Σε μια κίνηση πολιτικής άμυνας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης προχώρησε σε έκτακτη δήλωση με αφορμή τη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ που εμπλέκει 11 βουλευτές της παράταξής του.
Εμφανώς πιεσμένος από την εικόνα μιας κυβέρνησης που πνίγεται από τα σκάνδαλα, ο Πρωθυπουργός επέλεξε τη στρατηγική της «φυγής προς τα εμπρός».
Αντί για άμεση ανάληψη πολιτικής ευθύνης για όσα συνέβησαν επί των ημερών του, παρουσίασε τον εαυτό του ως πολέμιο ενός «βαθέος κράτους» που ο ίδιος διοικεί εδώ και επτά χρόνια, μεταθέτοντας τη λύση των δομικών παθογενειών στο μακρινό 2027.
Η επίκληση στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία
Στην προσπάθειά του να αποσυνδέσει το Μαξίμου από τις τρέχουσες αποκαλύψεις, ο κ. Μητσοτάκης υπογράμμισε ότι η κυβέρνησή του στήριξε τη θεσμοθέτηση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και ότι το υλικό των υποκλοπών, που τώρα καίει τους βουλευτές του, προήλθε από νόμιμες επισυνδέσεις των διωκτικών αρχών.
Ζήτησε μάλιστα την ταχύτατη έκδοση πορισμάτων για το ποιοι θα διωχθούν, επικαλούμενος το πλήγμα που έχουν υποστεί οι εμπλεκόμενοι.
Βέβαια το συγκεκριμένο αίτημα του πρωθυπουργού είναι μάλλον άτοπο καθώς από τη στιγμή που μια δικογραφία φτάνει στην Βουλή και ζητείται η άρση ασυλίας κάποιων εκ των βουλευτών, αυτοί οι βουλευτές διώκονται στο σύνολό τους, με την διαφορά να έχει να είναι στην βαθμίδα του αδικήματος, δηλαδή αν είναι πρόκειται για πλημμέλημα ή κακούργημα.
Ωστόσο, η ανάλυση της τοποθέτησής του αποκαλύπτει μια αντίφαση: ενώ παρουσιάζει τη διαφάνεια ως κυβερνητική επιτυχία, η ουσία παραμένει ότι η διασπάθιση χρήματος στον ΟΠΕΚΕΠΕ συνέβη υπό την εποπτεία των δικών του υπουργών. Η προσπάθειά του να περιορίσει το πρόβλημα στο έτος 2021 μοιάζει με απόπειρα στεγανοποίησης του παρόντος, την ώρα που η κοινωνία παρακολουθεί μια αλληλουχία υποθέσεων που υπονομεύουν την έννοια του κράτους δικαίου.
Η ψηφιακή «κάθαρση» ως άλλοθι για τις πελατειακές σχέσεις
Ο Πρωθυπουργός παραδέχθηκε με έναν σχεδόν κυνικό τρόπο ότι το ρουσφέτι είναι σύμφυτο με τον «σταυρό» και τα πολιτικά γραφεία, δηλώνοντας πως όποιος βουλευτής ισχυρίζεται το αντίθετο είναι ψεύτης. Παρουσίασε τον ψηφιακό μετασχηματισμό ως το μοναδικό «αντίδοτο» στη διαφθορά, υποστηρίζοντας ότι η τεχνολογία θα στερήσει από τις πελατειακές σχέσεις το οξυγόνο τους.
Ο κ. Μητσοτάκης χρησιμοποιεί την τεχνολογία ως «μηχανική λύση» σε ένα βαθιά πολιτικό και ηθικό πρόβλημα. Η παραδοχή ότι οι νοοτροπίες αιώνων δεν αλλάζουν εύκολα, λειτουργεί ως βολική δικαιολογία για την απραξία του παρελθόντος. Η μεταφορά της αρμοδιότητας του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ αποτελεί ομολογία αποτυχίας του προηγούμενου μοντέλου διοίκησης, το οποίο ο ίδιος είχε υπερασπιστεί επανειλημμένα στο παρελθόν.
Υποσχέσεις για το 2027: Μια θεσμική «διαφυγή»
Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της δήλωσης ήταν η εισήγηση για το ασυμβίβαστο μεταξύ υπουργού και βουλευτή. Ο κ. Μητσοτάκης πρότεινε οι υπουργοί να αντικαθίστανται στη Βουλή από επιλαχόντες, ώστε να μην υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Η πρόταση αυτή, όμως, συνοδεύεται από έναν κρίσιμο αστερίσκο: την εφαρμογή της μετά τις εκλογές του 2027.
Η πρόταση του πρωθυπουργού, ωστόσο, εμπεριέχει ένα κενό καθώς δεν απαντά στο τι θα γίνεται στην περίπτωση κάποιου ανασχηματισμού, δηλαδή μετά από ένα διάστημα αν ο υπουργός μείνει εκτός κυβέρνησης, με ποιον τρόπο θα ξαναγίνεται βουλευτής από τη στιγμή που κάποιος συνάδελφός του έχει πάρει την θέση του;
Ενώ γεννά και ερωτήματα όπως το αν: “θα είναι υποχρεωμένος ο βουλευτής να παραδώσει την έδρα του στον πρώην υπουργό;” ή “αν θελήσει ο υπουργός να παραιτηθεί, κάτι που μπορεί να γίνει ανά πάσα στιγμή, ο βουλευτής θα πρέπει να δώσει πίσω την έδρα του;
Ακόμα και πώς θα «προστατεύεται» ο επιλαχών βουλευτής που πήρε θέση στο κοινοβούλιο, καθώς ή θέση του στην πραγματικότητα δεν θα καθορίζεται από τον ίδιο αλλά από την επιλογή είτε του πρωθυπουργού είτε του εκάστοτε υπουργού.
Πρόκειται για μια κλασική περίπτωση μετάθεσης του προβλήματος στο μέλλον. Προτείνοντας μια τομή που θα ισχύσει σε τρία χρόνια, ο Πρωθυπουργός επιχειρεί να εξαγοράσει χρόνο και να αλλάξει την ατζέντα από τις τρέχουσες ποινικές ευθύνες των στελεχών του σε μια θεωρητική συζήτηση για το Σύνταγμα. Το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό: αν το ασυμβίβαστο είναι η λύση στη διαφθορά, γιατί δεν εφαρμόζεται άμεσα; Η επιλογή του 2027 καθιστά την εξαγγελία περισσότερο μια προεκλογική υπόσχεση παρά μια ειλικρινή διάθεση ρήξης με το «βαθύ κράτος» που ο ίδιος επικαλείται.
Η πλήρης δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη:
«Με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, σας απευθύνομαι σήμερα χωρίς περιστροφές και υπεκφυγές. Αυτή είναι η ευθύνη μου, ως Πρωθυπουργός αλλά και ως Πρόεδρος μιας μεγάλης παράταξης της οποίας η ιστορία ταυτίζεται με τη διαδρομή της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, με τις καλές και λιγότερο καλές στιγμές της.
Θέλω να κάνω τρεις επισημάνσεις.
Πρώτον, η αποστολή δικογραφίας στη Βουλή με αίτημα την άρση της ασυλίας 11 Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας συνιστά σοβαρή εξέλιξη, για την οποία οφείλω να τοποθετηθώ αναλυτικά. Θυμίζω ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θεσμοθετήθηκε το 2020 και στηρίχθηκε πλήρως από την κυβέρνησή μας. Το δε υλικό πάνω στο οποίο εδράζει τα αιτήματά της είναι προϊόν νόμιμων επισυνδέσεων που έγιναν από τις διωκτικές αρχές και πάλι αυτής της κυβέρνησης. Χωρίς να υπάρξει, προφανώς, καμία παρέμβαση στο έργο τους. Αφορώντας, βέβαια, συμβάντα όχι σημερινά, αλλά του 2021.
Τα μέλη της κυβέρνησης που αναφέρονται στην υπόθεση υπέβαλαν αμέσως την παραίτηση τους. Τα δε αιτήματα ασυλίας θα συζητηθούν αύριο στην Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής. Ήταν, άλλωστε, η Νέα Δημοκρατία που τροποποίησε το Σύνταγμα ώστε η άρση της ασυλίας των Βουλευτών να γίνει ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Τιμά τους Βουλευτές μας η απόφαση τους να ζητήσουν την άρση της κοινοβουλευτικής τους προστασίας. Ομως, από την πρώτη επεξεργασία των στοιχείων είναι σαφές πως δεν έχουν όλες οι υποθέσεις την ίδια βαρύτητα. Ένα, όμως, είναι βέβαιο: κανείς από τους Βουλευτές μας δεν κατηγορείται ότι αποκόμισε οικονομικό όφελος.
Με δεδομένο ότι ο δυτικός νομικός πολιτισμός έχει δώσει αγώνες για να κατακτηθεί το τεκμήριο της αθωότητας, τονίζω ότι θα κάνω ό,τι περνά από το χέρι μου για να το υπερασπιστώ. Γι’ αυτό και ζητώ από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, μετά την άρση της ασυλίας των Βουλευτών μας, να προχωρήσει ταχύτατα σε όλες τις ανακριτικές ενέργειες και να αποφανθεί αν, σε πόσους και σε ποιους προτίθεται να ασκήσει διώξεις. Και όταν λέω ταχύτατα, το εννοώ. Γιατί μιλάμε για Βουλευτές μας οι οποίοι έχουν ήδη υποστεί προσωπικό αλλά και πολιτικό πλήγμα. Έχουν, συνεπώς, το ελάχιστο δικαίωμα να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους.
Η δεύτερη επισήμανσή μου για τον ΟΠΕΚΕΠΕ αφορά τη μάστιγα των πελατειακών σχέσεων, που επί δεκαετίες περνούσαν, σαν παλαιοκομματική «σκυτάλη», από τα χέρια της μιας κυβέρνησης προς την επόμενη. Απέναντί της έχω σταθεί αυτοκριτικά πολλές φορές, όπως και για το γεγονός ότι δεν έκανα νωρίτερα δραστικές παρεμβάσεις για να σπάσει το «απόστημα». Ομως, η μεγάλη μεταρρύθμιση τώρα υλοποιείται: ΟΠΕΚΕΠΕ, όπως τον ξέραμε, δεν υπάρχει πια. Η ευθύνη του προσδιορισμού και αποπληρωμής των αγροτικών ενισχύσεων μεταβιβάστηκε στην ΑΑΔΕ. Και όπως σήμερα δεν ζητάμε διευκολύνσεις από την ΑΑΔΕ για φορολογικά θέματα, το ίδιο θα ισχύει στο εξής και για τις επιδοτήσεις. Είναι μία μεγάλη αλλαγή, που θα ωφελήσει πολύ κάθε έντιμο αγρότη και κτηνοτρόφο.
Εδώ επιτρέψτε μου έναν πιο προσωπικό τόνο. Φτάνει πια με τους υποκριτές που «ανακάλυψαν» ξαφνικά ότι τα ρουσφέτια στον τόπο ξεκίνησαν το 2019. Τέτοιες πελατειακές σχέσεις συνοδεύουν το ελληνικό κράτος από τη σύσταση του. Είναι από τους βασικούς λόγους της εθνικής μας υστέρησης σε σχέση με την Ευρώπη. Σας μιλώ από καρδιάς. Προφανώς, δεν προέκυψα από πολιτική «παρθενογένεση». Όποιος Βουλευτής εκλέγεται με σταυρό, διατηρεί πολιτικό γραφείο και ισχυρίζεται πως δεν έχει κάνει ποτέ κάποια εξυπηρέτηση, είναι απλώς ψεύτης.
Όμως, από το 2019 αγωνίζομαι να μετατρέψω την Ελλάδα σε σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος, στο οποίο δεν θα χρειάζεται να γνωρίζεις προσωπικά τον Βουλευτή προκειμένου να αντιμετωπιστείς με αξιοπρέπεια από το Δημόσιο. Το μεγάλο στοίχημα του ψηφιακού εκσυγχρονισμού που κερδίζουμε ημέρα με την ημέρα δεν στοχεύει μόνο σε μία καλύτερη καθημερινότητα για όλους, αλλά στην αντιμετώπιση της μικρής ή μεγαλύτερης διαφθοράς που μπορεί να κρύβεται σε κάθε διαδικασία στην οποία υπεισέρχεται ανθρώπινος παράγοντας. Οι νοοτροπίες αιώνων, βλέπετε, δεν αλλάζουν, δυστυχώς, απ’ τη μία στιγμή στην άλλη. Γι’ αυτό και πρέπει να στερήσουμε από το ρουσφέτι το πολιτικό του «οξυγόνο».
Πώς; Σήμερα οι συντάξεις βγαίνουν σε σύντομο διάστημα και όχι σε τρία χρόνια. Άρα, γιατί να πάρεις τον Βουλευτή για να ζητήσεις να βγει πιο γρήγορα η δική σου; Στη χώρα, όταν υπάρχουν αρκετά κρεβάτια Εντατικής, ποιος ο λόγος να απαιτεί κάποιος προνομιακή μεταχείριση; Από τη στιγμή που οι κλήσεις της Τροχαίας επιδίδονται αυτόματα και ψηφιακά, ποιος θα μπορεί μετά να θέλει να σβηστεί η δική του; Τώρα που η θητεία εκσυγχρονίζεται και όλοι υπηρετούν στον Στρατό Ξηράς με τους ίδιους όρους, χάνει πλέον το νόημά του το στρατολογικό ρουσφέτι. Κι όταν, όπως δρομολογούμε, δορυφόροι καταγράφουν τις καλλιέργειες και όλα τα ζώα έχουν ηλεκτρονική σήμανση, τελειώνουμε οριστικά με τα ανύπαρκτα κοπάδια και τα εικονικά βοσκοτόπια. Όλες αυτές είναι πολιτικές που υλοποιούνται ήδη και αλλάζουν το «βαθύ κράτος». Για να το πω διαφορετικά: μόνο ο ψηφιακός εκσυγχρονισμός και η διαφάνεια μπορούν να μας απαλλάξουν από ξεπερασμένες πρακτικές που δεν χωρούν στον 21ο αιώνα.
Τέλος, το τρίτο μου σχόλιο αφορά το πολιτικό σύστημα συνολικά. Κανείς -και πρώτος εγώ- δεν μπορεί να κλείσει τα μάτια του στην κρίση εμπιστοσύνης, η οποία απευθύνεται όχι μόνο στους θεσμούς αλλά και στο πολιτικό προσωπικό της χώρας συνολικά. Μία πρόκληση, βέβαια, που απασχολεί όλες τις φιλελεύθερες δημοκρατίες. Εμείς, ωστόσο, έχουμε χρέος να ασχοληθούμε με τα «του οίκου μας».
Έχουμε φτάσει, νομίζω, σε ένα σημείο καμπής. Ως Πρωθυπουργός, λοιπόν, αλλά και ως Πρόεδρος ενός κόμματος που εγγυάται τη σταθερότητα και την ασφάλεια, οφείλω να αξιολογήσω τη συγκυρία, όχι μόνο ως δίδαγμα μιας αρνητικής εμπειρίας αλλά και ως μία νέα αφετηρία μάχης με το «βαθύ κράτος». Με πρώτη τη δική μου παράταξη να γίνεται δύναμη ρήξης με τα κακώς κείμενα και να αναμετριέται, με ειλικρίνεια και γενναιότητα, με τις δικές της αδυναμίες. Έτσι, θα εισηγηθώ προς συζήτηση στον δημόσιο διάλογο μια νέα δέσμη θεσμικών τομών, πέραν των προτάσεών μας για τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Ανάμεσά τους, το ασυμβίβαστο Υπουργού και Βουλευτή, με αντικατάσταση του Υπουργού στη Βουλή από τον πρώτο επιλαχόντα για όσο συμμετέχει στο Υπουργικό Συμβούλιο, και με ταυτόχρονη αναβάθμιση του ρόλου του Βουλευτή.
Προφανώς, οι παραπάνω προτάσεις θα τεθούν σε διαβούλευση με την κοινωνία, ώστε να υλοποιηθούν μετά τις επόμενες εθνικές εκλογές. Θα αποτελέσουν, επίσης, μέρος των δεσμεύσεων τις οποίες θα αναλάβουμε, εφόσον ο λαός μας εμπιστευθεί ξανά. Και πάντως, σίγουρα σηματοδοτούν την προσωπική μου απόφαση η πατρίδα να κερδίσει οριστικά τον πόλεμο με τα δεσμά του παρελθόντος της. Με άλλα λόγια, βαδίζοντας προς το ορόσημο του 2030 και τους δύο αιώνες από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, καλούμαστε να αναμετρηθούμε με όλες εκείνες τις διαχρονικές παθογένειες που δεν ξεριζώσαμε ακόμα. Και παρά τις δυσκολίες, παρά τις αντιδράσεις, είμαι σίγουρος ότι Ελληνίδες και οι Έλληνες θα στηρίξουν αυτή την προσπάθεια. Προσπάθεια εκσυγχρονισμού και αναβάθμισης της δημόσιας ζωής. Η χώρα θα νικήσει ό,τι έρχεται από το χθες και την κρατά πίσω. Και η πορεία της στο εξής θα είναι μόνο μπροστά, με πρώτο και καθοριστικό σταθμό τις εκλογές του 2027».
Διαβάστε επίσης:
Επίθεση Άδωνι σε Κοβέσι για τον ΟΠΕΚΕΠΕ: «Ευθεία πολιτική παρέμβαση στη χώρα»
ΟΠΕΚΕΠΕ 2: Άρση της ασυλίας του ζητά ο βουλευτής της ΝΔ Λάκης Βασιλειάδης
Σπ. Λιβανός για ΟΠΕΚΕΠΕ: Δεν θα μπορούσα να διανοηθώ να συμμετάσχω στην τέλεση αξιόποινης πράξης
Δείτε όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο koutipandoras.gr
Facebook
Twitter
Tα σχόλια στο site έχουν απενεργοποιηθεί. Μπορείτε να σχολιάζετε μέσα από την επίσημη σελίδα στο Facebook
Σχόλια
Επικοινωνία
