Ο δράκος των παραμυθιών από το μενδωνικό Tea Party

Εμ παρέδωσε τα πέντε μεγαλύτερα μουσεία έρμαια στα ιδιωτικά συμφέροντα και τη διοίκησή τους σε φιλικά διακείμενους προς την οικογένεια Μητσοτάκη, εμ περιμένουν και από τους επιστήμονες να κλίνουν το γόνυ και την κεφαλή σαν υποτακτικοί σε κάθε καπρίτσιο της αυλής του υπουργείου Πολιτισμού.

Το documentonews.gr είχε αναφερθεί στο ετήσιο συμπόσιο της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας (ΧΑΕ) στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο (ΒΧΜ) και στη δραπέτευση της νεοδιορισμένης (δοτής κατά τους εργαζόμενους) γενικής διευθύντριας Αικατερίνης Δελαπόρτα, η οποία δήλωσε στους διοργανωτές ότι δεν θα παρουσιάσει την εισήγησή της. Από εκεί πέρα δράκοι άρχισαν να βγαίνουν σε κάθε αφήγηση που προερχόταν από το μέτωπο… εχθροπραξιών του συνεδρίου.

Τα παραμύθια άρχισαν με την τοποθέτηση των δράκων-συνδικαλιστών απέναντι στην παρθένα κόρη-επιστήμη! Οι δήθεν ανταποκρίσεις από το μέτωπο του ΒΧΜ ήταν πολεμικές. Με όπλα, μπαλάσκες και κράνη για να τα βγάλουν πέρα σε μια διακεκαυμένη ζώνη κατάληψης. Στα χαρακώματα απέναντι στους «κομματικούς συνδικαλιστές» (και στα πέντε μεγαλύτερα μουσεία) είχαν κρυφτεί αμυνόμενοι όσοι απειλούνταν από τα… κονσερβοκούτια και τους προπηλακισμούς.

Η πραγματικότητα φυσικά ήταν η ακριβώς αντίστροφη, αλλά όταν η αλήθεια δεν συνάδει με ένα ωραίο αφήγημα, τόσο το χειρότερο για την αλήθεια από τους τραμπικούς προπαγανδιστές της μενδωνικής πραγματικότητας. Τα μίσθαρνα όργανα μόνο στόχο έχουν να δημιουργήσουν «εχθρούς» ώστε να φανούν ως λευκοί ιππότες ακόμη κι αν τα βορβορώδη πεπραγένα τους τόσο στον υπαρκτό κυβερνητικό «συνδικαλισμό» όσο και στη νεοφιλελεύθερη πολιτική του πολιτισμού τούς έχουν φέρει κοντά στην κοσμική ελίτ και πολύ μακριά από τους εργαζόμενους, τους επιστήμονες και τους καλλιτέχνες.

Προφανώς είχαν «ενημέρωση» από το υπουργικό κονκλάβιο και τους συμβουλάτορες και διαστρέβλωσαν την πραγματικότητα τόσο που δεν έφτανε μόνο να δείξουν τους βυζαντινούς αρχαιολόγους σαν ομήρους και υποχείρια των δράκων-συνδικαλιστών αλλά έφτασαν στο σημείο να τους ψέξουν κιόλας επειδή δεν τόλμησαν να υψώσουν φωνή για την υποτιθέμενη «κακοποίησή» τους. Με σαφές τραμπικό και εμμονικά διαστρεβλωτικό χαρακτήρα έθεσαν το γνωστό δίλημμα στις δικές τους βάσεις: αντί σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα είπαν… πολιτισμός ή βαρβαρότητα.

Μπροστά σε αυτές τις προκλήσεις, η κοινότητα των βυζαντινών αρχαιολόγων αντέδρασε καθώς τη μείωνε με όσα απίθανα τους καταλόγιζε ως δήθεν πραγματικότητα – απλώς «ενημέρωναν» τη φυλή του «μετώπου λογικής» για τους δήθεν «τραμπούκους» και την έκαναν να φρυάξει ανακράζοντας: «Αίσχος!», «Βάνδαλοι!», «O Mondieu, les bolcheviks arrivent!». Θα μπορούσε μια επιστημονική κοινότητα να πραγματοποιήσει τις εργασίες του συμποσίου της κάτω από αυτές τις συνθήκες, και μάλιστα επί τριήμερο; Φυσικά και όχι. Επειδή απλούστατα δεν υπήρξαν παρά μόνο στη φαντασία υποτελών στη Λίνα Μενδώνη παραμυθάδων οι «αγράμματοι», «αγροίκοι», «νταβατζήδες» και «κομματόσκυλα».

Εκπρόσωπος της ΧΑΕ επώνυμα αντέκρουσε τους κατά φαντασίαν απειλούμενους απαιτώντας την επαναφορά στην τάξη. Φευ! Όσοι δεν βρέθηκαν στο τριήμερο συμπόσιο δεν πείθονταν για όσα δεν είχαν συμβεί και μετέφεραν επακριβώς εκείνοι που ήταν παρόντες και είχαν την οργανωτική ευθύνη του συμποσίου. Η κομματική στενοκεφαλιά είναι ανίκητη καθώς, ενώ είχαν βάλει  την επιστήμη απέναντι στο «λουμπεναριό», δεν πίστευαν κοτζάμ καθηγήτρια πανεπιστημίου με σήμα τον Άγιο Δημήτριο που τους έλεγε ότι δεν έγιναν έτσι όπως διαστρεβλωμένα τους τα μετέφεραν.

Μπορεί να σταθεί διάλογος με τραμπικούς συνωμοσιολόγους; Αποκομμένοι από την κοινωνία και την πραγματικότητα, πάντα δράκο θα βλέπουν. Αυτόν που έχουν όλα τα παραμύθια τους.