«Μας συγκλόνιζαν οι φωνές των θαμμένων ζωντανών» – Σοκάρουν οι μαρτυρίες των ανδρών της ΕΜΑΚ και του ΕΚΑΒ (Video)

Γροθιά στο στομάχι η θέληση της μικρής Αϊρίν - «Αποτελέσαμε τον πρώτο πυρήνα συντονισμού για τις διεθνείς δυνάμεις - Κινηθήκαμε με συγκεκριμένες πληροφορίες και ρίξαμε τις δυνάμεις μας σε επιβεβαιωμένους ζωντανούς».

5806393

Συγκλονίζουν οι μαρτυρίες στελεχών της ΕΜΑΚ στη συνέντευξη Τύπου που έδωσαν, για τις δραματικές ώρες που έζησαν μετά τον φονικό σεισμό στην Τουρκία.

Όπως είπε ο επιπυραγός Παναγιώτης Γιαννόπουλος «η Ελληνική Ομάδα Έρευνας και Διάσωσης ενεργοποιήθηκε από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Πολιτικής Προστασίας κατόπιν αιτήματος της τουρκικής κυβέρνησης και αποδοχή της προσφοράς μας. Μεταβήκαμε με στρατιωτικό αεροπλάνο C-130 στην περιοχή του Ελληνικού στα Άδανα και από εκεί μεταφερθήκαμε με οχήματα της τουρκικής των τουρκικών αρχών».

«Αποτελέσαμε τον πρώτο πυρήνα συντονισμού για τις διεθνείς δυνάμεις» τόνισε και πρόσθεσε ότι ανέπτυξαν γραφείο συλλογής πληροφοριών καλώντας τους τοπικούς πληθυσμούς να τους δώσουν σημαντικές πληροφορίες για ανθρώπους που ήταν σε κίνδυνο ή ήταν εγκλωβισμένοι στα ερείπια. Στη συνέχεια πρόσθεσε, «Ήμασταν ο πρώτος θυλακας συντονισμού μαζί με την ομάδα Ελβετίας εξήγησαν και η πρώτη πηγή παροχής πληροφορίων στο διεθνές κέντρο συντονισμού που συστήνεται σε τέτοιες περιπτώσεις και κατευθύνει τη διεθνή βοήθεια».

Ο γιατρός του ΕΤΙΚ ΕΚΑΒ, Σωκράτης Δούκας, σημείωσε, μεταξύ άλλων, ότι το Ειδικό Τμήμα Ιατρικής Καταστροφών είναι μια δομή που ενεργοποιείται σε μαζικές καταστροφές και στελεχώνεται από εξειδικευμένους γιατρούς και διασώστες. Στη συγκεκριμένη αποστολή συνδράμουμε υγειονομικά το έργο της ΕΜΑΚ και βασικός μας ρόλος είναι η υγειονομική κάλυψη των θυμάτων – διασωθέντων. «Αυτό σημαίνει ότι οι διασωθέντες, τα θύματα, μετά τον απεγκλωβισμό τους πρέπει να υποστηριχθούν υγειονομικά, να σταθεροποιηθούν, να καλύψουμε και να υποστηρίξουμε τις βασικές λειτουργίες της ζωής τους και να παραδοθούν με ασφάλεια στα ασθενοφόρα ώστε να καταλήξουν σε έναν ασφαλή υγειονομικό σχηματισμό».

Γροθιά στο στομάχι η θέληση της Αϊρίν

Η συγκλονιστική περιγραφή των ανδρών της ΕΜΑΚ για τις δραματικές στιγμές που βίωσαν, καθώς επιχειρούσαν επί 10 ώρες για τη διάσωση της 20χρονης Αϊρίν.

Ο πυραγός Παναγιώτης Νίκας ξεχώρισε σαν πιο δυνατή στιγμή τη διάσωση της Αϊρίν, τη δεύτερη μέρα.

«Ήταν μια πολύωρη διάσωση και δύσκολη τεχνικά» υπογράμμισε, συμπληρώνοντας ότι οι Έλληνες διασώστες πέρασαν αρκετό χρόνο δίπλα στην εγκλωβισμένη. «Οπότε η στιγμή που τη βγάλαμε ήταν πολύ σημαντική» πρόσθεσε.

Όπως συμπλήρωσε ο πυραγός Θωμάς Κρικέλης κατά την επιχείρηση απεγκλωβισμού της μικρής Αϊρίν, οι διασώστες την εντόπισαν κάτω από τα χαλάσματα και έπρεπε να κρίνουν αν θα επιχειρήσουν ή όχι.

«Είχε τρομερά φιλική διάθεση. Ακόμα και όταν μας ζήτησε να της κόψουμε το πόδι για να την απεγκλωβίσουμε, το είπε χαμογελώντας» συμπλήρωσε ο πυραγός.

Ωστόσο, όπως σημείωσε ο κ. Κρικέλης η πιο δύσκολη στιγμή για τον ίδιο ήταν όταν κατά τη διάρκεια επιχείρησης διάσωσης «η Αϊρίν μας άφησε δύο φορές».

«Εγώ δεν το είδα γιατί με χώριζε ένα δοκάρι αλλά ο συνάδελφος Κωνσταντίνος Νίκας που ήταν μαζί της και της κρατούσε το χέρι άρχισε να φωνάζει το όνομά της. Εκεί τα χρειαστήκαμε γιατί ο κόπος που είχαμε δώσει ήταν αμέριστος» συμπλήρωσε ο πυραγός της ΕΜΑΚ.

Παράλληλα, αναφέρθηκε και σε μία άλλη περίπτωση όπου η ελληνική ομάδα προσπάθησε να βοηθήσει ένα μικρό αγόρι που είχε εγκλωβιστεί, παρέχοντάς κάθε δυνατή βοήθεια.

O πυραγός Κωνσταντίνος Νίκας αναφέρθηκε στο κομμάτι των επιχειρήσεων.

Όπως είπε «λειτουργούσαμε με πληροφορίες τις οποίες είχαμε μαζέψει από τους ντόπιους και ταυτόχρονα σε διαρκή συντονισμό με τις υπόλοιπες διεθνείς ομάδες, όπου εννοείται το περιβάλλον εργασίας ήταν εξαιρετικά επικίνδυνο. Συνεπώς, υπήρχε διαρκώς μία εκτίμηση της επικινδυνότητας της ασφάλειας και της κατάστασης στα σημεία που δουλεύαμε, έτσι ώστε να μπορούμε να φέρουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, δηλαδή τον απεγκλωβισμό. Προφανώς, όπως είναι κατανοητό, κινηθήκαμε με συγκεκριμένες πληροφορίες και ρίξαμε τις δυνάμεις μας σε επιβεβαιωμένους ζωντανούς. Έτσι κύλησαν οι πρώτες ημέρες της διάσωσης και στη συνέχεια, όταν ενεργοποιήθηκε το Διεθνές Συντονιστικό Κέντρο, οι πληροφορίες έρχονταν μέσω αυτού».

«Μας συγκλόνιζαν οι φωνές των θαμμένων ζωντανών, που μετά σταματούσαν και είχαμε αγωνία να τις ξανακούσουμε» συμπλήρωσαν τα στελέχη της ΕΜΑΚ.