Η δήλωση του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, Μιχάλη Κατρίνη, ότι «θεωρούμε ότι μπορεί να βρεθεί κοινός τόπος με ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά» επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση περί συνεργασιών στον χώρο της Κεντροαριστεράς, αλλά ταυτόχρονα αναδεικνύει με εμφατικό τρόπο τις αντιφάσεις και τα πολιτικά αδιέξοδα που τη συνοδεύουν.
Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, μιλώντας στην ΕΡΤ, ξεκαθάρισε ότι το κόμμα του επιδιώκει διάλογο μόνο με πολιτικές δυνάμεις που θεωρεί «προγραμματικά συγγενείς», αποκλείοντας ρητά άλλες επιλογές, όπως αυτή της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Τόνισε μάλιστα ότι το ΠΑΣΟΚ φιλοδοξεί να έχει «τον πρώτο ρόλο» σε οποιαδήποτε διεργασία, επιχειρώντας να εμφανιστεί ως ο κεντρικός πόλος ανασύνταξης του χώρου.
Η τοποθέτηση Κατρίνη έρχεται σε μια χρονική στιγμή όπου ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Αριστερά δεν εμφανίζονται απλώς κατακερματισμένοι, αλλά βαθιά διχασμένοι ως προς τη στρατηγική τους.
Η Νέα Αριστερά φαίνεται να βαδίζει σε αχαρτογράφητα νερά μετά την παραίτηση από την προεδρία του κόμματος του Αλέξη Χαρίτση και τη σαφώς πιο ριζοσπαστική πολιτική που επιδιώκει να ασκήσει η πλειοψηφία των μελών της και ο προσωρινός πρόεδρος Γαβριήλ Σακελλαρίδης.
Στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν φωνές που επιμένουν σε σενάρια ευρύτερων συνεργασιών, υπό το πρίσμα όμως της πολιτικής αυτονομίας. Από την άλλη, αναδεικνύεται μια γραμμή αυτοδιάλυσης, χωρίς καθαρό στίγμα και σαφές προγραμματικό πλαίσιο και η οποία προβάλλει την προοπτική ενσωμάτωσης στο υπό διαμόρφωση κόμμα του Αλέξη Τσίπρα.
Στην πρώτη κατεύθυνση εντάσσεται η παρέμβαση του Παύλου Πολάκη, ο οποίος, μαζί με άλλα στελέχη, στην τελευταία Κ.Ε. του κόμματος κατέθεσε πρόταση για τη συγκρότηση προοδευτικού μετώπου, αλλά με όρους πολιτικής σαφήνειας, ανοιχτών διαδικασιών και συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος. Η έμφαση δεν είναι απλώς στη συνεργασία, αλλά στο ότι αυτή θα προκύψει, όχι μέσα από «κορυφές» και παρασκηνιακές συνεννοήσεις, αλλά με κοινωνική νομιμοποίηση και πολιτική ειλικρίνεια. Στη δεύτερη κατεύθυνση τοποθετείται ο Σωκράτης Φάμελλος .
Αυτή η διαφοροποίηση είναι κρίσιμη. Διότι καθιστά σαφές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, τουλάχιστον σε ένα σημαντικό τμήμα του, δεν είναι διατεθειμένος να λειτουργήσει ως «συμπλήρωμα» σε έναν σχεδιασμό όπου το ΠΑΣΟΚ ή και ο Τσίπρας αυτοτοποθετούνται εκ προοιμίου ως ηγεμονικές δυνάμεις.
Το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ
Η στρατηγική που περιγράφει ο Κατρίνης μοιάζει να στηρίζεται σε μια υπόθεση ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να λειτουργήσει ως φυσικός ηγέτης του χώρου και να συγκεντρώσει γύρω του τις υπόλοιπες δυνάμεις. Όμως, αυτή η υπόθεση δεν επιβεβαιώνεται, τουλάχιστον όχι ακόμη, ούτε από τους πολιτικούς συσχετισμούς ούτε από τη δυναμική των κομμάτων.
Αντίθετα, δημιουργεί την εντύπωση ότι το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να «καλέσει» σε διάλογο δυνάμεις που βρίσκονται σε εσωτερική αναζήτηση, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες και τις εντάσεις που τις διαπερνούν.
Η δήλωση, επομένως, δεν λειτουργεί ως γέφυρα, αλλά περισσότερο ως μονομερής πρόσκληση με προδιαγεγραμμένους όρους. Θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε ότι ρίχνει περισσότερο φως στην έλλειψη κοινού πολιτικού εδάφους στον χώρο της Κεντροαριστεράς, παρά τις συνεχείς αναφορές σε «συγκλίσεις».
Διαβάστε επίσης:
Τασούλας: Συνεχόμενες «γκάφες» στη δήλωση για την επέτειο της επανάστασης (video)
Η βιομηχανία της νοσταλγίας: Πως τα remake έγιναν «Η ακύρωση του μέλλοντος» του Μαρκ Φίσερ
Tα σχόλια στο site έχουν απενεργοποιηθεί. Μπορείτε να σχολιάζετε μέσα από την επίσημη σελίδα στο Facebook
Σχόλια