Μια φιέστα μα ποια φιέστα;

Όπως θα έχετε σίγουρα καταλάβει από τον ορυμαγδό των χορηγικών διαφημίσεων, αυτή την εβδομάδα έχουμε στην Αθήνα το περίφημο φάιναλ φορ.

Πάει να πει, οι τέσσερις κορυφαίες ευρωπαϊκές ομάδες μπάσκετ της χρονιάς θα διεκδικήσουν τον τίτλο της πρωταθλήτριας Ευρώπης, σε δύο λαμπερές αγωνιστικές βραδιές , την Παρασκευή και την Κυριακή στο κλειστό του ΟΑΚΑ. Όπως εύκολα αντιλαμβάνεται και ο τελευταίος αμύητος, αυτό θα έπρεπε να σημαίνει γιορτή, μία πραγματική φιέστα του αθλητισμού, της πορτοκαλί μπάλας, αλλά και της ίδιας της χώρας.

Αλίμονο όμως, εδώ είναι Ελλάντα και στα Μπαλκάνια δεν έχει παίξε γέλασε. Παίξε κλάψε, ίσως. Όλο τον χειμώνα τον περάσαμε φτύνοντας στον κόρφο μας για να ξορκίσουμε τον εμφύλιο πόλεμο των τριών ημερών. Το ενδεχόμενο συνύπαρξης του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού στο Φ4 προκαλούσε τρόμο και αποστροφή.

Το τσουνάμι της τοξικότητας ξεκίνησε από το φθινόπωρο κιόλας, μέσα από τα social media αλλά και από τα γραφεία των ομάδων, και απείλησε να μας πνίξει όλους σε μία θάλασσα συνωμοσιολογίας, οπαδικού μίσους και υποδόριας απειλής.

Το μήνυμα ήταν σαφές: «Ή εμείς ή κανείς». Το δηλητήριο εκπορευόταν συνήθως από το στρατόπεδο του Παναθηναϊκού, ο οποίος πόνταρε πολλά στο όραμα της κατάκτησης του ευρωπαϊκού τροπαίου μέσα στο σπίτι του, αλλά και η άλλη πλευρά ακολουθούσε ευχαρίστως τον χορό.

Η αστυνομία εκπονούσε αρειμάνια πολεμικά σχέδια και οι Κασσάνδρες διατύπωναν ακραίους φόβους:

«Με 15 χιλιάδες οπαδούς των δύο ομάδων στο γήπεδο, χωρισμένους στα δύο και χωρίς νεκρές ζώνες ενδιάμεσα, το Φ4 θα εξελιχθεί σε μακελειό».

Όχι μόνο μέσα στο ΟΑΚΑ, αλλά και στους γύρω χώρους και στους ματωμένους δρόμους των «ραντεβού θανάτου» και παντού.

Τι ακριβώς είχε να κερδίσει η χώρα από ένα τέτοιο εγχείρημα και γιατί έπρεπε να ξοδέψουμε 15-20 εκατομμύρια από το υστέρημα που δεν μας περισσεύει;

Το οικονομικό κέρδος ήταν εξ ορισμού αμελητέο έως ανύπαρκτο πέρα από επαρχιωτισμούς τύπου («θα διαφημιστεί η χώρα και θα έρθουν τουρίστες»), αλλά η Περιφέρεια και ο Δήμος έβαλαν την υπογραφή τους χωρίς κανέναν δισταγμό.

Σάμπως δίνουν λογαριασμό σε κανέναν για τα λεφτά που ξοδεύουν και για τα οράματα που εμπορεύονται; Δεν θα εκπλαγώ αν Χαρδαλιάς και Δούκας κάνουν από κοινού την απονομή ης κούπας. Ίσως να τους πλαισιώσει και ο αγλαός Χρυσοχοΐδης, ο οποίος υποσχέθηκε να επιληφθεί προσωπικά των μέτρων ασφαλείας…

Τελικά, οι θεοί του μπάσκετ ευλόγησαν ώστε να αποσοβηθεί το εφιαλτικό σενάριο. Ο άτυπος οικοδεσπότης Παναθηναϊκός υπέστη τρεις ήττες σερί από την ισπανική Βαλένθια και αποκλείστηκε από τη γιορτή του, στην οποία ο Ολυμπιακός είχε ήδη προκριθεί.

Χιλιάδες οπαδοί του «τριφυλλιού» ξεχύθηκαν στα μαρμαρένια αλώνια του διαδικτύου για να μεταπωλήσουν τα (ήδη πανάκριβα) εισιτήρια που είχαν προμηθευτεί, αφού το τελευταίο που θέλει σύσσωμος ο οργανισμός του Παναθηναϊκού είναι να δει «ερυθρόλευκους» πανηγυρισμούς και να μυρίσει «κόκκινες» σαμπάνιες στα αποδυτήρια που όλο τον χρόνο χρησιμοποιούν οι «πράσινοι».

Το ΟΑΚΑ θα στολιστεί με κόκκινες γιρλάντες , οπότε το απευκταίο σενάριο της σφοδρής σύγκρουσης των «αιωνίων» μπροστά στα μάτια των Ευρωπαίων κλειδώθηκε στο χρονοντούλαπο.

Η ελληνική εξέδρα θα είναι μονόχρωμη και όχι μοιρασμένη στα δύο. Σε προηγούμενες περιπτώσεις συνύπαρξης Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού στην γιορτή του μπάσκετ είχαμε μαχαιρώματα, κυνηγητά, γρονθοπατινάδες, τριήμερα φεστιβάλ χουλιγκανισμού σε τρίτες χώρες και ανυποψίαστες πόλεις: Τελ Αβίβ, Σαραγόσα, Κωνσταντινούπολη, Βερολίνο. Από το ιερό μένος των βανδάλων δεν γλίτωσαν ούτε η Μεγάλη Πέμπτη των καθολικών ούτε η Αγιά Σοφιά.

Παρακολουθώντας τους αγώνες από τους οποίους αναδείχθηκε η τετράδα, οι Χρυσοχοΐδηδες δεν πίστευαν στην τύχη τους. Ο αποκλεισμός του Παναθηναϊκού δεν αποτελεί πρόσκομμα στο οργανωτικό και εμπορικό σκέλος, ήταν ωστόσο ευχής έργον σε ό,τι έχει να κάνει με την ομαλή διεξαγωγή των αγώνων.

Αλλά τα δώρα δεν εξαντλούνται εκεί. Ανάμεσα στις ομάδες που αποκλείστηκαν ήταν και η Χάποελ Τελ Αβίβ, αλλά και ο Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου.

Δεν θα κηρυχθεί λοιπόν γενική επιφυλακή για ψυχροπολεμικές εκδηλώσεις Ισραηλινών και φιλοπαλαιστινιακές διαδηλώσεις ούτε θα χρειαστούν περίπολοι σε όλο το μήκος της εθνικής οδού για κάθοδο μυρίων Σέρβων και φλογερά καθ’ οδόν συναπαντήματα με οπαδούς του …ΠΑΟΚ.

Το μόνο “SOS” που δεν αποφύγαμε ήταν η πρόκριση της τουρκικής Φενέρμπαχτσε, η οποία θα φέρει στην Αθήνα αρκετό και αρκετά φανατικό κοινό.

Ας πούμε, όμως, ότι αυτό είναι το «μη χείρον» και το μίνιμουμ, αφού άλλωστε οι οπαδοί της Φενέρ (που παρεμπιπτόντως σημαίνει «Φανάρι») δεν έχουν δημιουργήσει ιδιαίτερα προβλήματα σε προηγούμενες διοργανώσεις, ούτε στην Κωνσταντινούπολη ούτε σε τρίτες χώρες.

Αντίπαλος του Ολυμπιακού στον αυριανό ημιτελικό, η Φενέρμπαχτσε είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης από πέρυσι, μολονότι κατοικοεδρεύει σε …ασιατικό έδαφος, στην ανατολική όχθη του Βοσπόρου. Και ο τελικός του 2025, άλλωστε, στο Άμπου Ντάμπι έγινε! Ή μήπως το Ισραήλ είναι ευρωπαϊκή χώρα και δεν το ξέρω;

Σύμφωνοι, ούτε εμείς πολύ-θυμίζουμε Ευρώπη με την κατηφόρα που έχουμε πάρει ως χώρα και ως κοινωνία, πόσο μάλλον ως αθλητική κοινότητα. Αν μη τι άλλο, φαίνεται ότι μάλλον θα αποφύγουμε τα χειρότερα.

Ένα φάιναλ φορ με Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό, Χάποελ και Φενέρ, ή και με τον Ερυθρό Αστέρα στη θέση της μίας ελληνικής, θα ήταν κοκτέιλ μολότοφ, αφού εκτός των άλλων θα έφερνε στο προσκήνιο την τρομερή έχθρα των Τούρκων με τους Ισραηλινούς, με όσα αυτό συνεπάγεται.

Σημειωτέον ότι οι δύο χώρες έχουν υποτυπώδεις διπλωματικές σχέσεις και ότι οι μεταξύ των ομάδων τους αγώνες μέσα στη σεζόν έγιναν όλοι σε ουδέτερα γήπεδα (Βουλγαρία κ.ο.κ.).

Τα βουντού έπιασαν τόπο και η σύνθεση είναι σχεδόν ιδανική, με δύο νερόβραστες ισπανικές ομάδες (Βαλένθια και Ρεάλ) δίπλα στον Ολυμπιακό και τη Φενέρ. Χάθηκε να προκριθεί η Ζαλγκίρις Κάουνας αντί των μεμέτηδων; Αλλά ας μην είμαστε πλεονέκτες.

Προς το παρόν, αρκεί που θα πάμε στο γήπεδο δίχως να τρέμει το φυλλοκάρδι μας. Δεν θα είναι ακριβώς γιορτή, ούτε όμως θα κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή η σωματική ακεραιότητα αθλητών, διαιτητών, θεατών και, ναι ναι, δημοσιογράφων.

Λίγο πριν ετοιμάσω τα συμπράγκαλα για το 30ό φάιναλ φορ που θα καλύψω εκ του σύνεγγυς, στέλνω την ειλικρινή συμπάθειά μου στον…Άδωνη, ο οποίος ονειρευόταν να σταθεί στο πλευρό του Δημήτρη Ιτούδη ανεμίζοντας ισραηλινή σημαία, για να πανηγυρίσει μαζί με τη Χάποελ την κατάκτηση του ευρωπαϊκού τίτλου στο μπάσκετ και τη ρεβάνς για την άδικη ήττα στη Γιουροβίζιον. Δεν του άξιζε τόση σκασίλα, του υπουργού όλων των Ελλήνων και όλων των Ισραηλινών.

Εάν το σηκώσει ο Ολυμπιακός, βέβαια, το Νεοδημοκρατικό λόμπι στο ΟΑΚΑ θα κάνει θραύση, με τον φοβερό Δημητριάδη σε πρώτο πλάνο τώρα που επανακάμπτει δριμύτερος και με την …Κίμπερλι να διαβιβάζει τα συγχαρητήρια του Τραμπ στους όψιμους Έλληνες φίλους του.

Ειδάλλως θα έχουμε θρίαμβο είτε των Τουρκαλάδων είτε των ψηφοφόρων του Πέδρο Σάντσεθ. Και πώς θα το αντέξει το γκουβέρνο τέτοιο κακό, μου λέτε;

Διαβάστε επίσης:

To άρμα του σατανά και τα μαλλιά της κεφαλής

Την είδατε την Αλμπανέζε στα δελτία ειδήσεων; Ούτε κι εμείς

Και προσοχή μη μας αλλάξουν το φύλο

Οι εξαποδώ, οι από δω και το ρεζερβουάρ του Καγιέν

Δείτε όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο koutipandoras.gr