Μέριλιν Μονρόε: Σαν σήμερα πέθανε η μυθική σταρ

Σαν σήμερα, στις 5 Αυγούστου 1962, η καλλονή του Χόλιγοντ, Μέριλιν Μονρόε, εντοπίζεται νεκρή στην οικία της στο Μπρέντγουντ, με τα μέσα της εποχής να κάνουν λόγο για υπερβολική δόση υπνωτικών χαπιών.

Ο θάνατος της νεαρής και λαμπερής σταρ, μέχρι και σήμερα, βρίσκεται στο επίκεντρο της συζήτησης διαφόρων θεωριών συνωμοσίας, οι οποίες επισκίασαν την κληρονομιά της ως ταλαντούχας ηθοποιού και πολιτιστικού ειδώλου. Όμως, η επίδρασή της παραμένει εξακολουθεί να παραμένει ζωντανή, καθώς η ζωή και η κληρονομιά της συνεχίζουν να εμπνέουν ταινίες και συζητήσεις για τον ρόλο των γυναικών στην κοινωνία, τη σεξουαλικότητα και τη βιομηχανία του θεάματος.

Μια πολυτάραχη πρώιμη ζωή

Αν κάτι αποτελεί χαρακτηριστικό της ζωής της Μέριλιν Μονρόε αυτό είναι το πολυτάραχο παρελθόν της. Από τα παιδικά της χρόνια, μέχρι και τον θάνατό της, η Μονρόε αντιμετώπιζε τοξικές σχέσεις με τους ανθρώπους του περίγυρού της.

Η Νόρμα Τζιν Μόρτενσον, κοινώς γνωστή ως Μέριλιν Μονρόε, γεννήθηκε την 1η Ιουνίου 1926 στο Λος Άντζελες των ΗΠΑ. Ήταν κόρη της Γκλάντις Μονρόε Μπέικερ Μόρτενσον και άγνωστου πατρός. Η μητέρα της είχε παντρευτεί τον Μάρτιν Έντουαρντ Μόρτενσον τον Οκτώβριο του 1924, με τον οποίο χώρισε το 1925.

Η Νόρμα Τζιν χρησιμοποιούσε μερικές φορές το επώνυμο Μπέικερ, καθώς η Γκλάντις ήταν προηγουμένως παντρεμένη με τον Τζάσπερ Μπέικερ και είχε αποκτήσει δύο άλλα παιδιά, την Μπέρνις και την Τζάκι. Και οι δύο ζούσαν στο Κεντάκι με τον Τζάσπερ και μια μητριά, ενώ η Γκλάντις, στην Καλιφόρνια, εργαζόταν ως μοντέρ ταινιών. Μη έχοντας οικονομικούς πόρους, η Γκλάντις διαμένει στη Νόρμα Τζιν με τους γείτονες Άλμπερτ και Άιντα Μπόλεντερ μέχρι που, το 1933, είχε την οικονομική δυνατότητα να αγοράσει ένα σπίτι. Η Γκλάντις και η φίλη της Γκρέις ΜακΚι, αργότερα Γκόνταρντ, ενθάρρυναν τη Νόρμα Τζιν να ονειρευτεί μια κινηματογραφική καριέρα στα πρότυπα της πρώιμης ξανθιάς σταρ Τζιν Χάρλοου.

Η οικονομική κατάσταση, οι πολλές ώρες εργασίας, η μητρότητα και άλλα προβλήματα οδήγησαν στην ψυχική κατάρρευση της Γκλάντις, η οποία εισήχθη σε ίδρυμα. Το παιδί έζησε σε ίδρυμα της Σπίτι της Κομητείας του Λος Άντζελες κατά το διάστημα 1935 έως 1937, όταν εγκρίθηκε η αίτηση της Γκρέις για κηδεμονία.

Με τις πηγές να κάνουν λόγο για σεξουαλική παρενόχληση από τον νέο σύζυγο της Γκρέις, η Νόρμα Τζιν έζησε με συγγενείς στο Κόμπτον της Καλιφόρνια από τα τέλη του 1937 έως τον Αύγουστο του 1938, όταν επέστρεψε στο Λος Άντζελες για να ζήσει ξανά με την Γκρέις και μετέπειτα με την Άνα Λόουερ, θεία της Γκρέις. Έζησε εκεί μέχρι τον γάμο της με τον Τζέιμς Ντόχερτι (1942).

Πληθώρα δημοσιογράφων και βιογράφων μετέτρεψαν αργότερα την ήδη ταραγμένη ζωή της Μονρόε σε μια ιστορία κακοποιητικών ανάδοχων γονέων και ζωής σε ορφανοτροφείο. Παρά τις υπερβολές που μπορεί να αποτυπώθηκαν, οι ανασφάλειες της παιδικής ηλικίας της Μέριλιν θεωρείται ότι συνέβαλαν έτσι ώστε να προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή με το έντονο μακιγιάζ και ντύσιμο.

Με τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο να βρίσκεται σε εξέλιξη, ο σύζυγος της Μονρόε κατατάχθηκε στο Εμπορικό Ναυτικό. Όταν στάλθηκε στο εξωτερικό, η Μονρόε μετακόμισε με τη μητέρα του. Ο πόλεμος δημιούργησε ευκαιρίες εργασίας για τις γυναίκες και η Μονρόε βρήκε δουλειά στην εταιρεία Radioplane στο Μπέρμπανκ.

Το 1944, φωτογράφοι του Αμερικανικού Στρατού έφτασαν στην εταιρεία για να φωτογραφίσουν γυναίκες εν ώρα εργασίας. Η Μονρόε προσέλκυσε την προσοχή του φωτογράφου Ντέιβιντ Κόνοβερ, ο οποίος την ενθάρρυνε να γίνει μοντέλο. Μέχρι το 1945 είχε γίνει δεκτή από το Blue Book Agency, είχε αρχίσει να παρακολουθεί τα εκπαιδευτικά σεμινάρια της σχολής και είχε μετακομίσει από το σπίτι της πεθεράς της. Μέχρι την άνοιξη του 1946, είχε εμφανιστεί σε τριάντα τρία εξώφυλλα περιοδικών. Πήρε διαζύγιο από τον Ντόχερτι αργότερα την ίδια χρονιά.

Η λαμπερή καριέρα της Μέριλιν Μονρόε

Με το εντυπωσιακό look και το ανανεωμένο όνομα σε Μέριλιν Μονρόε, η νεαρή ηθοποιός πέρασε την πόρτα των στούντιο Twentieth Century-Fox Studios στις 17 Ιουλίου 1946, υπογράφοντας το πρώτο της συμβόλαιο. Ο πρώτος της ρόλος ήταν αυτός μιας μαθήτριας λυκείου στην ταινία «Scudda-Hoo! Scudda-Hay!» (1948). Έκανε παράλληλα τρεις σύντομες εμφανίσεις στην ταινία «Dangerous Years». Ωστόσο, η συνεργασία της με την εταιρία δεν ανανεώθηκε.

Καθώς βρισκόταν σε ανεργία, η Μονρόε ξεκίνησε σπουδές στο Actors Laboratory, προσπαθώντας να αντισταθμίσει την περιορισμένη εκπαίδευση και μόρφωσή της. Εκείνο το διάστημα, γνώρισε σημαντικά πρόσωπα των μεγαλύτερων εταιριών παραγωγής ταινιών της εποχής, όπως η Metro-Goldwyn-Mayer (MGM), το Fox και η Columbia. Από την τρίτη εταιρία, υπέγραψε συμβόλαιο βραχείας διάρκειας και εμφανίστηκε στην ταινία «Ladies of the Chorus» (1948). Με τη λήξη του συμβολαίου της έλαβε μικρούς ρόλους και πόζαρε γυμνή για τον φωτογράφο Τομ Κέλι. Οι φωτογραφίες στο ημερολόγιο «New Wrinkle» και «Golden Dreams», έγιναν διάσημες τρία χρόνια αργότερα.

Η ανταπόκριση του κοινού στην εμφάνιση της Μονρόε και σε μια διαφημιστική περιοδεία για την ταινία «Love Happy» ήταν άμεση και θετική, αλλά, όπως συνειδητοποίησε η Μονρόε, απευθύνθηκε σε ένα φτωχό και εργατικό κοινό. Παράλληλα, το εντυπωσιακό της look βρισκόταν στο επίκεντρο της λογοκρισίας, όπως συνέβη παλαιότερα με άλλες σαγηνευτικές και σέξι ξανθές όπως η Μέι Γουέστ και η Τζιν Χάρλοου. Ακόμα και κατά την περίοδο της δεκαετίας του 1950 τα στερεότυπα αυτά συνεχίζονταν, με τη Μονρόε να μην πρεσβεύει τις θρησκευτικές και οικογενειακές αξίες που ήθελε το Χόλιγουντ, με αποτέλεσμα την ηθοποιό να προσδιορίζεται αυτομάτως ως αφελής, κακιά ή και τα δύο.

Κατά την περίοδο αυτή, υπέγραψε ξανά συμβόλαιο με την Twentieth Century-Fox, αλλά οι ρόλοι που λάμβανε στην αρχή δεν ανταποκρίνονταν τις προσδοκίες της. Μετά από περάσματα σε ταινίες με ευτελείς ρόλους, η Μονρόε πήρε έναν σημαντικό ρολό στο «The Asphalt Jungle» (1950), υποδυόμενη το μέλος ενός εγκληματικού υποκόσμου.

Παρά τους περιορισμένους ρόλους, η δημοφιλία της Μονρόε αυξανόταν. Ο χαρακτηριστικός συνδυασμός της μοναδικής της ομορφιάς και της παιδικής της ευαλωτότητας, ήταν στα μάτια πολλών Αμερικανών μια σύγχρονη Σταχτοπούτα, ειδικά όταν άρχισαν να τη βλέπουν μαζί με τον θρύλο του μπέιζμπολ Τζο ΝτιΜάτζιο. Μάλιστα, λόγω αυτής της φήμης, η Μονρόε άρχισε να απορρίπτει προτάσεις ρόλων, όταν τους θεωρούσε υποτιμητικούς.

Η σειρά των σημαντικών ταινιών για τις οποίες είναι περισσότερο γνωστή ξεκίνησε με το μιούζικαλ «Οι κύριοι προτιμούν τις ξανθές» (1953) και την κωμωδία «Πώς να παντρευτείς έναν εκατομμυριούχο» (1953). Και στις δύο, υποδύθηκε μια ευάλωτη κοπέλα που αναζητά ασφάλεια μέσα από έναν πλούσιο γάμο.

Ακολούθησαν σημαντικοί ρόλοι στις ταινίες «Western River of No Return» (1954) και «There’s No Business Like Show Business» (1954), και, το πιο σημαντικό, πρωταγωνιστικοί ρόλοι στις ταινίες «The Seven Year Itch» (1955) και «Bus Stop» (1956), στις οποίες θεωρείται ότι έπαιξε ίσως τον καλύτερο ρόλο της ως μια αξιολύπητη τραγουδίστρια σαλούν που ονειρεύεται την επιτυχία στο Χόλιγουντ.

Μετέπειτα, ίδρυσε τη δική της εταιρία παραγωγής με την ονομασία Marilyn Monroe Productions (MMP), είχε ως έδρα τη Νέα Υόρκη και ξεκίνησε να μαθαίνει δίπλα στον καθηγητή υποκριτικής, Λι Στράσμπεργκ. Σύμφωνα με τις πηγές, ξεκίνησε ψυχοθεραπεία, όμως, η έλλειψη συνέπειας στις υποχρεώσεις της (πολλές φορές λόγω ασθενείας) οδήγησαν στη λήψη φαρμάκων, τα οποία θεωρείται ότι συνέβαλαν στην τελική κατάπτωση της.

Κατά το διάστημα 1957-1961, η Μονρόε κατάφερε να ολοκληρώσει μόνο τέσσερις ταινίες, με πιο γνωστή τη θρυλική κωμωδία «Some Like It Hot» (1959). Η τελευταία της ταινία ήταν το «The Misfits» (1961), το οποίο είχε εγείρει τον ενδιαφέρον του κοινού, λόγω του καστ αστέρων που πρωταγωνιστούσε. Λίγο πριν τον θάνατό της, γυριζόταν η ταινία «Something’s Got to Give», που γυρίστηκε μέρος της το 1962, αλλά έμεινε ημιτελής, καθώς η Μονρόε απολύθηκε από την ταινία μετά από προβλήματα που αποδίδονται σε ασθένειες, συμπεριφορά και εθισμούς.

Ο θάνατος και οι θεωρίες συνωμοσίες

Στις 5 Αυγούστου 1962 η Μέριλιν Μονρόε χάνει τη ζωή της, όπου, σύμφωνα με τη Los Angeles Times, το γραφείο του ιατροδικαστή κατέγραψε τον θάνατο στα αρχεία του ως πιθανή αυτοκτονία, ενώ η αστυνομική έκθεση ανέφερε ότι ο θάνατος ήταν πιθανώς τυχαίος.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι ιατρικές αρχές πίστευαν ότι η Μονρόε βρισκόταν εκείνο το διάστημα σε καταθλιπτική κατάσταση, με τις αρχές να προσθέτουν ως «πειστήρια» την ατημέλητη εμφάνισή της και τη νωθρότητα που την διακατείχε. Βέβαια, δεν βρέθηκε κάποιο σημείωμα αυτοκτονίας.

Δεκάδες θεωρίες συνωμοσίας έχουν ειπωθεί από τον θάνατο της Μονρόε, από τον συσχετισμό με δημόσια πρόσωπα, με την εμπλοκή της μαφίας, της CIA και του FBI, αλλά και την κομμουνιστική κατασκοπεία. Δύο σημαντικές θεωρίες όμως αφορούν τους Κένεντι και τον γιατρό που συνταγογράφησε την αγωγή της Μέριλιν.

Η σύνδεση με τους Κένεντι

Μεγάλη μερίδα του τύπου και των συνωμοσιολόγων συνέδεε τον θάνατο της Μέριλιν Μονρόε με μεγαλεπήβολα σχέδια, τα οποία ξεπερνούσαν κατά πολύ τη λαμπερή σταρ. Ως εκ τούτου, ένα μέρος της «κληρονομιάς» της Μονρόε σχετίστηκε με τους Κένεντι.

Σήμερα είναι ευρέως αποδεκτό ότι η Μονρόε είχε σχέση με τον Τζ. Κένεντι και πιθανώς και με τον Ρόμπερτ Κένεντι. Αν λάβουμε υπόψη τη σχέση των Κένεντι με τις δικές τους θεωρίες συνωμοσίας, όπως ο θάνατος του Τζ.Φ. Κένεντι και η διαβόητη ερμηνεία της Μονρόε στο «Happy Birthday, Mr. President» προς τιμήν του, μπορούμε να αντιληφθούμε γιατί υπάρχει αυτή η συσχέτιση.

Αυτό που δεν ενδιαφέρει – εσφαλμένα – πολλούς όμως, είναι το γεγονός ότι η πιθανή εμπλοκή της Μονρόε με τους Κένεντι αντανακλά την τάση να αντιλαμβάνονται τις γυναίκες με βάση τις σχέσεις τους με τους άνδρες, ειδικά με τους ισχυρούς άνδρες. Κοινώς, η σύνδεση της γυναίκας με τον ισχυρό άνδρα, που ανέκαθεν αντανακλούσε τα πατριαρχικά ιδανικά, με τις γυναίκες να αποτελούν «ιδιοκτησία» των ανδρών.

Ο γιατρός κι η οικονόμος

Ο θάνατος της Μονρόε το πρωί της 5ης Αυγούστου 1962 μπορεί να καταγράφηκε επίσημα ως αυτοκτονία, αλλά έκτοτε έχει αποτελέσει βάση για διάφορους θρύλους, μερικοί εκ των οποίων ενισχύθηκαν σκόπιμα από μυθιστοριογράφους και μέσα της εποχής. Στο βιβλίο «Μέριλιν Μονρόε» του 1993, ο Ντόναλντ Σπότο θεωρεί ότι ο θάνατος της Μονρόε δεν είχε σχέση με τον Μπόμπι Κένεντι, παρόλο που αναφέρει ότι κοιμήθηκαν μία φορά. Ως υπαίτιο, κρίνει τον ψυχίατρο και (έμμεσα) της οικονόμου της, η οποία της χορήγησε το θανατηφόρο κλύσμα της θανατηφόρας ουσίας που συντέλεσε στον θάνατό της.

Αυτή η θεωρία έρχεται να συνδεθεί με μία έρευνα από τον Μ. ντε Εντραμπασαγκουάς, ο οποίος διερεύνησε μεταξύ άλλων αστυνομικές και τοξικολογικές εκθέσεις για τον θάνατό της, συνταγές για υπνωτικά φάρμακα που χορηγήθηκαν τους τελευταίους μήνες της ζωής της, φωτογραφίες του σπιτιού της, κινηματογραφημένες ή άμεσες μαρτυρίες από επαληθευμένους μάρτυρες και τη βιογραφία του Ντόναλντ Σπότο από το 1993.

Σύμφωνα με την έρευνα, στους τελευταίους μήνες της ζωής της, συνταγογραφήθηκαν στη Μονρόε δώδεκα διαφορετικά ψυχοδραστικά φάρμακα, κυρίως βαρβιτουρικά, αλλά και άλλα υπνωτικά φάρμακα και αμφεταμίνες. Δείγματα αίματος/ήπατος που εξετάστηκαν για πεντοβαρβιτάλη και ένυδρη χλωράλη έδειξαν θανατηφόρες συγκεντρώσεις των δύο ουσιών.

Το ανησυχητικό εδώ, όπως αναφέρει η μελέτη του Εντραμπασαγκουάς, είναι το γεγονός ότι ο γιατρός της ισχυρίστηκε ότι της συνταγογράφησε μόνο πεντοβαρβιτάλη και ποτέ ένυδρη χλωράλη, κάτι που δεν ισχύει. Τα φάρμακα περιέπλεκαν την πορεία της αϋπνίας της Μονρόε και είχαν αρνητική επίδραση στη γενική υγεία και συμπεριφορά της, μια κατάσταση που φαινομενικά αγνοήθηκε από τις δύο διαφορετικές ψυχιατρικές διαγνώσεις που της δόθηκαν και από τους δύο γιατρούς («εθιστική παρανοϊκή οριακή προσωπικότητα» και «μανιοκαταθλιπτική ή διπολική προσωπικότητα»).

Τα βαρβιτουρικά ήταν διαθέσιμα εδώ και αρκετές δεκαετίες εκείνη την εποχή, και τα ζητήματα ανοχής, εξάρτησης και τυχαίας υπερβολικής δόσης έπρεπε να τους είναι γνωστά. Από την άλλη πλευρά, η ΜΜ πίστευε ότι ασκούσε λογικό έλεγχο στην πρόσληψη ναρκωτικών, κάτι που, μαζί με την έλλειψη πραγματικού ιατρικού ελέγχου και την παρουσία ψευδών συμφερόντων, έθεσαν τις προϋποθέσεις για την έλευση ενός ζοφερού αποτελέσματος.

Πηγές: uoregon.edu, latimes.com, sciencedirect.com, ebsco.com

Διαβάστε επίσης:

27 Ιουλίου 1940: Σαν σήμερα ο Bugs Bunny κάνει το ντεμπούτο του

Η αθέατη πλευρά της Μέριλιν Μονρόε ως μεγάλη λάτρης των βιβλίων

20 Απριλίου 1949: Σαν σήμερα γεννιέται η Τζέσικα Λανγκ

Δείτε όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο koutipandoras.gr