Ο τρόμος στα μάτια του

Όταν ένας πολιτικός αρχηγός ζητάει εκλογές ή κάνει πρόταση μομφής στη Βουλή, ο τρόπος αντίδρασης αυτού που καλείται να απαντήσει έχει μεγαλύτερη σημασία από την απάντηση.

Καμιά κυβέρνηση δεν έπεσε γιατί έγινε πρόταση μομφής και κανένας πρωθυπουργός δεν οδηγήθηκε σε εκλογές επειδή το ζήτησε ο αρχηγός της αντιπολίτευσης. Οπότε όταν το θέμα μπαίνει από το βήμα της Βουλής αποτελεί ένα τεστ αντανακλαστικών και αυτοπεποίθησης του αντιπάλου και ένα μήνυμα προς το πολιτικό ακροατήριο.

Το αίτημα που έθεσε ο Αλέξης Τσίπρας προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη να πάμε για εκλογές δεν υπήρχε πιθανότητα να γίνει δεκτό από τον πρωθυπουργό. Άλλωστε δεν το έκανε γι’ αυτό. Έχει σημασία όμως ο χρόνος και ο τρόπος που απάντησε.

Αν και δεν απαιτούνται ιδιαίτερες πολιτικές κινήσεις για να αιφνιδιαστεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης (μπορεί να αιφνιδιαστεί από την κούκλα στη βιτρίνα έως από μια ομάδα μαθητών στην οποία εύχεται καλό καλοκαίρι μέσα στο φθινόπωρο), ωστόσο το αίτημα για εκλογές δημιούργησε εμφανή αναταραχή. Αντί να απαντήσει αμέσως ο Μητσοτάκης, έστω με την ειρωνεία που επιχείρησε να το κάνει αργότερα, άφησε τον αντ’ αυτού Γεραπετρίτη να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά. Τελικώς όμως έβγαλε τον χειρότερο εαυτό του, φτάνοντας στο σημείο να ζητήσει την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα από το κόμμα του. Ίνας διορισμένος υπουργός χωρίς καμιά λαϊκή νομιμοποίηση ζήτησε από έναν πρώην πρωθυπουργό και αρχηγό του δεύτερου κόμματος να παραιτηθεί. Οποία κατάπτωση της πολιτικής και του πολιτικού.

Ο Γιώργος Γεραπετρίτης απέδειξε όμως και τον αιφνιδιασμό συνολικά της κυβέρνησης. Αντί να απαντήσει στο αίτημα για εκλογές, ο Γεραπετρίτης, προφανώς συντονισμένος με διαρροές που υπήρχαν το προηγούμενο βράδυ (ή μήπως βραχυκυκλωμένος από τη λάθος πληροφόρηση του παρακράτους), απαντούσε σε άλλα αντ’ άλλων, δηλαδή σε ένα υποτιθέμενο αίτημα του Τσίπρα για παραίτηση του Μητσοτάκη.

Ο πρωθυπουργός αποτραβήχτηκε στα ενδότερα των φροντιστηριακών δωματίων της Βουλής για ταχύρρυθμη εκπαίδευση από τους Σκέρτσους και τους Βλαστάρηδες, οι οποίοι έχουν αναλάβει το βάρος των απαντήσεων στον Τσίπρα διά στόματος (ατέχνως πάντα) του Μητσοτάκη.

Ο πρωθυπουργός εξακόντισε απευθυνόμενος στον Αλέξη Τσίπρα το γνωστό «θα ήθελα να προκηρύξω εκλογές για να δω τον τρόμο στα μάτια σας» αλλά δεν κατάφερε να κρύψει τη δική του αμηχανία και τρόμο. Συνέχισε λέγοντας ότι ο Τσίπρας θέλει εκλογές για να ανακόψει την πορεία του προς την τρίτη θέση. Ολα αυτά με πρόζα κακού φοιτητικού αμφιθέατρου της δεκαετίας του 1980.

Ποιο είναι το πρόβλημα με τον Κυριάκο Μητσοτάκη; Ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ αποφάσισε να τον βάλει μπροστά στον καθρέφτη για να βλέπει όχι την ωραιοποιημένη εικόνα που φιλοτεχνούν μέσα ενημέρωσης και δημοσιογράφοι αλλά το τέλος του χαριστικού πολιτικού χρόνου. Ο Μητσοτάκης διά της πίεσης για εκλογές αδυνατεί πλέον να κομπάζει ότι είναι κυρίαρχος και ότι ο Τσίπρας δεν τολμά να ζητήσει εκλογές. Ή πάει για εκλογές (πράγμα που ούτε μπορεί ούτε θέλει) ή καταπίνει την αλαζονεία του και πρέπει να εξοικειωθεί με την εικόνα τού υπό προθεσμία πρωθυπουργού.

Το αίτημα για εκλογές διατυπώνεται σε μια περίοδο με νέα πολιτικά χαρακτηριστικά . Στην ηγεσία τού για λίγο ακόμη (;) ΚΙΝΑΛ υπάρχει ένα νέο πρόσωπο, του οποίου η πορεία είναι ναρκοθετημένη από πρόσφατη ισχυρή ενδοκομματική αντιπαλότητα, ενώ μέρος του κοινού του έχει περισσότερα κοινά με τη νεοδεξιά παρά με το κόμμα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Με την έννοια αυτή δεν μπορεί να γίνει το νέο κόμμα της κεντροαριστεράς ή της σοσιαλδημοκρατίας, αλλά θα αποτελεί έναν δυνάμει κυβερνητικό εταίρο για μια μάλλον δεξιά διακυβέρνηση. Οι προβλέψεις αυτές μπορεί να αδικούν τον Νίκο Ανδρουλάκη, ο οποίος δεν έχει εκφραστεί πολιτικά, αλλά φρόντισε να το κάνει για τον ίδιο ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Τον κάλεσε σε συνάντηση για να του «εξηγήσει μερικά πράγματα», προεκτείνοντας έτσι τη σιωπηλή πατρονία που υπάρχει εδώ και χρόνια από τη ΝΔ προς το ΚΙΝΑΛ.

Αν πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις (ναι, αυτές που έδειχναν πρώτο τον Λοβέρδο), τότε το ΚΙΝΑΛ με τις λίγες μέρες Ανδρουλάκη στο τιμόνι έχει αυξήσει σημαντικά τα ποσοστά του. Τα ποσοστά όμως δεν προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά από τον συγγενικό πλέον χώρο της ΝΔ. Το κομμάτι του παλιού ΠΑΣΟΚ που πριμοδότησε τον ΣΥΡΙΖΑ ως νέο κόμμα της δημοκρατικής παράταξης ή του δημοκρατικού χώρου παραμένει στον ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίο θεωρεί πια πολιτικό του χώρο. Δεν είναι επισκέπτης και περιστασιακός ψηφοφόρος αλλά ψηφοφόρος που άντεξε στις αντιΣΥΡΙΖΑ επιθέσεις, διαμορφώνοντας έτσι κομματικότητα και ταύτιση που δεν είναι σε θέση να διαμορφώσει ο κομματικός μηχανισμός του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης είναι δύσκολο να επαναπατρίσει δυνάμεις από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αντιθέτως, είναι πολύ πιθανό να χάσει δυνάμεις αν επιμείνει στο αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο πιστεύοντας ότι έτσι δελεάζει τους παλιούς συντρόφους του. Άλλωστε αυτοί που ο Ανδρουλάκης θεωρεί παλιούς συντρόφους έχουν δώσει πολύ περισσότερες μάχες από αυτόν όσο καιρό επικρατεί η λαίλαπα του μητσοτακικού τραμπισμού.

Σε κάθε περίπτωση ο Μητσοτάκης είναι σε δύσκολη θέση. Κάθε μέρα που περνάει του προσθέτει προβλήματα, πολλαπλασιάζει την κοινωνική εχθρότητα, αφαιρεί τα περιθώρια να κοροϊδέψει τον κόσμο και διαιρεί αυτό που φαίνεται ως ενιαίο κόμμα σε ομάδες συμφερόντων.

Ο Μητσοτάκης γνωρίζει ότι όχι μόνο δεν μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση, αλλά φοβάται (και δικαίως) ότι μπορεί να είναι δεύτερο κόμμα. Το αίτημα του ΣΥΡΙΖΑ για εκλογές αποτέλεσε το ποιοτικό εκείνο πολιτικό στοιχείο που αφουγκράζεται ή προκαλεί τις ποσοτικές μεταβολές.

Το χειρότερο για τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι ότι δεν έχει εφεδρείες και ικανότητα μεταστροφής της πραγματικότητας. Δεν μπορεί να παραγάγει κάποιο πολιτικό αφήγημα, αντιθέτως θα γονατίζει κάτω από το βάρος της πραγματικότητας που επιμελώς αποκρύπτει. Μοιραία, θα προσπαθήσει να επιβιώσει κυβερνητικά με τακτικισμούς και πολιτική κλειστών θυρών που (κατά την οικογενειακή παράδοση) επενδύουν σε κρυφές συμφωνίες και αποστασίες. Ποιος άραγε πιστεύει ότι ο Λοβέρδος είναι ΚΙΝΑΛ και όχι εφεδρεία του Μητσοτάκη; Ο πρώτος που δεν το πιστεύει είναι ο Ανδρουλάκης, ο οποίος ή θα αυτονομηθεί πολιτικά ως κόμμα του κέντρου ή θα τρέξει να κάνει ο ίδιος κεντρική συμφωνία αντί να την αφήσει στους Λοβέρδους.

Υπάρχει πιθανότητα να δημιουργήσει ένα κόμμα της κεντροαριστεράς ή της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας; Όλα είναι πιθανά. Ακόμη και να γίνει βαθιά δημοκράτης ο Μητσοτάκης. Αλλά πόσο πιθανά;

Documento#267

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr

Πανελλήνια Ομοσπονδία Θεάματος Ακροάματος: «Δεν θα δεχτούμε καμία λύση που να μπαλώνει απλώς τις τρύπες που άνοιξε το ΠΔ»

Πανελλήνια Ομοσπονδία Θεάματος Ακροάματος: «Δεν θα δεχτούμε καμία λύση που να μπαλώνει απλώς τις τρύπες που άνοιξε το ΠΔ»

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Θεάματος Ακροάματος χαρακτηρίζει πρόοδο την παραδοχή ότι χρειάζονται νομοθετικές ρυθμίσεις ώστε να…

Ο Αμαζόνιος εκπέμπει SOS: Πάνω από το 1/3 έχει επηρεαστεί από την ανθρώπινη δραστηριότητα

Ο Αμαζόνιος εκπέμπει SOS: Πάνω από το 1/3 έχει επηρεαστεί από την ανθρώπινη δραστηριότητα

Σημαντικά μεγαλύτερες οι ζημιές στο δάσος του Αμαζονίου, σε σχέση με αυτές που παρατηρούνταν μέχρι…