Ο προεκλογικός Ανδρουλάκης επιστρέφει και… διευκολύνει, πάλι, τον Μητσοτάκη

Το συμπέρασμα από τις πολιτικές εξελίξεις του τελευταίου εξαμήνου – πέρα από την κυριαρχία της ΝΔ και τον καταποντισμό του ΣΥΡΙΖΑ – είναι ότι το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να ξεκολλήσει από τη ζώνη του 10-12%.

Οι πολιτικοί παρατηρητές αποδίδουν την αδυναμία του να επωφεληθεί από την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση, στο πρόβλημα ηγεσίας του κόμματος: ο Ανδρουλάκης «δεν τραβάει» – για πολλούς λόγους.

Μπορούν να τον βγάλουν από τη δυσχερή θέση οι δημοσκοπήσεις που φέρνουν το ΠΑΣΟΚ να προηγείται του ΣΥΡΙΖΑ; Προφανώς όχι. Τα ευρήματα που εμφανίζουν οι ελληνικές εταιρίες έρευνας κοινής γνώμης έχουν πάντα το ίδιο πρόβλημα: δεν ελέγχονται από κανέναν.

Συχνά μάλιστα δεν προβλέπουν αποτελέσματα, αλλά επιχειρούν να τα διαμορφώσουν.

Να μην ξεχνάμε ότι όσοι έλεγαν προεκλογικά ότι οι δημοσκοπήσεις της εποχής δεν ήταν αξιόπιστες, δικαιώθηκαν με τις εκλογές. Απλώς η αναξιοπιστία καλύφθηκε από το αποτέλεσμα που υπήρξε καταλυτικό. Κατά κάποιο τρόπο επιβεβαιωθήκαν δια της διάψευσης από τη… ανάποδη!

Το βράδυ της 19ης Μάιου 2023 οι δημοσκόποι καληνύχτισαν την κοινωνία με τις εξής προγνώσεις: η ΝΔ μεταξύ 34-36%, ο ΣΥΡΙΖΑ γύρω στο 30%, το ΠΑΣΟΚ κάτω από 10%, ο Βαρουφάκης στη Βουλή, ο Βελόπουλος στα ύψη και η αυτοδυναμία μετέωρη.

Τίποτε από αυτά δεν επαληθεύτηκε. Ιδίως η διαφορά ανάμεσα στα δυο πρώτα κόμματα.

Με κουτοπονηριά εκ των υστέρων, κάποιοι δημοσκόποι προσπάθησαν να ψελλίσουν ότι έβρισκαν τη διαφορά των 20 μονάδων, αλλά… δεν το έλεγαν. Όταν κατάλαβαν ότι το έκαναν χειρότερο, δεν συνέχισαν.

Έτσι κι αλλιώς το πραγματικό εκλογικό αποτέλεσμα ήταν τόσο καταιγιστικό για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα που δεν είχαν διάθεση να ασχοληθούν με αξιοπιστίες και συγκρίσεις προβλέψεων – αποτελεσμάτων.

Η – ανέλπιστη και ψευδής – δημοσκοπική ευτυχία δοκιμάσθηκε στις αυτοδιοικητικές εκλογές και στις αρχαιρεσίες του ΣΥΡΙΖΑ και πλέον επανέρχεται με νέο εύρημα: το ΠΑΣΟΚ προηγείται του ΣΥΡΙΖΑ.

Σ’ αυτό το δημοσκοπικό περιβάλλον ο Νίκος Ανδρουλάκης επιστρέφει στις πρακτικές που ακολουθούσε πριν τις τελευταίες εκλογές αλλά με άλλον αέρα: αυτοπροβάλλεται ως αποκλειστικός αντίπαλος του Μητσοτάκη. Οπότε μακριά ο ΣΥΡΙΖΑ – με ή χωρίς Κασσελάκη.

Όσοι ξέρουν να διαβάζουν πίσω από αυτή την έξαρση που του προκαλούν τα δημοσκοπικά ευρήματα, διακρίνουν ότι κάνει απλώς στον εαυτό του ενέσεις ηθικού μετά το σοκ των δημοτικών εκλογών.

Το κόμμα του πήγε καλύτερα από τον ΣΥΡΙΖΑ σε πολλούς δήμους και μια περιφέρεια, αλλά στην περίπτωση της Αθήνας το αποτέλεσμα κάθε άλλο παρά επιτρέπει στον ίδιο να κοιμάται ήσυχος.

Η εκλογή του Χάρη Δούκα, με τις δικές του δυνάμεις και προτάσεις και το προσωπικό του ύφος δημόσιας παρουσίας – που απέχει παρασάγγες από του Ανδρουλάκη – διαμορφώνει αυτό που δεν αντέχει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ: αντίπαλο δέος.

Ως τώρα η «φράξια της Θράκης», με τη οποία διοικεί του κόμμα, είχε εξοντώσει κάθε απόπειρα εμφάνισης αντίπαλου εσωκομματικού πόλου, ώστε να μένει κυρίαρχος ο ίδιος.

Με τον Δούκα πλέον επί σκηνής – και την εμφανώς ευρύτερη απήχησή του ως προσωπικότητα στην κοινωνία – υπάρχει αντίπαλος. Και στα κόμματα ισχύει πάντα ο κανόνας: αρχηγός γίνεται ο καλύτερος.

Από την αγωνία τον βγάζουν τα νέα δημοσκοπικά ευρήματα, που δείχνουν το ΠΑΣΟΚ προτιμότερο από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν δείχνουν βέβαια και τον ίδιο τον Ανδρουλάκη περισσότερο ελκυστικό – και τον τοποθετούν κάτω και από τον Δημήτρη Κουτσούμπα. Αλλά αξιοποιεί για να εμφανιστεί ως κυρίαρχος στην ευρύτερη Δημοκρατική παράταξη. Παρ’ ότι δεν υπάρχει ένδειξη ότι μπορεί να γίνει περισσότερο αποδεκτός από τον Τσίπρα – που ασφαλώς δεν τα παράτησε.

Παίρνοντας τοις μετρητοίς τις δημοσκοπικές ανακοινώσεις, ο Ανδρουλάκης καταφεύγει στο σόφισμα ότι ο στόχος του δεν είναι να περάσει τον Κασσελάκη, αλλά να νικήσει τον Μητσοτάκη. Ήτοι, δεν έχει στόχο να γίνει αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά Πρωθυπουργός.

Εύλογη επιδίωξη για πολιτικό, αλλά όχι με την επίδοση που έχει στις τελευταίες εκλογές του ΠΑΣΟΚ.

Ο πρόεδρός του όμως επιστρέφει στην προεκλογική συμπεριφορά που δεν ήταν λάθος, αλλά συνειδητή επιλογή: εξυπηρετούσε τις επιδιώξεις του Μητσοτάκη κατά του Τσίπρα, απορρίπτοντας την ιδέα της Δημοκρατικής συνεργασίας.

Ακριβώς με την ίδια λογική επιδιώκει το ίδιο και σήμερα. Το «μπορώ μόνος μου», σημαίνει διεύρυνση των αποστάσεων αναμεσά στο ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ, με όποια ηγεσία και αν πάει στις επόμενες βουλευτικές εκλογές – και μόνο τον Μητσοτάκη εξυπηρετεί, που μόνο απειλούμενος από τον Ανδρουλάκη δεν αισθάνεται…

Με την κοινή λογική και πραγματικά δεδομένα ο σημερινός πρωθυπουργός δεν δείχνει να απειλείται ούτε από τον ΣΥΡΙΖΑ, ούτε από το ΠΑΣΟΚ ξεχωριστά. Η σύμπραξή τους όμως θα μπορούσε να διαμορφώσει δυναμική αμφισβήτησης της κυριαρχίας του.

Αυτό ακριβώς θέλει να αποφύγει και ο Ανδρουλάκης του το προσεφέρει. Επικαλούμενος δημοσκοπήσεις της συγκυρίας, απωθεί ακόμη περισσότερο την ιδέα της συνεργασίας του προοδευτικού χώρου, αυτοπροβαλλόμενος ο ίδιος ως λύση. Όσα είπε στην ΚΕ του ΠΑΣΟΚ ήταν αυτό που ήθελαν να ακούσουν στο μέγαρο Μάξιμου: κήρυγμα αποδυνάμωσης της Δημοκρατικής παράταξης, δια της ταύτισης της με τον εαυτό του.

Μόνο που όταν έλθει η ώρα να τεθεί θέμα αντικατάστασης του Μητσοτάκη, ο μόνος που δεν θα μπορεί να τον απειλήσει είναι ο Ανδρουλάκης.

Για τους ίδιους λόγους που δεν μπορούσε να τον απειλήσει και στις περασμένες εκλογές…

Πηγή: ieidiseis.gr

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr