Μόρια: Τα σκουπίδια της οργής και του φόβου

Από τα σκουπίδια στη Μόρια, να σέρνεσαι στις πλάκες της πλατείας Βικτωρίας, συνειδητοποιείς ότι πέρα από την κόλαση, υπάρχει κι άλλη κόλαση.

 

Ορέστης Μεταξάς 09/09/2020 | 19:31

Ο καταυλισμός στη Μόρια πάντα είχε πολλά σκουπίδια. Ώσπου κάποια στιγμή οι πρόσφυγες πήραν την καθαριότητα στα χέρια τους και τα σκουπίδια περιορίστηκαν. Η κυβέρνηση όμως της ΝΔ, ποτέ δεν κατόρθωσε να ξεχωρίσει τους ανθρώπους του καταυλισμού από τα σκουπίδια και αυτή είναι στην πραγματικότητα η αιτία για τα χτεσινά γεγονότα.

Όλη την περίοδο της πανδημίας του COVID-19, στον καταυλισμό επικρατούσε ηρεμία. Υπήρχε καρτερικότητα, αμηχανία, φόβος και ελπίδα ότι κάποια στιγμή τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα. Αρκετός κόσμος που είχε ήδη πάρει άσυλο, έφυγε για την Αθήνα. Ζωντανή απόδειξη για τους υπόλοιπους, ότι πάντα υπάρχει ελπίδα. Η επιτυχία είναι μπροστά. Στο μέλλον…

Έφυγαν για την Αθήνα. Κατέληξαν στην πλατεία Βικτωρίας. Έφυγαν από τα σκουπίδια στη Μόρια και κατέληξαν να σέρνονται  στις πλάκες της πλατείας. Δεν υπήρχαν καν παγκάκια. Ο μεγαλόκαρδος  Δήμαρχος του Μεγάλου Περίπατου, αφαίρεσε τα παγκάκια. Για να μη βρίσκουν οι ανέστιοι ένα αποκούμπι για το κουρασμένο κορμί τους. Το όνειδος με τα παγκάκια θα ακολουθεί για πάντα τον Κώστα Μπακογιάννη. 

Από τα σκουπίδια της Μόριας, να σέρνεσαι στις πλάκες της πλατείας Βικτωρίας, συνειδητοποιείς ότι πέρα από την κόλαση, υπάρχει κι άλλη κόλαση. Χειρότερη. Και τότε νοσταλγείς τον ελαιώνα στη Μόρια, που δεν είχε παγκάκια για να ξηλώσουν. Προτιμάς να ζεις άθλια ανάμεσα στους άλλους «άθλιους» με σένα, μέσα στη δικιά σου σκηνή και νοσταλγείς το σίγουρο, κακό φαγητό, που σου παρείχε η πρώην κόλαση σου. Και αποφασίζεις να γυρίσεις πίσω. 

Το άσυλο δε σε προστάτευσε από τα πάθη της πλατείας Βικτωρίας. Φτάνεις πίσω στο σπίτι σου στον ελαιώνα και ξαφνικά ανεβάζεις πυρετό. Που άρπαξες τον κορονοϊό, κανένας  δε γνωρίζει. Στην πλατεία Βικτωρίας; Στη Μυτιλήνη; Ή στο σπίτι σου στην Μόρια; Συναγερμός. Έγινε αυτό που αυτό που ξόρκιζαν. Κορονοϊός στη Μόρια. Θρίαμβος φωνάζει ο κολεγιόπαις, baby face, με την καρδιά λαιμητόμο Μηταράκης. Επιτέλους κλειστά κέντρα για τους λαθρομετανάστες. Για να προφυλάξουμε τους Έλληνες από τον ιό. 

Άσχετα εάν ο κορονοϊός έκανε ήδη πάρτι στη Μυτιλήνη. Φρόντισαν οι παπάδες γι αυτό. 

Κλειστά κέντρα φωνάζει ο Μηταράκης. Κλειστά κέντρα ουρλιάζει ο Άκτωρ και τρέχουν τα σάλια του για τα ευρώ. Υπογράφεται η σύμβαση. Το στρατόπεδο συγκέντρωσης θα είναι σύντομα έτοιμο. Η ντόπια κοινωνία αναστατώνεται. Γιατί αντιστάθηκε στα ΜΑΤ; Γιατί τα έδιωξε κακήν κακώς;  Για να έρθει ο Μηταράκης να επιβάλει τα στρατόπεδα συγκέντρωσης  με σύμμαχο τον Άκτορα και τον κορονοϊό; 

Δε θα περάσουν. 

Το υπουργείο Υγείας αποφασίζει 2000 έλεγχοι για COVID-19  στους πρόσφυγες. 
35 βρέθηκαν ότι είναι φορείς. Καραντίνα σε μια αποθήκη σ’ αυτούς και στα ίχνη  τους. Ξεσηκώθηκαν. Ποιον να εμπιστευτούν; Τον Μηταράκη; Την κυβέρνηση; Δεν εμπιστεύονται κανέναν. 

Αναρωτιούνται. Αμφιβάλουν. Πού οδηγεί η καραντίνα;  

Δεν ξέρουμε πως ακριβώς κάηκε ο καταυλισμός της Μόριας.  

Όμως ξέρουμε ένα όνομα: Obaeed Hassani, 16 χρονών.

Ξέρουμε και τον ηθικό αυτουργό για όλα αυτά.

Μήπως ήρθε η ώρα για τον Μηταράκη, να παραιτηθεί;