Με τα κλειδιά στο χέρι: Οι εστιάτορες στα όρια των αντοχών τους

Στους δρόμους και τις πλατείες όλης της χώρας βρέθηκαν χθες οι επιχειρηματίες της εστίασης, οι οποίοι πλέον βρίσκονται στα όρια των αντοχών τους, μη γνωρίζοντας αν θα αναγκαστούν να βάλουν οριστικό λουκέτο πριν καν τελειώσει η περιπέτεια της πανδημίας και των lockdowns.

Στο κέντρο της Αθήνας, το πρωί της Τρίτης, η ατμόσφαιρα ήταν τεταμένη. Το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο που είχε προαναγγελθεί είχε προκαλέσει ήδη από νωρίς την επιφυλακή χιλιάδων αστυνομικών που είχαν κατακλύσει τους δρόμους της πόλης. Έτσι, στο Σύνταγμα, η συγκέντρωση των εστιατόρων απέκτησε ακόμη μεγαλύτερη «ορατότητα», ενώ η συμβολική κίνηση της παράδοσης των κλειδιών των επιχειρήσεών τους στην κυβέρνηση, προκάλεσε αρκετό δημοσιογραφικό ενδιαφέρον.

Άλλωστε οι δηλώσεις του υπουργού Ανάπτυξης Άδωνη Γεωργιάδη πριν λίγες μέρες σύμφωνα με τις οποίες ο κλάδος της εστίασης δεν είναι ο πλέον αδικημένος από την κατάσταση που βιώνουμε, καθώς, όπως είπε ο ίδιος υπάρχουν αρκετές προβλέψεις από την κυβέρνηση ώστε να μην κινδυνέψουν να κλείσουν επιχειρήσεις, τελικά έριξαν περισσότερο λάδι στη φωτιά, εντείνοντας τις εντάσεις μεταξύ εστιατόρων και κυβέρνησης.

«Τα μέτρα για την εστίαση πρέπει να γίνουν συγκεκριμένα. Το 800άρι που μας έδωσαν προ μηνών εξανεμίστηκε γιατί τα μαγαζιά μας είναι άμεσα συνυφασμένα με τα νοικοκυριά μας. Αν δε δουλεύει το μαγαζί, δεν έχουμε να φάμε και στο σπίτι», εξηγεί στο Κουτί της Πανδώρας ο Δημήτρης Κάτσαρος, μέλος της Επιτροπής Αγώνα Επαγγελματιών Εστίασης.

«Τα μέτρα που πρέπει  να πάρουν άμεσα είναι για κάθε μήνα που είναι κλειστά τα μαγαζιά να παίρνουμε 1.000 ευρώ, οι επιστρεπτέες να γίνουν μη επιστρεπτέες, να μην πληρώνουμε χαράτσια ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, Δημοτικά Τέλη, για όσο καιρό είναι κλειστά τα μαγαζιά μας», σημειώνει, ενώ μάλιστα προχωρά και σε μια καταγγελία σχετικά με τις κινήσεις που έχει κάνει σχετικά ο Δήμος Αθηναίων:

«Ο Δήμος της Αθήνας μας εμπαίζει, που ενώ έβγαλε πλατφόρμα για απαλλαγή των δημοτικών τελών κατά το lockdown 1 και το lockdown 2, δεν ήρθε σε συνεννόηση με τη ΔΕΗ», τονίζει ο κ. Κάτσαρος.

«Μετά την πανδημία έρχεται η πανδημία της φτώχειας»

Η συγκέντρωση των εστιατόρων κράτησε αρκετές ώρες. Όσο πλησίαζε το μεσημέρι, τα «πηγαδάκια» αυξάνονταν. Η εκ του σύνεγγυς ανταλλαγή απόψεων και εμπειριών από τους τελευταίους μήνες ενίσχυε περισσότερο την αίσθηση του ρήγματος μεταξύ των επαγγελματιών και των κυβερνητικών μέτρων.

Μια παρέα εστιατόρων από διάφορα μέρη της Αθήνας μίλησαν στο Κουτί της Πανδώρας για τις ανησυχίες, τους φόβους και την οργή τους. 

«Προφανώς οι εστιάτορες που καλύπτονται είναι τα μεγάλα εστιατόρια, έχουνε πάρει τις επιστρεπτέες προκαταβολές, μπορεί να έχουν πάρει και κάποιες άλλες επιδοτήσεις. Εμείς που είμαστε οι μικροί της εστίασης δεν έχουμε πάρει τίποτα. Μας κόβουν για “βλακείες” προϋποθέσεις», μας λέει ο επιχειρηματίας Κώστας Κρέμας. 

Υποστηρίζει επίσης ότι τα μαγαζιά θα μπορούσαν να ανοίξουν άμεσα τηρώντας τα μέτρα προστασίας από τον κορονοϊό. «Άμεσα θα μπορούσαν να ανοίξουν τα μαγαζιά τηρώντας τα μέτρα. Αν πηγαίνεις στο σουπερ μάρκετ και βλέπεις τον έναν πάνω στον άλλο, στα Μέσα Μεταφοράς. Όταν έρθεις στο μαγαζάκι μου θα σε βάλω στα τρία μέτρα να κάτσεις στο τραπεζάκι σου, θα φοράω και γω και συ τη μασκούλα, θα έχω τα αντισηπτικά. Είναι καλύτερα να συνωστίζονται στις πλατείες και τις παραλίες; Στο μαγαζί μου θα είμαι εγώ υπεύθυνος να παρέχω ασφάλεια στον πελάτη μου».

Από την πλευρά του ο Βασίλης Κόλιας, ο οποίος διατηρεί εστιατόριο στην περιοχή του Κάραβελ, σημειώνει: «πέρσι κλείσαμε 14 Μάρτη. Φέτος στις 14 Μάρτη θα συμπληρώσουμε 7 μήνες κλειστών καταστημάτων. Ο κόσμος δεν καταλαβαίνει ότι εκτός από την επιχειρηματική μας ζωή υπάρχει και η προσωπική ζωή. Αν ένα ζευγάρι τρέχει μαζί ένα μαγαζί, καταλαβαίνεις σε τι κατάσταση βρίσκεται. Αυτά τα ημίμετρα δε βοηθάνε πουθενά. Η εστίαση κλείνει πρώτη και ανοίγει τελευταία. Ακούτε ότι ένας στους τρεις δε θα ανοίξει. Εγώ λέω ότι μπορεί να ανοίξουμε όλοι, αλλά θα δούμε στο τέλος του καλοκαιριού πόσοι θα έχουν επιβιώσει. Τότε θα φανεί η μεγάλη ζημιά»

Τη σύνοψη όλης της κατάστασης που επικρατεί όμως, τόσο στον χώρο της εστίασης, αλλά και γενικότερα στην κοινωνία την περιγράφει «με μια ανάσα» ο Σπύρος Γκούτης: «Ο κόσμος πρέπει να καταλάβει ότι δεν υπάρχει μόνο η πανδημία της αρρώστιας. Υπάρχει και η πανδημία της φτώχειας που έρχεται και το κράτος πρέπει να κάνει κάτι ουσιαστικό για αυτόν τον κόσμο γιατί νομίζω ότι μας έχουν παραπλανήσει λίγο με τις επιστρεπτέες – δάνεια και αντί να πολεμήσει την πανδημία, φτωχαίνει τον κόσμο. Ο κόσμος πρέπει να βγει στον δρόμο. Προσεκτικά, με ασφάλεια, αλλά πρέπει να βγουν όλοι έξω, ασχέτως αν έχουν πάρει επιστρεπτέες, δάνεια κλπ. Αλλιώς η πανδημία θα περάσει, και θα έρθει η πανδημία της φτώχειας και εκεί θα είναι πιο δύσκολα τα πράγματα γιατί εκεί δεν υπάρχουν ούτε εμβόλια ούτε φάρμακα ούτε τίποτα. Εκεί απλά βγαίνεις στον δρόμο, στο παγκάκι και ζητιανεύεις.

Πάντως, ούτε η σχετικά χαμηλή προσέλευση συναδέλφων τους δεν έμεινε ασχολίαστη. «Αυτό που με στεναχωρεί είναι ότι υποτίθεται ότι θα μαζευόμασταν όλη η εστίαση, και πιο πολλοί είστε εσείς οι δημοσιογράφοι και οι αστυνομικοί και όλοι οι γραφιάδες με τις γραβάτες για να βγουν στις κάμερες. Αυτό είναι λυπηρό. Μάλλον είμαστε βιασμένοι και έχουμε το Σύνδρομο της Στοκχόλμης», παρατήρησε για το θέμα ο κ. Κρέμας.