Να μην αναπνέει κανείς... θέλει ο Χρυσοχοϊδης

Το επιτελικό κράτος φροντίζει για την ασφάλεια όλων μας αλλά είναι και διατεθειμένο να σκοτώσει... σε όποιον της αντιστέκεται!  
 

Βαγγέλης Σπυράκης 14/07/2020 | 20:11

Ο Βασίλης Μάγγος βρέθηκε νεκρός μέσα στο δωμάτιο του από τη μητέρα του χθες το απόγευμα (13 Ιουλίου 2020). "Η μητέρα προσπάθησε να επαναφέρει τον γιό της στη ζωή και ειδοποίησε και το ΕΚΑΒ αλλά ήταν ήδη αργά. Στο σημείο έσπευσε και η Αστυνομία, η οποία εξέτασε τον χώρο ενώ απέκλεισε εγκληματική ενέργεια και ζητήθηκε νεκροψία - νεκροτομή για να προσδιοριστούν τα αίτια του θανάτου του 27χρονου Βασίλη Μάγγου, ο οποίος πριν λίγο διάστημα είχε καταγγείλει αστυνομική βία σε βάρος του έξω από τα δικαστήρια Βόλου μετά το συλλαλητήριο στην ΑΓΕΤ".

Αυτή ήταν  η είδηση  για τον χαμό του  26χρονου με τα ερωτηματικά να είναι πολλά. Ο Βασίλης Μάγγος έπεσε θύμα άγριου ξυλοδαρμού από τους ρόμποκοπ του Μιχάλη Χρυσοχοϊδη. Τι μεσολάβησε όλο αυτό το διάστημα μέχρι την χθεσινή θλιβερή ημέρα για την οικογένεια του, θα το δείξει η νεκροψία. Για να μην προδικάσουμε όμως τίποτα περιμένουμε να δούμε... τι έχει συμβεί και αν από τον άγριο ξυλοδαρμό που υπέστη (υπάρχει βίντεο και φωτογραφικό υλικό) μπορεί να του προξένησε κάποια σοβαρή βλάβη που στη συνέχεια του στοίχισε την ζωή.  Όμως η γρήγορη αντίδραση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοϊδη, να προεξοφλήσει το αποτέλεσμα του πορίσματος, πριν καν μιλήσει ο ιατροδικαστής,  αθωώνοντας με την τους αστυνομικούς (αν τελικά αποδειχθεί ότι του προξένησαν βλάβη) και να πετάξει τυχόν ευθύνες του υπουργείου του από πάνω του, δείχνει ενοχή!

Και αυτό γιατί ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, στο πρόσφατο παρελθόν έχει δείξει ότι όταν κάτι πάει στραβά... πάντα με σπεύδει να προεξοφλήσει ότι η ευθύνη δεν είναι της αστυνομίας ούτε του υπουργείου. Ο υπουργός, άλλωστε έχει δείξει δείγματα γραφής καθώς δεν είναι λίγες οι φορές που υπήρξαν καταγγελίες για αυθαίρετη  αστυνομική βία, (Βλ. Ινδαρέ, Εξάρχεια κ.α). Μάλιστα στην συγκεκριμένη περίπτωση ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης το πήγε ένα βήμα παραπέρα δείχνοντας ότι ίσως τελικά ο άτυχος Βασίλης Μάγγος, να είναι ένα ακόμα θύμα της άκρατης αστυνομικής βίας, καθώς εκτός ότι προεξόφλησε το πόρισμα της νεκροψίας, στην συνέχεια έριξε τις ευθύνες του θανάτου του ότι είναι fake news  από την αξιωματική αντιπολίτευση, αφού αμφισβητεί τον άγριο ξυλοδαρμό του 26χρονου ενώ υπάρχει βίντεο και μαρτυρίες.

 


Εν ολίγοις ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης σπεύδει να διαφυλάξει την θέση του πίσω από τον θάνατο ενός νέου ανθρώπου και να κρύψει για ακόμη μια φορά την αστυνομική αυθαιρεσία που έχει επιβάλει το επιτελικό κράτος με το δόγμα ''νόμος και τάξη''. Αν ήταν σίγουρος για ότι δεν υπάρχουν ευθύνες...θα διέταζε να διερευνηθεί η υπόθεση όπως υποχρεούται να κάνει κάθε υπουργός που σέβεται τους δημοκρατικούς θεσμούς. 

Όμως για ακόμη μια φορά η σπουδή του ήταν να νίψει τα χέρια του  πριν καν υπάρχει γνωμάτευση από ιατροδικαστή. Πράγμα που τον καθιστά εξαιρετικά ύποπτο.

Αν λάβουμε υπόψιν την δήλωση του πατέρα του, ότι η σορός του άτυχου Βασίλη μεταφέρθηκε για νεκροψία στην θεσσαλονίκη, ενώ έχει δικαίωμα σαν οικογένεια εκείνη να επιλέξει που θα γίνει η vεκροψία του παιδιού του, τότε σίγουρα μιλάμε για πολιτικό δάχτυλο προκειμένου να καλυφθούν οι ευθύνες. 


 Το σίγουρο είναι, ό,τι κι αν προκύψει από την ιατροδικαστική έρευνα, ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης και το επιτελικό κράτος δεν θέλουν κανέναν να ανασαίνει... δεν θέλουν κανέναν να αντιστέκεται!  

Για την ιστορία αφήνουμε την μαρτυρία του Βασίλη Μάγγου εδώ σε ανάρτηση του στο FB στις 16 Ιουνίου 2020:

"ΕΓΩ, Ο ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΑΓΓΟΣ, ΚΑΤΑΓΓΕΛΩ:
Βρίσκομαι στο νοσοκομείο με 6 ή 7 κατάγματα στα πλευρά και με θλάση στο συκώτι και την χοληδόχο κύστη , χτυπημένος άγρια κ βασανισμένος από τις δυνάμεις καταστολής (ΜΑΤ,ΟΠΚΕ,Ασφάλεια). Υπάρχουν τα σχετικά βίντεο κ φωτογραφίες, οπότε σας δίνω μια μικρή μόνο γεύση του τι έγινε..
Αλλά ας πιάσουμε το νήμα από την αρχή...
Το Σάββατο, πραγματοποιήθηκε ένα μεγάλο συλλαλητήριο ενάντια στη καύση σκουπιδιών από την Lafarge, ενάντια δηλαδή στον καρκίνο και τον θάνατο που πλανάται πάνω από την πόλη μας και το εισπνέουμε όλοι καθημερινά, αφού συνεχως βρωμάει το καμένο πλαστικό στην ατμόσφαιρα της πόλης μας. Κι επειδή βλέπω κάτι ψευτοανακοινωσεις απο τη μεριά της αστυνομίας, που προσπαθούν να βγουν και θύματα(!), παρά τα όσα αίσχη κάνανε και τα χουν καταγράψει ο κόσμος με τα κινητά και τις κάμερές του, μιας και υπάρχει κ ο φακός συγκεκριμένων ρεπόρτερ από συγκεκριμένες φυλλάδες και κανάλια που παίζουν το βρώμικο παιχνίδι της εξουσίας.
Ζήτημα πρώτο, λοιπόν: Ύπηρξε μια «μικρή ομάδα ταραξιών αντιεξουσιαστών» που ήθελε «να χυθεί αίμα αστυνομικών»; Ε, λοιπόν τέτοια ομάδα δεν υπήρξε, το μόνο που υπήρξε ήταν η οργή του κόσμου που θέλησε να μπει στο εργοστάσιο, να κρεμάσει τα πανό του και να διαμαρτυρηθεί και οι «κύριοι» αστυνομικοί παρεμπόδιζαν την είσοδο των διαδηλωτών. Δεν υπολόγισαν όμως πως ο κόσμος έχει απηυδήσει με την κατάσταση αυτή και αν τους μπάτσους τους νοιάζει πιο πολύ το να εκτελούν εντολές απ’ την υγεία τους και από την υγεία όλων των πολιτών, των παιδιών μας και του μέλλοντος αυτής της πόλης, ε κι εμάς δεν μας νοιάζει τότε ποιος θα σταθεί μπροστά μας, θα κάνουμε ότι μπορούμε για να περάσουμε και να διαμαρτυρηθούμε όπως εμείς, οι χιλιάδες πολίτες, οι κινήσεις και τα εγχειρήματα, συλλογικά αποφασίζουμε.
Και ας μας πουν, λοιπόν, αφού όπως ψευδώς ισχυρίζονται πως τους αφορά το ζήτημα, για ποιο λόγο είναι συνέχεια απέναντι μας στις διαμαρτυρίες μας για την καύση, είτε στο δημαρχείο, είτε στη νομαρχία, είτε προχθές στο ίδιο το εργοστάσιο όπως και σήμερα στη Λάρισα, όπως πάντα και παντού. Επίσης, γιατί φέρνουνε ολόκληρο στρατό στη πόλη μας, όταν τίθεται το ζήτημα αυτό, σε μορφή διαμαρτυρίας; Άρα, καλύτερα να μην μιλάνε για την ελάχιστη μορφή βίας απέναντι στη βία που μας επιβάλουν κάθε μέρα.
Και κάπου εκει, ξεκινάει το όργιο της καταστολής. Πέσανε μερικές μπογιές προς τα ΜΑΤ και προς το εργοστάσιο, άντε και καμιά πέτρα, σας το δίνουμε, και οι "άριστοι" ξεκινήσανε να πετάνε κρότου λάμψης και δακρυγόνα μέσα στο κόσμο, σε μεγάλους ανθρώπους, σε μικρά παιδιά, άντρες, γυναίκες, η καταστολή δεν κάνει διακρίσεις. Με το που δημιουργήθηκε ο αναμενόμενος πανικός, οι προστάτες μας με στολή, ξεκίνησαν να χτυπάνε αδιακρίτως ΟΠΟΙΟΝ/Α βλέπανε μπροστά τους, όπως υπάρχουν και τα σχετικά βίντεο και φωτογραφίες.

Αφού επικράτησε χάος, συνέλαβαν κάποιους μετά... "μουσικής" των γκλοπς και αφού έγινε η προσπάθεια από αλληλέγγυο κόσμο να απεγκλωβιστούν από την παραλία όσοι βρίσκονταν εκεί, που κι εκεί συλλάβανε κόσμο που πήγε να βοηθήσει, κι ενω όλα είχαν τελειώσει από πλευράς των διαδηλωτών ξαναξεκίνησαν αναίτια να τρέχουν τον κόσμο και το κορυφαίο? Οι πανέξυπνοι, ρίξανε χημικά έξω από το νοσοκομείο! Αν υπάρχει Όσκαρ ηλιθιότητας και σαδισμού, παρακαλώ όπως το αποδώσετε άμεσα στην ΕΛ.ΑΣ.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, μαζεύτηκε κόσμος έξω από το αστυνομικό μέγαρο στο Αλιβέρι, απλώς και μόνο για να υποδηλώσει τη παρουσία του και την αλληλεγγύη του προς τα παιδιά που κρατούνταν, ακόμη μία νόμιμη διαμαρτυρία και συγκέντρωση, όπου χτυπήθηκε άσχημα από την αστυνομία για να εκδιωχθούν από που? Από τον δρόμο έξω από το τμήμα! Φυσικά, ξέρουμε πως αυτή είναι η γραμμή, είναι μια σύγχρονη χούντα που τη βλέπουμε καθημερινά κυρίως στη πρωτεύουσα κι απλώς τη ζήσαμε και στη πόλη μας.


Κι εδώ, φτάνουμε στην δικιά μου περίπτωση. Εγώ την Κυριακή δεν ήμουν με το συγκεντρωμένο πλήθος, τυχαία βέβαια, όμως με το που είδα τους δικούς μου ανθρώπους να διαμαρτύρονται έξω από τα δικαστήρια, σταμάτησα αμέσως με το μηχανάκι μου για να συσπειρωθώ με τους αλληλέγγυους. Έτυχε εκείνη τη στιγμή να βγάζουν οι ασφαλίτες το παιδί που είχαν κρατούμενο κι εγώ αντί να τρέξω στο πλήθος, έτρεξα προς το μέρος των μπάτσων να διαμαρτυρηθώ, γιατι έτσι ένιωσα εκείνη τη στιγμή, με έπνιξε το δίκιο μου, έλεγα από μέσα μου κοίτα να δεις, εμ μας μολύνουν τον αέρα με καρκίνο, εμ μας βαράνε αλύπητα τα τσιράκια τους με τα χημικά, τις κρότου λάμψης και τα γκλοπς, εμ μας τραβολογάνε δέσμιους στα δικαστήρια. Δεν πρόλαβα όμως καν να φτάσω στους ασφαλίτες. Πετάχτηκε μια διμοιρία ΟΠΚΕ και μια ματ, στοχευμένα και συγκεκριμένα για μένα, μιας και με γνωρίζουν, ήρθαν τρέχοντας κατά πάνω μου και ξεκίνησαν να με βαράνε αναίτια, δολοφονικά, απάνθρωπα κι αλύπητα. Με χτυπούσαν μέχρι που δεν μπορούσα να πάρω ανάσα, γιατί είχα χτυπηθεί άσχημα στα πλευρά, τους φώναζα, δεν τους ένοιαζε καν. Μου βάλανε χειροπέδες και με πήραν σηκωτό, ενώ με βριζανε με το επίθετο μου. Μέσ' στο αμάξι, μου δώσανε μερικές ακόμα και όταν πήγα να σηκώσω λίγο το κεφάλι μου μου λέγανε "κάτω το κεφάλι πούστη", επειδή βογγούσα και έκανα "αααα" απ' τον πόνο, αυτοί μου λέγανε "τι α μωρη κραγμένη" και αλλά τέτοια ωραία. Όταν φτάσαμε στο τμήμα, πήρε σειρά ο ασφαλίτης που φαίνεται και στο βίντεο να ανοίγει τη πόρτα από το ασφαλίτικο, με κράταγαν τα οπκε και με βαρούσε αυτός. Όταν φώναζα πως θέλω νοσοκομείο, μου λέγανε άσε ρε τα ψέματα και άλλα τέτοια διάφορα. Όταν ζήτησα λίγο νερό, στην αρχή δεν μου δίνανε κι έπειτα με βάλανε να πιω από έναν καταψύκτη που έτρεχε σταγόνα-σταγονα το νερό και μάλιστα από κάτω προς τα πάνω.

Εγώ εντωμεταξύ να 'μαι σακάτης, κατάκοιτος και να μην μπορώ να πάρω τα πόδια μου. Και αφού διασκέδασαν όλοι μαζί πάνω μου, με ρίξανε στο κρατητήριο. Τελικά με βγάλανε, αφού τους άκουσα να λένε πως αν με κρατούσαν θα έπρεπε να με παν και νοσοκομείο, άσε σου λέει μην χρεωθούμε κιόλας με το μαλακιστήρι. Όταν ρώτησα το όνομα του ασφαλίτη που με βαραγε για να καταθέσω μήνυση δεν μου απαντούσε και μάλιστα με κορόιδευε και μου λέγε εσύ τι είσαι αστυνομία για να μάθεις? Κι όταν του είπα πως θα του κάνω μήνυση άλλα λέω ποιος θα σε πειράξει, μήπως η αστυνομία? Και γελώντας, σήκωσε τα χέρια και μου λέει: "βλέπεις, τα λες και μόνος σου". Βέβαια, όταν τον ρώτησα τι θα έκανε αν ήταν το παιδί του στη θέση μου, μου απάντησε πως το παιδί του δεν θα ήταν "τέτοιο τσογλάνι να πηγαίνει στις πορείες", άσχετα με το τι ευαγγελίζονται στις ανακοινώσεις τους, για να κανουν επίκληση στο συναίσθημα της κοινής γνώμης... Αν και θεωρώ θετικό το στοιχείο να πηγαίνουν τα παιδιά των αστυνομικών στις πορείες, κατι θα ξέρουν...


Τελικά, με πέταξαν έξω απ' το τμήμα χωρίς να μπορώ να πάρω ανάσα καλά-καλά και σίγουρα δεν μπορούσα να πάρω τα πόδια μου καθόλου. Δεν μπορούσα να σκεφτώ τίποτα εκείνη την ώρα, ούτε να πάρω κάποιον τηλέφωνο ούτε να πάρω το ΕΚΑΒ, τίποτα, ένιωθα σαν μισοπεθαμενος και απλώς προσπαθούσα κούτσα κούτσα να φτάσω κάπου, ούτε ήξερα που, να βρω λίγο νερό να πιω, να κάνω κάτι για να επιβιώσω, έτσι ένιωθα εκείνη τη στιγμή. Ευτυχώς με βρήκανε κάποια παιδιά που πήγαιναν φαγητό και πράγματα στο παιδί που κρατούνταν από τα γεγονότα του Σαββάτου, με μαζεψαν, με πήγανε σπίτι, επικοινώνησα με τους δικούς μου, πήραμε τηλέφωνο το ΕΚΑΒ και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε...
Ξέρω πως η επίθεση εναντίον μου ήταν στοχευμένη. Ξέρω πως δεν τους νοιάζει να βαράνε μπροστά στα μάτια του κόσμου και να κάνουν επίδειξη εξουσίας. Ξέρω πως δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι σε σχέση με τον ρόλο της αστυνομίας, όσα και να αποκαλυφθούν για αυτούς, αφού είναι οι εντολοδόχοι εκτελεστές του κρατικού μηχανισμού. Αλλά αν θεωρούν πως μας φοβίζουν, εκεί κάνουν ένα μεγάλο λάθος: δεν μας φοβίζουν, μας εξοργίζουν. Οι ιδέες μας, οσους κι από 'μας αν σκοτώσουν, δεν θα πεθάνουν ποτέ, θα κατοικούνε πάντα στα μυαλά των ελεύθερων ανθρώπων. Ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε πάντα εδώ, ενάντια σε κάθε τι που μας πνίγει και δεν μπορούμε να ανασάνουμε, ενάντια στο άδικο, για την ελευθερία όλων μας, σε κάθε γωνιά του πλανήτη.
Κι ας μην νικήσουμε ποτέ... Θα πολεμάμε πάντα!!"

To koutipandoras.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.