Ο Φράγκος δεν είναι απλά ένας "τρελός στρατηγός"

Μέσα σε λίγες ώρες, ο στρατηγός κατάφερε να γίνει το πρόσωπο των ημερών και δυστυχώς σύνθημα στα χείλη εκείνων που ίσως από ιδεολογία ίσως όμως κι από αφέλεια είδαν στο πρόσωπό του μια φιγούρα αντιστασιακή που ίσως αύριο θα μπορούσε να ηγείται και μιας ακροδεξιάς οπωσδήποτε, πολιτικής παράταξης.

Κι όμως, ο Φράγκος κάθε άλλο παρά «τρελός στρατηγός» είναι. Πρόκειται αντιθέτως περί ενός αναμφίβολα έξυπνου ανθρώπου ο οποίος ουκ ολίγες φορές στο παρελθόν έχει δώσει τα πολιτικά του διαπιστευτήρια. Η εξυπνάδα του αυτή ήταν εμφανής ακόμη και στο συλλαλητήριο, όταν επέλεξε να επικαλεστεί των συναίσθημα των Μακεδόνων αφ’ ενός καλώντας τους Αθηναίους να στήσουν το άγαλμα του Μ. Αλεξάνδρου στη Μητρόπολη και αφ’ ετέρου λέγοντας ψέματα ότι η Μακεδονία είναι μία και ελληνική. Διότι δεν μπορούμε να φανταστούμε πως ο στρατηγός αγνοεί ότι η Μακεδονία εκτείνεται τόσο στη Βουλγαρία, όσο βεβαίως και στην πΓΔΜ. 

Αν κανείς πάντως θέλει να μελετήσει τον κ. Φράγκο, δεν έχει παρά να ανατρέξει στο πλούσιο βιογραφικό του, στις ομιλίες και στα κείμενά του. Εκεί δηλαδή όπου καταγράφονται με λεπτομέρειες απόψεις και ιδέες που δύσκολα ξεχωρίζει κανείς από τις θέσεις και τη ρητορική του νεοναζιστικού μορφώματος της Χρυσής Αυγής.

Ο Φράγκος και η Μεγάλη Ιδέα

Στο διδακτορικό του για παράδειγμα που εκδόθηκε ως βιβλίο του 2012 με τον τίτλο «Ποια Τουρκία; Ποιοι Τούρκοι;», ο Φράγκος ισχυρίζεται ότι οι Τούρκοι είναι εξισλαμισμένοι Έλληνες και διατυπώνει την προσδοκία «να αναδειχτούν τα εκατομμύρια των κρυπτοχριστιανών και, γιατί όχι, των Ελλήνων που επιμελώς κρύπτονται για να επιβιώσουν» στην Τουρκία.

Λέει όμως και κάτι ακόμη: ότι «το νέο ρευστό σκηνικό της Ε.Ε. και της παγκοσμιοποιημένης διεθνούς πραγματικότητας προσφέρει κατάλληλο έδαφος για την καλλιέργεια και την ευδοκίμηση της Νέας Μεγάλης Ιδέας». Κι αναρωτιόμαστε: μιας Μεγάλης Ιδέας που θα φτάνει την Ελλάδα μέχρι που; Μέχρι την Κωνσταντινούπολη; Μέχρι την Άγκυρα; Μέχρι τα βορειότερα σύνορα των Βαλκανίων;

Ο μεγαλοϊδεατισμός του στρατηγού δεν γίνεται βεβαίως αντιληπτός μόνο απ’ αυτό. Σε μια ομιλία του μετά την κατάρριψη ενός ρωσικού πολεμικού αεροσκάφους από την τουρκική αεροπορία και σχολιάζοντας μια αποστροφή του γ.γ. του ΝΑΤΟ ότι δεν επρόκειτο για θέμα ίδιο με τις τουρκικές παραβιάσεις στο Αιγαίο, ο Φράγκος αποκαλούσε τον Σόλτενμπεργκ «αδερφή» υπονοώντας προφανώς ότι η ελληνική πολεμική αεροπορία θα πρέπει να καταρρίπτει τα τουρκικά αεροσκάφη που παραβιάζουν τον ελληνικό εναέριο χώρο. Κάθε άλλο παρά νηφάλια ακούγεται η συγκεκριμένη σκέψη, πολλώ δε μάλλον όταν εκφράζεται από έναν άνθρωπο που καθόριζε τα πράγματα στον ελληνικό Στρατό. 

Οι «μυστικές» στρατιωτικές ασκήσεις

Ακόμη και ως Α/ΓΕΣ πάντως, ο Φράγκος είχε προκαλέσει με τη στάση του ερωτηματικά. Σύμφωνα με παλαιότερο ρεπορτάζ του «Βήματος» είχε εκπονήσει επιχειρησιακό σχέδιο για τη σταθεροποίηση της Αθήνας σε περίπτωση που οι «συμμορίες με τα Καλάσνικοφ» κυρίευαν τμήματα της πρωτεύουσας. Η επέμβαση προβλεπόταν σε περίπτωση διαρκούς και ακραίας κοινωνικής αναταραχής που θα μπορούσε να καταστήσει αναγκαία την κήρυξη στρατιωτικού νόμου.

Όπως έγραφε «Το Βήμα», τα σχέδια αυτά περιελάμβαναν μεθόδους απώθησης πλήθους από στρατιωτικές δυνάμεις και έφταναν ακόμα και ως τη δυνατότητα εκτελέσεων. Ο Φραγκούλης Φράγκος είχε βέβαια συμμετάσχει και σε στρατιωτική άσκηση καταστολής πλήθους. Το ενδιαφέρον στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι φυσικά το γεγονός αυτό καθ’ αυτό, αλλά ότι όπως έγινε γνωστό δεν είχε ενημερωθεί για την άσκηση η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Άμυνας. Σκεφτείτε απλώς ότι ο τότε υπουργός Πάνος Μπεγλίτης είχε δηλώσει στη Βουλή πως ενημερώθηκε για την άσκηση από τον Τύπο.

Οι συμπάθειες με τη Χρυσή Αυγή

Ο Φράγκος είχε προκαλέσει αντιδράσεις και με τη στάση του κατά την εκδίκαση της υπόθεσης των ανδρών των Ειδικών Δυνάμεων οι οποίοι στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου φώναζαν χυδαία υβριστικά συνθήματα κατά Αλβανών. Ο στρατηγός είχε τότε καταθέσει στο δικαστήριο δηλώνοντας πως δεν είχε δώσει ο ίδιος εντολή ως Α/ΓΕΣ να ακουστούν συνθήματα όπως «το αίμα σου θα χύσουμε γουρούνι Αλβανέ» και «τους λένε Σκοπιανούς, τους λένε Αλβανούς, τα ρούχα μου θα ράψω με δέρματα απ’ αυτούς».

Τούτο πάντως, μοιάζει αμελητέο μπροστά στα όσα έχει πει για εκείνον η Χρυσή Αυγή. Έχει ενδιαφέρον ότι η εφημερίδα του νεοναζιστικού μορφώματος έχει επανειλημμένως δημοσιεύσει ύμνους για τον στρατηγό Φράγκο, ενώ είχε συμφωνήσει ακόμη και με την υπουργοποίησή του στη μεταβατική κυβέρνηση του Παναγιώτη Πικραμένο το διάστημα Μαΐου-Ιουνίου 2012.

Σύμφωνα μάλιστα με σχετικό ρεπορτάζ της «Εφημερίδας των Συντακτών» η εφημερίδα της Χρυσής Αυγής είχε δημοσιεύσει φωτογραφία του με την εξής λεζάντα: «Με τους ανίκανους που είχαμε τόσα χρόνια, ένας άνθρωπος που κάνει όπως μπορεί τη δουλειά του φαίνεται πόσο μεγάλη διαφορά έχει. Δυστυχώς όμως γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο δεν πρόκειται να παραμείνει». Ο δε Φράγκος ήταν ο μόνος υπουργός εκείνης της της υπηρεσιακής κυβέρνησης που μετά τις εκλογές του Μαΐου 2012 στην πανηγυρική συνεδρίαση της Βουλής χαιρέτησε διά χειραψίας τον Νίκο Μιχαλολιάκο. 

Η πορεία του Φράγκου όλα αυτά τα χρόνια, κάθε άλλο παρά έναν «τρελό στρατηγό» δείχνει. Κάθε του κίνηση αντιθέτως έχει σαφές πολιτικό πρόσημο και οπωσδήποτε στόχευση. Ο κίνδυνος να εμφανιστεί ο Φράγκος απλώς ως ένα συμπαθές πρόσωπο που έρχεται για να διώξει τους «αλήτες, προδότες, πολιτικούς» είναι μέσα στο κλίμα που διαμορφώνεται τις τελευταίες ημέρες, πιο εμφανής από ποτέ. Σε καμιά περίπτωση όμως ο Φράγκος δεν είναι ένας «τρελός στρατηγός».