Σύμφωνα με εκτενές δημοσίευμα του περιοδικού New Yorker, η Έβδομη Εκλογική Περιφέρεια της Νέας Υόρκης μετατρέπεται αυτή την περίοδο στο απόλυτο εργαστήριο πολιτικών και ιδεολογικών ζυμώσεων για τη σύγχρονη αμερικανική Αριστερά. Η επικείμενη προκριματική αναμέτρηση των Δημοκρατικών, η οποία έχει οριστεί για τις 23 Ιουνίου, δεν αποτελεί μια απλή μάχη προσώπων για τη διαδοχή της εμβληματικής βουλεύτριας Νίντια Βελάσκεθ, η οποία αποχωρεί από το Κογκρέσο έπειτα από τριάντα τρία χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας. Συνιστά, στον πυρήνα της, μια βαθιά εσωτερική σύγκρουση για την ιδεολογική ηγεμονία σε ένα από τα πιο προοδευτικά προπύργια των ΗΠΑ, φέρνοντας αντιμέτωπους τους Δημοκρατικούς Σοσιαλιστές της Αμερικής (DSA) με το παραδοσιακό προοδευτικό δίκτυο της πόλης.
Η κοινωνική γεωγραφία και ο κομμουνιστικός διάδρομος
Για να κατανοήσει το ελληνικό κοινό τη δυναμική αυτής της αναμέτρησης, πρέπει να χαρτογραφήσει μια περιοχή με μοναδικά κοινωνικά και ταξικά χαρακτηριστικά. Η περιφέρεια εκτείνεται από το Λονγκ Άιλαντ Σίτι και το Ρίτζγουντ στο Κουίνς, μέχρι το Γκρίνποϊντ, το Γουίλιαμσμπεργκ και το Μπούσγουικ στο Μπρούκλιν. Πρόκειται για τις γειτονιές που ο πολιτικός αναλυτής Μάικλ Λανγκ αποκάλεσε εύστοχα «Κομμουνιστικό Διάδρομο», περιγράφοντας ένα ιδιότυπο κόκκινο προπύργιο που τα τελευταία έξι χρόνια εκλέγει συστηματικά σοσιαλιστές υποψηφίους στα τοπικά όργανα.
Η δημογραφική ταυτότητα της περιοχής τροφοδοτεί αυτή τη ριζοσπαστικοποίηση, καθώς η περιφέρεια κατατάσσεται στο ενενηκοστό ένατο εκατοστημόριο πανεθνικά σε πληθυσμό millennials και σε αναλογία ενοικιαστών. Σε αυτό το πρόσφορο κοινωνικό έδαφος, ο νέος δήμαρχος Ζόχραν Μαμντάνι απέσπασε το εντυπωσιακό εξήντα πέντε τοις εκατό των ψήφων στις πρόσφατες εσωκομματικές εκλογές, μετατρέποντας την περιοχή σε ορμητήριο για την επόμενη ημέρα του κινήματος.
Ταυτόσημες ατζέντες, συγκρουόμενες στρατηγικές
Η ιδιαιτερότητα αυτού του προοδευτικού «εμφυλίου» έγκειται στο γεγονός ότι, σε επίπεδο διακηρύξεων, οι δύο βασικοί διεκδικητές μοιράζονται μια σχεδόν ταυτόσημη πολιτική πλατφόρμα. Τόσο η Κλερ Βαλντέζ όσο και ο Αντόνιο Ρεϊνόζο τάσσονται υπέρ της κατάργησης της ICE, απαιτούν τον άμεσο τερματισμό του πολέμου στη Γάζα και έχουν κοινή αφετηρία τη στήριξη που παρείχαν στο παρελθόν στην υποψηφιότητα του Μαμντάνι.
Το ρήγμα, συνεπώς, δεν είναι προγραμματικό αλλά δομικό και αφορά το πολιτικό υπόβαθρο. Η Κλερ Βαλντέζ, νυν μέλος της Πολιτειακής Συνέλευσης, ενσαρκώνει τη ριζοσπαστική συνδικαλιστική παράδοση, έχοντας διατελέσει οργανώτρια στην Ένωση Εργατών Αυτοκινητοβιομηχανίας (UAW) και υιοθετώντας την προοπτική μιας γενικής εργατικής απεργίας για το 2028.
Στον αντίποδα, ο Αντόνιο Ρεϊνόζο, νυν πρόεδρος του δήμου του Μπρούκλιν και συνιδρυτής των New Kings Democrats, εκπροσωπεί μια πιο θεσμική, μεταρρυθμιστική εκδοχή της προοδευτικής πολιτικής. Αυτή ακριβώς η στάση προκαλεί τα βέλη του σοσιαλιστικού στρατοπέδου, με τη συνεργάτιδα της Βαλντέζ, Μαρίνα Ρόμπινσον, να τον χαρακτηρίζει «προοδευτικό των ομάδων εστίασης», κατηγορώντας για καιροσκοπισμό καθότι σταθμίζει προς τα που ρέει ο κοινωνικός άνεμος προτού λάβει μια ξεκάθαρη θέση στα κρίσιμα ζητήματα.
Η σύγκρουση της εντοπιότητας με τη «μεταφύτευση»
Η αναμέτρηση αποκτά στοιχεία ταξικής και πολιτισμικής αντιπαράθεσης γύρω από το ζήτημα της αυθεντικής εκπροσώπησης της κοινότητας. Ο Ρεϊνόζο, γεννημένος στην περιφέρεια και με δομινικανή καταγωγή, προτάσσει τους οργανικούς του δεσμούς με την περιοχή έναντι της Βαλντέζ, η οποία μετακόμισε στη Νέα Υόρκη από το Τέξας το 2015. Η απερχόμενη βουλευτής Νίντια Βελάσκεθ έσπευσε να αξιοποιήσει αυτό το μειονέκτημα, αμφισβητώντας δημόσια τη γνώση της Βαλντέζ για την ανθρωπογεωγραφία της περιφέρειας, μια κριτική που πήρε σάρκα και οστά όταν η υποψήφια των DSA αδυνατούσε να κατονομάσει μια αγαπημένη τοπική επιχείρηση εστίασης σε τηλεοπτικό ντιμπέιτ.
Το παρασκήνιο αυτής της κριτικής αγγίζει τις βαθιές δημογραφικές αλλαγές που φέρνει ο αστικός εξευγενισμός. Η Βελάσκεθ υπονοεί ότι η βάση της Βαλντέζ αποτελείται από νεοφερμένους κατοίκους, οι οποίοι αλλοιώνουν τα χαρακτηριστικά του παραδοσιακού, εργατικού ισπανόφωνου εκλογικού σώματος που η ίδια εκπροσωπούσε από το 1992. Η σημειολογία της κούρσας έγινε ακόμη πιο έντονη όταν ο Ρεϊνόζο πρόβαλε τη σχέση του με ιστορικές προσωπικότητες της πορτορικανικής γειτονιάς Λος Σούρες, όπως η Τονίτα, η οποία πρόσφατα βρέθηκε στο επίκεντρο της δημοσιότητας κατά τη διάρκεια του Super Bowl.
Η κινητοποίηση των μηχανισμών και η γεωγραφία των συμμαχιών
Ο δήμαρχος Μαμντάνι έχει μετατρέψει την εκλογή της Βαλντέζ σε προσωπικό στοίχημα, κινητοποιώντας τον εθελοντικό του στρατό ακόμη και σε συνθήκες ακραίων καιρικών φαινομένων. Σε μια λαμπρή πολιτιστική εκδήλωση στο Weylin του Γουίλιαμσμπεργκ, παρουσία δημιουργών όπως ο Τζέιμς Μέρφι των LCD Soundsystem, ο σχεδιαστής Αλέξις Μπιτάρ και η ενδυματολόγος Μαλγκοσία Τουζάνσκα, ο Μαμντάνι έδωσε το ιδεολογικό στίγμα της σύγκρουσης, τονίζοντας τη σημασία της πολιτικής συνέπειας έναντι του πολιτικού καιροσκοπισμού.
«Οι αντίπαλοί μας θέλουν η εκλογή μου να αποτελέσει εξαίρεση», υπογράμμισε ο Ζόχραν Μαμντάνι. «Η νίκη της Κλερ είναι ο μοναδικός τρόπος για να πάψει να είναι εξαίρεση».
Παρά τη ριζοσπαστική ορμή, η θεσμική ισορροπία παραμένει εξαιρετικά αμφίρροπη. Ο Ρεϊνόζο έχει εξασφαλίσει τη στήριξη της πλειονότητας των εργατικών συνδικάτων, καθώς και του Κόμματος των Εργατικών Οικογενειών (WFP). Η επικεφαλής του κόμματος, Τζάσμιν Γκρίπερ, ξεκαθαρίζει ότι η συγκεκριμένη έδρα αποτελεί ιστορική βάση του WFP, ικανή να καθορίσει το αποτέλεσμα, ενώ η κορυφαία προσωπικότητα της αμερικανικής Αριστεράς, Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ, επιλέγει προς το παρόν μια στρατηγική ουδετερότητα.
Αυτός ο «εμφύλιος» θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί, καθώς η Βελάσκεθ αποκάλυψε ότι είχε προτείνει συμβιβαστικές λύσεις με πρόσωπα κοινής αποδοχής και ισχυρούς τοπικούς δεσμούς, όπως η Τίφανι Καμπάν ή η Τζούλια Σάλαζαρ, όμως η ηγεσία των DSA επέμεινε στην υποψηφιότητα της Βαλντέζ.
Στη βάση των ψηφοφόρων, η ιδεολογική εγγύτητα των δύο προγραμμάτων γεννά εύλογη σύγχυση. Παραδοσιακά στελέχη της εργατικής τάξης, όπως ο συνδικαλιστικός επιστάτης Ραλφ Ροσάριο και η σύζυγός του Κέιλι Κλέι, που στηρίζουν θερμά τον Μαμντάνι, βρίσκονται σε αμηχανία διαπιστώνοντας ότι ο δήμαρχος στρέφεται κατά του Ρεϊνόζο, ο οποίος τους είχε συμπαρασταθεί σε παλαιότερες εργασιακές συγκρούσεις.
Ωστόσο, πέρα από τις οργανωτικές αντιθέσεις και την προσωπική πίεση που συνεπάγεται η μετάβαση από την αθόρυβη δουλειά βάσης στην πρώτη γραμμή της κεντρικής πολιτικής, η αίσθηση που κυριαρχεί στους κατοίκους του «Κομμουνιστικού Διαδρόμου» είναι θετική καθώς έχουν την πολυτέλεια να επιλέγουν ανάμεσα σε δύο τόσο συγκροτημένες προοδευτικές εναλλακτικές, προνόμιο που σπάνια συναντά κανείς στο σύγχρονο πολιτικό τοπίο.
Διαβάστε επίσης:
Νέα Υόρκη: Άνθρωποι μπαινοβγαίνουν σε υπονόμους – Τα βίντεο που προκάλεσαν αστυνομική έρευνα
Δείτε όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο koutipandoras.gr
Facebook
Twitter
Tα σχόλια στο site έχουν απενεργοποιηθεί. Μπορείτε να σχολιάζετε μέσα από την επίσημη σελίδα στο Facebook
Σχόλια
Επικοινωνία
