αυτούς, ενώ οι άντρες μπορούν να φορούν μπλούζες και σορτς, οι γυναίκες πρέπει να φέρουν τοπ και το κάτω μέρος μπικίνι, και μάλιστα με ειδικές προδιαγραφές: να είναι κολλητό και κοφτό έτσι που «να ανέρχεται στο άνω μέρος των γλουτών» και τα πλαϊνά του να μην ξεπερνούν τα 10 εκατοστά.

«Είμαστε στον 21ο αιώνα και θα έπρεπε να μπορούμε να φοράμε ό,τι μας κάνει να νιώθουμε άνετα στους αγώνες κι όχι ό,τι αρέσει στους άλλους», δήλωσε στην DW η Τόνιε Λέρσταντ, μέλος της νορβηγικής ομάδας, για την απόφασή τους να αγωνιστούν με σορτς ενάντια στους κανόνες. «Το κάναμε και αυτό που ακολούθησε ήταν τρελό».

«Οι γυναίκες θα έπρεπε να έχουν δικαίωμα να αποφασίσουν ποια στολή είναι κατάλληλη γι’ αυτές», τόνισε και ο Κάρε Γκέιρ Λίο, πρόεδρος της Νορβηγικής Ομοσπονδίας Χειροσφαίρισης, η οποία επανειλημμένα έχει διαμαρτυρηθεί για αυτή την ενδυματολογική επιταγή. Ηδη από το 2006 είχε στείλει σχετικό γράμμα στην IHF ζητώντας από τότε να αλλάξουν οι κανόνες. Μάταια. Μόνο τώρα, μετά τον σάλο που προκλήθηκε, ανακοίνωσε πως θα εξετάσει το θέμα τον Νοέμβριο.

Παράδοση και κέρδη

«Πρόκειται για κατάφωρη σεξιστική παράδοση και πρέπει να καταργηθεί: κανένας ενδυματολογικός κανόνας δεν πρέπει να εκμεταλλεύεται το σώμα των γυναικών», δήλωσε η Λουίζα Ριτσιτέλι, πρόεδρος της Assist, ιταλικής ένωσης που προωθεί τα δικαιώματα των αθλητριών και μία από τις επτά που ζητούν την παραίτηση των δύο προέδρων.

Μπορεί να προκαλεί έκπληξη που συνεχίζουμε τον 21ο αιώνα να συζητάμε τι μπορεί και τι δεν μπορεί να φορούν οι γυναίκες, και δη οι αθλήτριες, αλλά ο αθλητισμός χτίστηκε στη βάση των διακρίσεων φύλου, κάτι που εκφράζεται τόσο στην ενδυμασία όσο και στα οικονομικά των αθλητών, λέει η Ανγκελα Σνάιντερ, διευθύντρια του Διεθνούς Κέντρου Ολυμπιακών Μελετών.

Παράδοση και συνήθεια διαμορφώνουν μια σεξιστική κουλτούρα που διαιωνίζεται ώς τα σήμερα και της οποίας τα κίνητρα δεν έχουν και μεγάλη σχέση με την προαγωγή του αθλητισμού: τα μπικίνι κι άλλες «αποκαλυπτικές» στολές που επιβάλλουν οι διοικήσεις στις αθλήτριες σε κάποια αγωνίσματα έχουν στόχο κυρίως τα κέρδη, ελπίζοντας να προσελκύουν τα βλέμματα των αντρών και μαζί να αυξήσουν τους δείκτες τηλεθέασης, τις πωλήσεις εισιτηρίων και τις χορηγίες.

Το είχε πει απερίφραστα ο πρώην πρόεδρος της FIFA, Σεπ Μπλάτερ, προτείνοντας να φορούν οι ποδοσφαιρίστριες στενά και κοντά σορτσάκια «για να δημιουργήσουν μια πιο θηλυκή αισθητική» κι έτσι να αυξηθεί η δημοτικότητα του παιχνιδιού. Στην ίδια ακριβώς λογική το 2011 αξιωματούχοι της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Μπάντμιντον πρότειναν οι γυναίκες να φορούν φούστες στις μεγάλες διοργανώσεις για να αυξηθεί το ενδιαφέρον για το γυναικείο μπάντμιντον.

Δεν ευνοούν τις επιδόσεις

Για ποιον άλλο λόγο επιβλήθηκε στις αθλήτριες το μπικίνι; Αγνοια δήλωσε η εκπρόσωπος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Χειροσφαίρισης Τζέσικα Ρόκστροχ, αναφέροντας ως κεντρικό επιχείρημα πως πάντως «σε παγκόσμιο επίπεδο ξέρουμε ότι στις γυναίκες αρέσει να παίζουν με μπικίνι, π.χ. ιδίως στη Νότια Αμερική».

Δεν υπάρχει καμία επιστημονική βάση για να αναγκάζουν τις αθλήτριες να φορούν λιγότερα ρούχα από τους αθλητές σε κάποια αγωνίσματα. Κι ενώ σε μερικά αθλήματα, όπως π.χ. κολύμπι, η στολή μπορεί να προσφέρει πλεονεκτήματα, στην περίπτωση της χειροσφαίρισης το μπικίνι δεν τις κάνει να πηδούν πιο ψηλά ή να κινούνται πιο γρήγορα, έλεγε στους New York Times η Τζάνις Φορσάιθ, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Γουέστερν του Καναδά. «Είναι βλακεία: δεν γίνονται καλύτερες οι αθλήτριες φορώντας λιγότερα ρούχα». Κι όμως, συμπληρώνει η Μέρι Χάρβεϊ, διευθύντρια του Κέντρου για τον Αθλητισμό και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, οι αθλήτριες αναγκάζονται να προτάξουν την εμφάνισή τους, αντί για το πώς θα αγωνίζονται καλύτερα, μόνο και μόνο για να ικανοποιήσουν χορηγούς και ηγεσίες των διοικήσεών τους,

Οι διοικήσεις, που διαχειρίζονται τόσα κονδύλια και που συνήθως αποτελούνται στη συντριπτική πλειονότητά τους από άντρες, θα όφειλαν να ρωτήσουν τις αθλήτριες τι μπορούν να κάνουν για να βελτιώσουν τις συνθήκες τους και τις δεξιότητές τους και όχι να αποφασίζουν πόση σάρκα θα αφήνουν ακάλυπτη προς τέρψη των οπαδών. Και να ακούνε τις φωνές τους επιτρέποντάς τους και να διαλέγουν ποια στολή τις κάνει να νιώθουν άνετα. Οπως έκανε πρόσφατα στους Ολυμπιακούς του Τόκιο η γυναικεία ομάδα γυμναστικής της Γερμανίας, η οποία αγωνίστηκε στα προκριματικά με ολόσωμες φόρμες που έφταναν στους αστραγάλους σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη σεξουαλικοποίηση του αθλήματος.

Αυτήν ακριβώς τη συζήτηση έφερε στο προσκήνιο η γυναικεία ομάδα χειροσφαίρισης της Νορβηγίας. Το πρόστιμο που τους επιβλήθηκε γιατί θεωρήθηκε ανάρμοστο να μη φορούν μπικίνι αποτελεί επιτομή του σεξισμού, του ελέγχου και της εκμετάλλευσης του σώματος των αθλητριών και απαιτεί βαθιές αλλαγές, όπως συμπυκνώνει η Μάρτιν Βέλφλερ, μέλος της ομάδας: «Το ενδιαφέρον του κόσμου πρέπει να είναι στο παιχνίδι και όχι στο σώμα μας».

Πηγή: efsyn

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr