Λεφτά (ξανά)υπάρχουν

Τι θα γινόταν αν σήμερα, μετά από όλα όσα έχουν συμβεί στην χώρα, έβγαινε ένας πολιτικός και έλεγε “λεφτά υπάρχουν”? Σίγουρα θα υπήρχαν πολλοί που θα τον έπαιρναν στο κυνήγι. Μήπως όμως θα υπήρχαν και χιλιάδες που θα τον ψήφιζαν? Και μήπως αυτοί οι χιλιάδες υπάρχουν ήδη και θα ψηφίσουν ακριβώς με αυτό το σκεπτικό στις επόμενες εκλογές?

Μήπως έχει ευθύνη και ο πολιτικός που τους παραμυθιάζει αλλά και οι πολίτες που είναι πρόθυμοι να τον πιστέψουν?

Αναλύοντας την περίφημη υπόσχεση, “λεφτά υπάρχουν”, είναι φανερό πως επί της ουσίας δεν είναι ψευδής, αφού λεφτά όντως θα υπήρχαν αν μπορούσαμε να πατάξουμε την φοροδιαφυγή. Είναι όμως παραπλανητική αφού σε κάνει να πιστέψεις πως είναι εύκολο και άμεσα εφικτό να επιτευχθεί ο στόχος.

Οι σημερινές υποσχέσεις περιλαμβάνουν ακριβώς αυτή την παραπλάνηση και παρόλαυτά θα τις πιστέψουν εκατομμύρια άνθρωποι.

Ανάπτυξη υπάρχει, φοροελαφρύνσεις υπάρχουν, πάταξη της φοροδιαφυγής υπάρχει, λέει στην ουσία η Νέα Δημοκρατία με το Ζάππειο 2 της. Και ασφαλώς λέει την αλήθεια. Μόνο που δεν διευκρινίζει πως όλα αυτά υπάρχουν σε μεγάλο βάθος χρόνου και μόνο ΑΝ εφαρμοστούν κατά γράμμα πολύ συγκεκριμένες και επώδυνες πολιτικές. Κι έτσι θα σπεύσουν εκατομμύρια να την ψηφίσουν περιμένοντας πως την άλλη μέρα θα περάσει νόμους για φοροαπαλλαγές, θα αυξήσει μισθούς και συντάξεις, θα ανοίξουν τα μαγαζιά που έκλεισαν και θα ξεκινήσει ένας αναπτυξιακός οργασμός στην χώρα.

Άλλος δρόμος εκτός από την Ευρώπη υπάρχει, ανάπτυξη με δραχμή υπάρχει, εργασιακά προνόμια υπάρχουν, επιβίωση των ασφαλιστικών ταμείων υπάρχει, λένε στην ουσία τα κόμματα της αριστεράς. Κι αυτά επίσης λένε την αλήθεια. Εκείνο που δεν λένε είναι πως όλα αυτά μπορούν να υπάρξουν μόνο μετά από πολλά χρόνια ισοπεδωτικών αλλαγών και ολικής αναδημιουργίας της κοινωνίας, μετά από βίαιες κοινωνικές συγκρούσεις και εμφύλιες διαμάχες. Κι έτσι θα πάρουν την ψήφο δεκάδων χιλιάδων που θα περιμένουν από την άλλη μέρα να πατήσουμε ένα κουμπί και να βρεθούμε με άλλο νόμισμα, με άλλο πολιτικό σύστημα και με ιδανικές εργασιακές συνθήκες για όλους

Όλα αυτά ελάχιστα διαφέρουν από το “λεφτά υπάρχουν” και παρόλαυτά εκατομμύρια πολιτών θα τα επικροτήσουν. Θα προσφέρουν την ψήφο τους, μόνο και μόνο για να διαπιστώσουν εκ των υστέρων αυτό που θα μπορούσαν να σκεφτούν από τώρα. Αρκεί να έμπαιναν στον κόπο να αναλύσουν κριτικά αυτό που ακούνε κι όχι απλώς να το καταπίνουν ξεδιψώντας την δίψα της απελπισίας τους. Κι αφού πρώτα τους ψηφίσουν, αμέσως μετά θα είναι με τις μούντζες στραμμένες εναντίον τους γιατί δεν θα τους έχουν προσφέρει την δια μαγείας λύση που περίμεναν.

Μαγικές λύσεις όμως, δεν υπάρχουν. Αν σκοπεύετε να μουντζώσετε κάποιον τότε μουντζώστε τον εαυτό σας που πιστεύει σε αυτές κι όχι τους πολιτικούς που τις προσφέρουν. Δεν φταίει ο κυνηγός που βάζει το δόλωμα στην παγίδα. Φταίει το θήραμα που μες στην πείνα του πάει να το φάει χωρίς να παραξενεύεται που βρίσκει τόσο εύκολα τροφή στη μέση του πουθενά.

Αλέξανδρος Γ. Παπαδόπουλος
Πολιτικός Μηχανικός