Ο Πάνος Ζάχαρης εξηγεί τη διαφορά σάτιρας και χαβαλέ με φόντο τον Πικάσο (εικόνες)

Μετά την «έκρηξη» σχολίων που κατέκλυσαν χθες το διαδίκτυο σχετικά με την απαράδεκτη πτώση του πίνακα του Πικάσο, αλλά και τη διαχείρισή του με γυμνά χέρια από τον σύμβουλο του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, σειρά πήραν χθες μεγάλες εταιρείες που επιχείρησαν να προσδεθούν στο «άρμα» της δημοσιότητας του γεγονότος προκειμένου να προβληθούν, χρησιμοποιώντας ομολογουμένως έξυπνους και χιουμοριστικούς τρόπους διακωμώδησης του περιστατικού.

Την αρχή έκαναν η ΙΚΕΑ και το Πλαίσιο, με δύο έξυπνες αναρτήσεις, για να πάρουν στη συνέχεια τη σκυτάλη και άλλες εταιρείες που δραστηριοποιούνται σε διάφορους κλάδους.

Σε αυτό το πλαίσιο, η ανάρτηση του γνωστού σκιτσογράφου Πάνου Ζάχαρη για το θέμα αποκτά μεγάλη αξία και αποτελεί εργαλείο ανάλυσης, τόσο για τη συγκεκριμένη περίπτωση, αλλά και για τη γενικότερη αντίληψη των πραγμάτων.

Στην ανάρτησή του επιλέγει να κάνει έναν σημαντικό διαχωρισμό ανάμεσα στη σάτιρα και τον «χαβαλέ», αλλά τονίζει και τις συνειδητές επιλογές της στόχευσης του καθενός όταν χρησιμοποιεί ένα τέτοιο γεγονός. Αντιπαραβάλλει μάλιστα ως παράδειγμα στις διαφημίσεις των εταιρειών, το εξαιρετικό «Κουραφέλκυθρο» του Αντώνη Βαρβαγιάννη, το οποίο αναδημοσιεύτηκε εκατοντάδες φορές χθες ως σχόλιο για το περιστατικό της «πτώσης του Πικάσο».

Ακολουθεί το σκίτσο του Αντώνη Βαρβαγιάννη από τη σειρά «Κουραφέλκυθρα», και στη συνέχεια η σχετική ανάρτηση του Πάνου Ζάχαρη.

Η ανάρτηση του Πάνου Ζάχαρη:

Επειδή τελευταία όλα τα λέμε σάτιρα ενώ δεν είναι: H προσέγγιση της ΣΟΒΑΡΗΣ υπόθεσης με τον πίνακα του Πικάσο είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα της διαφοράς σάτιρας και χαβαλέ. Σάτιρα είναι πχ το σκίτσο του Antonis Kourafelkythros που έχουμε κοινοποιήσει λίγο πολύ όλοι. Και είναι σάτιρα διότι ο Αντώνης αποφασίζει να μην ασχοληθεί με το προφανές, την “αστεία πτώση” ενός έργου τέχνης, αλλά να καυτηριάσει τη λογική που την προκάλεσε, βάζοντας σε πρώτο πλάνο τους υπεύθυνους για αυτό το γεγονός.

Χαβαλές είναι τα ποστ των πολυεθνικών που παρά την εξυπνάδα μερικών ευρημάτων θέτουν στο επίκεντρο το “αστείο”, το γεγονός δηλαδή της πτώσης, χωρίς να προχωρούν στην ουσία του θέματος.

Μια άλλη πλευρά έχει να κάνει με το κίνητρο. Το κίνητρο του σκίτσου -παρότι ο δημιουργός του αμείβεται για τη δουλειά του- είναι πρωτίστως το να σχολιάσει το συμβάν που τον ενόχλησε/ιντρίγκαρε/προβλημάτισε, σε αντίθεση με τα ποσταρίσματα των εταιρειών που βλέπουν το γεγονός σαν μια θαυμάσια ευκαιρία αυτοπροβολής και διαφήμισης.

Το σημερινό σκίτσο του Πάνου Ζάχαρη στο Ποντίκι: