«Make the economy scream», το νέο ντοκιμαντέρ του Άρη Χατζηστεφάνου

Ευθύνεται για όλα ο αμερικανικός οικονομικός αποκλεισμός, όπως υποστηρίζει ο Νικολάς Μαδούρο, ή ο «σοσιαλισμός», όπως υποστηρίζει ο Ντόναλντ Τραμπ; Μπορεί η hip hop σκηνή του Καράκας να εξηγήσει όσα πραγματικά συνέβησαν τα τελευταία 20 χρόνια στη Βενεζουέλα; Και πώς πρέπει να απαντάς σε κάποιον στο twitter όταν ζητά να βομβαρδίσουν την ίδια του τη χώρα;

Γνωστοί αναλυτές, όπως ο πρώην διευθυντής της Monde Diplomatique, Ιγνάσιο Ραμονέ, ο πρώην εμπειρογνώμονας του ΟΗΕ, Άλφρεντ Ντεζάγιας, και αρκετοί ακόμη δημοσιογράφοι και πανεπιστημιακοί, αναλύουν και εξηγούν με τον δικό τους τρόπο τις εμπειρίες που καταγράφει η κάμερα των δημιουργών.

Το ντοκιμαντέρ έχει ως αφετηρία τη φράση «Make the economy scream», με την οποία ο Ρίτσαρντ Νίξον έδωσε εντολή στη CIA να διαλύσει την οικονομία της Χιλής πριν από το πραξικόπημα του Πινοσέτ, και φτάνει μέχρι τις σημερινές εξελίξεις και την προσπάθεια του Χουάν Γκουαϊδό και των ΗΠΑ να ανατρέψουν την κυβέρνηση της Βενεζουέλας.

Το σενάριο και τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Άρης Χατζηστεφάνου και το μοντάζ ο Άρης Τριανταφύλλου. Το post production έκανε ο Θάνος Τσάντας, ενώ μουσική για το ντοκιμαντέρ έγραψε ο Ερμής Γεωργιάδης. Το Make the economy scream, όπως και τα τέσσερα προηγούμενα ντοκιμαντέρ της Moviementa Productions, χρηματοδοτείται αποκλειστικά από τους θεατές του.

Σημείωμα των δημιουργών

Το χαρτί υγείας μιας χώρας, η οποία απέχει 9.415 χιλιόμετρα, προκαλεί θυελλώδεις αντιδράσεις στο ελληνικό κοινοβούλιο. Η Ουάσινγκτον θεωρεί ότι ένα κράτος στα πρόθυρα της οικονομικής κατάρρευσης αποτελεί μέγιστη απειλή για την εθνική της ασφάλεια. Διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία ψεύδονται συγκρίνοντας τη μεταναστευτική κρίση στη Βενεζουέλα με αυτή των Ροχίνγκια στη Μιανμάρ.

Ένα ντοκιμαντέρ για τη Βενεζουέλα δεν αφορά μόνο τη Βενεζουέλα. Ένα ντοκιμαντέρ για τη Βενεζουέλα αποτελεί μια μελέτη στις σύγχρονες (και λιγότερο σύγχρονες) μορφές προπαγάνδας και ανατροπής καθεστώτων, από τη Λατινική Αμερική μέχρι την καρδιά της Ευρώπης. Είναι όμως και ένα ψυχογράφημα όσων τρέμουν κάθε οικονομικό μοντέλο που αμφισβητεί την οικονομική ορθοδοξία τους.

Είναι μια αφορμή για να μετρήσεις τη δημοκρατία στην Καταλονία των πολιτικών κρατουμένων και στη Γαλλία της διαρκούς κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Είναι μια ευκαιρία να σκεφτείς γιατί δεν υπάρχουν αρκετά φάρμακα στο Καράκας, αλλά και γιατί κάποιοι έχουν σάπια δόντια στο Λος Άντζελες.

Κάθε βήμα αυτού του ταξιδιού αποτελεί και μία αυτοτελή δημοσιογραφική αποστολή.

Και όπως πάντα ένα τέτοιο ντοκιμαντέρ, που ασκεί κριτική στην κυρίαρχη αφήγηση, διατηρεί την ανεξαρτησία του στηριζόμενο οικονομικά μόνο από τους θεατές του.

Info: 
Από 7 Μαρτίου 2019
Τριανόν, Πατησίων και Κοδριγκτώνος, Αθήνα
210-8215469