Ο Δημήτρης Κουτσούμπας απαντά για τη viral εμφάνισή του στο βίντεο… «10 χρόνια LUBEN»

Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας έδωσε συνέντευξη στην εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ” και στον δημοσιογράφο Δημήτρη Μανιάτη και εκεί μετά από ερώτηση του δημοσιογράφου, σχολίασε τη συμμετοχή το στο αφιερωματικό βίντεο για τα «δέκα χρόνια στον πλανήτη Luben».

«Ας ξεκινήσουμε κάπως ανορθόδοξα. Είχε ενδιαφέρον και έγινε viral το βίντεο για την επέτειο των 10 ετών για το luben.tv που παρουσιάσατε. Ήταν ομολογουμένως κάτι που δεν μας έχετε συνηθίσει. Θεωρείτε πως το Κόμμα χρειάζεται και τέτοιες πιο λοξές οδούς για την έκφρασή του;», ήταν η ερώτηση του Δημήτρη Μανιάτη με τον Δημήτρη Κουτσούμπα να απαντά:

Δεν θεωρώ καθόλου «λοξό» τις ευχές σε ένα νεανικό μέσο που αξιοποιεί τη σάτιρα και το χιούμορ, τα οποία αποτελούν με μία έννοια πράξη πολιτική, πράξη αντίστασης στη σημερινή βάρβαρη πραγματικότητα.

Ούτε είναι «λοξή οδός» να λες στη Βουλή «αυτοί είστε» για τα κόμματα του κατεστημένου, που μας έχουν χορτάσει στις ψεύτικες υποσχέσεις και να εκφράζεις με δυο λέξεις αυτό που σκέφτονται οι περισσότεροι και που αποτυπώνεται και σε δημοσκοπήσεις. Ούτε βέβαια «λοξή οδός» είναι να μάχεσαι τον αντικομμουνισμό, την αντίδραση, τους υπηρέτες του συστήματος, δηλαδή τους κάθε λογής «Παπαρατσένκο».

Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ πάντα αξιοποιούσαν και πάντα θα αξιοποιούν σύγχρονα μέσα και μορφές επικοινωνίας που γεννά η τεχνολογική και κοινωνική εξέλιξη, πάντα δίπλα στη συλλογικότητα και την οργάνωση, τη ζωντανή αγωνιστική επικοινωνία και δράση.

@lubentvΑΛΛΑ … ΑΥΤΟΙ ΕΙΣΤΕ♬ original sound – Luben

Δ. Μανιάτης: «Συνεχίζω λίγο πάνω σε αυτό κύριε Γενικέ Γραμματέα, με το γνωστό επιχείρημα πως έχει «παλιώσει» ο λόγος του ΚΚΕ, πως είναι αρκετά ξύλινος, πως δεν διεισδύει στην νέα γενιά των Ζ και της τραπ, είναι έτσι; Πώς απαντάτε;»

Δ. Κουτσούμπας: «Η γλώσσα της αλήθειας ποτέ δεν ήταν ούτε ποτέ θα γίνει ξύλινη. Η γλώσσα του δίκιου πάντα θα διεισδύει στις καρδιές της νέας γενιάς. Απλά η γλώσσα της ουσιαστικής αμφισβήτησης και της εξέγερσης ενάντια στο σύστημα, θέλει χρόνο για να εκφραστεί στην πράξη, να γίνει μόνιμη, να αποκτήσει βάθος και κατεύθυνση συγκεκριμένη.

Ανεξάρτητα, λοιπόν, ποια ονόματα, ποια χαρακτηριστικά θα αποδίδουν κάθε φορά στη νέα γενιά, ποια καλούπια ή ακόμη κι αντιδραστικά πρότυπα, όπως η τραπ, θα προσπαθούν να της επιβάλουν, η αμφισβήτηση του «παλιού» είναι που κουβαλάει μέσα της το «νέο» και αυτή πάντα θα τη συγκινεί, θα την εμπνέει και θα την συνεπαίρνει».