O παράξενος με τη μάσκα

Όταν έφτασα στο σπίτι που με φιλοξενεί για τις μέρες του φάιναλ-φορ, εδώ στο Βελιγράδι, είδα γραμμένο στον παραδιπλανό τοίχο το εξής σύνθημα: «Ράτκο Μλάντιτς ήρωας της Σερβίας». Αν κρίνω από τα ξεθωριασμένα χρώματα, το σλόγκαν γράφτηκε πριν από χρόνια. Αλλά κανένας δεν έκανε τον κόπο να το σβήσει.

Για τη διεθνή κοινότητα ο Μλάντιτς είναι ένας φυλακισμένος εγκληματίας πολέμου, καταδικασμένος σε ισόβια κάθειρξη, υπαίτιος για γενοκτονίες και για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στο μέτωπο της Βοσνίας (απ’ όπου και ο ίδιος κατάγεται).

Οι λαοί της πρώην Γιουγκοσλαβίας, όμως, δείχνουν το μπαρούτι στο πετσί τους και έχουν τους δικούς τους κανόνες. Κάποτε πήγα να βρω μπελά, επειδή σε μέθεξη μπασκετικών πανηγυρισμών κρέμασα κατά λάθος μία ελληνική σημαία πάνω από τα πορτρέτα Σέρβων ηρώων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Έκτοτε είμαι πιο προσεκτικός. Πολύ πιο προσεκτικός.

Η Σερβία δεν είναι μία χώρα σαν όλες τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές. Τα βομβαρδισμένα από το ΝΑΤΟ κτίρια έμειναν να χάσκουν επί χρόνια αντικρύζοντας τον γκρίζο ουρανό του Βελιγραδίου, για να θυμίζουν τις ανοιχτές πληγές.

Σημαίες της Ουκρανίας δεν θα δει κανείς πουθενά εδώ να ανεμίζουν. Οι διαδηλώσεις υπέρ του Πούτιν στη σερβική πρωτεύουσα κατέβασαν στους δρόμους χιλιάδες Σέρβους, με αντινατοϊκά λάβαρα και ρωσικές σημαίες.

Η κυβέρνηση της χώρας, «φιλελεύθερη» με έναν Σέρβο Μητσοτάκη στο πηδάλιο, αρνείται να συνυπογράψει αποφάσεις που καταδικάζουν απερίφραστα την εισβολή ή δρομολογούν κυρώσεις σε βάρος της Μόσχας. Τύποις, πρόκειται για φιλειρηνική πολιτική ίσων αποστάσεων. Ανάμεσα στις λέξεις, βέβαια, κρύβεται μήνυμα υποστήριξης στη Ρωσία.

Αυτή τη χώρα επέλεξε η Euroleague ως οικοδέσποινα του φάιναλ-φορ του μπάσκετ, όταν (προ μηνών) το Βερολίνο δήλωσε αμετακίνητο στο υγειονομικό πρωτόκολλο και στο μπλοκάρισμα των ανεμβολίαστων.

Όταν άναψαν τα φώτα της γιορτής, η διοργανώτρια αρχή άφησε στην άκρη τα μηνύματα υπέρ της Ουκρανίας (που είχαν περίοπτη θέση στα γήπεδά της το τελευταίο τρίμηνο), ώστε να αποσοβήσει τον κίνδυνο του γιουχαΐσματος.

Και των Ελλήνων φιλάθλων η στάση, άλλωστε, ήταν επίφοβη. Τα γκάλοπ που καθρεφτίζουν τις θέσεις της κοινής γνώμης στη χώρα μας δείχνουν ότι μεγάλη μερίδα των πολιτών θεωρούν τη Ρωσία και το ΝΑΤΟ «εξίσου υπεύθυνους» για την πολεμική σύρραξη στην Ουκρανία. Οπότε, έγινε το θέμα γαργάρα, στο όνομα του no politica. Για να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο.    

Εάν παρακολουθήσατε τους δραματικούς ημιτελικούς από την τηλεόραση, θα προσέξατε ότι στο γήπεδο ουδείς φορούσε μάσκα, παρά την «ισχυρή σύσταση» των διοργανωτών. Τα πράγματα στη Σερβία δεν είναι τόσο άσχημα όσο δείχνουν, αλλά πολύ χειρότερα.

Ο «Σέρβος Μητσοτάκης» που λέγαμε κήρυξε το τέλος της πανδημίας εδώ και πολλές εβδομάδας, καταργώντας όλα ανεξαιρέτως τα μέσα προστασίας ενάντια στον κορονοϊό. Μπήκα στα αστικά λεωφορεία κάμποσες φορές και ήμουν ο μοναδικός που φορούσε μάσκα.

Στα εμπορικά καταστήματα και στην εστίαση, τα ίδια. Στα σχολεία και στις παιδικές χαρές, τα ίδια. Τίποτε απολύτως. Μπάτε σκύλοι αλέστε και αλεστικά μη δίνετε. Αδέλφια, νικάμε. Και ας είμαστε 15.000 νοματαίοι στριμωγμένοι σε ένα κατάμεστο γήπεδο μπάσκετ.

Βεβαίως, παρόμοια τακτική έχουν ακολουθήσει και άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Αλλά η Σερβία δεν είναι Δανία ούτε Νορβηγία. Οι υγειονομικοί δείκτες της είναι παρόμοιοι με αυτούς της Ελλάδας, αν και με τάσεις βελτίωσης, αφού τα νοσοκομεία τους βρίσκονται σε κατάσταση σαφώς καλύτερη από τα δικά μας: 16.000 νεκροί σε χώρα με πληθυσμό 7 εκατομμυρίων, 300-350 κρούσματα ημερησίως.

Όμως, η στατιστική του εμβολιασμού στη Σερβία προξενεί απελπισία: μόλις 48% του πληθυσμού έχουν λάβει δύο δόσεις. Ένας στους δύο, δηλαδή, κυκλοφορεί ανεμβολίαστος! Kαι μόνο 27% οι τριπλοεμβολιασμένοι, ενώ τα αντίστοιχα ποσοστά για την Ελλάδα είναι 71% και 56%. Μισό λεπτό, να ξαναφορέσω τη μάσκα μου εδώ στην εστία υπερμετάδοσης που λέγεται Μπεογκράντσκα Αρένα, πριν στείλω κανέναν κακομοίρη στην εντατική.

Οι Σέρβοι, ξέρετε, είναι σαν εμάς. Όχι μόνο στα καλά τους, που δεν είναι δα λίγα, αλλά και στα στραβά τους. Που δεν είναι δα λίγα. Ακούνε προσεκτικά τον πνευματικό τους, τους συνωμοσιολόγους και τηλευαγγελιστές, τον ταξιτζή που θα τους πάρει κούρσα μετά τη μπαρότσαρκα, την κυρα Κατίνα την κομμώτρια που έχει μπάρμπα γιατρό.

Η αύρα στην κοινωνία τους είναι ίδια κι απαράλλαχτη με τη δική μας: ένας λαός απολιτίκ και ανέμελος, αφημένος στη ντόλτσε βίτα και στο δόγμα ό,τι βρέξει ας κατεβάσει, δίχως να προβληματίζεται και δίχως να σκοτίζεται για το αύριο.

Η κυβέρνησή τους, στο μεταξύ, έχει στρέψει την προσοχή της στη λεγόμενη «soft power», για να κερδίσει πόντους ως διοργανώτρια αθλητικών γεγονότων, μουσικών φεστιβάλ και άλλων εορτών της αδιαφορίας και του τίποτε.

Πάνω απ’ όλα, να εξωραϊστεί η εικόνα της χώρας στα μάτια των ξένων, ώστε να τονωθεί και ο τουρισμός. Τώρα που πήγαν καλά και στη Γιουροβίζιον, ποιος τους πιάνει! Με τα εμβόλια δεν τα έχουν καλά, αλλά στα τσιφτετέλια και στα τρίποντα είναι μάστορες.  

Σας αφήνω τώρα, γιατί με περιμένουν οι μπασκετμπολίστες του Ολυμπιακού για συνεντεύξεις. Εάν χαθώ και με αναζητήσετε, θα είμαι ο παράξενος με τη μάσκα.

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr