Σε μια κατάθεση ψυχής για την απώλεια, τη μνήμη και τη διαρκή μάχη απέναντι στον φασισμό, η Μάγδα Φύσσα μίλησε στο συνέδριο The Upfront Initiative, περιγράφοντας πώς η δολοφονία του γιου της άλλαξε οριστικά τη ζωή της αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τη δημοκρατία και τη συλλογική ευθύνη.
Δεκατρία χρόνια μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, η μητέρα του παραμένει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα του αντιφασιστικού κινήματος, επιμένοντας ότι η μάχη απέναντι στον ρατσισμό και τη μισαλλοδοξία δεν έχει τελειώσει.
«Δεν επέλεξα τη δημόσια ζωή»
Η Μάγδα Φύσσα περιέγραψε τη δημόσια παρουσία της ως αποτέλεσμα ανάγκης και όχι προσωπικής επιλογής.
Όπως είπε, η δολοφονία του γιου της την οδήγησε σε έναν δρόμο που δεν είχε φανταστεί ποτέ ότι θα ακολουθούσε, επισημαίνοντας ότι η καθημερινότητά της άλλαξε οριστικά από εκείνο το ξημέρωμα του Σεπτεμβρίου.
Αναφερόμενη στον Παύλο Φύσσα, σημείωσε ότι μέχρι σήμερα εξακολουθεί να βλέπει στο πρόσωπό του μια πηγή έμπνευσης για νέους ανθρώπους, υπογραμμίζοντας τη δύναμη που εξακολουθεί να ασκεί το παράδειγμά του.
Η νέα γενιά ως πηγή ελπίδας
Παρά τη βαριά παρακαταθήκη της προσωπικής απώλειας, η ίδια δήλωσε ότι εξακολουθεί να αντλεί αισιοδοξία από τους νέους ανθρώπους.
Στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της νέας γενιάς, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι μπορεί να διαμορφώσει μια κοινωνία πιο ανοιχτή, πιο δίκαιη και λιγότερο ευάλωτη σε ακραίες ιδέες.
«Ο φασισμός δεν εξαφανίστηκε»
Ιδιαίτερα αιχμηρή ήταν η τοποθέτησή της για την παρουσία ακροδεξιών και φασιστικών αντιλήψεων στη σύγχρονη κοινωνία.
Υποστήριξε ότι το φαινόμενο δεν εξαλείφθηκε ποτέ ουσιαστικά, αλλά παραμένει ενεργό με διαφορετικές μορφές, τονίζοντας ότι η κοινωνία οφείλει να βρίσκεται σε διαρκή εγρήγορση.
Στο ίδιο πλαίσιο επανέλαβε την ανάγκη για συνεχή κοινωνική και πολιτική δράση απέναντι σε κάθε μορφή αποκλεισμού, βίας και μισαλλοδοξίας.
Κριτική για τη Δικαιοσύνη και τους θεσμούς
Η Μάγδα Φύσσα αναφέρθηκε και στην πολυετή δικαστική μάχη που ακολούθησε τη δολοφονία του γιου της, κάνοντας λόγο για μια εξαιρετικά επώδυνη διαδικασία.
Περιέγραψε τις δικαστικές αίθουσες ως χώρους έντονης ψυχικής δοκιμασίας, ενώ εξέφρασε προβληματισμό για τη λειτουργία των θεσμών και την απονομή δικαιοσύνης.
Παράλληλα, υπογράμμισε τη σημασία της εκπαίδευσης στην καλλιέργεια δημοκρατικών αξιών, εκτιμώντας ότι το σχολείο οφείλει να διαδραματίζει πιο ενεργό ρόλο στην ανάπτυξη της ενσυναίσθησης και του σεβασμού προς τον συνάνθρωπο.
Κλείνοντας, χαρακτήρισε τον Παύλο Φύσσα «φως», εκφράζοντας την επιθυμία οι επόμενες γενιές να κρατήσουν ζωντανό το μήνυμα που άφησε πίσω του μέσα από τη ζωή και τη στάση του.
Διαβαστε επίσης:
Tα σχόλια στο site έχουν απενεργοποιηθεί. Μπορείτε να σχολιάζετε μέσα από την επίσημη σελίδα στο Facebook
Σχόλια