Λάτρεψες τη χθεσινή ξαφνική καταιγίδα; Ίσως υπάρχει ψυχολογική εξήγηση...

Η «αμνιακή ηρεμία», ο «χρυσαλισμός» και... οι SAD χειμωνάκηδες! 

NewsRoom 19/05/2022 | 15:01

Στο φαινόμενο των ανθρώπων που λατρεύουν τις καταιγίδες και νιώθουν μια παράξενη ηρεμία όταν «ανοίγουν οι ουρανοί», αναφέρεται άρθρο του Independent που επιχειρεί να το εξηγήσει.

Όπως αναφέρει ίσως η λεγόμενη «αμνιακή ηρεμία» την οποία βιώνουν όσοι νιώθουν ήρεμοι την ώρα που έξω βρέχει, να εξηγεί το φαινόμενο, όπως αναφέρει η αρθρογράφος Βικτόρια Ρίτσαρντς.

«Υπάρχει μια λέξη που έχει εφευρεθεί στο διαδίκτυο για να περιγράψει το απερίγραπτο. Η λεγόμενη «αμνιακή ηρεμία» της παραμονής σε εσωτερικούς χώρους κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας. Πρόκειται για τη λέξη "χρυσαλισμός"», σημειώνει.

Όπως εξηγεί, κάποιοι ειδικοί υποστηρίζουν ότι οι καταιγίδες μπορεί να είναι καλές για το άγχος γιατί στην πραγματικότητα βοηθούν τον εγκέφαλό μας να σβήσει, αφού οι άνθρωποι, αναζητούμε συνεχώς ήχο. Η Kimberly Hershenson, μια θεραπεύτρια με έδρα τη Νέα Υόρκη, που ειδικεύεται στο άγχος και την κατάθλιψη, είπε στο Vice ότι ο εγκέφαλος «από τη φύση του λαχταρά αισθητηριακές εισροές». «Η βροχή παράγει έναν ήχο που μοιάζει με λευκό θόρυβο», είπε. «Ο εγκέφαλος λαμβάνει ένα τονικό σήμα από τον λευκό θόρυβο που μειώνει αυτή την ανάγκη για αισθητηριακή είσοδο, με αποτέλεσμα να μας ηρεμεί. Ομοίως, ο λαμπερός ήλιος τείνει να μας διεγείρει».

Οι SAD «χειμωνάκηδες»

Υπάρχει ακόμη και μια θεωρία της «αντίστροφης» Εποχικής Συναισθηματικής Διαταραχής (SAD) κατά την οποία κάποια άτομα νιώθουν πιο ευτυχισμένοι τους χειμερινούς μήνες. Ο Norman Rosenthal, ο ψυχίατρος και καθηγητής που επινόησε τον όρο SAD, έχει υποστηρίξει ότι η πτώση της θερμοκρασίας μπορεί να είναι κατευναστική για ανθρώπους που θα έβρισκαν την καλοκαιρινή ζέστη καταπιεστική.

Όποιος κι αν είναι ο λόγος, είναι ξεκάθαρο ότι όλοι ελκύονται από το μυστήριο της βροντής. Ίσως, είναι πιο ρομαντικό αν δεν καταλαβαίνουμε ακριβώς γιατί, σημειώνει η Ρίτσαρντς και καταλήγει:

«Το μόνο που ξέρω είναι ότι η αγαπημένη μου καταιγίδα είναι ψεύτικη. Είναι αυτό που τα παιδιά μου αποκοιμιούνται κάθε βράδυ – η λίστα αναπαραγωγής «ήχοι βροχής» στο Spotify. Ξαπλώνω δίπλα τους στο ήσυχο σκοτάδι, ο βαρύς παλμός των ηχογραφήσεων της βροχής σαν ορχήστρα γύρω μας. Ίσως υπάρχει κάτι στα γονίδια, ή ίσως είναι πιο αρχέγονο από αυτό, κάτι με το οποίο όλοι μπορούμε να σχετιστούμε: ηλικιωμένοι ή νέοι.

Ή ίσως είναι το απλό γεγονός ότι μια καταιγίδα μπορεί να είναι τρομακτική και μας δίνει την τέλεια δικαιολογία για να αγκαλιάσουμε αυτούς που αγαπάμε».