Μετά τον Ερντογάν, τι;

Πλήθος τα σενάρια για τον Ερντογάν. Γράφουν οι Τούρκοι. Γράφουν οι Δυτικοί. Γράφουν οι Ρώσοι. Είναι άρρωστος βαριά και δεν μπορεί να ασκήσει τα καθήκοντά του, οπότε είναι θέμα χρόνου η απομάκρυνσή του από την εξουσία; Είναι διπλωματική η ασθένειά του και προσπαθεί να διαπραγματευτεί τους όρους της αποχώρησής του πριν περιέλθει σε κατάσταση πλήρους αδυναμίας και δεν θα μπορεί να σώσει από την οργή των αντιπάλων του τον εαυτό του, την οικογένειά του και τους κοντινούς συνεργάτες του;

Επειδή είναι στριμωγμένος και έχει ξεμείνει από ζογκλερικά κόλπα, μήπως ετοιμάζεται για ηρωική έξοδο με τυχοδιωκτισμούς που θα προκαλέσουν αναταράξεις στην ευρύτερη περιοχή; Το ερώτημα λοιπόν που απασχολεί δεν είναι αν θα αντέξει ο Ερντογάν. Πολλοί έχουν προεξοφλήσει το τέλος του. Αυτό που απασχολεί είναι αν η μετάβαση προς ένα άλλο σύστημα θα είναι αναίμακτη.

Κάποιοι εδώ στην Ελλάδα δεν κρύβουν τη χαρά τους που έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για τον πρόεδρο της Τουρκίας. Πανηγυρίζουν γιατί πιστεύουν ότι αν φύγει από τη μέση θα βελτιωθούν οι σχέσεις μας με την Τουρκία. Δεν θα έχουμε προκλητικές δηλώσεις και αλαζονική συμπεριφορά, θα υποστεί ήττα η αναθεωρητική στρατηγική της και ενδεχομένως να εγκαταλειφθεί, θα σαρωθούν τα σχέδια εκείνων που οραματίζονται την ανασύσταση της οθωμανικής αυτοκρατορίας, θα επιστρέψει η Τουρκία στην αγκαλιά της Δύσης και θα ξεκινήσει ένας διάλογος χωρίς εντάσεις, χωρίς απειλές και έτσι θα περιοριστεί ο κίνδυνος για θερμό επεισόδιο.

Επιπλέον, η Ελλάδα έχει στενούς δεσμούς με τις ΗΠΑ (γέμισε η χώρα αμερικανικές βάσεις), η διοίκηση Μπάιντεν μας στηρίζει, θα παίξει μεσολαβητικό ρόλο αν παραστεί ανάγκη, οπότε είμαστε προφυλαγμένοι. Θηριώδεις αυταπάτες. Ο Ερντογάν στο πεδίο των ελληνοτουρκικών σχέσεων ακολούθησε σχεδόν κατά γράμμα την πολιτική που είχαν όλες οι τουρκικές κυβερνήσεις.

● Δεν είναι ο Ερντογάν ο πρώτος Τούρκος ηγέτης που έβαλε θέμα αποστρατιωτικοποίησης ελληνικών νησιών επικαλούμενος τη Συνθήκη της Λωζάννης. Το κάνουν συστηματικά οι Τούρκοι -άλλοτε πιεστικά, άλλοτε πιο ήπια- από τη δεκαετία του ’70. Σχετικές αναφορές υπάρχουν στα αρχεία του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

● Δεν είναι ο Ερντογάν ο πρώτος Τούρκος ηγέτης που θεωρεί ότι είναι αιτία πολέμου η επέκταση των χωρικών υδάτων μας στα 12 ναυτικά μίλια. Το κάνουν συστηματικά οι Τούρκοι από τη δεκαετία του ’70 και το 1995 η τουρκική Βουλή εξουσιοδότησε με ψήφισμά της την τουρκική κυβέρνηση, εν λευκώ και στο διηνεκές, να κηρύξει πόλεμο στην Ελλάδα, σε περίπτωση που η τελευταία επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της πέραν των έξι ναυτικών μιλίων. Για τις απόψεις των Τούρκων στο θέμα αυτό, αλλά και στο θέμα της αποστρατιωτικοποίησης ελληνικών νησιών υπάρχουν ενδιαφέροντα στοιχεία στο βιβλίο του Αλ. Παπαχελά «Ενα σκοτεινό δωμάτιο 1967-1974» (εκδόσεις Μεταίχμιο). Αλλωστε το αναφαίρετο, όπως λέμε, δικαίωμά μας να επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια, δεν το στηρίζουν για την ώρα οι μεγάλες δυνάμεις που έχουν συμφέροντα στην περιοχή (ΗΠΑ, Ρωσία). Το επισημαίνουν στις αναλύσεις τους διεθνολόγοι υπεράνω υποψίας για ροπή στον ενδοτισμό (π.χ. Κωνσταντίνος Φίλης «Διεκδικητικός Πατριωτισμός», συνομιλία με τον Μάκη Προβατά, εκδ. Παπαδόπουλος).

● Δεν καθιέρωσε ο Ερντογάν ως αιτία διαμάχης με την Ελλάδα τη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στα ναυτικά μίλια (έξι) και στον εναέριο χώρο (δέκα). Ολες οι κυβερνήσεις πριν από τις δικές του αμφισβητούσαν εμπράκτως (με παραβιάσεις) αυτό το καθεστώς.

Συνεπώς θα είναι ολέθριο λάθος να προσδοκά η Ελλάδα αλλαγή πλεύσης από την Τουρκία στην περίπτωση που αποχωρήσει ο Ερντογάν. Αλλωστε η σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση και τα περισσότερα από τα μικρότερα κόμματα έχουν κατηγορήσει τον Τούρκο πρόεδρο ότι δεν διεκδικεί νησιά και βραχονησίδες που κατά την άποψή τους δεν έχουν παραχωρηθεί στην Ελλάδα.

Ανάγωγα

Υπουργός «αδειάζει» μεγαλοπρεπώς υπουργό και το μέγαρο Μαξίμου κάνει πως δεν βλέπει. Από κοντά και τα φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης. Γιατί να αντιδράσει το μέγαρο Μαξίμου; Γιατί να σχολιάσουν τα φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης; Τα γκάλοπ επιμένουν πως έχουμε την καλύτερη κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης και τον πιο πετυχημένο πρωθυπουργό μετά τον πόλεμο. Τον πρώτο ή τον δεύτερο; Θα σας γελάσω…

Πηγή: Η Εφημερίδα των Συντακτών

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr