Νέα Δημοκρατία και δημοσιογράφοι, στον πάτο της ανθρώπινης σκληρότητας

Η καταδίκη του Ν. Γεωργιάδη για συμμετοχή σε κύκλωμα trafficking και παιδεραστίας ήταν η αρχή κι όχι το τέλος μιας απωθητικής κι ανυπόφορης πράξης. Διότι αυτό που ακολούθησε είναι μια άλλη φρίκη που βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη.

Γιάννης Ουτμπούτογλου 04/03/2019 | 09:00

Μετά την καταδίκη του και με όλα τα αβάσταχτα αποδεικτικά στοιχεία της υπόθεσης στο φως, είμαστε αντιμέτωποι με έναν πολιτικό κόσμο που επικροτεί το ελεύθερο να κυριαρχείς χωρίς να υπολογίζεις καμία ηθική απαγόρευση, και μία μιντιακή συμμορία που κηρύττει ότι μπορείς να επιβάλεις όλες του τις ορέξεις πάνω στον άλλο. Διότι έτσι ακριβώς ενεργούσε ο καταδικασθέντας. Εν ολίγοις το μήνυμα που στέλνουν αμφότεροι προς την κοινωνία είναι: ελευθερία απαλλαγμένη από κάθε ευθύνη. Δηλαδή μπορείς να κάνεις ό,τι γουστάρεις, χωρίς να αναλαμβάνεις την ηθική συνέπεια των πράξεων σου. Μόνος φραγμός που δηλαδή απομένει να αναχαιτίσει τη βαρβαρότητα, είναι ο νόμος. Ο οποίος έρχεται εκ των υστέρων, κι αν έρθει.

Με πόνο ψυχής διαβάζουμε άρθρα και γνώμες που υπερασπίζονται το δικαίωμα του στενού συνεργάτη του Κ. Μητσοτάκη να βιάζει, διότι περί αυτού πρόκειται, ανήλικα αγόρια, θύματα του trafficking. Παραγράφοντας κάθε ηθικό νόμο που εξανθρωπίζει τη ζωή κι είναι θεμέλιο κάθε πολιτισμού, υπερασπίζονται την απόλαυση, έτσι όπως την αντιλαμβάνεται ένας άριστος της ΝΔ. Ενώ γνωρίζουν πολύ καλά ότι trafficking σημαίνει «εμπορία σεξουαλικών σκλάβων» (στην Ελλάδα αντιμετωπίζεται με τον αντιτρομοκρατικό νόμο), μιλούν προκλητικά για αυτοδιάθεση του σώματος ενός 15χρονου, τη στιγμή που τελεί υπό τη δουλεία διακινητών ανθρώπινης σάρκας. Και 35 ετών να ήταν, καμία αυτοδιάθεση του σώματος δεν υπάρχει όταν ένα μηχανισμός θανάτου σε εμπορεύεται εκβιαστικά. Η ηδονή του κάθε Ν. Γεωργιάδη προέρχεται από τον πόνο των θυμάτων του trafficking, ο ρόλος των οποίων είναι σαφώς καθορισμένος.

Και δεν τελειώνει εδώ ο ανασκολοπισμένος τρόπος που ερμηνεύουν τις καταστάσεις. Η καταδίκη, δεν πα να λέγεται πρωτόδικη, είναι καταδίκη. Ε λοιπόν δεν την αναγνωρίζουν, δεν τους λέει απολύτως τίποτα αυτή η απόφαση. Κυκλοφορούν και κορδώνονται μαζί τους. Τον Χ. Τομπούλογλου λόγου χάρη που έχει πρωτόδικα καταδικαστεί σε κάθειρξη 8 ετών για φακελάκι 25.000 ευρώ, τον χρίζουν υποψήφιο δήμαρχο στο δήμο Νέας Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνας. Πιστεύουν λοτι μέχρι το εφετείο θα έχει κλείσει η 4τραετής αριστερή παρένθεση και τα κακουργήματα θα ξεπλυθούν από μία «μιλημένη» δικαστική έδρα; Όχι. Απλά δεν τους νοιάζει. Στον κόσμο τους η αξιοπρέπεια δεν είναι ένα αναγκαίο όριο. Γενικά, δεν έχουν όρια.

Με τις ασύδοτες απόψεις τους, οι υπερασπιστές του Ν. Γεωργιάδη, δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να αποσύρουν την ηθική από τον πολιτισμό και στη θέση της να βάζουν την κυνική απόλαυση ως αξία της ζωής. Νομιμοποιώντας πράξεις αντίθετες στις επιταγές που κάνουν μία κοινωνία να λειτουργεί και εξαγνίζοντας συμπεριφορές όπου κανένας άγραφος κανόνας δεν μπορεί να συγκρατήσει, γίνονται όμοιοί του.

Στον κόσμο τους τελικά τίποτα δεν αξίζει, από το να είναι χυδαίοι.

To koutipandoras.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.