Ο εμβολιασμός των παιδιών δεν είναι παγκόσμιο μέτρο κάποιας σέχτας!

Εν έτει 2019, δεν είναι δυνατόν να συζητάμε για τις -πραγματικά θανάσιμες- συνέπειες του αντιεμβολιαστικού κινήματος.

Βαγγέλης Σπυράκης 01/09/2019 | 11:34

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) δημοσιοποίησε την Πέμπτη έκθεσή του στην οποία τονίζεται πως η Ευρώπη βιώνει σοβαρή έξαρση των κρουσμάτων ιλαράς. Μάλιστα, επισημαίνεται ότι η ασθένεια επανεμφανίζεται σε τέσσερις χώρες, ανάμεσά τους και η Ελλάδα, όπου θεωρείτο -ως τώρα- πως είχε εξαλειφθεί. 

Πιο συγκεκριμένα, στην Ελλάδα, το 2018, καταγράφηκαν 2.193 κρούσματα, όλα αυτά για μια ασθένεια η οποία μπορεί να αντιμετωπιστεί εύκολα με εμβόλια και εάν αυτά δεν γίνουν μπορεί να πεθάνουν ή να μείνουν τα παιδιά που νόσησαν ανάπηρα. Α, ναι… Σύμφωνα με ειδικούς, ο ιός εξαπλώνεται ειδικά μεταξύ παιδιών που πάνε σχολεία και οι γονείς τους δεν τα έχουν εμβολιάσει.

Μάλιστα , η παράνοια έχει φτάσει σε τέτοιο επίπεδο ότι πολλοί έχουν φτιάξει ομάδες στο Facebook οι οποίες τάσσονται αναφανδόν κατά των εμβολίων. Τα «επιχειρήματά» τους προέρχονται από τα έγκατα του σκοταδισμού, του τύπου να τα «κονομάνε οι φαρμακευτικές, εγώ δεν τα εμπιστεύομαι αυτά τα φάρμακά επειδή το λένε αυτοί... κ.τ.λ», και είναι οι ίδιοι άνθρωποι οι οποίοι -εάν το ψάξετε- ανήκουν και σε άλλα γκρουπ τα οποία υποστηρίζουν ότι «μας ψεκάζουν», ενώ παράλληλα έχουν ανεβάσει καμιά 50αρια φωτογραφίες με τα παιδιά τους εκτεθειμένα στο διαδίκτυο χωρίς να έχουν βάλει ''μωσαϊκό'' στα πρόσωπά τους (άλλη κουβέντα αυτή για τους κινδύνους του διαδικτύου).

Εν έτει 2019, δεν είναι δυνατόν να συζητάμε για τις -πραγματικά θανάσιμες- συνέπειες του αντιεμβολιαστικού κινήματος, είναι μάταιο να επιχειρηματολογήσεις απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους αναλύοντας το λάθος τους.

Για να μην παρεξηγηθούμε δεν αναφερόμαστε σε εκείνους που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουν ένα εμβόλιο (άνεργοι) η σε εκείνους που απλά έχουν φοβίες αλλά τις ξεπερνούν με τις συστάσεις του γιατρού.

Τι μπορεί  να γίνει για να σταματήσει αυτή η παράνοια; Aν μπορεί φυσικά να σταματήσει...  Ισως όμως μπορεί όμως να  αποτραπεί. Όλες οι αξιόποινες πράξεις του σήμερα, κάποτε δεν είχαν ποινικό αντίκρυσμα. Γεννήθηκε η ανάγκη από την ανάλυση των συνεπειών τους. Η ανάλυση έδειξε ότι πρέπει να επιβάλλεται τιμωρία, η τιμωρία – θεωρητικά πάντα – απέτρεψε τη ροπή της ανθρώπινης φύσης και κάπως έτσι φτάσαμε σήμερα να μην είμαστε μαζικά δολοφόνοι.

Η εξελικτική διαδικασία του παραπάνω παραδείγματος από μια άναρχη κοινωνία σε ένα κοινωνικό συμβόλαιο του Λοκ, δεν απέχει ως λογική απ΄αυτό που πρέπει να εφαρμοστεί και στην περίπτωση όσων θεωρούν ότι ο εμβολιασμός είναι ένα παγκόσμιο μέτρο κάποιας σέχτας ή αίρεσης ή των Μασόνων ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο.

Αυτή τη στιγμή ο γονιός που αποφασίζει να μην εμβολιάσει το παιδί του, δεν βλέπει πίσω απ΄αυτή την πράξη μια απώλεια. Θεωρεί πως θα είναι καλύτερα και το παιδί του δεν θα αρρωστήσει. Αν είχε όμως κάτι να χάσει, τότε θα το σκεφτόταν και δεν θα έπαιρνε μια τόσο, αποδεδειγμένα, επιζήμια απόφαση.

Γιατί δεν είναι ένα ζήτημα που επιδέχεται διαφορετικών απόψεων αυτό του εμβολιασμού. Δεν είναι ντομάτες, να σου αρέσουν ή να μη σου αρέσουν. Είναι κάτι αυταπόδεικτο. Είναι κάτι που δεν υπάρχει γιατρός ή έστω σοβαρός γιατρός να μην στο ξεκαθαρίσει.

Μια πολύ σωστή σκέψη που εκφράστηκε κάπου στα social media είναι να συνδέεται ο εμβολιασμός με την εγγραφή του παιδιού στο δημοτικό, στο νηπιαγωγείο, οπουδήποτε τέλος πάντων. Είναι ίσως η πιο εφαρμόσιμη ιδέα. Γιατί με αυτό το μέτρο βάζεις τον γονιό σε μια διαδικασία να επιλέξει ανάμεσα στην κούφια πετριά του και στην στέρηση της βασικής εκπαίδευσης από το παιδί του.

Δεν είναι μακριά η δυνατότητα να φτάσει πάλι η ιλαρά κοντά στο μηδέν. Με μέτρα τέτοιας μορφής ή με «παρεμβάσεις αλλαγής συνείδησης» από ειδικούς (γιατρούς, δασκάλους, φορείς) κάπως θα περιοριστεί το φαινόμενο.

Γιατί καλή η ελεύθερη βούληση, αλλά πρώτον εδώ μιλάμε για τη βούληση ενός ανθρώπου, του γονιού, απέναντι σε άλλον, το παιδί (χωρίς κτητικές αντωνυμίες, γιατί τα παιδιά δεν ανήκουν στους γονείς, μα στους εαυτούς τους και την κοινωνία), και δεύτερον, ακόμα κι αν δεχτούμε την κτητικότητα του γονιού στο παιδί του, η βούληση οδηγεί σε ζημία σε δημόσιο επίπεδο. Κι αυτό πρέπει πάντοτε να υπερβαίνει. Άλλωστε ο εμβολιασμός δεν είναι μέτρο επιβολής από μια παγκόσμια τρομοκρατική οργάνωση...

To koutipandoras.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.