Ο Πρετεντέρης βλέπει "Άλωση" στον ΔΟΛ αλλά δεν ένιωσε ποτέ τον "αέρα"

Την «αποκαλυπτική» του πένα ξέθαψε από τα αποκαΐδια του ΔΟΛ ο Γιάννης Πρετεντέρης προκειμένου να επιτεθεί στην κακιά κυβέρνηση που προσπαθεί να υλοποιήσει το σχέδιό της και να «αλώσει» τον Τύπο. Όπου Τύπος, βλέπε ΔΟΛ.

NewsRoom 19/01/2017 | 13:30

Επειδή ο Γιάννης Πρετεντέρης δεν μπορούσε να αφήσει ασχολίαστα τα περί Μουλόπουλου και ΔΟΛ, φυσικά και αρθρογράφησε για αυτά στα Νέα «αποκαλύπτοντας» το ΔΟΛιο σχέδιο της κυβέρνησης για έλεγχο αλά Κορέας του Τύπου.

Σύμφωνα με το δημοσιογράφο, η κυβέρνηση διεκπεραιώνει ένα σχέδιο άλωσης του Τύπου το οποίο διαθέτει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Ποια είναι αυτά; Όπως γράφει ο ίδιος, το σχέδιο στηρίζεται σε μια ολοκληρωτική αντίληψη, χρησιμοποιεί μεθόδους αλητείας και παρακράτους και υποστηρίζεται από έναν πολιτικό και δημοσιογραφικό υπόκοσμο.

Μάλιστα, όπως συνεχίζει, η επιχείρηση ελέγχου των ΜΜΕ από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, ξεκίνησε με το διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες, σχέδιο όμως «τόσο χοντροκομμένο που απέτυχε». 

Ξεκινώντας από το τελευταίο, αποδεικνύεται για ακόμη μια φορά πως ο δημοσιογράφος του ΔΟΛ έχει μια τελείως διαφορετική αντίληψη για το πως πρέπει να είναι διαμορφωμένο ένας υγιές ραδιοτηλεοπτικό τοπίο. Πώς να μην έχει άλλωστε, αφού ο ίδιος μαθήτευσε, μεγάλωσε και αναδείχθηκε σε μια δημοσιογραφική οντότητα τόσο μεγάλη που είχε άποψη επί παντός επιστητού. Όλα αυτά μέσα σ' ένα αχανές, σκοτεινό, χωρίς άδειες και διαπλεκόμενο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο.

Το λεγόμενο τρίγωνο της διαπλοκής, ΜΜΕ-Πολιτική-Τράπεζες, καταγράφηκε και επίσημα πλέον στη χώρα μας. Το εισηγητικό πόρισμα της Πλειοψηφίας της Εξεταστικής Επιτροπής για τα θαλασσοδάνεια ΜΜΕ και κομμάτων ήταν ξεκάθαρο ως προς το αμοιβαίο αλισβερίσι που γινόταν επί χρόνια μεταξύ των τριών πλευρών.

Ο ίδιος ο υιός ο Ψυχάρης ήταν εκείνος που παραδέχτηκε πως έπαιρνε τα δάνεια στον ΔΟΛ με εγγυήσεις «αέρα», αλλά μάλλον ο κ. Πρετεντέρης τον αέρα αυτόν δεν τον ήξερε. Δεν τον γνώριζε. Δεν του φύσηξε ουδέποτε την καλοχτενισμένη του χαίτη όταν έγραφε τα άρθρα του στα Νέα ούτε ακόμα και όταν έβγαινε στον αέρα του MEGA.

Φυσικά, ο Πρετεντέρης δεν σχολίασε ποτέ τη φράση του υιού Ψυχάρη περί αέρα. Δεν βλέπει κακοδιαχείριση στο ΔΟΛ. Δεν βλέπει ευθύνες της διοίκησης του Οργανισμού αλλά βλέπει τον ΔΟΛ ως έναν «προφανή στόχο» ο οποίος είναι «ευάλωτος λόγω εγγενών αδυναμιών». 

Προσπαθεί να απαλλάξει τη διοίκηση από τις ευθύνες της, μιας διοίκησης φυσικά που του παρείχε παχυλούς μισθούς τόσα χρόνια. Έτσι λοιπόν, τα θαλασσοδάνεια του ΔΟΛ τα βαφτίζει «αδυναμίες» και το αποδεδειγμένο τρίγωνο διαπλοκής, όταν αφορά στο «μαγαζί» του, φαίνεται να εξαφανίζεται στον «αέρα» των θαλασσοδανείων του οφσορούχου αφεντικού του.

«Η σχέση του δημοσιογράφου και του αναγνώστη με την εφημερίδα», γράφει «δεν οικοδομείται με λογική πολιτικής ανεμοδούρας ούτε παρασκηνιακής συναλλαγής ούτε με την επιβολή κομματικών κομισαρίων». Μέσα από τις βαρύγδουπες λέξεις, φαίνεται να αντιλαμβάνεται πλήρως το τί γινόταν τόσα χρόνια αλλά προσπαθεί να τα «φορτώσει» όλα στο σήμερα και στην τωρινή κυβέρνηση.

Κάνει λόγο επίσης, για πολλούς που υπηρετούν το «σχέδιο άλωσης» από απληστία, φόβο, συμφέρον, φιλοδοξία, κόμπλεξ ή απλή ανοησία. Ξεχνά όμως τα όσα δήλωνε απροκάλυπτα ο ίδιος για την επιλογή που πήρε, λαμβάνοντας και άνωθεν εντολές, να αποκρύψει την αλήθεια για το χρέος και να φωνάζει «λύκος» στα παράθυρα. Να λέει πως οι πολίτες ζουν πάνω από τις δυνατότητές τους αλλά να μην επιρρίπτει καμία ευθύνη στα ΜΜΕ.

«Αυτά είναι για άλλες χώρες και άλλες εποχές. Επιτρέψτε μου να προσθέσω: και για άλλες ικανότητες», σημειώνει μεταξύ άλλων ο κ. Πρετεντέρης, πιθανώς έχοντας στο μυαλό του κάποιες από τις δικές του ικανότητες.

Ν.Σ

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του Πρετεντέρη:

«Δεν νομίζω να υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία πως η κυβέρνηση διεκπεραιώνει ένα σχέδιο άλωσης του Τύπου. Το σχέδιο αυτό διαθέτει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, τα οποία το τοποθετούν εξ ορισμού εκτός του δημοκρατικού πλαισίου και του πολιτικού μας πολιτισμού.

Πρώτον, στηρίζεται σε μία ολοκληρωτική αντίληψη. Θεωρεί δηλαδή ότι πραγματικότητα είναι η βούληση ή το συμφέρον της ομάδας που ασκεί την εξουσία και αυτήν οφείλουν να υπηρετούν και να αναπαράγουν όσοι μετέχουν στη διαμόρφωση της πραγματικότητας.

Γι’ αυτό ο έλεγχος του Τύπου έχει αποκτήσει τόση σημασία στα μάτια της κυβερνητικής εξουσίας. Είναι η εκχυδαϊσμένη εκδοχή των παλιών ασυναρτησιών της Αριστεράς για τους «ιδεολογικούς μηχανισμούς ελέγχου».

Δεύτερον, μετέρχεται μεθόδους αλητείας και παρακράτους. Χρησιμοποιεί δηλαδή τμήματα του κρατικού μηχανισμού, της Δικαιοσύνης και των οικονομικών υπηρεσιών για να εκφοβίσει ή να καθυποτάξει τράπεζες, επιχειρηματίες, εκδότες και δημοσιογράφους.

Η επίφαση της νομιμότητας χρησιμοποιείται ως άλλοθι ελέγχου.

Τρίτον, υποστηρίζεται από έναν πολιτικό και δημοσιογραφικό υπόκοσμο. Με το αζημίωτο, κατά κανόνα.

Καμία έκπληξη. Οπου υπάρχει κόσμος υπάρχει και υπόκοσμος.

Η επιχείρηση ελέγχου ξεκίνησε από τις τηλεοράσεις. Το Hold up όμως ήταν τόσο χοντροκομμένο που απέτυχε. Παρ’ όλα αυτά, οι αυτουργοί του επιμένουν με το πάθος φανατικού.

Επεκτείνεται και στον Τύπο. Ο ΔΟΛ είναι ο πιο προφανής στόχος, ο πιο συμβολικός αλλά και ο πιο ευάλωτος λόγω εγγενών αδυναμιών.

Αυτό είναι το σχέδιο. Πολλοί και για πολλούς λόγους το υπηρετούν ή είναι έτοιμοι να το υπηρετήσουν. Από απληστία, φόβο, συμφέρον, φιλοδοξία, κόμπλεξ ή απλή ανοησία.

Αλλά όχι όλοι. Και εκεί κολλάει το νταραβέρι.

Διότι ακόμα κι αν η κυβέρνηση αλώσει εκδοτικά τις εφημερίδες, θα πρέπει να βρει δημοσιογράφους για να τις γράφουν και αναγνώστες για να τις διαβάσουν.

Μεταξύ μας, δεν βλέπω πολλούς υποψήφιους για το ένα ή για το άλλο. Οι αντιδράσεις των αναγνωστών, οι δικές σας αντιδράσεις, το τελευταίο 24ωρο ήταν όχι μόνο συγκινητικές, αλλά και ενδεικτικές.

Και ο λόγος τελικά είναι απλός. Η σχέση του δημοσιογράφου και του αναγνώστη με την εφημερίδα δεν οικοδομείται με λογική πολιτικής ανεμοδούρας ούτε παρασκηνιακής συναλλαγής ούτε με την επιβολή κομματικών κομισαρίων.

Αυτά είναι για άλλες χώρες και άλλες εποχές. Επιτρέψτε μου να προσθέσω: και για άλλες ικανότητες.

Ακόμη περισσότερο όταν όλοι γνωρίζουμε πως οι δημοσιογράφοι, εφημερίδες και εισαγγελείς δεν υπάρχουν μόνο σήμερα. Θα υπάρχουν και αύριο.

Διότι τελικά το μόνο που αλλάζει με απόλυτη βεβαιότητα σε μία δημοκρατική χώρα όπως η Ελλάδα είναι οι κυβερνήσεις».

To koutipandoras.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.