Η Επίσημη Αγαπημένη στην καρδιά όλων των Ελλήνων έγραψε ιστορία επιστρέφοντας στο βάθρο μετά από 16 χρόνια, κατακτώντας το χάλκινο μετάλλιο.
Οι φωτογραφίες των αγκαλιασμένων Antetokounbros που έκαναν ένα ακόμα όνειρό τους πραγματικότητα και όλους εμάς να δακρύσουμε μαζί τους, ταξίδεψαν σε όλο τον κόσμο.
Πολύ πριν τα αδέρφια παίξουν και διακριθούν στο μπασκετάκι τους ο κύριος Γιάννης, ξακουστός καφετζής των Σεπολίων, τα αγκάλιασε και ήταν πάντα εκεί για αυτά.
Πλησιάζοντας στα Σεπόλια και πριν ακόμα στρίψεις στην Δυρραχείου αρχίζεις να νιώθεις κάτι. Θέλεις το γήπεδο του Τρίτωνα με το ζωγραφισμένο του παρκέ;
Θέλεις το επιβλητικό γκράφιτι με τα αδέρφια Αντετοκούνμπο; Το μόνο σίγουρο είναι πως το στίγμα της σπουδαίας αυτής οικογένειας στην περιοχή μένει αναλλοίωτο στο χρόνο.
Κάπου εκεί βρίσκεται – σχεδόν καμουφλαρισμένη – η «Κιβωτός», ταιριαστό, αν το σκεφτείς, όνομα για μία καφετέρια που με τον τρόπο της στάθηκε στο πλευρό των Αντετοκούνμπο.
Πίσω από τους πλαστικούς της μουσαμάδες συναντήσαμε τον κυρ Γιάννη και την γυναίκα του που μας έκαναν αμέσως να καταλάβουμε πόσο φιλόξενοι και ζεστοί άνθρωποι είναι.
Αφού μας κέρασαν το απαραίτητο – λόγω της ανυπόφορης ζέστης – νεράκι και φυσικό χυμό ξεκινήσαμε, σχεδόν αυθόρμητα, να τα λέμε. Η συζήτηση και λόγω της περίστασης ξεκίνησε με την Επίσημη Αγαπημένη.
«Δεν πρέπει από Δευτέρα να βγουν οι μισοί να γίνουν προπονητές … ας φύγουμε από αυτή την μιζέρια»
Μέχρι στιγμής πάει πάρα πάρα πάρα πολύ καλά, καλά την πάει ο Σπανούλης, καλά την πάνε τα παιδιά όλα και μακάρι να φτάσει μέχρι και τον τελικό.
Την Κυριακή το βράδυ να πανηγυρίζουμε και να είμαστε μια χαρά και αν ακόμη δεν πάει, λέμε τώρα, δεν πρέπει από Δευτέρα να αρχίσουμε να μιζεριάζουμε και να λέμε “εκείνο δεν έκανε“.
Να βγουν οι μισοί, να γίνουν προπονητές και να λένε “έπρεπε εκείνο το σουτ να γίνει εδώ, εκείνο εκεί“. Ας φύγουμε από αυτή την μιζέρια, σε όλους τους τομείς την έχουμε, τι να κάνουμε, παλιό κουσούρι είναι αυτό.
Δόξα τω Θεώ πάει πάρα πολύ καλά, μετά από 9 χρόνια είμαστε στην τετράδα, μακάρι να πάρουμε ένα μετάλλιο.
Ο κύριος Γιάννης πάνω στην συζήτησή μας για την Εθνική.
Φωτογραφία: Ραφαήλ Κλαριδόπουλος
Γρήγορα καταλάβαμε πως ο κυρ Γιάννης πέρα από θερμός υποστηρικτής των Antetokounbros είναι και πιστός οπαδός της Εθνικής μας.
Όπως μας είπε χαρακτηριστικά:
“Όταν μιλάμε για Εθνική, μιλάμε για Εθνική. Ο Γιάννης είναι τώρα και μετά από 4-5 χρόνια, λογικό γιατί θα μεγαλώσει πλέον, δεν θα είναι. Η Εθνική όμως θα συνεχίσει, θα μας δίνει χαρές”.
«Το να κερδίζεις τους Αμερικάνους είναι μεγάλη νίκη και μεγάλος άθλος»
Παράλληλα δεν παρέλειψε να μας ξεκαθαρίσει πως υπό κανονικές συνθήκες δεν θα τον βρίσκαμε εκεί γιατί πολύ απλά θα βρισκόταν στην Λετονία για να στηρίξει τους διεθνείς μας όπως έχει κάνει πολλάκις με αποκορύφωμα το Μουντομπάσκετ της Σαϊτάμα το 2006 και συγκεκριμένα την μυθική νίκη επί των Αμερικανών.
Μπορούμε την Κυριακή να πανηγυρίζουμε έτσι;” είπε ο κύριος Γιάννης δείχνοντάς μας μία φωτογραφία από το “έπος” της Σαϊτάμα.
Φωτογραφία: Ραφαήλ Κλαριδόπουλος
Το πιο χαρακτηριστικό είναι η διοργάνωση το 2006 στην Σαϊτάμα στην Ιαπωνία που κερδίσαμε τους Αμερικανούς και παίξαμε την επόμενη με τους Ισπανούς και ήταν λίγο πίκρα εκεί αλλά εν πάση περιπτώσει το να κερδίζεις τους Αμερικάνους είναι μεγάλη νίκη και μεγάλος άθλος”.
«Δεν έκανα τίποτα εγώ και εσείς το ίδιο θα κάνατε»
Όπως εύκολα υποθέτει κανείς η συζήτηση δεν άργησε να πάει στην οικογένεια Αντετοκούνμπο, άλλωστε δεν είναι λίγα αυτά που τους ενώνουν.
Δεν έχουνπεράσει παρά μια ντουζίνα χρόνια από τις τελευταίες φορές που οι θαμώνες της Κιβωτού έβλεπαν τα μικρά αδέρφια Αντετοκούνμπο να πηγαινοέρχονται ανάμεσά τους.
Μπορούμε την Κυριακή να πανηγυρίζουμε έτσι;” είπε ο κύριος Γιάννης δείχνοντάς μας μία φωτογραφία από το “έπος” της Σαϊτάμα.
Φωτογραφία: Ραφαήλ Κλαριδόπουλος
«Όλη η οικογένεια ήταν εδώ, περιτριγύριζε στους δρόμους εδώ. Μάνα, πατέρας και τα τέσσερα παιδάκια. Ο Άλεξ φυσικά ήταν εντελώς μικρούλης».
«Έτσι, γνωρίσαμε την μάνα, τον πατέρα, τα παιδάκια και όλη την οικογένεια, μπορώ να πω ότι είχαμε κάποια οικογενειακή σχέση με αυτούς τους ανθρώπους».
Ο Greek Freak μπορεί να τον αποκαλεί “άγγελό” του αλλά ο ίδιος ισχυρίζεται πως έκανε απλά το αυτονόητο (μακάρι να το έβλεπαν όλοι έτσι, θα σχολιάσουμε εμείς).
Μία ξεχωριστή φωτογραφία (2017) που δείχνει το ιδιαίτερο δέσιμο των δύο συνονόματων.
Φωτογραφία: Ραφαήλ Κλαριδόπουλος
«Δεν έκανα τίποτα εγώ και εσείς το ίδιο θα κάνατε και ο οποιοσδήποτε. Όταν μιλάμε για παιδάκια πρέπει να δείχνουμε και κάποια καλοσύνη, παιδάκια είναι, δεν φταίνε σε τίποτα, ούτε το χρώμα τους φταίει, φτωχοί ήταν, πάμφτωχοι ήταν.
Το να τους δώσεις μία πορτοκαλάδα, να τους δώσεις ένα παγωτό, ένα σαντουιτσάκι δεν λέει τίποτα».
«Αν δεν πάρεις τις αρχές από το σπίτι δεν κάνεις τίποτα, στο καλύτερο πανεπιστήμιο να σε στείλουν»
Family is not something important, it’s everything (όπως λέμε στο χωριό μας) ρητό το οποίο φαίνεται να προσυπογράφει ο κυρ Γιάννης αναφερόμενος στις αρχές που πήραν τα αδέρφια από την φτωχή σε υλικά αγαθά αλλά πλούσια σε ηθικές αξίες οικογένειά τους.
«Ήταν σεμνοί άνθρωποι και όλα αυτά τα έχουν πάρει από την μάνα και από τον πατέρα, έχουν πάρει από την οικογένεια. Οι αρχές πάντα δίδονται από την οικογένεια.
Ό,τι σχολείο και να έχεις βγάλει, ό,τι κολλέγια και να έχεις βγάλει αν δεν πάρεις τις αρχές από το σπίτι, από την οικογένεια, δεν κάνεις τίποτα, στο καλύτερο πανεπιστήμιο να σε στείλουν.
Θα σου μάθουν πέντε – δέκα γράμματα εκεί πέρα, να γίνεις αυτός που θα γίνεις, ενώ στο σπίτι οι αρχές δίνονται όπως θέλουν οι γονείς και είχαν κάλους γονείς και ο συγχωρεμένος ο Σαρλς και η
Βερόνικα.
Αλλά σας είπα ότι είναι μία οικογένεια δεμένη, σφιχτή. Ένας μιλάει, οι υπόλοιποι βαδίζουν».
«Αμερικάνικα τερτίπια είναι αυτά … θέλουν να διαφυλάξουν το προϊόν τους»
Δεν παρέλειψε να μας ξεκαθαρίσει πως ο χαρακτήρας του Γιάννη έχει μείνει αναλλοίωτος βγάζοντας παράλληλα μια γλυκιά μελαγχολία για τις στιγμές του παρελθόντος που ερχόταν άγνωστος μεταξύ αγνώστων στο μαγαζί του.
«Δεν κάνουμε παρέα, δεν είμαστε και μαζί καθημερινώς και τα υπόλοιπα αλλά εν πάσει περιπτώσει αυτό θεωρώ, ότι έχει μείνει αφοσιωμένος στις αρχές στις οποίες πήραν και από το σπίτι του.
Κάνει δωρεές, φιλανθρωπικά, κάνει το ένα, το άλλο, έχει παραμείνει αναλλοίωτος πάνω σε αυτά, βοηθάει. Δεν είναι τσιγκούνης, όπου θεωρεί σωστό βοηθάει».
Μία χαριτωμένη φιγούρα του Greek Freak με την φανέλα των Milwaukee Bucks.
Φωτογραφία: Ραφαήλ Κλαριδόπουλος
«Κοιτάξτε παλιά (η επαφή μας) ήταν συχνότερη, το ’13, ’14, ’15, ’16, ’17 από την στιγμή την οποία όμως ο Γιάννης άρχισε και άνοιγε τα φτερά του και πετούσε έχει μειωθεί ο χρόνος του, ο χρόνος του έχει γίνει ελάχιστος.
Πρόσφατα τον είδα, πριν έναν μήνα, ενάμιση, αλλά έχει φοβερές υποχρεώσεις, τον ακολουθούν από εδώ και από εκεί, όχι ότι το θέλει το παλικάρι και αυτό μπορεί να τον εκνευρίζει, να τον τσαντίζει, να βγαίνει με την οικογένειά του έξω και να τον φυλάνε δύο από εδώ, δύο από εκεί αλλά τις αμερικανιές τις ξέρουμε.
Αμερικάνικα τερτίπια είναι αυτά, προϊόν τους είναι, θέλουν να διασφαλίσουν και να διαφυλάξουν το προϊόν τους».
«Ακόμη και αν πάω στο NBA δεν θα σας ξεχάσω»
Αφού η συζήτηση έφτανε προς το τέλος της και είχαμε ήδη ολοκληρώσει τους φυσικούς χυμούς μας πιάσαμε τους εαυτούς μας να ανατριχιάζουν ακούγοντας μία συγκινητική ιστορία με πρωταγωνιστές την γυναίκα του και τον Γιάννη.
Ο κύριος Γιάννης την στιγμή που μας αφηγείται μία συγκινητική ιστορία από τα παιδικά χρόνια του Γιάννη Αντετοκούνμπο.
Φωτογραφία: Ραφαήλ Κλαριδόπουλος
«Αυτό που πέτυχε ο Γιάννης το πέτυχε μόνος του ο οποίος και το πίστευε και θα σας πω κάτι, ένα χαρακτηριστικό, είναι δεν είναι 13 χρονών, μου ερχόταν εδώ μία βραδιά, 13-14 κάπου εκεί ήταν και του έλεγε η γυναίκα μου “έλα εδώ ρε” του λέει “να βγούμε μία φωτογραφία μαζί διότι αν κάποτε γίνεις τρανός, μεγάλος θα μας ξεχάσεις” και το παιδάκι τότε των 13 χρονών γυρίζει και της λέει “κυρία εγώ σε όποια ομάδα και παίξω, είτε στην Α1, είτε στην Ευρώπη, ακόμη και αν πάω στο NBA δεν θα σας ξεχάσω και θα σας θυμάμαι και θα σας στέλνω προσκλήσεις”.
Αυτό το είπε ένα παιδάκι 13-14 χρονών πράγμα το οποίο σημαίνει ότι το πίστευε μόνος του»
«Ό,τι και αν έκανε ο Γιάννης το έκανε μόνος του. Σε κανέναν δεν χρωστάει τίποτα»
Παρατηρώντας τις τότε φωτογραφίες του “τσιλιβίθρα” (όπως συνηθίζει να τον αποκαλεί) Γιάννη με το ζεύγος Τζίκα που βρίσκονται ανάμεσα στα κειμήλια (δεν τα λες και λίγα) τα οποία έχουν μετατρέψει σε ένα ιδιότυπο μπασκετικό μουσείο το μαγαζί τους, δεν παραλείψαμε να τον ρωτήσουμε αν ποτέ φανταζόταν την μετέπειτα πορεία και εκτόξευσή του.
Εντυπωσιακή φωτογραφία που φανερώνει πως η καφετέρια του ζεύγους Τζίκα έχει μεταμορφωθεί σε “ναό” του Γιάννη Αντετοκούνμπο.
Φωτογραφία: Ραφαήλ Κλαριδόπουλος
«Μόνο ο ίδιος το ήξερε και το φανταζόταν, κανένας δεν το είχε φανταστεί,κανένας. Μην γίνουμε τώρα μετά Χριστόν προφήτες και πούμε “ξέρεις κάτι, θα γίνεις έτσι, θα γίνεις αλλιώς“, κανένας.
Εγώ καφετζής είμαι, δεν είμαι προπονητής του μπάσκετ. Αν τον είχαν δει, φανταζόταν, οι προπονητές που έχουμε μπάσκετ, θα του έκαναν και μία πρόταση από την Ελλάδα. Ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός, ο Άρης, ο ΠΑΟΚ και τα υπόλοιπα, κανείς μα κανείς δεν το είδε. Έχει ταλέντο;
Ωραία, έχει ταλέντο. Αν δεν δουλέψεις όμως και πολλά παιδάκια είχαν ταλέντο στο μπάσκετ, στο ποδόσφαιρο και στα υπόλοιπα. Στην πορεία κάηκαν.
Αυτός δεν κάηκε γιατί έβαλε τον κώλο του κάτω και δούλεψε και δεν χρωστάει σε κανέναν μα κανέναν τίποτα. Ό,τι και αν έκανε ο Γιάννης το έκανε μόνος του. Σε κανέναν δεν χρωστάει τίποτα.
Μην βγαίνουν τώρα διάφορα παπαγαλάκια και λένε τις μαλακίες».
«Όλοι τους έβλεπαν κάπως διαφορετικά, μην επεκταθούν παραπάνω»
Στην συζήτηση για τα παιδικά χρόνια της οικογένειας Αντετοκούνμπο δεν απέφυγε να αναφερθεί στο φλέγον (και) εκείνη την εποχή ζήτημα του ρατσισμού σε μία περιοχή που αποτελούσε προπύργιο της Χρυσής Αυγής.
Φανέλες της Επίσημης Αγαπημένης από διαδοχικά τουρνουά υπογεγραμμένες από τους Έλληνες διεθνείς. Φωτογραφία: Ραφαήλ Κλαριδόπουλος
«Έκαναν την διαφορά από τους άλλους αλλοδαπούς που ήταν εδώ πέρα. Την διαφορά, ποια διαφορά;
Λίγο ρατσιστικό είναι αυτό μεν αλλά ας την πούμε: ότι είχαμε εδώ Αιγύπτιους, είχαμε Πακιστανούς αλλά μαύρους – μαύρους δεν είχαμε και όλοι τους έβλεπαν κάπως διαφορετικά, μην επεκταθούν παραπάνω.
Ο ρατσισμός υπάρχει σε όλα τα κράτη, παντού υπάρχει. Μην πούμε ότι μόνο εμείς τους βλέπαμε ρατσιστικά και ένας λόγος παραπάνω που εδώ (στα Σεπόλια) είχαμε και λίγο παραπάνω Χρυσή Αυγή και τα πράγματα ήταν κάπως πιο δύσκολα».
Με το τυπικό σκέλος της συνέντευξης να έχει ήδη ολοκληρωθεί και τους τρεις μας να μιλάμε πλέον περί ανέμων και υδάτων δεν άργησε η στιγμή που έπρεπε να αφήσουμε τον κύριο Γιάννη να επιστρέψει στα καθήκοντά του αφού πρώτα τον ρωτήσαμε τι οφείλουμε και μόνο που δεν μας έβρισε.
Αρκετά όμως μιλήσαμε εμείς, ας αφήσουμε τον ίδιο να βάλει τον επίλογο:
Αναμνηστική φωτογραφία μας με τον κύριο Γιάννη.
«Έχει εμπνεύσει παιδιά όχι μόνο από την γειτονιά, προς Θεού, και από όλο τον κόσμο.
Εγώ βλέπω πολλά παιδάκια από τα ξένα κράτη που έρχονται εδώ με τους γονείς τους, έρχονται να επισκεφτούν το γηπεδάκι και παρεμπιπτόντως περνούν και από εδώ.
Τον έχουν πρότυπο και αυτό είναι καλό, είναι καλό που διαφημίζει και όλη την Ελλάδα. Είναι καλό αυτό, είναι πάρα πολύ καλό».
*Η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε λίγες ώρες πριν από τον ημιτελικό με την Τουρκία (12/9).
Διαβάστε επίσης:
Ρέβη και Κουρδής κινούνται νομικά εναντίον του ΣΚΑΪ: «Μας μετέτρεψαν σε ρεπόρτερ»
Η οργισμένη αντίδραση Άδωνι για τον Bobby Vylan: «Να μην έρθει ποτέ στην Ελλάδα»
Η ανάρτηση Συρίγου για τον Αντετοκούνμπο είναι η επιτομή της καπηλείας
Δείτε όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο koutipandoras.gr
Facebook
Twitter
Tα σχόλια στο site έχουν απενεργοποιηθεί. Μπορείτε να σχολιάζετε μέσα από την επίσημη σελίδα στο Facebook
Σχόλια
Επικοινωνία
