Ο διαβολάκος του... λεκέ

Τρως ήσυχα-ήσυχα το κρεατάκι σου. Οι συνδαιτυμόνες σου χαίρονται με την παρέα σου και σε θαυμάζουν καθώς χρησιμοποιείς με αστική φινέτσα το μαχαιροπίρουνο και την ίδια ώρα διηγείσαι με θεατρική επιδεξιότητα τις όμορφες ιστορίες σου.

Άννα Ξένου 26/02/2021 | 09:00

Μια μικρή άτυχη στιγμή έρχεται όμως για να χαλάσει την αψεγάδιαστη εικόνα αλλά και το κέφι σου.

Μια σταγόνα σάλτσας, μια τόση δα μικρή σταγόνα κατακόκκινης σάλτσας πέφτει πάνω στο ολόλευκο πουκάμισο και σε κάνει να φαίνεσαι γελοίος. Νιώθεις απαίσια, γιατί δεν φανταζόσουν πως κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συμβεί και καταστρέψει μια τόσο όμορφη βραδιά. Άλλωστε, σίγουρα δεν είναι η πρώτη φορά που τρως κοκκινιστό κρέας και μάλιστα με παρέα....

Αμήχανα και πριν σε πάρουν χαμπάρι οι υπόλοιποι, κάνεις μικρές και επιδέξιες κινήσεις για να βοηθήσεις τον λεκέ να απορροφηθεί. Μια μπουκιά από την ψίχα του ψωμιού...λίγο αλάτι... Ο λεκές όμως επιμένει. Τον άτιμο! Τώρα όλοι θα σε κοιτάζουν περίεργα. Μα ξέρεις πώς φαίνεται η κόκκινη σάλτσα πάνω στο αστραφτερό άσπρο πουκάμισο; Μη σου τύχει.... 

Οι ομοτράπεζοί σου αντιλαμβάνονται πως έχεις λερωθεί, αλλά από διακριτικότητα ή αδιαφορία δε λένε τίποτα. Μπροστά σου τουλάχιστον. Μπορούν εξάλλου να το συζητούν μόνοι τους, εν αγνοία σου, όταν θα βρίσκονται χωρίς εσένα και γελούν πίσω από την πλάτη σου. Ποιος θα τολμούσε να το πει μπροστά σου; Όχι από σεβασμό, αλλά από υποκρισία και γιατί τους αρέσει να βρίσκεσαι στην παρέα τους. Γιατί, πώς να το κάνουμε,  διηγείσαι τόσο όμορφα τις ιστορίες σου...!!! Κι εσύ σε αυτό βασίζεσαι και μετά από λίγο σταματάς τις προσπάθειες καθαρισμού του λεκέ. Όλοι ξέρουν πως είσαι λερωμένος κι εσύ το ξέρεις ότι το ξέρουν, αλλά δεν σε ενδιαφέρει. Είσαι υπεράνω!

Ο λεκές όμως είναι εκεί και σου θυμίζει κάθε λεπτό την αδεξιότητά σου. Για να το ξεπεράσεις και ίσως για να προκαλέσεις , ύστερα από λίγο ρίχνεις επίτηδες λίγη σάλτσα ακόμη. Το κοκκινιστό κρέας είναι η αδυναμία σου και μερικές φορές το τρως βουλιμικά. Και πάλι δεν αντιδρά κανείς. Τώρα πια έχεις δοκιμάσει τις αντοχές των συνδαιτυμόνων σου στις αστοχίες σου. Υποπτεύεσαι πως δεν πρόκειται να σε σχολιάσουν, ούτε να σε χλευάσουν. 

Ύστερα από ώρα κι ενώ έχετε περάσει πλέον στο επιδόρπιο, ένας εκ των παρακαθημένων, που ξέρει και από μπουγάδα, μπορεί και να είναι κάπως ψυχαναγκαστικός, εκνευρίζεται με τη θέα των λεκέδων και τολμά να το αναφέρει δημοσίως. Χωρίς να πει το όνομά σου. Έτσι, γενικώς, για να αρχίσουν και οι άλλοι να ψάχνονται. Τι του ήρθε ξαφνικά, ποιος ξέρει;  Εσύ καταλαβαίνεις πως υπαινίσσεται το δικό σου πουκάμισο και αναλαμβάνεις δράση. 

Ζητάς με ευγένεια να σε συγχωρήσουν και αποχωρείς από το τραπέζι. Τώρα ξέρεις πως ο λεκές σου είναι εμφανής στα μάτια όλων. Κάτι πρέπει να κάνεις για να τον απομακρύνεις. Κλείνεσαι στο μπάνιο και προσπαθείς να σκεφτείς πως θα ξανακάνεις το λευκό λευκότερο. Τηλεφωνείς σε μια φίλη που ξέρει από τέτοια κόλπα. Παλιά στο μεϊντάνι και με εξαιρετική γνώση στους λεκέδες.  Η συνταγή που σου προτείνει όμως είναι αναποτελεσματική. Ο λεκές  αρνείται πεισματικά να βγει. 

Και τότε σου έρχεται μια ιδέα. Να αναζητήσεις το καλύτερο προϊόν του εμπορίου για να απομακρύνεις μια για πάντα τον λεκέ από την κοκκινιστή σάλτσα του κρέατος. Όσο κι αν σου στοιχίσει. 

Αγοράζεις ένα ...διαβολεμένο προϊόν. Όνομα και πράγμα. Ακολουθείς τις οδηγίες χρήσεως και ....ω του θαύματος το πουκάμισο μοιάζει και πάλι καθαρό! Μπορείς να το ξαναφορέσεις. Και να το παίξεις και πάλι ατσαλάκωτος. Θεωρείς ότι η παρέα σου θα έχει ξεχάσει την αστοχία σου. Μόνο που η παρέα σε θεωρεί πλέον παρία. Όχι γιατί λερώθηκες, σιγά το πράγμα, αλλά γιατί αυτό μαθεύτηκε και παραέξω και τους ανάγκασες να παραδεχτούν πως ακόμη κι εσύ έχεις τις ατέλειές σου. Άρα και εκείνοι δεν είναι τελικά τόσο υπέροχοι όσο νόμιζαν, αφού δεν είσαι ούτε κι εσύ που τα έκανες όλα να μοιάζουν μοναδικά.

Ξανακοιτάζεις το λευκό πουκάμισο στον ήλιο. Στο βάθος της ύφανσης ο λεκές αχνοφαίνεται. Εσύ, με τον διαβολάκο συντροφιά προσπαθείτε να σβήσετε κάθε ίχνος. Βασικά, ο διαβολάκος  προσπαθεί, με τις μοναδικές εργοστασιακές προδιαγραφές του. Εσύ απλώς τον παρακολουθείς καθώς κάνει τη δουλειά. Στο μεταξύ από το επίμονο πλύσιμο το πουκάμισο γαριάζει. Όσο ο διαβολάκος πλένει, τόσο αυτό χάνει τη λάμψη του. Εσύ όμως επιμένεις. Πρέπει να κάνεις απόσβεση. Τόσα χρήματα έδωσες. Μήπως θα ήταν προτιμότερο να έχεις αγοράσει ένα καινούργιο πουκάμισο;;; Για τα πουκάμισα, κάτι τέτοιο είναι εφικτό. Γιατί και ο διαβολάκος, τι να σου κάνει; Πόσους λεκέδες να καθαρίσει ακόμη;