Μιάσματα παλαιών αιμάτων

Το δημόσιο πανεπιστήμιο για τη ΝΔ δεν είναι απλά μια επικοινωνιακή φανφάρα ημιμαθών λούστρων κάποιων κρατικοδίαιτων αφεντικών, αλλά το σύμβολο που φανερώνει την απαιδευσία και τη μετριότητα των εφήμερων «αρίστων»

Ευάγγελος Κωνσταντέλος 21/11/2019 | 07:48

Οι γενιές των νέων έχουν την «κακιά» συνήθεια, να αμφισβητούν, να αγωνίζονται και πολλές φορές να κατακτούν το χώρο που τους ανήκει, για να προχωρήσουν στο μέλλον. Επίσης, στόχο έχουν να υπερνικούν κάθε φορά, με μεγάλη αυτοπεποίθηση, το
κατεστημένο (συνήθως συντηρητικό) των προηγούμενων γενεών. Η εποχή, το ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο, αλλά και το πνευματικό περιβάλλον, πάντα υπαγορεύουν τους τρόπους, τα μέσα, τα εργαλεία και τις μεθόδους επίτευξης των στόχων και των σκοπών.

Μια τέτοια γενιά αμφισβήτησε και επέδειξε μια έντονη αποστροφή προς τη βία, την καταστολή, τους βασανισμούς αλλά και τους πολέμους των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Η γενιά της δεκαετίας του 1960 και του 1970 ήταν μια γενιά που αντιτάχθηκε και επαναστάτησε, προσδοκώντας έναν καλύτερο κόσμο, ειρηνικό και δημοκρατικό. Αυτή η αντίδραση δεν ήρθε τυχαία. Ήδη από τη δεκαετία του 1950 παρατηρείται μια μεγάλη αύξηση του αριθμού των φοιτητών στα πανεπιστήμια, με αποτέλεσμα να οργανωθεί πιο συστηματικά τόσο η εκπαιδευτική δραστηριότητα και η έρευνα όσο και η κινηματική δράση των φοιτητών παγκοσμίως.

Η διεθνής συγκυρία των δεκαετιών αυτών, θα επηρεάσει και την Ελλάδα, η οποία περνώντας μέσα από πολιτικές αστάθειες και τρομερές κοινωνικές ανισότητες, θα δει στα πρόσωπα των φοιτητών της, να διαμορφώνεται μια νέα, προβληματική, πιο ανατρεπτική οπτική μέσα από τις λαϊκές απαιτήσεις και τους ευρύτερους λαϊκούς αγώνες. Πέρα από τη συνύπαρξη, η νέα γενιά, θα μορφωθεί στα δημόσια πανεπιστήμια, αποκτώντας, πέρα από επιστημονική κατάρτιση, επιπλέον εφόδια, ουσιαστικά και πρακτικά εργαλεία, χρήσιμα για κοινωνικές διεκδικήσεις και επιδιώξεις. Το αίσθημα απελπισίας και τραγικής αβεβαιότητας για το μέλλον, εκείνη την εποχή, γεννά μια παράδοξη και σχεδόν αλλόκοτη ευφορία, που οδηγεί στην ενεργοποίηση για τα κοινά. Επίσης γεννά και ένα τεράστιο ενδιαφέρον για την πολιτική κατάσταση, που θα οδηγήσει σε πολυπληθείς κινητοποιήσεις και άγριες συγκρούσεις με το αυταρχικό κράτος.

Τη στάση αυτή, κυρίως των νέων, θα κατανοήσει η Χάνα Άρεντ (1906-1975) στο πλαίσιο των θεωρήσεών της σχετικά με τη «δημόσια ευτυχία», οι οποίες θα διατυπωθούν με εξαιρετικά γλαφυρό τρόπο στο έργο της «Για την Επανάσταση» (1962). Αυτές οι σκέψεις παραμένουν άρρηκτα συνδεδεμένες με τον ορισμό της ελευθερίας ως ενεργού συμμετοχής στις δημόσιες υποθέσεις. Άλλωστε, ο τρόπος που εμφανίζεται στην ιστορία το φοιτητικό κίνημα της σύγχρονης εποχής, διαθέτει όλα τα ιδιαίτερα ηθικά κίνητρα των εξεγερμένων φοιτητών, που καλύπτουν πλήρως τις απόψεις σχετικά με το ρόλο που οφείλει να έχει το πανεπιστήμιο μέσα στην κοινωνία. Παράλληλα, ανταποκρίνεται και στον ορισμό, που δίνει η Άρεντ στο «πολιτεύεσθαι» και το Dasein (είναι-μέσα-στον-κόσμο).

Η Άρεντ εκφράζει την άποψη για το ρόλο του πανεπιστημίου στη δημόσια σφαίρα ως ασύλου για την αλήθεια, άποψη άμεσα συναρτώμενη προς τις ιδιαιτερότητες στις σχέσεις που υπάρχουν ανάμεσα στην πολιτική και την αλήθεια. Με άλλα λόγια, όπως και στο έργο της «Περί Βίας», η Άρεντ υπενθυμίζει, ότι το πανεπιστήμιο συμβάλει στη διάσωση της δημόσιας σφαίρας και ακολούθως της ανθρώπινης ελευθερίας, στο μέτρο βέβαια που διαφυλάσσει τη δυνατότητα παραγωγής και δημιουργίας αμερόληπτων κρίσεων για την ιστορική πραγματικότητα και τα τεκταινόμενα στην πολιτική ζωή. Ούτως ειπείν, που το πανεπιστήμιο παραμένει εκτός των κέντρων εξουσίας και του παιχνιδιού διεκδίκησής της, διατηρώντας ωστόσο την ανεξαρτησία του σε σχέση με τα συμφέροντα και τις ιδιοτελείς προοπτικές των κοινωνικών ομάδων. Αυτή η αμεροληψία, ως ουσιώδους χαρακτηρισμού του «πολιτικώς πράττειν», για την Άρεντ, ορίζεται έτσι από την ελευθερία κίνησης μέσα στην δημόσια σφαίρα … από την ακηδεμόνευτη ανταλλαγή απόψεων μεταξύ ίσων. Υπό αυτήν την προοπτική, συναρτάται άμεσα προς την «αγάπη για τον κόσμο», όπως αυτή σημασιοδοτείται στα πλαίσια της αρεντικής απόλυτης αναβάθμισης του πολιτικού βίου.

Η κυβέρνηση της νεοφιλελεύθερης χουντικής, βίαιης και απροσάρμοστης ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη και του κοινωνικά ανευλαβούς και βροτολοιγού, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, του εκ Σημιτικού διεφθαρμένου ΠΑΣΟΚ εκπορευόμενος, συνεπικουρούμενοι με ό,τι πνευματικά άμορφο, απελέκητο, ανάξιο και τιποτένιο σκύβαλο περπάτησε σε πολιτισμένο κόσμο, δεν έχει δείξει κανένα ενδιαφέρον για την αναβάθμιση του πολιτικού βίου, αλλά ούτε δείχνει κανένα ενδιαφέρον για το λαό και την κοινωνία. Μέσα λοιπόν από την πολιτική ρύπανση που προκαλούν στην κοινωνία, φροντίζουν να αποκαλύπτουν τα ουσιώδη χαρακτηριστικά της μειονεξίας και τα αισθήματα κατωτερότητας, που τους δημιούργησαν οι δεσποτικές οικογένειές τους και οι αυταρχικές ιδέες μέσα στις οποίες εγκλωβίστηκαν. Ξαμόλησαν τέρατα μέσα στην κοινωνία, για να κρατηθούν λίγο ακόμη στην εξουσία, μέχρις ότου τακτοποιηθούν οι υποθέσεις του «χορηγού» και μέχρις ότου γλυτώσουν τη φυλακή κάποιοι παράσιτοι υπουργοί.

Το δημόσιο πανεπιστήμιο για τη ΝΔ δεν είναι απλά μια επικοινωνιακή φανφάρα ημιμαθών λούστρων κάποιων κρατικοδίαιτων αφεντικών, αλλά το σύμβολο που φανερώνει και αποκαλύπτει την απαιδευσία και τον επιφανειακό χαρακτήρα της μετριότητας των εφήμερων «αρίστων», που λυμαίνονται εδώ και τέσσερις μήνες το κράτος. Το δημόσιο πανεπιστήμιο είναι για όλους αυτούς το σαράκι που τους τρώει και τους κάνει να απεχθάνονται τον εαυτό τους. Η μαζική και οργανωμένη βίαιη επίθεση εναντίον των φοιτητών και των νέων είναι μια πράξη, που φανερώνει τα κατώτερα ένστικτα όσων έδωσαν τέτοια εντολή. Θεωρώντας, ότι μπορούν να παρασύρουν την κοινωνία προτάσσουν και προπαγανδίζουν τη δήθεν ανάγκη για εξάλειψη της εγκληματικότητας στα Εξάρχεια, όταν μάλιστα όλος ο κόσμος βοά από αγανάκτηση για την ελεγχόμενη δικαιοσύνη, την παρασιτική επιχειρηματικότητα και το διεφθαρμένο πολιτικό προσωπικό.

Θεωρούν, ότι με ελαφρότητες και αποπροσανατολισμούς θα καλύψουν τα σκάνδαλα και τη διασπάθιση δημοσίου χρήματος. Η κοινωνία έχει πράγματι αντιληφθεί, ότι η ζωή της σημερινής κυβέρνησης είναι βραχεία, καθώς δοκιμάζονται καθημερινά οι αντοχές της λογικής και της υπομονής. Θεωρούν, ότι επειδή φοράνε τις μάσκες των ειδικών που θα διώξουν την «πανούκλα της αριστεράς»… είναι και ικανοί να το καταφέρουν.

Ο λαός και η νεολαία, με τη μαζικότητα στην πορεία για το Πολυτεχνείο, έδειξαν ότι δεν στηρίζουν και φυσικά δεν φοβούνται τέτοιες κυβερνήσεις. Παραφράζοντας τον Αισχύλο από τις Ικέτιδες, θα λέγαμε, «ότι ο λαός και οι νέοι θα έρθουν να καθαρίσουν και πάλι τη χώρα από τ᾽ ανθρωποφθόρα κνώδαλα, που η γη μας μολυσμένη απ᾽ τα μιάσματα παλαιών αιμάτων ανάδινε, άστεργη θεριών συντροφιά αγρίων».

To koutipandoras.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.