Οι φτωχοί «λαθρομετανάστες» του τρίτου κόσμου είναι οι ένοχοι

Οι νεκροί στη Λέσβο και στα Κύθηρα είναι μια ρουτίνα, μια συνέχεια των προηγούμενων νεκρών του Αιγαίου και της Μεσογείου και θα είναι οι προηγούμενοι νεκροί αυτών που με μαθηματική ακρίβεια έρχονται. Οι νεκροί των ναυαγίων είναι μια αλυσίδα που κάθε τόσο προστίθεται κι άλλος ένας κρίκος.

Ποιος φταίει; Φταίει η κακή τους μοίρα που γεννήθηκαν στον τρίτο κόσμο της φτωχολογιάς, φταίει που δεν είναι λευκοί, φταίει που είναι Μουσουλμάνοι. Φταίει που είναι ανθρώπινα μυρμήγκια που η ζωή τους δεν αξίζει πολύ παραπάνω από των πραγματικών μυρμηγκιών. Ανθρώπινες κατσαρίδες που ξεφυτρώνουν από παντού και μολύνουν τον τόπο. Και ποιος νοιάζεται για τις κατσαρίδες; Τι και αν πνίγονται, τι κι αν υπάρχουν το ίδιο ενοχλητικές είναι. Να μην συνηθίσουμε τον θάνατο. Μα ήδη τον έχουμε συνηθίσει, είναι αναπόσπαστο μέρος της καθημερινής μας ρουτίνας. Είναι το τίμημα ώστε αυτοί οι άνθρωποι να μην κατακλύσουν τις πόλεις μας, να μην μας κουβαλήσουν την βάρβαρη θρησκεία τους, να μηναλλοιώσουν τον πολιτισμό μας. Έχουμε αποδεχτεί ότι ο δικός τους θάνατος είναι αναγκαία συνθήκη για την δική μας διατήρηση ως αναλλοίωτων λευκών ειδών.

Όταν επιλέγουμε να μας κυβερνά η ακροδεξιά ή κάτι σαν την ακροδεξιά όπως στην Ελλάδα, προσυπογράφουμε τα ναυάγια και τον θάνατο αυτών των ανθρώπων. Δεν μας φταίει που γινόμαστε ολοένα φτωχότεροι και κάποιοι θησαυρίζουν σε βάρος μας, δεν μας φταίει η υποβάθμιση της δημόσιας υγείας και της δημόσιας εκπαίδευσης, δεν μας φταίει που η ίδια η δημοκρατία μας συνεχώς υποβαθμίζεται, δεν μας φταίει η χυδαία βίαιη συμπεριφορά της αστυνομίας που αντί να μας προστατεύει, προστατεύει αυτούς που λεηλατούν τις ζωές μας, δεν μας φταίνε όλα αυτά, αλλά μας φταίνε οι φτωχοί «λαθρομετανάστες». Που η πλειονότητα τους υφίστανται την αποικιοκρατική ληστρική συμπεριφορά της Δύσης, τους πολέμους για τον έλεγχο των πρώτων υλών τους, τους δικτάτορες μαριονέτες που τους καταληστεύουν και εξυπηρετούν αλλότρια εξωτερικά συμφέροντα.

Όταν λοιπόν ακούμε για τον θάνατο στο Αιγαίο ας κοιταζόμαστε στον καθρέφτη κι ας κοιτάζουμε αυτούς που μας κυβερνούν και προκειμένου να προσπαθήσουν να κρύψουν τις δικές τους εγκληματικές ευθύνες απέναντι μας, βολεύονται να μας υποδεικνύουν τους φτωχούς «λαθροπρόσφυγες» του τρίτου κόσμου. Κι ας ψάλουμε με κατάνυξη και ευλάβεια ένα δυνατό ωσαννά, μήπως και ξυπνήσει η χοντρόπετση, αναίσθητη, καλοζωισμένη, αντιχριστιανική εκκλησία μας, που όσο διαρκεί η προσφυγική κρίση κοιμάται τον ύπνο του δικαίου, έχοντας κρεμάσει στον κοιτώνα της μια μικρή ταμπελίτσα που λέει: «Όνειρο βλέπω, παρακαλώ μην με ξυπνάτε».

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr