«Μια ζωή ταλαιπωρία» - Η θρυλική μαύρη κωμωδία του Αλμοδοβάρ στο Τριανόν

Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ, το τρομερό παιδί του ισπανικού σινεμά, επιχειρεί μία ακόμα παράλογα κωμική κατάδυση στην αστική κόλαση με το φιλμ Μια ζωή ταλαιπωρία.

NewsRoom 25/06/2019 | 16:30

Ήμουν πετυχημένος στην Ισπανία από την αρχή, αλλά με θεωρούσαν προκλητικό. Με το «Μια ζωή ταλαιπωρία», έπεισα τους ανθρώπους ότι «είμαι μοντέρνος, αλλά έχω και συναισθήματα». Στην ταινία μίλησα για τις ρίζες μου, για τους ανθρώπους που έρχονται από τα μικρά χωριά τους και προσπαθούν να επιβιώσουν στη Μαδρίτη.

Πέδρο Αλμοδόβαρ

Γυρισμένη το 1984, η ταινία αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικότερα δείγματα γραφής της Movida, του undeground καλλιτεχνικού ρεύματος που άνθησε στη Μαδρίτη μετά τον θάνατο του Φράνκο, το 1975. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο συναντάμε την Κάρμεν Μάουρα, μούσα του Αλμοδόβαρ στα πρώτα του έργα και μία από τις πιο επιδραστικές ισπανίδες ηθοποιούς τη δεκαετία του ‘80. Η Κάρμεν Μάουρα υποδύεται μια μικροαστή νοικοκυρά εγκλωβισμένη από τους εκκεντρικούς συγγενείς της. Τον άντρα της, Αντόνιο, έναν μάτσο ταξιτζή, με τον οποίο δεν υπάρχει ίχνος επικοινωνίας, τους δύο γιους της και την ημίτρελη πεθερά της.

Η πέμπτη κατά σειρά μεγάλου μήκους ταινία του Αλμοδόβαρ, αποτέλεσε το σημείο καμπής στην καριέρα του και τον καθιέρωσε στον παγκόσμιο κινηματογραφικό χάρτη, ως ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα του σινεμά. Μετά τη sold-out πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου New Directors/New Films της Νέας Υόρκης, η εξωφρενική μαύρη κωμωδία Μια ζωή ταλαιπωρία υπήρξε η πρώτη ταινία του Πέδρο Αλμοδόβαρ που κυκλοφόρησε στις αμερικάνικες αίθουσες κι έγινε αμέσως επιτυχία. Οι ενθουσιώδεις κριτικές - «απλά ένα μικρό αριστούργημα» την χαρακτήρισαν οι Τάιμς- και το ενθουσιώδες word-of-mouth άνοιξαν τον δρόμο για την προβολή και των προηγούμενων ταινιών του στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μέσα σε λίγα χρόνια, το κακό αγόρι της Movida έγινε το πιο κερδοφόρο εξαγώγιμο πολιτισμικό προϊόν της χώρας του και χαιρετίστηκε ως ο πιο σημαντικός ισπανός σκηνοθέτης, που συχνά παρομοιαζόταν με τον Λουίς Μπουνιουέλ και ενίοτε με τον ζωγράφο Βελάσκεθ.

*** Η ταινία προβάλλεται σε ψηφιακά αποκατεστημένη κόπια με ελληνικούς και αγγλικούς υπότιτλους.

Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ για την ταινία

«Το Μια ζωή ταλαιπωρία είναι και πάλι ένα αμάλγαμα πολλών κινηματογραφικών ειδών, κυρίως όμως συνδέεται με μια αφηγηματική μορφή που αγαπώ πολύ: τον ιταλικό νεορεαλισμό. Κατά τη γνώμη μου, ο νεορεαλισμός είναι ένα υπο-είδος του μελοδράματος, με την ιδιαιτερότητα ότι δεν δίνει σημασία μόνο στα συναισθήματα, αλλά και στην κοινωνική συνείδηση. Είναι ένα είδος που, αν και διατηρεί τα βασικά χαρακτηριστικά του μελοδράματος, του αφαιρεί ταυτόχρονα κάθε τι το ψεύτικο. Στο Μια ζωή ταλαιπωρία αντικατέστησα τους περισσότερους κώδικες του μελοδράματος με το μαύρο χιούμορ. Διόλου παράξενο που οι θεατές αισθάνονται την ταινία πρώτα ως μια κωμωδία, έστω κι αν πρόκειται για μια πολύ δραματική και συγκινητική ιστορία. Αυτό το ανακάτεμα δράματος και κωμωδίας είναι τυπικά ισπανικό∙ το έδειξα άλλωστε και στα Ψηλά τακούνια. Η κωμωδία είναι το όπλο του Ισπανού ενάντια στον πόνο, την αγωνία, το θάνατο. Το χιούμορ είναι διάσπαρτο σε όλη την ταινία, αλλά ηθελημένα κράτησα την Κάρμεν Μάουρα σ’ απόσταση απ’ αυτό. Κι εκείνη το κατανόησε με τον καλύτερο τρόπο. Αν και βρίσκεται συνεχώς μέσα σε αστείες καταστάσεις, δεν αφήνεται να παρασυρθεί∙ το παίξιμό της είναι πάντα συγκρατημένο, ακολουθεί την ίδια οδό. Είναι μεγάλος πειρασμός για έναν ηθοποιό, όταν οι άλλοι διασκεδάζουν και παίζουν πολύ ανάλαφρα, να παρασυρθεί από το γενικό κλίμα. Όμως η Κάρμεν διατήρησε τη σοβαρότητά της, χωρίς να επηρεαστεί απ’ τους υπόλοιπους, χωρίς να ειρωνευτεί τη δυστυχία της ηρωίδας που ενσαρκώνει, κάτι που ήταν επίσης ένα μεγάλο ρίσκο. Χρειάζεται μεγάλο ταλέντο για να διατηρήσεις μια τέτοια ισορροπία. Ο χαρακτήρας της Κάρμεν θυμίζει τις νοικοκυρές που έπαιξαν η Σοφία Λόρεν και η Άννα Μανιάνι: να φωνάζουν στα παιδιά τους, κακοντυμένες και ξεχτένιστες, με κάθε είδους προβλήματα μπροστά τους. Η ερμηνεία της Κάρμεν θυμίζει αυτές τις μεγάλες καλλιτέχνιδες».

Από το Pedro Almodóvar-Conversations avec Fréderic Strauss, όπως δημοσιεύτηκε στο βιβλίο Pedro Almodóvar, με αφορμή το αναδρομικό αφιέρωμα στον σκηνοθέτη από το 40ο Φεστιβάλ Κιν/φου Θεσσαλονίκης, Εκδόσεις Καστανιώτη, 1999.     

 

To koutipandoras.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.